Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

Συρία – Τουρκία – Ιερουσαλήμ


Από τον Φεβρουάριο, όταν, με αφορμή την αρχή τότε της κρίσης στην Ουκρανία, έγραψα το άρθρο «Όλο και πιο κοντά μια σύγκρουση «γιγάντων»», οι εξελίξεις έχουν κορυφωθεί. Αυτό που ξεκίνησε στην Ουκρανία, και μάλλον είχε ξεκινήσει νωρίτερα το 2008 από την Γεωργία, επεκτάθηκε, όπως είχα εκτιμήσει, προς τον Νότο μέσα στα όρια του άξονα «Μαύρη Θάλασσα (συμπεριλαμβανομένου και του Καυκάσου) – Στενά – Αιγαίο – Κύπρος – Μέση Ανατολή». του Κίμωνα Γεωργακάκη

Στην Συρία η Ρωσία επενέβη με την αεροπορία τους χτυπώντας στόχους των ισλαμιστών, που στρατολογήθηκαν από την Δύση, απειλώντας την εξουσία του συμμάχου της Μόσχας Άσαντ.

Να σημειωθεί για όσους πιθανόν δεν γνωρίζουν πως η Ρωσία διατηρεί στην Συρία την μοναδική της ναυτική βάση στην Μεσόγειο (Ταρτούς) και αυτό που την ενδιαφέρει, μεταξύ άλλων, είναι η όποια ηγεσία στην Δαμασκό να εξασφαλίσει τα κεκτημένα της.

Στην Τουρκία, τελευταίο κατά τα φαινόμενα αποκούμπι των ΗΠΑ στην περιοχή μας, συνεχίζεται η πολιτική αστάθεια, ενώ η πρόσφατη «τρομοκρατική επίθεση» μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί ως αφορμή ευρύτερης εμπλοκής των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στην Συρία με το βλέμμα πάντα και σε Αν. Μεσόγειο (Κύπρος-Αιγαίο).

Εκτίμησή μου είναι πως όσο περισσότερο εμπλέκεται η Τουρκία, η οποία βρίσκεται στον δρόμο της ρωσικής μηχανής σε περίπτωση που ο στρατός της αποφασίσει να κατέβει οδικώς στην Συρία προς ενίσχυση των εκεί δυνάμεων, τόσο πλησιάζει η διάλυση του πανσπερμικού αυτού κράτους, το οποίο στηρίζει τους ισλαμιστές, καθώς πολεμούν και εναντίον των Κούρδων, που ζητούν ανεξαρτησία στα υπό κατοχή από την Άγκυρα εδάφη τους.

Στην Ιερουσαλήμ, σημαντική πόλη για τα παγκόσμια συμφέροντα (διαβάστε ΕΔΩ), η κόντρα μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστίνιων εντείνεται, με την Ουάσινγκτον να εκφράζει έντονη ανησυχία, κάτι που μεταφράζεται ως επιθυμία επέμβασης εκ μέρους του ΝΑΤΟ στα Ιεροσόλυμα, προκειμένου να δοθεί «λύση».

Δυστυχώς τα πράγματα χειροτερεύουν στην περιοχή μας. Στόχος της Δύσης είναι η πρόκληση της Ρωσίας του Πούτιν, ο οποίος τους καθηλώνει και στην Μέση Ανατολή.

Όπως έγραφα στο άρθρο «Νέο ανατολικό ζήτημα λοιπόν…» :
Η μάχη που αργά ή γρήγορα θα ξεσπάσει μεταξύ των μισθοφορικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας είναι «no win scenario (χωρίς νικητή)». Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα αν θα επικρατήσει κάποιος. Όλα δείχνουν όμως, πως βάσει εξελίξεων η αρχή θα γίνει στην περιοχή μας.

Εύχομαι Ελλάδα και Κύπρος να παραμείνουν ουδέτερες και σχετικά σταθερές, ώστε να μην ακολουθήσουν τον δρόμο της Τουρκίας, η οποία επέλεξε στρατόπεδο και μάλιστα το λάθος.

Κίμων Γεωργακάκης, Πολιτικός Επιστήμων
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου