Η παραίτηση του Jensen Huang από τη θέση του επικεφαλής της Nvidia παρουσιάζεται επίμονα ως το αποτέλεσμα ανησυχιών για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ που σχετίζονται με την τεχνολογία Τεχνητής Νοημοσύνης και με… σεξουαλικά σκάνδαλα. Ειδικά αυτό το τελευταίο αποτελεί μία ευθεία υποτίμηση της νοημοσύνης του ίδιου του Huang — και, επίσης, και της δικής μας.
Θα επιχειρήσω να εμβαθύνω λίγο στο ζήτημα, ξεκινώντας από μια βασική παραδοχή: το γεωπολιτικό συμφέρον της Ουάσιγκτον, στην εποχή μας, ταυτίζεται απόλυτα με τις επιδιώξεις των ισχυρότερων κεφαλαιούχων που εδρεύουν στις ΗΠΑ. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που παγιώθηκε μετά την εποχή Ρήγκαν και αποδείχθηκε περίτρανα το 2008, με τη σπουδή του κράτους να διασώσει τις «too big to fail» τράπεζες, όπως και τα πρόσωπα που δημιούργησαν εκείνη την κρίση, της οποίας οι τραγικές επιπτώσεις διαρκούν μέχρι σήμερα.
Υπό αυτή την οπτική λοιπόν, και με οικονομικούς όρους, η Nvidia διατηρεί το σχεδόν απόλυτο παγκόσμιο μονοπώλιο στα εξειδικευμένα μικροτσίπ Τεχνητής Νοημοσύνης και στο λογισμικό που χρησιμοποιούν, «εξαναγκάζοντας» τεχνολογικούς γίγαντες όπως η Microsoft, η Google και η Meta να πληρώνουν αδρά για να εξασφαλίσουν την υπολογιστική ισχύ της «επόμενης μέρας». Στην πραγματικότητα βέβαια, αυτές οι εταιρείες έχουν τους ίδιους κοινούς μεγαλομετόχους –οικονομικούς κολοσσούς (BlackRock και Vanguard ενδεικτικά) με την Nvidia, όμως η τελευταία έχει κομβικό ρόλο: όποιος την ελέγχει, ορίζει τον ρυθμό και την κατεύθυνση της πιο κρίσιμης τεχνολογικής επανάστασης του 21ου αιώνα.
Εδώ και αρκετά χρόνια, κάθε φορά που η κυβέρνηση των ΗΠΑ εξέδιδε μία απαγόρευση με στόχο την Κίνα, ο Huang «έβρισκε» (ή του υπαγόρευαν) τεχνικά «παραθυράκια», δημιουργώντας ελαφρώς τροποποιημένα τσιπ για την κινεζική αγορά (παρεμπιπτόντως, ο Huang δεν είναι κάποιος κληρονόμος ή «κλασικός» νεοφιλελεύθερος μάνατζερ, είναι ο ίδιος εξαιρετικά επιτυχημένος σχεδιαστής μικροτσιπ και κατέχει απόλυτα το αντικείμενο της εταιρείας του). Εφόσον αυτές οι πωλήσεις έφερναν δισεκατομμύρια σε κέρδη, εκτόξευαν τις αποτιμήσεις στο χρηματιστήριο και η Nvidia έβγαζε (πολλά) χρήματα για τους επενδυτές της, το «εθνικό συμφέρον» έμενε στα χαρτιά και στους αντιπολιτευτικούς λόγους.
Και ξαφνικά, «αποκάλυψη» (αλλά όχι επίσημα) κινεζικής κατασκοπείας μέσω… Κινέζας ερωμένης, άλλη μία αποκάλυψη για μία (εγχώρια και ενδοεταιρική) ερωμένη, δημόσιες μελοδραματικές παραδοχές και συγγνώμες του ίδιου του Huang και τελικά η παραίτησή του.
Μόνο που, ιστορικά, κανείς δεν παραδίδει αυτοκρατορίες τρισεκατομμυρίων επειδή… παραστράτησε και, επιπλέον, άνθρωποι του επιπέδου του Huang «καταναλώνουν» Κινέζες (και άλλων εθνικοτήτων) «βιομηχανικούς κατασκόπους» για πρωινό. Οι προσωπικές τους υποθέσεις αποκαλύπτονται μόνο εάν το επιτρέψουν οι εκάστοτε συσχετισμοί ισχύος, ενώ η βιομηχανική κατασκοπεία και αντικατασκοπεία βρίσκονται πολύ ψηλά στις προτεραιότητες και στους προϋπολογισμούς τους.
Είναι μάλλον ξεκάθαρο πως αυτό που παρακολουθούμε αυτές τις μέρες ως «σεξουαλικό και κατασκοπευτικό σκάνδαλο» είναι το αποτέλεσμα μιας λάθος εκτίμησης —ή μιας εκβιασμένης πορείας, κανείς δεν μπορεί να ξέρει στην πραγματικότητα— του ίδιου του Huang, που τον μετέτρεψε σε πρόβλημα για τα πανίσχυρα επενδυτικά κεφάλαια που καθορίζουν τις ισορροπίες στην εταιρεία που δημιούργησε:
- Από τη μία πλευρά, η Nvidia εξελίχθηκε σε σχεδόν απόλυτο μονοπώλιο, γεγονός επικίνδυνο και δυσλειτουργικό με οικονομικούς πάντα όρους.
- Από την άλλη, συνεχίζοντας να τροφοδοτεί την Κίνα (μέσω «σκιωδών» δικτύων στη Νοτιοανατολική Ασία όπως καταδεικνύει η υπόθεση της Megaspeed), εξόπλιζε τους μελλοντικούς Κινέζους ανταγωνιστές των αμερικανικών τεχνολογικών κολοσσών, αποδεικνύοντας πως, ακόμα και αν δούμε το ζήτημα με αυστηρά οικονομικούς (και όχι γεωπολιτικούς) όρους, η τακτική του είχε πλέον καταστεί ασύμφορη για τους κεφαλαιούχους με έδρα τις ΗΠΑ.
Προφανώς, βρισκόμαστε στη στιγμή που τα μεγάλα επενδυτικά κεφάλαια (τα «funds») —που είναι ταυτόχρονα μεγαλομέτοχοι τόσο της Nvidia όσο και των μεγαλύτερων πελατών της— συντονίζονται, αναγνωρίζοντας πως ο παραμερισμός του… πεισματάρη ιδρυτή της θα επιτρέψει μια πιο ελεγχόμενη τιμολογιακή και εμπορική πολιτική της Nvidia απέναντι στους υπόλοιπους αμερικανικούς κολοσσούς, κάνοντας πολύ περισσότερο «προβλέψιμες» τις εξελίξεις που σχετίζονται με αυτή την τεχνολογία. Επιπλέον, δίνεται έτσι η «επικοινωνιακή» ευκαιρία στο πολιτικό κατεστημένο (που δεν σχετίζεται απαραίτητα με τον εκάστοτε Πρόεδρο των ΗΠΑ) να δείξει πυγμή απέναντι στο Πεκίνο — μια κίνηση καθαρά εσωτερικής κατανάλωσης.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Nvidia θα περάσει στην εποχή της «προβλέψιμης» διοίκησης (όπως ήδη προμηνύει η τοποθέτηση της επί χρόνια οικονομικής διευθύντριας Colette Kress στη θέση της μεταβατικής CEO), επιλέγοντας έναν επικεφαλής που θα εξασφαλίσει ηρεμία στις αγορές, απόλυτη συμμόρφωση με τις επιταγές των θεσμικών μεγαλομετόχων και μια πιο ελεγχόμενη και αποδοτική σχέση με την Κίνα, προς όφελος των ισχυρότερων εκ των εταιρειών που συνθέτουν τα χαρτοφυλάκιά τους.
Με όλα αυτά ως δεδομένα, ο εξαναγκασμός του Jensen Huang σε παραίτηση δεν ήταν σε καμία περίπτωση αποτέλεσμα σεξουαλικών σκανδάλων και κατασκοπείας ούτε, προφανώς, μια «νίκη της πολιτικής απέναντι στις αγορές». Ήταν επίδειξη ισχύος των ισχυρότερων επενδυτικών κεφαλαίων της «Δύσης» απέναντι σε ένα πρόσωπο που, πιθανόν, θεώρησε κάποια στιγμή τον εαυτό του αναντικατάστατο.
Πηγή: https://averoph.wordpress.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.