Η ΕΕ δεν θα πάρει ποτέ τα χρήματά της πίσω υποστηρίζει η οικονομική εφημερίδα
Η συμφωνία της Δευτέρας για τη συνέχιση της δανειοδότησης στην Ελλάδα ήταν το εύκολο κομμάτι για την Ευρώπη, γράφει την Τετάρτη η Wall Street Journal. «Η ΕΕ και το ΔΝΤ δεν ξόδεψαν τρία χρόνια και περισσότερα από 200 δισ. ευρώ για να αφήσουν τη χώρα μετέωρη τώρα» σχολιάζει και τονίζει: «Το δύσκολο είναι να πάρει τα χρήματά της πίσω». Η Γερμανία και το ΔΝΤ υπερτόνισαν τα βήματα σχετικά με την πρόοδο, σύμφωνα με το άρθρο γνώμης το οποίο υποστηρίζει την άποψή του δίνοντας και στοιχεία σχετικά με το έλλειμμα σε σχέση με το ΑΕΠ.
«Ολα αυτά» εξηγεί η εφημερίδα «υπογραμμίζουν αυτό που σιγά σιγά γίνεται σαφές στις Βρυξέλλες και στη Φραγκφούρτη:
Η διαμάχη για τις λεπτομέρειες στη φορολογία, τις περικοπές, οι απεργίες, είναι πολύ πίσω από την ουσία. Η οποία δεν είναι άλλη από το γεγονός ότι εάν η Ελλάδα χρεοκοπήσει ή φύγει από την ευρωζώνη οι πιστωτές της «θα χάσουν τα λεφτά τους».
Καθώς τόσο οι Ελληνες όσο και οι Γερμανοί το γνωρίζουν αυτό, συνεχίζει το άρθρο, και αφού όλοι γνωρίζουν τη δυσχερή κατάσταση της χώρας, «κάθε συζήτηση για βιωσιμότητα του χρέους έχει γίνει ανέκδοτο στην Ελλάδα» γράφει χαρακτηριστικά.
«Υπάρχει η άποψη στη βόρεια Ευρώπη» υποστηρίζει η εφημερίδα «ότι χωρίς τη συνεχή πίεση, η Αθήνα θα επέστρεφε στους παλιούς κακούς καιρούς, και οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις δεν θα γίνουν ποτέ».
Ωστόσο, ούτε η πίεση ούτε η απειλή της παύσης της χρηματοδότησης, κάνουν καλό στην οικονομία. Ούτε όμως και η διαχείριση των οικονομικών από το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και τη Φραγκφούρτη έφεραν οικονομική αναγέννηση. Αυτό που συνέβη ωστόσο, ήταν η επιδείνωση της «δυσλειτουργίας» και της «ξενοφοβίας» που χαρακτηρίζει την ελληνική πολιτική, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το άρθρο.
«Για την Ελλάδα, το τέλος της διάσωσης δεν μπορεί να έρθει αρκετά σύντομα» συνεχίζει.«Και το τέλος πρέπει να ξεκινήσει με τη συνειδητοποίηση ότι δανείζοντας την Ελλάδα με το ισότιμο του 100% του ΑΕΠ της προκειμένου να αντιμετωπίσει τα τεράστια προβλήματα χρέους δεν θα είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα».
Φυσικά η διαγραφή του χρέους θα ήταν πολιτικά πολύ δύσκολο εγχείρημα υποστηρίζει η εφημερίδα. Ωστόσο, υποστηρίζει, η Ελλάδα δεν θα πρέπει να επωμιστεί το κόστος ενός λάθους που, σε μεγάλο βαθμό, έχει γίνει από κοινού.
Και καταλήγει: «Ηρθε η ώρα να σκεφτούμε μία διαγραφή μέσω μιας καλής συμφωνίας για το δημόσιο χρέος, όπως ακριβώς έγινε και πέρυσι με την αναδιάρθρωση από τους πιστωτές του ιδιωτικού τομέα».
«Ολα αυτά» εξηγεί η εφημερίδα «υπογραμμίζουν αυτό που σιγά σιγά γίνεται σαφές στις Βρυξέλλες και στη Φραγκφούρτη:
Η διαμάχη για τις λεπτομέρειες στη φορολογία, τις περικοπές, οι απεργίες, είναι πολύ πίσω από την ουσία. Η οποία δεν είναι άλλη από το γεγονός ότι εάν η Ελλάδα χρεοκοπήσει ή φύγει από την ευρωζώνη οι πιστωτές της «θα χάσουν τα λεφτά τους».
Καθώς τόσο οι Ελληνες όσο και οι Γερμανοί το γνωρίζουν αυτό, συνεχίζει το άρθρο, και αφού όλοι γνωρίζουν τη δυσχερή κατάσταση της χώρας, «κάθε συζήτηση για βιωσιμότητα του χρέους έχει γίνει ανέκδοτο στην Ελλάδα» γράφει χαρακτηριστικά.
«Υπάρχει η άποψη στη βόρεια Ευρώπη» υποστηρίζει η εφημερίδα «ότι χωρίς τη συνεχή πίεση, η Αθήνα θα επέστρεφε στους παλιούς κακούς καιρούς, και οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις δεν θα γίνουν ποτέ».
Ωστόσο, ούτε η πίεση ούτε η απειλή της παύσης της χρηματοδότησης, κάνουν καλό στην οικονομία. Ούτε όμως και η διαχείριση των οικονομικών από το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και τη Φραγκφούρτη έφεραν οικονομική αναγέννηση. Αυτό που συνέβη ωστόσο, ήταν η επιδείνωση της «δυσλειτουργίας» και της «ξενοφοβίας» που χαρακτηρίζει την ελληνική πολιτική, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το άρθρο.
«Για την Ελλάδα, το τέλος της διάσωσης δεν μπορεί να έρθει αρκετά σύντομα» συνεχίζει.«Και το τέλος πρέπει να ξεκινήσει με τη συνειδητοποίηση ότι δανείζοντας την Ελλάδα με το ισότιμο του 100% του ΑΕΠ της προκειμένου να αντιμετωπίσει τα τεράστια προβλήματα χρέους δεν θα είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα».
Φυσικά η διαγραφή του χρέους θα ήταν πολιτικά πολύ δύσκολο εγχείρημα υποστηρίζει η εφημερίδα. Ωστόσο, υποστηρίζει, η Ελλάδα δεν θα πρέπει να επωμιστεί το κόστος ενός λάθους που, σε μεγάλο βαθμό, έχει γίνει από κοινού.
Και καταλήγει: «Ηρθε η ώρα να σκεφτούμε μία διαγραφή μέσω μιας καλής συμφωνίας για το δημόσιο χρέος, όπως ακριβώς έγινε και πέρυσι με την αναδιάρθρωση από τους πιστωτές του ιδιωτικού τομέα».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.