Όταν ο Θεός, εκπληρώνει την υπόσχεση Του! Η Ανάσταση του Γένους είναι πολύ κοντά!

Γράφει ο Πύρινος Λόγιος

Μέχρι χτές, η Ελλάδα παρουσιαζόταν ως «περαστικός» στον χάρτη των μεγάλων. Μας έλεγαν μικρούς και πολλοί το πίστεψαν. Η Τουρκία, με τον Ερντογάν στον θρόνο, υπόσχονταν αναβίωση αυτοκρατορίας· οι μεσογειακοί μας ορίζοντες γέμιζαν θωρηκτά, φτηνή προπαγάνδα και μεγαλοστομίες. Κι όμως! Μέσα σε λίγα χρόνια το σκηνικό άλλαξε άρδην. Η Ελλάδα, παρά τα εσωτερικά της βάρη και παρά την πολιτική αβελτηρία που εγώ αποκαλώ «Μητσοτακισμό», βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο ενός σχεδίου που επαναχάραξε την Ανατολική Μεσόγειο…

Μέχρι τώρα, η πατρίδα μας παρουσιαζόταν – και είναι ακόμη, αλλά όχι για πολύ – ως το «προτεκτοράτο των Βαλκανίων». Μια χώρα που οι ισχυροί έβλεπαν μονάχα σαν αποθήκη μεταναστών, τουριστικό θέρετρο και δευτερεύον στρατιωτικό προγεφύρωμα.

Η πολιτική τάξη έμοιαζε να έχει αποδεχθεί αυτόν τον ρόλο, πρόθυμη, μικρόψυχη, χωρίς όραμα. Η Τουρκία από την άλλη, με τον Ερντογάν ντυμένο με τον μανδύα του «ισλαμικού σουλτάνου», έμοιαζε να κρατά τα ηνία της Ανατολικής Μεσογείου. Οι περισσότεροι “αναλυτάδες” με ύφος χιλίων καρδιναλίων και με περισσή οσμανολαγνία, μιλούσαν για το «τουρκικό αιώνα», για την «επιστροφή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας» και άλλα τέτοια ανατριχιαστικά.

Κι όμως, μέσα σε λίγα μόλις χρόνια, το σκηνικό άλλαξε. Ριζικά. Και η Ελλάδα, παρά το βάρος του Μητσοτακισμού και την αδυναμία της πολιτικής ηγεσίας, βρέθηκε — σχεδόν μυστικά, σχεδόν προφητικά — στο επίκεντρο ενός νέου γεωπολιτικού σχεδίου που θυμίζει τις ημέρες της Βασιλεύουσας.

Ο Θεός, για άλλη μια φορά, χτυπάει τα δάχτυλα του αλλάζοντας την ζοφερή συνέχεια μιας Ιστορίας, που δεν έπρεπε ποτέ να γραφεί.

Η Ιστορία, λένε, κάνει κύκλους. Και συμφωνώ, ως Ιστορικός κι εγώ απόλυτα. Αλλά εδώ υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά: οι λαοί που δεν ξεχνούν την ψυχή τους, επιστρέφουν. Και σήμερα, ενώ η Τουρκία παγιδεύεται στα ίδια της τα ανομήματα, η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ — με την Ορθοδοξία στο βάθος ως πνευματικό ορίζοντα — επαναχαράζουν τη μοίρα της Ανατολικής Μεσογείου. Οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες, που επί δεκαετίες έπαιζαν διπλό παιχνίδι με την Άγκυρα, στρέφονται τώρα καθαρά προς τον άξονα 3+1. Και αυτή τη φορά, δεν είναι ένα διπλωματικό τέχνασμα. Είναι γεωπολιτική μετάνοια.

Η Αθήνα, σχεδόν χωρίς να το καταλάβει ούτε αυτή, έγινε ο κρίκος που ενώνει τρεις κόσμους: τον ευρωπαϊκό, τον μεσανατολικό και τον ορθόδοξο. Από τη Βόρεια Ελλάδα ως την Κρήτη και την Κύπρο, οι νέες ενεργειακές διαδρομές δεν μεταφέρουν μόνο φυσικό αέριο — μεταφέρουν δύναμη, αξιοπρέπεια, και ένα μήνυμα που θυμίζει ότι η Πατρίδα αυτή δεν είναι τελειωμένη. Αντιθέτως μάλιστα! Αρχίζει σιγά σιγά να σηκώνεται από τον λήθαργο στον οποίο είχε περιπέσει, μετά από 600 τόσα χρόνια διαδοχικής σκλαβιάς από Τούρκους, Ενετούς, Φράγκους, Άγγλους, Γάλλους και… όλο το κακό συναπάντημα.

Ο Ερντογάν το υποψιάζεται, αλλά δεν το χωρά ο νους του! Το «τέλος» που ονειρευόταν για την Ελλάδα, έγινε απλά ο καθρέφτης της δικής του πτώσης.

Οι εξελίξεις είναι τόσο απίστευτες, τόσο απίθανες, τόσο καταιγιστικές, που κυριολεκτικά μέχρι να γραφούν σε ψηφιακό ή αναλογικό χαρτί, έχουν ήδη…περάσει στην Ιστορία! Θεέ μου, το απίστευτο Μεγαλείο Σου! 

Ο Σουλτάνος που πίστεψε στο ψέμμα του

Το ‘χω πει πολλές φορές. Θα έλεγα… χιλιάδες. Η Ιστορία είναι αμείλικτη με τους ανθρώπους που την προκαλούν. Και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αφού σαγήνευσε τη Δύση, αφού έπεισε τη Ρωσία ότι είναι πιστός της σύμμαχος, αφού φλέρταρε με το Ιράν και το Πακιστάν, αφού έκανε τα πάντα για να μας κουβαλήσει πάνω από ένα εκατομμύριο μουσλίμηδες κατσαπλιάδες που παριστάνουν τα…ανήλικα παιδιά για να μας καταπιούν μια μέρα, αφού εκβίασε ακόμη και τη Μέση Ανατολή μπαίνοντας αυθάδικα ακόμη και ανάμεσα στα πόδια του Ισραήλ, έπεσε τελικά στην ίδια του την παγίδα.

Πίστεψε ότι μπορεί να παίζει σε όλα τα ταμπλό χωρίς να πληρώσει το τίμημα. Πίστεψε ότι η Τουρκία είναι το «κέντρο του κόσμου» και ότι ο Θεός της Ιστορίας θα συνεχίσει να της χαρίζει χρόνο. Αλλά, ξέρετε, όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελά. Και ο χρόνος για τον Σουλτάνο – που θέλησε να παραστήσει τον πρόγονο του, αυτόν τον Μεγαλοπρεπή Σουλεϊμάν του 17ου αιώνα – τελείωσε.

Η Αμερική, που για δεκαετίες στήριζε την Άγκυρα, αποφάσισε να γυρίσει σελίδα. Όχι από ιδεαλισμό, για όνομα του Θεού, αλλά από καθαρά ψυχρή γεωπολιτική λογική.

Ο Ερντογάν δεν είναι πλέον «χρήσιμος», τόσο απλά! Είναι απρόβλεπτος, ιδεολογικά φορτισμένος, και —κυρίως— εξαρτημένος από τη Μόσχα!

Κάθε του βήμα στο Ουκρανικό, κάθε του επίδειξη ισλαμικής αλληλεγγύης στη Γάζα, κάθε του ομιλία με τον Πούτιν ή τον Ραΐσι, λειτουργεί σαν απόδειξη ότι η Τουρκία έχει πάψει να είναι μέλος της Δύσης. Έγινε το όχημα ενός νέου άξονα: Μόσχα–Άγκυρα–Τεχεράνη-Πακιστάν! Κι αυτό, οι “φίλοι μας” (φτύνω στον κόρφο μου) Αμερικανοί, δεν το συγχωρούν.

Μπορεί ο Στάρμερ, αυτό το νεοταξικό σκουπίδι που παριστάνει τον πρωθυπουργό της Βρετανίας ενώ δεν είναι ικανός ούτε περίπτερο του κέντρου του Λονδίνου να μανατζάρει, να του προσφέρει…γή και ύδωρ (λέγε με Eurofighter και μισθοφορικό στρατό) για να τον δελεάσει να στραφεί εναντίον της Ρωσίας, αλλά ξεχνά το μίασμα αυτό οτι οι μέρες της Αγγλικής Αυτοκρατορίας, πέρασαν ανεπιστρεπτί. Κουμάντο πλέον κάνει ο … Θείος Σάμ – Τράμπ κι αυτός δεν αστειεύεται.

Η Ουάσιγκτον λοιπόν, αντί να συγκρουστεί ανοιχτά με τον «σουλτάνο», έκανε κάτι πιο έξυπνο και συνάμα, πιο οδυνηρό γι’ αυτόν! Τον απομόνωσε.

Μέσα σε λίγους μήνες, έστησε μια νέα γεωπολιτική αρχιτεκτονική, τον άξονα 3+1 (Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ–ΗΠΑ), επανέφερε τον EastMed στο προσκήνιο, ενέταξε τον άξονα αυτόν στον IMEC (τον διάδρομο Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης) και ουσιαστικά ανακοίνωσε ότι ο νέος δρόμος της ενέργειας, δεν περνά πλέον από την Τουρκία. Ούτε καν την υπολογίζει.

Η ίδια στιγμή που ο Ερντογάν υπέγραφε φανφαρόνικα τα μνημόνια με το Κατάρ και την Τεχεράνη, στην Αθήνα υπογραφόταν κάτι πολύ πιο ουσιαστικό! Η συμμετοχή της ExxonMobil με 60% στα ελληνικά κοιτάσματα, η αναβίωση του EastMed, η σύνδεση με την Κύπρο, η στρατηγική αναβάθμιση της Αλεξανδρούπολης και του Κάθετου Διαδρόμου. Όλα αυτά με τη σφραγίδα της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ. Κι έτσι, χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα, η Τουρκία έχασε το χαρτί της Ανατολικής Μεσογείου.

Από εκεί και πέρα, ο «σουλτάνος» άρχισε να παραληρεί. Εκδίδει – άκουσον, άκουσον! – 37 εντάλματα σύλληψης κατά Ισραηλινών αξιωματούχων (απίστευτο, απίθανο, απίθανο των απιθάνων!), παράλληλα βρίζει τους Αμερικανούς επειδή όταν πήγε στην Ουάσιγκτον για να…αγοράσει κι έφυγε με τα …αρχ…α του στο χέρι παρακαλώντας τους την ίδια στιγμή για τα ερειπωμένα από ανταλλακτικά F-16 που σαπίζουν μέσα στα υπόστεγα τους. Η κίνηση αυτή με τα…εντάλματα εναντίον των Ισραηλινών (ανάμεσα τους ο ίδιος ο Νετανιάχου και οι υπουργοί του των Εξωτερικών, Άμυνας και άλλων διπλωματών) ήταν αυτό που λέμε…όλα τα λεφτά της απελπισίας! Ακόμη γελάνε τρανταχτά οι Εβραίοι κρατώντας τις κοιλιές τους μη τυχόν και τους φύγουν οι σπλήνες και τα συκώτια τους. 

Γιατί έγινε όμως αυτό; Διότι πολύ απλά, το σχέδιό του για τη Συρία κατέρρευσε με πάταγο!

Ο Ερντογάν είχε στοιχηματίσει την πολιτική του επιβίωση στον «μαχητή» Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι, τον τρομοκράτη της Αλ Νούσρα και «παλιά καραβάνα» της Αλ Κάιντα, που ο ίδιος οργάνωνε, χρηματοδοτούσε και χρησιμοποιούσε ως εργαλείο για την πτώση του Άσαντ. Πίστεψε ότι, μόλις ο Άσαντ απομακρυνθεί, θα έχει το πάνω χέρι στη Δαμασκό, ότι η Τουρκία θα εγκαταστήσει μια δική της «μαριονέτα» και θα ελέγχει τη βόρεια Συρία.
Μα να που ο Τζολάνι έκανε την κωλοτούμπα του αιώνα!

Ξαφνικά, εκείνος ο «τρομοκράτης» που υπηρετούσε τον Σουλτάνο, άρχισε να πλησιάζει το Ισραήλ. Να διαπραγματεύεται «διάδρομο ασφαλείας», να κρατάει ανοιχτές γραμμές επικοινωνίας, να αφήνει να εννοηθεί ότι μπορεί να εξισορροπήσει το ιρανικό στοιχείο στην περιοχή. Για τον Ερντογάν, αυτό ήταν προδοσία. Ναί, αλλά για τη γεωπολιτική όμως, ήταν η φυσική εξέλιξη. Κι εγώ ήμουν ένας από αυτούς, που είχε δηλώσει ευθαρσώς πως αυτό που έκανε ο Ερντογάν, θα το πληρώσει πανάκριβα. Και στο κάτω-κάτω, όταν ο κύριος χορηγός σου πνίγεται, ψάχνεις άλλον να σε ταΐσει.

Έτσι, ο Τούρκος πρόεδρος, όπως ακριβώς το προβλέψαμε, βρέθηκε ξαφνικά χωρίς σύμμαχο στη Συρία, χωρίς φωνή στη Γάζα και με τους Ρώσους να του κλείνουν το μάτι μόνο όσο τους συμφέρει. Μ’ άλλα λόγια, ο Ερντογάν, που άλλοτε έστηνε παιχνίδια με την ΜΙΤ παντού αλλά κυρίως μέσα στο δικό μας σπίτι, τώρα παίζει ρόλο κομπάρσου σε μια σκηνή που πλέον δεν του ανήκει. Και, όπως συμβαίνει σε όλους τους απομονωμένους ηγέτες, η απελπισία του γίνεται επικίνδυνη.

Γι’ αυτό και η ρητορική του έχει περάσει σε νέα φάση. Κατάρες, απειλές, παραληρήματα για «σταυροφορίες» και «προδότες του Ισλάμ», εντάλματα…σύλληψης για γενοκτονίες και άλλα τέτοια κωμικά. Μα πίσω από τα λόγια αυτά, δεν υπάρχει πίστη παρά μόνο πανικός. Οι Αμερικανοί του έστησαν την παγίδα και τον άφησαν να πέσει μέσα μόνος του.

Η συμμετοχή του Ισραήλ και των ΗΠΑ στον νέο ενεργειακό άξονα 3+1 σήμανε την τελική του πολιτική απομόνωση. Κι εκείνος, που μέχρι χθες έπαιζε με τα drone του τη μοίρα της Λιβύης και του Καυκάσου, βλέπει τώρα τον Τζολάνι να του ρίχνει μαχαιριά στην πλάτη και τον Νετανιάχου να υπογράφει συμφωνίες με την Αθήνα.

Στο Ισραήλ λοιπόν, δεκάρα δε δίνουν γι’ αυτόν. Δεν τον υπολογίζουν. Στη Μόσχα τον βλέπουν με καχυποψία και οι Άραβες πλέον τον θεωρούν προβληματικό.

Ο Ερντογάν μπορεί μεν να εξακολουθεί να παίζει τον ρόλο του προφήτη αλλά είναι πια ο μόνος που δεν βλέπει ότι τον χρησιμοποιούν όλοι.

Το αποκορύφωμα, ήταν η τελευταία του συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος, με το γνώριμο του χαμόγελο, τον δέχτηκε στο Οβάλ Γραφείο, τον άφησε να μιλήσει, και στο τέλος του έδωσε μια χειραψία που έκρυβε το τέλος μιας εποχής. Οι πληροφορίες —που «διέρρευσαν» επίτηδες, το χω —ξαναπεί αυτό σε προηγούμενο άρθρο μου — λένε ότι ο Τραμπ δεν υποσχέθηκε τίποτα. Ούτε F-16, ούτε άρση κυρώσεων, ούτε συμμετοχή στα ενεργειακά εκτός εάν… αποτάξει τη Ρωσία και δεχτεί τα αμερικάνικα LNG!

Αλλά… πώς να απαρνηθεί όλα αυτά, αφού εξαρτάται πλήρως από το πάμφθηνο ρωσικό φυσικό αέριο; Πώς να απαρνηθεί την τελική φάση ολοκλήρωσης του πυρηνικού εργοστασίου του Ακούγιου, όπου τα κλειδιά και τους κωδικούς τους κρατάει ο Πούτιν; Πώς να κλείσει τη πόρτα στους Ρώσους, όταν τα S-400 που πήρε πριν από 7 χρόνια μετά τυμπάνων και αλαλαγμών, είναι “κλειδωμένα” και πλήρως εξαρτώμενα από τη Μόσχα;

Μ’ άλλα λόγια, πώς να αντιδράσει ο… πλήρως “ανεξάρτητος”, όταν τα μουσουλμάνικα αχαμνά του βρίσκονται κλειδωμένα μέσα σε safe που τα κλειδιά τα κρατάει ο Λαβρόφ;

Γι’ αυτό κι ο Τράμπ απλά του έσφιξε το χέρι λέγοντας του «καλή τύχη». Και αυτή η φράση, για έναν πολιτικό σαν τον Ερντογάν, είναι το πιο ψυχρό αντίο.

Το παιχνίδι γύρισε λοιπόν κύριοι. Και ο Ερντογάν, που ήθελε να γίνει «ο νέος Μέγας Σουλεϊμάν», κατέληξε να μοιάζει περισσότερο με τον τελευταίο της Οθωμανίας, δηλαδή εκείνον που έβλεπε την αυτοκρατορία να σαπίζει χωρίς να τολμά να το ομολογήσει. Τον Αμπντούλ Μεζίτ τον Β’.

Αν λοιπόν υπάρχει μια λέξη που περιγράφει σήμερα την Τουρκία, αυτή είναι παγίδευση. Όχι από εξωτερικό εχθρό, αλλά από τον ίδιο της τον ηγέτη, έναν άνθρωπο που νόμιζε πως μπορούσε να γίνει ταυτόχρονα ο προστάτης του Ισλάμ, ο συνομιλητής του ΝΑΤΟ και ο φίλος του Πούτιν. Η αλήθεια είναι πως ο Ερντογάν δεν ελέγχει τίποτε πια. Αντιθέτως, ελέγχεται από όλους.

Η εμμονή του με τη Μόσχα δεν είναι επιλογή στρατηγικής, αλλά εξάρτησης. Η Τουρκία, που άλλοτε διαφήμιζε την «ανεξαρτησία» της, βρίσκεται σήμερα πνιγμένη μέσα στο ρωσικό ενεργειακό και τραπεζικό δίκτυο. Το 45% του φυσικού της αερίου προέρχεται από τη Ρωσία. Τα αντιαεροπορικά της, τα S-400 την κρατούν όμηρο του Κρεμλίνου, το πυρηνικό εργοστάσιο του Ακουγιου ελέγχεται πλήρως από τη Rosatom και οι «τουριστικές επενδύσεις» που επικαλείται η Άγκυρα δεν είναι παρά ρωσικά κεφάλαια ξεπλύματος. Αν μ’ άλλα λόγια, αύριο ο Πούτιν γυρίσει τον διακόπτη, η Τουρκία βυθίζεται στο σκοτάδι.

Κι όμως, κατά περίεργο τρόπο ο Ερντογάν εξακολουθεί να παριστάνει τον «ισορροπιστή». Αγοράζει S-400, αλλά πάει στην Αμερική και ζητά F-16. Κλείνει το Βόσπορο για τα πλοία του ΝΑΤΟ, αλλά αφήνει τα ρωσικά να περνούν.

Καταγγέλλει τον «δυτικό ιμπεριαλισμό», ενώ εκλιπαρεί την Ουάσιγκτον για επενδύσεις. Και κάθε φορά που στριμώχνεται, παίζει το ίδιο χαρτί, το «χαρτί του Αλλάχ».

Μιλάει για «ιερό πόλεμο», για «σταυροφόρους», για «προδότες του Ισλάμ». Όμως δεν υπάρχει πλέον πίστη σ’ αυτά τα λόγια, υπάρχει μόνο φόβος. Φαίνεται άλλως τε. Φόβος απέναντι στον Πούτιν που δεν εμπιστεύεται κανέναν, φόβος απέναντι στον Χαμενεΐ που του τραβάει το χαλί στη Μέση Ανατολή, φόβος απέναντι στους ίδιους τους Κεμαλικούς που καραδοκούν να τον ρίξουν! Αυτός κι αν είναι φόβος. Κι αν λάβουμε υπ’ όψη μας την τελευταία “μπηχτή” του Τράμπ που είπε “υπάρχει πρόβλημα δημοκρατίας στη Τουρκία”, υπονοώντας πως ο Ερντογάν διοικεί με νοθευμένες εκλογές, τι άλλο να περιμένει κανείς και ο ίδιος ο Ρετζέπ ασφαλώς;

Γιατί, ναι, το υπογράφω κι όλας, μέσα στην ίδια την Τουρκία ο χρόνος του Ερντογάν μετρά αντίστροφα. Το οικονομικό χάος, ο πληθωρισμός, η κατάρρευση της λίρας, η δυσαρέσκεια του στρατού, και η σιωπηλή επιστροφή των «βαθέων» του κεμαλικού κράτους, συνθέτουν ένα σκηνικό που θυμίζει το φθινόπωρο του 1989 λίγο πριν καταρρεύσει η Σοβιετία. Αυτή τη φορά όμως, η Ιστορία δεν γράφεται στη Μόσχα, αλλά στην Άγκυρα. Κι ο άνθρωπος που ήθελε να «αναστήσει» την Οθωμανική αυτοκρατορία, κινδυνεύει να καταλήξει το τελευταίο της κεφάλαιο… Αχ γέροντα μου Παΐσιε, πώς μας τα είχες πεί τότε πριν από κοντά 40 χρόνια κι εμείς σε ακούγαμε με μειδίαμα ειρωνικό τότε…

Και μέσα σε όλη αυτή τη γεωπολιτική καταιγίδα, η Ελλάδα, ναί, η χώρα που οι ίδιοι οι Τούρκοι ειρωνεύονταν ως “τελειωμένη”γίνεται κεντρικός παράγοντας σταθερότητας.

Η συμμετοχή της στον άξονα 3+1, η ενεργειακή της διασύνδεση με την Κύπρο και το Ισραήλ, η στρατηγική της σχέση με τη Γαλλία και τις ΗΠΑ, την καθιστούν το μοναδικό κράτος της Ανατολικής Μεσογείου που δεν χρειάζεται να απειλεί για να υπάρξει. Είναι εκεί, ριζωμένη στην Ιστορία της, στη Γη των Αγίων, στη Ρωμιοσύνη που ποτέ δεν πεθαίνει και που τώρα, μπήκε στο δρόμο που δεν έχει γυρισμό, στο δρόμο που οδηγεί στην πλήρη Ανάσταση της.

Κι όπως λέει μια παλιά ρωμαίικη προφητεία:
«Την Πόλη θα την πάρει ο λαός που κράτησε πίστη, όταν όλοι την είχαν χάσει.»

Κι αυτός ο λαός —είμαστε εμείς. Εμείς που πιστέψαμε, που δε φραγκέψαμε, που δε προδώσαμε, που δεν χλευάσαμε Χριστό και πατρίδα. Εμείς, αυτό το πενιχρό 20-22%, θα αναστήσουμε και πάλι τη Ρωμιοσύνη.

Η Ελλάδα της Ορθοδοξίας και της Γεωγραφίας – Από Ουραγός σε Κέντρο του Νέου Κόσμου

Υπάρχουν στιγμές όπου η Γη ξαναθυμάται την αποστολή της Μεγάλης και Οικουμενικής Ελλάδας. Kαι κάνει ό,τι μπορεί για να τη στεριώσει. Κι η σημερινή Ελλάδα, η μικρή, η πληγωμένη, η ταπεινωμένη από δανειστές και ψευτοσωτήρες, στέκεται ξανά στο κέντρο της Ιστορίας. Όχι γιατί το θέλησαν οι σημερινοί πολιτικοί της, το αντίθετο, προσπάθησαν με περισσή θέληση και σθένος να την κανουν όσο πιο μικρότερη μπορούσαν για να ζούν αυτοί καλά και το Γένος νεκρό. 

Αλλά γιατί το θέλησε η Γεωγραφία και το επικύρωσε η Πίστη.

Η Ελλάδα βρίσκεται εκεί όπου ενώνονται τρεις ήπειροι, τρεις θάλασσες και δύο κόσμοι. Ο χριστιανικός και ο μουσουλμανικός, ο Δυτικός και ο Ανατολικός. Είτε το θέλει είτε όχι, είναι το φυσικό σταυροδρόμι των λαών, ο τόπος όπου διασταυρώνονται οι αγωγοί της ενέργειας και οι αγωγοί του Πνεύματος. Κι αν η Τουρκία επέλεξε να γίνει ο διάδρομος του σκότους, η Ελλάδα γίνεται τώρα ο διάδρομος του φωτός.

Η Ορθοδοξία δεν είναι απλώς θρησκεία. Είναι Αλήθεια, είναι Πίστη, είναι πολιτισμός, είναι τρόπος ύπαρξης, είναι η πνοή εκείνη που επέτρεψε σ’ ένα έθνος να σταθεί όρθιο ανάμεσα σε αυτοκρατορίες. Όταν η Δύση έχτιζε κάστρα, παλάτια, αυτοκρατορίες και εμπορικές εταιρείες με κλεψιμαίικα, ο Έλληνας μιλούσε με τον Θεό στη γλώσσα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Κι όταν οι λαοί της Ευρώπης παραδίδονταν στη λογική της ύλης, ο Ρωμιός έψαλλε «Χριστός Ανέστη» με δάκρυα στα μάτια.

Αυτόν τον πολιτισμό, που κάποια ελληνόφωνα ξόανα της νεοταξίτικης συμμορίας θεώρησαν μουσειακό, τον επαναφέρει σήμερα η Ιστορία. Γιατί χωρίς Πίστη, καμιά γεωπολιτική στρατηγική δεν αντέχει. Οι συμφωνίες έρχονται και φεύγουν, τα κράτη αλλάζουν, αλλά το Έθνος που φυλά τα σύνορα της Πίστης, μένει. Και η Ελλάδα τα φυλά ακόμα. Από την Αλεξανδρούπολη ως την Κύπρο, οι βάσεις της Δύσης πατούν σε γη που μοσχοβολά λιβάνι και αίμα μαρτύρων.

Κι εδώ είναι το παράδοξο: Ενώ ο Μητσοτακισμός, ως πολιτικό φαινόμενο, συμβολίζει την πιο κυνική μορφή εξάρτησης, διαφθοράς και ξεπουλήματος ιερών και οσίων, η Πατρίδα μέσα από τα σπλάχνα της με τη συμβολή της χείρας του Θεού που αγάπησε όσο κανείς, αναδεικνύεται και πάλι ως στρατηγικό κέντρο. Όχι γιατί το επιδιώκουν οι κυβερνώντες, αλλά γιατί το απαιτεί το ίδιο το πεπρωμένο. Η Αμερική χρειάζεται τον χώρο μας. Το Ισραήλ χρειάζεται το φως μας. Η Ευρώπη αν απαλλαγεί βεβαίως από το νεοταξικό νέφος, θα χρειαστεί και πάλι την ασφάλειά μας.

Κι αν η Κύπρος γίνεται ενεργειακός κόμβος, αν η Κρήτη μετατρέπεται σε στρατηγικό σταυροδρόμι, αν η Αλεξανδρούπολη γίνεται νέα «Πύλη του Βορρά», όλα αυτά είναι κομμάτια ενός θεϊκού σχεδίου που ξεπερνά ανθρώπους και κόμματα.

Η Ελλάδα επιστρέφει στη θέση που της ανήκει όχι επειδή την ανέβασαν οι σύμμαχοι, αλλά επειδή οι αντίπαλοι της Τουρκίας έπεσαν.

Η παρακμή του Ερντογάν είναι η προφητική δικαίωση του Ελληνισμού. Όπως η Πόλη χάθηκε με προδοσία, έτσι τώρα ανοίγει ξανά ο δρόμος της με θεία ειρωνεία.

Γιατί δεν είναι τυχαίο, τίποτα δεν είναι τυχαίο. Οι Άγιοι Πατέρες προείπαν πως «η Τουρκία θα χωριστεί στα τρία, και τότε η Ρωμιοσύνη θα σταθεί ξανά». Και βλέπουμε ξεκάθαρα πλέον τα σημάδια:

Απομόνωση, διχασμός, απελπισία στην Άγκυρα, συσπείρωση, αναγέννηση και πνευματική αφύπνιση στην Ελλάδα.

Η Γεωγραφία, που άλλοτε μας τιμώρησε, τώρα μας αποκαθιστά. Ο Ελληνικός χώρος, ο άξονας Αιγαίο–Κρήτη–Κύπρος–Ανατολική Μεσόγειος, γίνεται το φυσικό ανάχωμα του Ορθόδοξου Χριστιανικού κόσμου. Εκεί όπου σβήνει η ορμή της Ανατολής και αρχίζει η προστασία της Δύσης. Κι αυτό δεν είναι απλή σύμπτωση, είναι επανάκαμψη της Ρωμαίικης ταυτότητας! Αυτής της υπέροχης συνείδησης πως ο Έλληνας δεν είναι απλώς πολίτης κράτους, αλλά κληρονόμος Αυτοκρατορίας.

Όταν οι ξένοι θα μετρούν γεωπολιτικούς δείκτες, εμείς θα μετράμε φως. Και το φως αυτό, όσο κι αν το πολεμήσουν, θα επιστρέψει εκεί που ανήκει: Στην Πόλη. Στη Βασιλεύουσα. Στην Πόλη των Πόλεων. Στην παντοτεινή πρωτεύουσα μας, στην Θεοφύλακτη, στην Κωνσταντίνου Πόλη, στη Νέα Ρωμη.

Εκεί ανήκουμε κι εκεί θα ξαναπάμε. Το Ψευτορωμαίϊκο σαπίζει. Ο Μητσοτακισμός όζει από τη σαπίλα του και περιμένει απλά να τον θάψει η Ιστορία. Ο Μεγάλος Πόλεμος είναι κοντά. Τόσο κοντά όσο ποτέ. Μια δοκιμασία ακόμη μένει, για να ξεκαθαρίσει αυτή η άγια γή από τα σκαθάρια, τις αλογόμυγες και τα φίδια. Ο Θεός το υποσχέθηκε. Κι όπως βλέπετε όλοι, κρατάει πάντα την υπόσχεση Του.

Πύρινος Λόγιος 

 

Πηγή: https://www.pirinoslogios.com 

Read more »

Νέα Υόρκη: Ο Μαμντάνι πέταξε τη μάσκα – Κηρύσσει ταξικό πόλεμο μετά τη νίκη του

Μια νέα εποχή ιδεολογικής σύγκρουσης φαίνεται να ξεκινά στη Νέα Υόρκη, με πρωταγωνιστή τον νεοεκλεγέντα δήμαρχο Ζοχράν Μαμντάνι, ο οποίος μετά τη νίκη του εγκατέλειψε τη μετριοπαθή ρητορική και αποκάλυψε το αληθινό του πολιτικό πρόσωπο.

Ο Μαμντάνι, που στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου παρουσιαζόταν ως ενωτικός και προσιτός, στην 23λεπτη ομιλία της νίκης του εμφανίστηκε πύρινος και συγκρουσιακός, δηλώνοντας ανοιχτά πως η πολιτική του θα έχει στο επίκεντρο την ταξική πάλη.

«Δεν υπάρχει πρόβλημα πολύ μεγάλο για να το λύσει η κυβέρνηση, ούτε ανησυχία πολύ μικρή για να τη νοιαστεί», δήλωσε, προκαλώντας ενθουσιασμό στους υποστηρικτές του – αλλά και ανησυχία σε όσους βλέπουν πίσω από τα λόγια του μια επικίνδυνη κρατικιστική ατζέντα.

Η ομιλία του ήταν γεμάτη αναφορές σε «ταξικούς εχθρούς», από ιδιοκτήτες που «εκμεταλλεύονται» ενοικιαστές μέχρι εργοδότες που «καταπιέζουν» εργαζόμενους, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ αναφέρθηκε οκτώ φορές, κυρίως ως σύμβολο της «ανισότητας και της απληστίας».

Από το χαμόγελο στον ταξικό πόλεμο

Η στροφή του Μαμντάνι ήταν θεαματική. Από τον «ευγενικό οραματιστή», μετατράπηκε σε πολιτικό ρήτορα της οργής, υποσχόμενος «πάγωμα ενοικίων» για δύο εκατομμύρια κατοικίες, «δωρεάν παιδική φροντίδα» και «δωρεάν μετακινήσεις».

Ωστόσο, οι εξουσίες του ως δημάρχου είναι περιορισμένες, καθώς για φορολογικές αλλαγές απαιτείται έγκριση από την πολιτεία.

Παρά τα εμπόδια, ο ίδιος δηλώνει πως έχει «λαϊκή εντολή» να προχωρήσει το πρόγραμμά του – μια φράση που έχει γίνει το νέο πολιτικό του σύνθημα.

Το παλιό φάντασμα της Νέας Υόρκης επιστρέφει;

Οι αναλυτές θυμίζουν τη δημαρχία του Τζον Λίντσεϊ τη δεκαετία του 1960, που οδήγησε τη Νέα Υόρκη σε οικονομική κρίση λόγω υπερβολικών κοινωνικών δαπανών.

Πολλοί φοβούνται ότι ο Μαμντάνι μπορεί να επαναφέρει το ίδιο μοτίβο, με ιδεολογική εμμονή στη «δικαιοσύνη» εις βάρος της ανάπτυξης.
Θα επιτρέψει στην αστυνομία να επιβάλλει τον νόμο ή θα προωθήσει «χαλαρές» πολιτικές για λόγους ιδεολογίας;
Θα στηρίξει τους μαθητές ή θα υποκύψει στα συνδικάτα εκπαιδευτικών;
Και τελικά, θα μπορέσει να ενώσει τη Νέα Υόρκη – ή θα τη χωρίσει στα δύο;
Η πόλη που δεν κοιμάται, ετοιμάζεται να ξυπνήσει σε μια νέα πολιτική πραγματικότητα.

Ο Ζοχράν Μαμντάνι έριξε τη μάσκα – και μαζί της ξεκίνησε μια νέα εποχή ανοιχτής ταξικής σύγκρουσης στο κέντρο του αμερικανικού καπιταλισμού.

 

Πηγή: https://www.newsbreak.gr/ 

Read more »

Σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα…

 

 Σε μία μικρή συνάθροιση λαϊκών με το γέροντα Αρσένιο το Σπηλαιώτη, ένας ευλαβής νέος του είπε:

– Παππού, σε παρακαλώ να εύχεσαι και για μένα.

– Πώς σε λένε;

– Mε λένε Ανδρέα.

– Εγώ θα εύχομαι για τον Ανδρέα, αλλά για να πιάσει ή δική μου προσευχή πρέπει να ενδιαφέρεται και να εύχεται και ό Ανδρέας για τον εαυτό του. Ό Άγιος Αντώνιος λέγει: “ούτε εγώ σε ελεώ ούτε ό Θεός σε ελεεί, αν δεν ελεήσεις εσύ πρώτα τον εαυτό σου”.

– Δηλαδή γέροντα;

– Μά δεν το καταλαβαίνεις; Καλά· τότε να σού πω κάτι που συνέβη εδώ επί των ημερών μου.

Πέρασε ένας προσκυνητής από την έρημο ψάχνοντας άγιους, όπως κι εσύ τώρα, για να του κάνουν προσευχή. Βρίσκει έναν ασκητή και του λέγει: “Σε παρακαλώ, γέροντα, προσευχήσου για μένα· έχω σοβαρά προβλήματα”. Ό ασκητής τον λυπήθηκε και κάθε βράδυ στην αγρυπνία δώστου προσευχή για τον κοσμικό.

Μια νύχτα, ενώ προσευχόταν, βλέπει έξω από το κελί του τον σατανά να του γελά σαρκαστικά και να τον κοροϊδεύει. Του λέει ό μοναχός: “γιατί ρε καταραμένε μού χαλάς την ησυχία;” και ό σατανάς, “χα, χα, χα· γελώ που αγρυπνάς άδικα για τον δικό μου (τον Γιάννη). Κι αυτός άγρυπνά, αλλά στα στέκια τα δικά μου. Πριν λίγο τελείωσε την αγρυπνίαν του και τώρα ροχαλίζει!”.

 

Πηγή: https://psihisangigmata.blogspot.com

Read more »

Μια νέα αρχιτεκτονική! Χέρι-χέρι θα βαδίσουν «Αρκούδα» και «Δράκος»

Αλλάζουν οι συσχετισμοί δυνάμεων

Όπως δήλωσε την Τρίτη, ο Ρώσος υπουργός Οικονομικών , Άντον Σιλουάνοφ, οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Κίνας αποτελούν βασικό παράγοντα σταθεροποίησης κατά την περίοδο του μετασχηματισμού της παγκόσμιας τάξης και της διαμόρφωσης μιας νέας αρχιτεκτονικής.

«Τα τελευταία χρόνια, οι ρωσοκινεζικές σχέσεις έχουν συσσωρεύσει σημαντική δύναμη και αποτελούν ουσιαστική βάση για μελλοντική ανάπτυξη. Η αλληλεπίδραση μεταξύ των χωρών μας αποτελεί βασικό σταθεροποιητικό παράγοντα κατά την διάρκεια του μετασχηματισμού της παγκόσμιας τάξης και της διαμόρφωσης μιας νέας αρχιτεκτονικής, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής», δήλωσε ο Σιλουάνοφ στον 11ο Ρωσοκινεζικό Χρηματοοικονομικό Διάλογο στο Πεκίνο, σύμφωνα με το Sputnik.

Μια νέα αρχιτεκτονική λοιπόν εγκαθιδρύεται σταδιακά στον πλανήτη, αλλάζοντας τους συσχετισμούς δυνάμεων και αυτό ειπώνεται πλέον με κάθε επισημότητα.

Η Ανατολή αναλαμβάνει κυρίαρχο ρόλο στον πλανήτη με Ρωσία και Κίνα να βγαίνουν μπροστά και η μία χώρα να φυλάει τα νώτα της άλλης.

Η Κίνα ξέρει πως αν η Δύση καταφέρει να πλήξει την Ρωσία, ακολουθεί η ίδια.

Ως εκ τούτου «Αρκούδα» και «Δράκος» θα βαδίσουν χέρι-χέρι.

Πηγή: https://www.el.gr

Read more »

Δεν είναι μόνο η Ουκρανία! Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο – Τι ακριβώς ζητά η Ρωσία

Η νέα πραγματικότητα

Κύκλοι στην Μόσχα, σχολιάζοντας την προοπτική ειρήνης στην Ουκρανία, έχουν καταθέσει και μια άλλη παράμετρο, η οποία θα ληφθεί σοβαρά υπόψη στις όποιες συνομιλίες.
Προκειμένου το Κρεμλίνο να συμφωνήσει στην όποια προοπτική ειρήνης, θα θελήσει επίσης εγγυήσεις πέρα και πάνω από το ουκρανικό ζήτημα.

Αυτό που στην Μόσχα θέλουν ζητώντας, μεταξύ των άλλων, να αποσυρθούν τα όπλα της διεθνιστικής Δύσης από την Ουκρανία και η χώρα να γίνει ουδέτερο κράτος, όπως είχε συμφωνηθεί επί Σοβιετικής Ένωσης, είναι να σταματήσει η εξάπλωση των διεθνιστών προς τα ανατολικά.

Οι όποιες ειρηνευτικές συνομιλίες δεν θα γίνουν απλά για την Ουκρανία, αλλά για μία νέα κοσμοθεωρία, η οποία θα αντικαταστήσει εκείνη της μονοπολικής τάξης πραγμάτων που ξεκίνησε να γιγαντώνεται κατά την δεκαετία του ’90, θέλοντας να επιβάλλει την κυριαρχία της διεθνιστικής τάξης πραγμάτων μέσω του Βαθέος Κράτους των ΗΠΑ.

«Έχουμε μπροστά μας την ευκαιρία να σφυρηλατήσουμε για τους εαυτούς μας και για τις μελλοντικές γενιές μια νέα παγκόσμια τάξη, έναν κόσμο όπου το κράτος δικαίου, όχι ο νόμος της ζούγκλας, διέπει την συμπεριφορά των εθνών. Όταν πετύχουμε, και θα πετύχουμε, έχουμε μια πραγματική ευκαιρία σε αυτή την νέα παγκόσμια τάξη, μια τάξη στην οποία ένας αξιόπιστος ΟΗΕ μπορεί να χρησιμοποιήσει τον ειρηνευτικό του ρόλο για να εκπληρώσει την υπόσχεση και το όραμα των ιδρυτών του ΟΗΕ».

Αυτά τα λόγια εκείνη την περίοδο από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ από τον George H.W. Bush, πατέρα του George W. Bush, η Ρωσία θέλει να ξεκαθαρίσει πως δεν ισχύουν πια με τον τρόπο που ίσχυαν κάποτε.

Οι Ρώσοι θέλουν γενικά διαβεβαιώσεις πως ο πλανήτης θα περάσει στην νέα πολυπολική εποχή, στην οποία οι κινήσεις της «Αρκούδας» στην διπλωματία, στην γεωπολιτική και όπου αλλού θα γίνουν σεβαστές.

Η Μόσχα ζητά, η νέα παγκόσμια τάξη, όπως ακριβώς φαντάστηκαν οι ποδηγέτες του Μπους, να αποτελέσει παρελθόν και η Ρωσία να έχει λόγο στα παγκόσμια δρώμενα μαζί με τους συμμάχους της.

Αν αυτό δεν γίνει σεβαστό, ουσιαστική ειρήνη δεν πρόκειται να υπάρξει. Το θέμα της Ουκρανίας αντικατοπτρίζει την αλλαγή προς μία εντελώς νέα περίοδο. Είναι πολύ σημαντικό για κάποιον να το γνωρίζει αυτό…

 

Πηγή: https://www.el.gr 

Read more »

Μία Συγκλονιστική Μαρτυρία για την Ζωή μετά Θάνατον - Πέθανε... και το ταξίδι άρχισε

 

"Όλα είναι Θεός" λέει χαρακτηριστικά κάποια στιγμή ο κ. Απόστολος. 

Σε αυτό το ηχητικό ντοκουμέντο, ο κ. Απόστολος μοιράζεται την πιο συγκλονιστική εμπειρία της ζωής του - ή ορθότερα τοποθετημένα θα πούμε την εμπειρία του θανάτου του. Ολόκληρο το λεπτομερές ταξίδι για τον Παράδεισο και η επιστροφή πίσω στο σώμα. 

Όταν το σώμα έπαψε, η ψυχή συνέχισε ένα μεγαλειώδες πνευματικό ταξίδι. Είδε φως… είδε σκότος. Ένιωσε γαλήνη… αλλά και φόβο. Άκουσε φωνές - καλές και άσχημες. Πριν δει τον Παράδεισο, είδε την Κόλαση. 

Ο κ. Απόστολος περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια το ταξίδι που τον οδήγησε στον Παράδεισο, όσα είδε εκεί, αλλά και όσα τρομερά αντίκρισε πριν φτάσει εκεί. 

Πρόκειται για μια αληθινή μαρτυρία, ειπωμένη με ειλικρίνεια και δέος. Η ψυχή δεν τελειώνει με τον θάνατο.

Πηγή: https://www.youtube.com/@ORTHODOXOS_BIOS 

Read more »

Η Γη έχει θερμοστάτη και μόλις ανακαλύψαμε πως λειτουργεί

συντάκτης: Γρηγόρης Κεντητός

Η Γη διαθέτει θερμοστάτη και οι ωκεανοί ρυθμίζουν με ακρίβεια τη λειτουργία του. Μια νέα μελέτη αποκάλυψε ότι η φύση διαθέτει ένα σύστημα αυτορρύθμισης που σταθεροποιεί τη θερμοκρασία του πλανήτη. Οι ωκεανοί ενεργοποιούν έναν υπερτροφοδοτούμενο θερμοστάτη και ρυθμίζουν άμεσα τις φυσικές διαδικασίες κάθε φορά που η ατμόσφαιρα αυξάνει τη θερμοκρασία της, εξηγούν οι επιστήμονες. Το φαινόμενο προκύπτει από έναν αόρατο κύκλο φωσφόρου και άνθρακα, ο οποίος ρυθμίζει ενεργά την ισορροπία της ζωής και δείχνει πώς οι ωκεανοί λειτουργούν ως φυσικοί ρυθμιστές του πλανήτη.

Όταν το κλίμα ζεσταίνει, η διάβρωση των πετρωμάτων ρίχνει φωσφόρο στη γη. Τα ποτάμια κουβαλούν το στοιχείο προς τους ωκεανούς και το φυτοπλαγκτόν το καταναλώνει σαν τροφή. Οι μικροοργανισμοί φωτοσυνθέτουν, απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και μεταφέρουν τον άνθρακα στον βυθό, όπου τον παγιδεύουν. Έτσι, οι ωκεανοί λειτουργούν σαν φυσικός θερμοστάτης που απομακρύνει το CO₂ από την ατμόσφαιρα και επαναφέρει τη θερμοκρασία σε φυσιολογικά επίπεδα. 

Το φαινόμενο του φωσφόρου και η «ανακύκλωση» της ζωής

Όταν η θερμότητα ανεβαίνει, τα μικρόβια στο νερό αφαιρούν οξυγόνο και διαλύουν πιο γρήγορα την οργανική ύλη. Ο φωσφόρος ελευθερώνει νέα ενέργεια και επαναφέρει τον κύκλο, ενισχύοντας την άνθιση του φυτοπλαγκτού. Η αλυσίδα αυτή δρα αδιάκοπα, σαν αναπνοή του πλανήτη που διατηρεί τη ζωή σε ισορροπία. Το εντυπωσιακό είναι ότι αυτός ο μηχανισμός, ενταγμένος στην ιδέα της Γης ως θερμοστάτης με τους ωκεανούς, ενεργεί χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, μόνο μέσω φυσικών διεργασιών.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στη LiveScience, εξηγεί ότι ο θερμοστάτης αυτός μπορεί να λειτουργεί για εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Στο παρελθόν, ο ίδιος μηχανισμός προκάλεσε απότομες ψυχρές περιόδους, επειδή η Γη τράβηξε υπερβολικό CO₂ και άλλαξε απότομα το κλίμα της. Οι επιστήμονες το αποκαλούν φαινόμενο «υπερδιόρθωσης» και τονίζουν τον ρόλο που παίζουν οι ωκεανοί. 

Η Γη ρυθμίζει το κλίμα της με δική της νοημοσύνη

Παρόλο που αυτός ο ωκεάνιος θερμοστάτης δεν μπορεί να διορθώσει την ταχεία υπερθέρμανση που προκαλεί ο άνθρωπος, αποδεικνύει ότι η Γη διαθέτει μηχανισμούς άμυνας. Κάθε μόριο φωσφόρου, κάθε κόκκος άλατος και κάθε μικροσκοπικό κύτταρο συμβάλλουν σε μια πολύπλοκη ισορροπία που διατηρεί τη ζωή. Οι επιστήμονες βλέπουν σε αυτή τη διαδικασία έναν φυσικό μηχανισμό αυτοθεραπείας, ένα δείγμα της σοφίας του ίδιου του πλανήτη. Όπως όλα δείχνουν, οι ωκεανοί κινούν τη Γη σαν θερμοστάτη και διατηρούν την ισορροπία της ζωής.

Οι ωκεανοί θυμούνται το παρελθόν και προβλέπουν το μέλλον, γράφει το άρθρο. Όσο εμείς καταναλώνουμε ενέργεια και αυξάνουμε τις εκπομπές, η θάλασσα συνεχίζει να αναπνέει, να απορροφά και να αποθηκεύει, προσπαθώντας να μας συγκρατήσει από το να υπερβούμε τα όριά μας. 

Τα κύματα γεννούν την ελπίδα

Η ανακάλυψη αυτού του φυσικού θερμοστάτη αποδεικνύει ότι η Γη δεν είναι παθητικός παρατηρητής. Το ζωντανό σύστημα της Γης αναζητά ισορροπία και οι ωκεανοί στηρίζουν την ιδέα του γήινου θερμοστάτη. Οι ωκεανοί δεν είναι μόνο νερό, είναι ο εγκέφαλος του πλανήτη. Όταν σεβόμαστε τους ωκεανούς, αντλούμε από αυτούς τη γνώση για να επιβιώνουμε. Ο αληθινός θερμοστάτης του κόσμου ρυθμίζει το κλίμα καθώς τα κύματα κινούν τη ζωή ασταμάτητα.

Πηγή: https://www.sportime.gr

Read more »

Το έκανε και αυτό η δεξιά τάξη πραγμάτων! Τι ειπώθηκε για την Τουρκία – Στο βάθος ο Τρίτος Ναός

Αν θα διαρκέσει αυτό ουδείς γνωρίζει. Σημαντικές δηλώσεις και εξελίξεις

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν παρουσιάστηκε και τόσο θετικός στο να αναλάβουν οι τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας οποιονδήποτε ρόλο στην Λωρίδα της Γάζας, στο πλαίσιο μιας αποστολής επιτήρησης της κατάπαυσης του πυρός με την παλαιστινιακή οργάνωση Χαμάς. Μιλώντας στην Ιερουσαλήμ, σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς, ο Νετανιάχου είπε ότι συζήτησαν «την επόμενη ημέρα» στη Γάζα, συμπεριλαμβανομένου και του ποιος θα παρέχει την ασφάλεια στον κατεστραμμένο, έπειτα από δύο χρόνια πολέμου, θύλακα.

Ο Βανς, που είπε την Τρίτη ότι το σχέδιο κατάπαυσης του πυρός που προώθησε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ πάει καλύτερα από το αναμενόμενο, εμφανίστηκε αισιόδοξος. «Ποτέ δεν είπα ότι είναι εύκολο. Αλλά αισιοδοξώ ότι η κατάπαυση του πυρός θα κρατήσει και μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα καλύτερο μέλλον για όλη την Μέση Ανατολή», είπε.

Καθώς η κατάπαυση του πυρός συνεχίζεται για 12η ημέρα, το επίκεντρο τώρα έχει στραφεί στη δεύτερη φάση του σχεδίου του Τραμπ. Στην φάση αυτή προβλέπεται ο αφοπλισμός της Χαμάς και η δημιουργία μιας παλαιστινιακής επιτροπής, υπό διεθνή επιτήρηση, που θα κυβερνά την Γάζα ενώ μια διεθνής δύναμη θα στηρίζει την παλαιστινιακή αστυνομία, τα μέλη της οποίας θα περάσουν προηγουμένως από έλεγχο.

Να λοιπόν που η δεξιά τάξη πραγμάτων φέρνει και διεθνείς δυνάμεις στην Γάζα. Δεν αποκλείεται να μεταφερθεί, αν χρειαστεί, και στα Ιεροσόλυμα, προκειμένου να επιβλέπει και εκεί την τάξη, ειδικά αν ειπώθει, σε βάθος χρόνου, να κτιστεί ο Τρίτος Ναός στο πλαίσιο της ειρήνης που επιχειρείται στην περιοχή.

Βέβαια εκεί θέλει να βρίσκεται και η Τουρκία! Απαντώντας, όμως, σε ερώτηση για την ιδέα ανάπτυξης τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας στην Γάζα, ο Νετανιάχου απάντησε: «Έχω πολύ ισχυρές απόψεις για αυτό. Θέλετε να μαντέψετε ποιες είναι;»

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών δεν ανταποκρίθηκε αμέσως στο αίτημα για κάποιο σχόλιο ενώ το υπουργείο Άμυνας απέφυγε να σχολιάσει.

Ο Βανς είπε την Τρίτη ότι μπορεί να υπάρξει ένας «εποικοδομητικός ρόλος» για την Τουρκία αλλά η Ουάσινγκτον δεν θα επιβάλει τίποτα στους Ισραηλινούς σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη ξένων στρατιωτών «στο έδαφός τους». Οι κάποτε θερμές σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας, που είναι μέλος του ΝΑΤΟ, και του Ισραήλ έπεσαν στο χαμηλότερο επίπεδό τους κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Γάζα, με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να επικρίνει με δριμύτητα τις ισραηλινές επιθέσεις στον θύλακα και σε άλλες περιοχές ενώ ταυτόχρονα η Συρία –που συνορεύει και με τις δύο χώρες– αναδύθηκε ως μια νέα αρένα εντεινόμενου ανταγωνισμού. Η Τουρκία, που βοήθησε να πειστεί η Χαμάς ώστε να δεχτεί το σχέδιο του Τραμπ, είχε δηλώσει ότι θα συμμετείχε στην διεθνή στρατιωτική δύναμη επιτήρησης της εκεχειρίας.

Οι σχέσεις των δύο χωρών βέβαια δεν αποκλείεται να αναθερμανθούν στο μέλλον, καθώς στην πολιτική τα πάντα ρει.

Πάντως διεθνείς δυνάμεις σπεύδουν στην περιοχή!

«Δημιουργούμε ένα ειρηνευτικό σχέδιο και μια υποδομή εκεί που δεν υπήρχε τίποτα ούτε πριν από μια εβδομάδα ούτε πριν από μια μέρα», είπε πάντως ο Αμερικανός αντιπρόεδρος.

«Αν το κάνουμε αυτό με τον σωστό τρόπο, νομίζω ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα μοντέλο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε άλλες ειρηνευτικές συμφωνίες σε όλο τον κόσμο», υπογράμμισε σε άλλο σημείο.

 

Πηγή: https://www.el.gr 

Read more »

Το Σχέδιο του 2026 – Οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και η Διάλυση της Τουρκίας!

Από την πλούσια Ανατολία ως το νέο κουρδικό κράτος – Ποιοι παίζουν το μεγάλο παιχνίδι στη Μέση Ανατολή - Τι πραγματικά διαπραγματεύτηκε στο Οβάλ Γραφείο ο Ερντογάν; Μήπως αυτό που θα του κοστίσει όχι μόνο τη πτώση τη δική του, αλλά και την ίδια του τη χώρα;

Με αφορμή την πρόβλεψη του Τούρκου στρατηγού ε.α. Naim Barburoglu που γράφει με αγωνία ένα σχόλιο-καταγγελία για διαμελισμό της Τουρκίας το 2026, μπορώ να πω με παρρησία πως ...είπε τα απαραιτήτως...μισά απ' ό,τι έπρεπε. Ωστόσο, ο Μπαρμπούρογλου, που δεν είναι καθόλου τυχαίος - τουναντίον - είναι μυστικοσύμβουλος του Σουλτάνου, ξέρει πολλά περισσότερα. Όπως κι εμείς...

Στην καρδιά της Ανατολίας, εκεί που ο άνεμος μαστιγώνει τα άνυδρα υψίπεδα και οι γραμμές του ορίζοντα μοιάζουν με χάρτη χαραγμένο σε πέτρα, η γη κρατά φυλαγμένο το πιο ακριβό της μυστικό. Αυτό που στην ουσία, δεν είναι άλλο από μια γεωπολιτική "πυρηνική βόμβα"!

Αν κοιτάξει κανείς την επιφάνεια των γεγονότων, όσον αφορά τις σχέσεις ΗΠΑ - Τράμπ - Ερντογάν, θα διαπιστώσει 3 πράγματα: Την...υπερβολική "ξαφνική αγάπη" προς την Τουρκία των νεοθωμανών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την αντιπαλότητα Ισραήλ-Τουρκίας που δεν...φαίνεται να βρίσκεται σε ύφεση παρά τα πολλά "ταρατατζούμ" της συνόδου του Καΐρου και τις...θερμές χειραψίες και τα χαμόγελα στύλ διαφήμισης οδοντόπαστας του Προέδρου των ΗΠΑ προς τον Τούρκο "σουλτάνο", ένεκα του ...πακέτου των 150 δις δολλαρίων που "έριξε" στο τραπέζι του καθιστικού του Οβάλ γραφείου ο Σουλτάνος και ασφαλώς...τις αγκαλιές και τους επαίνους για την Τουρκία του 2025.

Αυτά έπαιξαν σχεδόν όλα τα ΜΜΕ τόσο της Δύσης, όσο και της Τουρκίας αλλά πολύ περισσότερο, τα ΜΜΕ της...Ελλάδας! Προς τι λοιπόν όλη αυτή η ξαφνική τουρκολαγνεία που αναπαράγει η Δύση;

Aυτό όμως που μαθαμε και μάλιστα...εντελώς από καθαρή τύχη, ήταν ότι ο ...Σουλτάνος όχι μόνο δεν πήρε ...τίποτε, αλλά ακόμη χειρότερα, τον...απείλησε κι όλας ο Τράμπ τονίζοντας του "Να σταματήσεις να αγοράζεις φυσικό αέριο από τη Ρωσία και να μην κάνεις εμπόριο με την Κίνα και να μεταφέρεις χρήματα στην Παλαιστίνη"!

Δεν ήταν ακριβώς αυτά τα ...λόγια που περίμενε να ακούσει ο Ταγίπ από το στόμα του Τράμπ! Και μάλλον τα...πήρε κατάκαρδα!

Tί είχε συμβεί όμως στην πραγματικότητα; Τι ακριβώς παίχτηκε εκείνο το περίεργο μεσημέρι, όπου ο ...Ερντογάν υμνήθηκε από όλους ως ...ο νέος μεγάλος παίκτης μαζί με τις υπερδυνάμεις ΗΠΑ-Ρωσία-Κίνα;



Το Μεσημέρι...του Τρόμου!

Κατ' αρχάς, να υπογραμμίσουμε ένα πράγμα, το οποίο...κανείς δε φαίνεται να καταλαβαίνει, ιδίως αυτά τα μίσθαρνα και ευτελή ανθρωπάρια που παριστάνουν τους ηγέτες της ΕΕ και στο κεφάλι τους το μόνο που υπάρχει σε αφθονία, είναι η...κοκαΐνη: Ο Τραμπ δεν αγαπά πραγματικά κανέναν! Ούτε συμπαθεί στην ουσία κανέναν. Ο Τράμπ αγαπά μόνο τη διαπραγμάτευση. Είναι ο άνθρωπος που χαμογελά, για να πάρει παραχωρήσεις χωρίς να ρίξει σφαίρα.

Ειδικά για τον Ερντογάν, που τον έχει φάει στη...μάπα από την προηγούμενη θητεία του στον Λευκό Οίκο, ξέρει στα σίγουρα πως ο Ερντογάν είναι ένας...τουρκο-νταής που θελει να γίνει...μεγάλος παίκτης, με τεράστιο εγωισμό, που δεν υποκύπτει στην ωμή πίεση, αλλά μεθάει από το αίσθημα σπουδαιότητας. Άρα, τον "χαϊδεύει" για να τον μαλακώσει, να τον κάνει να πιστέψει ότι είναι ο «ηγέτης–μεσολαβητής της Γάζας», ενώ στην πραγματικότητα τον χρησιμοποιεί ως "εργαλείο", επιδιώκοντας 1) να τραβήξει την Τουρκία μακριά από τη Ρωσία, 2) να ανακόψει τις συναλλαγές της με την Κίνα και 3) να την μπλέξει πιο βαθιά στα αμερικανικά ενεργειακά και στρατιωτικά σχέδια! Μ' άλλα λόγια, ο τρομερός Ντόναλντ, κάνει ό,τι έκανε ο Κίσινγκερ με τους δύσκολους και συγκεκριμένα με τον μακαρίτη τον Ανουάρ Σαντάτ: "Πρώτα τον εκθειάζεις, μετά τον δένεις"!

Η διαρροή του Huseyin Gunay («πήραμε τα α… μας»), δείχνει ότι η Τουρκία ουσιαστικά πήγε να ζητήσει! Όχι να δώσει!

Και ό,τι άφηνε να διαρρεύσει περί...150 δις και αγορές - μαμούθ και ...άλλα παραμύθια της σύγχρονης "Χαλιμάς", ήταν περισσότερο για τους Τούρκους (το πόπολο) και τίποτε άλλο!

Α, και για εμάς ασφαλώς, τα ...κουπούκια, όπως λεει κι ο Βελόπουλος, για να ...τρομάξουμε και να σηκώσουμε τα χέρια πιο ψηλά κι απ τον Τιραμόλα!

Ωραία. Αφού δεν ήταν έτσι τα πράγματα, αποδεδειγμένα, τότε γιατί στα κομμάτια πήγε στην Αμερική; Γιατί απλούστατα, τον κάλεσε ο Τράμπ για το σχέδιο της Γάζας κι αυτός (ο Ερντογάν) διέδιδε τα...σπουδαία και τα μεγάλα!

Τι αγορές νέων αεροσκαφών απ τη Boeing επαγγελόταν, τι ότι θά 'παιρνε F-35, τι ότι θα αναπαλαίωνε τα...ερείπια που έχει για F-16, που είναι εγκαταλελειμμένα χωρίς ανταλλακτικά, λόγω...του εμπάργκο που του έχει γίνει από το 2020 με τον νόμο CAATSA, τι για εγγυήσεις ασφάλειας στα σύνορα με τη Συρία λόγω του φόβου των Εβραίων... Μηδέν εις το πηλίκον κύριοι και κυρίες! Δεν πήρε ούτε καν τα αρχ...ια του, όπως είπε εύγλωττα κι ο φουκαράς ο Χουσεΐνης, που στο τέλος...απολύθηκε κι όλας απ το NTV. Aπολύθηκε;

Αλήθεια;

Μην είστε και τόσο...σίγουροι!

Εν τέλει, τι πήρε όμως, γιατι κάτι πήρε! Τι; Έναν προφορικό εκβιασμό τύπου Τραμπ:

"Αν θέλεις, μπορείς να πάρεις "κάτι", φτάνει να κάνεις ΟΛΑ όσα σου πω"

Και τι του είπε δηλαδή; Να δεχθεί τους εκδιωκόμενους Παλαιστίνιους, να σταματήσει το φυσικό αέριο από Ρωσία, να κόψει εμπόριο με Κίνα και - ασφαλέστατα - να διακόψει τη χρηματοδότηση - μέσω του Κατάρ - προς τη Χαμάς και ουσιαστικά να τη...ξεγράψει!

Μ' άλλα λόγια, ουσιαστικά απαίτησε να ...αυτοκαταργηθεί ως "ανεξάρτητη" η Τουρκία! Αυτό του είπε, μέσα σε χαμογελάρες τύπου "Κολυνός-κύκλος εμπιστοσύνης" και αγκαλιές που θα ζήλευε κι ο δικός μας, ο Σκέρτσος, αυτή η αδερφάρα!

Όλο αυτό, όχι μόνο δεν είναι διαπραγμάτευση, είναι κάτι χειρότερο! Δοκιμή υποταγής.

Και το «τίποτα» που πήρε, είναι στην πραγματικότητα το test drive της αμερικανικής πίεσης. Η αγωνία του Μπαρμπούρογλου ("διάλυση Τουρκίας 2026") δεν είναι άσχετη. Οι ΗΠΑ έχουν αρχίσει για καλά τα...τεστ σταθερότητας! Βλέπουν, αν ο Ερντογάν μπορεί να αντέξει πιέσεις χωρίς να διαλύσει την εσωτερική του ιεραρχία.

Αλλά τώρα, όπως δείχνει η κουβέντα Gunay-Δημοσιογράφου, μέσα στο παλάτι πέφτουν μαχαιριές (Φιντάν, Αλμπαϊράκ, Μπιλάλ για την...επόμενη μέρα!).

Αυτό όμως για την Ουάσινγκτον είναι Θείο Δώρο! Διότι όσο αυτός και η Τουρκία διαλύεται εσωτερικά, τόσο πιο εύκολα σπάει εξωτερικά! Αυτό σημαίνει πως η ..."μετά- Ερντογάν εποχή" όπως ακούστηκε στη συνομιλία, είναι το πραγματικό ζητούμενο!

Η CIA και το State Department ήδη χαρτογραφούν ποιός θα είναι ο ..."μετριοπαθής διάδοχος" που θα δεχτεί τους όρους της Δύσης και θα πει «ναι» σε όλα, όσα ο Ερντογάν δεν δέχτηκε ποτέ δημόσια!

Για να λέμε λοιπόν τα πράγματα με την αληθινή τους υφή, ο Τραμπ προσποιείται τον ειρηνοποιό της Γάζας, αλλά το σχέδιό του είναι άλλο. Να κάνει την Τουρκία απορροφητήρα της παλαιστινιακής κρίσης.



Δηλαδή, "Πάρτε τους πρόσφυγες εσείς, για να ησυχάσει το Ισραήλ"!

Αυτό θα εξυπηρετούσε τα μάλα τη περίφημη στρατηγική Abraham Accords 2, όπου το Ισραήλ αναγνωρίζεται πλήρως από Σαουδική Αραβία και Αίγυπτο, και η Τουρκία γίνεται ο ...σκουπιδοτενεκές της περιοχής!

Η τουρκάλα αλεπού όμως, δηλαδή ο Ερντογάν, παρά την ύβρη, κατάλαβε την παγίδα. Γι’ αυτό και τα τουρκικά ΜΜΕ —μεταξύ αυτών και ο Gunay— φρόντισαν να “ξεχάσουν” κάμερες ανοιχτές. Ήταν μήνυμα προς τα μέσα: "Ο Τραμπ μας χρησιμοποιεί! Μην τον πιστεύετε!" Εν τέλει, ο Τραμπ δεν επαινεί τον Ερντογάν από θαυμασμό. Τον λιπαίνει πριν να τον κάψει!

Θέλει να τον καθησυχάσει, να τον απομονώσει από Ρωσία–Κίνα, να του ρουφήξει την...υπεροψία και το νταηλίκι που πουλά εδώ και χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο - σημείο υπέρτατης στρατηγικής σημασίας για το Ισραήλ κι όταν τελειώσει, να αφήσει πίσω μια καμένη, κατακερματισμένη Τουρκία, όπως έκαναν με τη Λιβύη και το Ιράκ οι προηγούμενοι "δημοκρατικοί" τους οποίους διαδέχτηκε.

Γι’ αυτό και το ..."δεν πήραμε τίποτα" είναι κατά τη γνώμη μου το πιο ειλικρινές τουρκικό "ρεπορτάζ" των τελευταίων ετών! Γιατί πράγματι, η Τουρκία δεν πήρε τίποτα — και ούτε πρόκειται βεβαίως να πάρει. Απλώς, υπέγραψε άτυπα την αρχή του τέλους της "ανεξάρτητης" εποχής Ερντογάν!

Να γιατί λοιπόν ουρλιάζει με μεγαλόστομα άρθρα το τσιράκι του Ερντογάν, ο Μπαρμπούρογλου. Θέλει να ξεσηκώσει το...κοινό του AKP και να ξυπνήσει "μνήμες" Α' Παγκοσμίου Πολέμου! Σε διατεταγμένη υπηρεσία ήταν μ' άλλα λόγια, από τον ίδιο τον Ερντογάν!

Οι σπάνιες γαίες της Ανατολίας! Ιδού το "Μεγάλο Μυστικό"!

Η CIA και το State Department όμως, δεν "ψάχνουν" μόνο τον...νέο πρόεδρο της "νέας" μετερντογανικής Τουρκίας, αλλά κάτι πολύ πιο ισχυρό, το οποίο θα έλυε ουσιαστικά τα χέρια και...τα πόδια των ΗΠΑ!

Μελέτες και ίχνη μαρτυρούν πως στην κεντρική Ανατολία βρίσκεται το δεύτερο μεγαλύτερο κοίτασμα σπανίων γαιών παγκοσμίως, μετά την Κίνα! Και για την Ουάσινγκτον, που αναζητά απεγνωσμένα τρόπους να μειώσει την εξάρτησή της από το Πεκίνο, το τουρκικό κοίτασμα μοιάζει με "χρυσό εισιτήριο". Για την Άγκυρα και τον ίδιο τον Ερντογάν, που αντιμετωπίζει μια οικονομία που βρίσκεται μισό βήμα πριν τη κατάρρευση, είναι το πολυτιμότερο διαπραγματευτικό χαρτί.

Ωστόσο όμως, το ζήτημα υπερβαίνει τη σχέση μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας. Επηρεάζει ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο, φτάνοντας μέχρι το Αιγαίο και αφορά άμεσα καί την Ελλάδα. Διότι μια Τουρκία που πιθανόν να γίνει στρατηγικός προμηθευτής σπάνιων γαιών για τις ΗΠΑ, θα αποκτήσει νέα γεωπολιτική σημασία, ενισχύοντας τη θέση της σε όλα τα μέτωπα: Από τη Συρία και τη Λιβύη, μέχρι τις διεκδικήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο!

Και όπως όλοι γνωρίζουμε πάνω-κάτω, η τουρκική οικονομία χρηματοδοτείται ουσιαστικά από το Κατάρ, την πιο πλούσια "μικρή χώρα" του πλανήτη και απολύτως ελεγχόμενη από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Από την άλλη μεριά, βρίσκεται ο Τράμπ και οι ΗΠΑ. Το γεγονός ότι ο Ερντογάν δεν...πήρε τίποτε (ακόμη), η γενεσιουργός αιτία του βρίσκεται στον πυρήνα του παιχνιδιού μεταξύ Τράμπ-Ερντογάν. Οι σπάνιες γαίες!

Για την ιστορία, να πούμε πως οι σπάνιες γαίες, αποτελούν ίσως το πιο παρεξηγημένο στρατηγικό αγαθό του 21ου αιώνα.

Πρόκειται για μια ομάδα 17 χημικών στοιχείων με ονόματα που σπάνια βρίσκουν θέση στα πρωτοσέλιδα (νεοδύμιο, δυσπρόσιο, τέρβιο, υττριο) αλλά χωρίς τα οποία η σύγχρονη τεχνολογία θα ήταν αδύνατη. Από τα μικροσκοπικά μαγνητάκια που τροφοδοτούν τα smartphones και τις ανεμογεννήτριες, μέχρι τα σύνθετα συστήματα καθοδήγησης πυραύλων και τα αεροσκάφη πέμπτης γενιάς, οι σπάνιες γαίες είναι το «κρυφό καύσιμο» της ψηφιακής και στρατιωτικής εποχής.

Για να είμαστε περισσότερο σαφείς, η Τουρκία είχε ανακοινώσει το 2022 ότι «694 εκατ. τόνους» υπάρχουν στην περιοχή της πόλης Beylikova, που χτίστηκε πάνω στα ερείπια της παλιάς αρχαίας και βυζαντινής πόλης Δορύλαιο.

Ο αριθμός είναι εντυπωσιακός, όμως δεν μιλά για καθαρά οξείδια σπανίων γαιών (REO), αλλά για ορυκτό σώμα (με φθορίτη/βαρίτη/βαστνασίτη κ.ά.). Μ' άλλα λόγια, η ουσία κρύβεται στους βαθμούς περιεκτικότητας και στην ικανότητα διαχωρισμού/εξευγενισμού του ορυκτού σώματος. Ακόμη και ευνοϊκές εκτιμήσεις ειδικών, δίνουν ουσιαστικό περιθώριο 0,2–2% REO, δηλαδή τάξη μεγέθους πολύ χαμηλότερη από το αφήγημα «δευτέρου παγκοσμίως». Γι’ αυτό και σοβαρές φωνές αντέτειναν ότι οι πρώτες τουρκικές δηλώσεις ήταν υπεραισιόδοξες.

Τεχνικά, μιλάμε για βαστνασιτούχα και ιονο-προσροφητικά υλικά με διαφορετικές ροές εμπλουτισμού· η Τουρκία τρέχει πιλοτική μονάδα (Eti Maden) για να αποδείξει ότι μπορεί να πάει από το «ορυκτό» στο μαγνήτη. Χωρίς αυτά τα στάδια (θραύση–εμπλουτισμός–χημικός διαχωρισμός–μεταλλουργία–παραγωγή μαγνητών NdFeB/Dy), το «κοίτασμα» μένει τίτλος.

Όπως και να χει το πράγμα όμως κι αν πραγματικά οι Αμερικανοί ειδικοί πιστοποιήσουν αυτό που ισχυρίζονται οι Τούρκοι (πολύ πιθανόν, μιας και οι Άγιοι Γέροντες είχαν μιλήσει για...άνοιγμα των θησαυρών της Γής μετά τα γεγονότα και την ανάκτηση της Πόλης και της μισής Ανατολίας που θα περιέλθουν στα χέρια των Ελλήνων και πάλι) τότε θα πρόκειται για ένα τεράστιο κοίτασμα που μπορεί να φτάσει και τους 55 εκατ. τόνους, ενώ νεότερες μελέτες κάνουν λόγο ακόμη και για 194 εκατομμύρια τόνους. Αν επιβεβαιωθούν οι μεγαλύτερες εκτιμήσεις, μιλάμε για το δεύτερο μεγαλύτερο κοίτασμα στον κόσμο, αμέσως μετά την Κίνα!

Αυτό το γεγονός δεν είναι απλώς γεωλογικό. Είναι καθαρότατα γεωπολιτικό. Μέχρι σήμερα, η Κίνα ελέγχει περίπου το 60–70% της παγκόσμιας παραγωγής σπανίων γαιών και σχεδόν το 90% της επεξεργασίας. Οι Αμερικανοί, παρά την τεχνολογική και στρατιωτική τους υπεροχή, εξαρτώνται από το Πεκίνο για την προμήθεια αυτών των κρίσιμων υλικών.

Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά παράδοξο: Η υπερδύναμη που ανταγωνίζεται στρατηγικά την Κίνα, τροφοδοτείται από αυτήν με το βασικότερο «υλικό» του ανταγωνισμού.

Η Τουρκία, λοιπόν, εμφανίζεται ξαφνικά ως πιθανός προμηθευτής–σωτήρας για τις ΗΠΑ. Αν τα κοιτάσματα αξιοποιηθούν και αν δημιουργηθούν εγκαταστάσεις επεξεργασίας είτε στην Τουρκία είτε σε συνεργασία με αμερικανικές εταιρείες, τότε η Ουάσινγκτον θα μπορούσε να μειώσει δραστικά την εξάρτησή της από το Πεκίνο.

Τα πράγματα όμως, παρά τα...χαμόγελα των Τούρκων, δεν είναι καθόλου απλά. Η εκμετάλλευση των σπανίων γαιών απαιτεί τεράστιες επενδύσεις, υψηλή τεχνογνωσία και εξαιρετικά ανεπτυγμένες υποδομές επεξεργασίας. Αυτά τα διαθέτει σήμερα σχεδόν αποκλειστικά η Κίνα.

Έτσι, ενώ η Άγκυρα κρατά στα χέρια της έναν ανεκτίμητο φυσικό πόρο, δεν μπορεί να τον αξιοποιήσει χωρίς ξένη βοήθεια.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται το γεωπολιτικό δίλημμα: Ποιον θα επιλέξει ως εταίρο αν όχι ο Ερντογάν, αλλά ο νέος Πρόεδρος που πιθανότατα θα είναι ο Φιντάν;



Τις ΗΠΑ ή την Κίνα; Ή μήπως τη Ρωσία;

Ένα δίλημμα, που είναι όμως τόσο παράδοξο, όσο και ο γκρεμός ή το ρέμα!

Αν πάει με τη Κίνα, θα ενισχύσει μεν την οικονομική της συνεργασία με μια αναδυόμενη υπερδύναμη, αλλά...θα τα βάλει εμμέσως με την Ουάσιγκτον!

Αν πάει με τις ΗΠΑ, θα κερδίσει γεωπολιτικά, αλλά θα ρισκάρει σοβαρή ρήξη με τη Κίνα!

Καλά, δε μιλάμε για το αν ή όχι πάει με τη Ρωσία. Αν το κάνει, την έχει βάψει. Όλη η Δύση θα στραφεί πλέον εναντίον της και τα αποτελέσματα θα φανούν άμεσα: Κυρώσεις μέχρι να ...σβήσει ο ήλιος, ώσπου να ισοπεδωθεί μόνη της και να γίνει πανεύκολη λεία από το Ισραήλ που καραδοκεί!



Ε, ρε μπλέξιμο, ε;


Όσον αφορά τώρα την αμερικανική στρατηγική που επιδιώκει να απεξαρτηθεί από τη Κίνα, οπωσδήποτε θα πέσει πάνω στη Τουρκία. Ο Τράμπ, αν δεν βρεί λύση με τους Κινέζους, θα προσεταιριστεί την Τουρκία όπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ρισκάρει την ομοιογένεια του ΝΑΤΟ.

Τι θα κάνει; Μα, αυτά που θα ζητήσει ο νέος Πρόεδρος της Τουρκίας: Δηλαδή, το...μισό Αιγαίο για την ανάδειξη του κράτους του Κουρδιστάν (που είναι το δεύτερο μεγάλο ζήτημα για το Ισραήλ και τις ΗΠΑ) και πλήρη αποδοχή της "Γαλάζιας Πατρίδας" που μπορεί να αποτελέσει το τείχος για την κάθοδο της Ρωσίας στη Μεσόγειο!

Και η Ελλάδα; Η μικρή, πτωχή και άοπλη Ελλάδα, που τα όπλα της τα έδωσε ελέω Μητσοτακισμού στην Ουκρανία; Απλά θα...υπομείνει την ταπείνωση; Δυστυχώς, ναί!

Η σημερινή Ελλάδα, είναι το Ψευτορωμαίϊκο που πρέπει να πέσει, να πεθάνει. Και δυστυχώς, ο προφητευόμενος ελληνοτουρκικός πόλεμος, θα έχει άσχημες συνέπειες για τη πατρίδα μας. Ο Άγιος Παΐσιος το είπε καθαρά: "ε, το πολύ-πολύ να μας πάρουν κανά δυό νησάκια! Μετά όμως, θα καταστραφούν (οι Τούρκοι)". Τα υπόλοιπα...τα ξέρουμε όλοι.


Η Ρωσία, ως ρυθμιστικός παράγων!

Οι σπάνιες γαίες, όπου κι αν βρίσκονται, δεν παύουν να έχουν πάντα το ενδιαφέρον της Ρωσίας του Πούτιν. Ο Βλαδίμηρος, έχει ήδη καπαρωμένες τις σπάνιες γαίες της ανατολικής Ουκρανίας (να γιατί έχει...εξαγριωθεί ο Τράμπ που τις ...έχασε με τις παλινωδίες του με τον Ζελένσκυ και με τα ευρωπαϊκά "σαπάκια" τύπου Μακρόν, Στάρμερ, Μέρτς και λοιπών κνώδαλων, που έχουν το απύθμενο θράσος να θέλουν να ...λυγίσουν τη Ρωσία) και από την άλλη, έχει όσες σπάνιες γαίες θέλει, είτε από τη Σιβηρία, είτε από τα κατκτημένα εδάφη της ανατολικής Ουκρανίας, είτε από την ίδια τη Κίνα (στη μισή τιμή).

Αυτό που δεν επιθυμεί καθόλου η Ρωσία, είναι να προσεταιριστεί ολοκληρωτικά την Τουρκία η Δύση! Με τον Ερντογάν, είχαν αγαστή συνεργασία οι δυό τους κι ας ...πούλαγε ο Τούρκος όπλα στους Ουκρανούς. Αυτό όμως δεν ήταν μεγάλο πρόβλημα για την υπερδύναμη. Τα Bayraktar τα έριχνε σαν τις μύγες όποτε ήθελε, ενώ οι πύραυλοι που πουλούσε η Τουρκία στο Κίεβο ήταν επιεικώς...στρακαστρούκες. Άρα, παθητικό μηδέν. Άσε που μέσω της Τουρκίας, κουλάντριζε και τη Δύση.

Αν όμως η Τουρκία, για να αποφύγει τη διάλυση πάση θυσία, πέσει ολοκληρωτικά στη πλευρά της Δύσης μέσω των σπάνιων γαιών, η Ρωσία θα "θυμώσει". Όχι μόνο γιατί η Τουρκία θα υποχρεωθεί να ...τα σπάσει μαζί της σταματώντας τις ροές φυσικού αερίου από τον Turk Stream, αλλά συνεχώς θα συνεχώς θα φοβάται δύο πράγματα:

Το ξαφνικό κλείσιμο- χτύπημα στο υπογάστριο της Ρωσίας - των Στενών και την απώλεια της άμεσης καθόδου στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Oπότε...ζόρι μεγάλο.

Την διαχρονική συμπεριφορά της Τουρκίας, τη γνωρίζει όλος ο πλανήτης. Υπερφιαλισμός, καταπάτηση συνθηκών, γερό μπούλινγκ σε όποιον της αντιστέκεται, διπλωματία του παζαριού, μπαμπεσιά και γεωπολιτικός αλλοιθωρισμός. Ίσως, το πιο αναξιόπιστο κράτος που εμφανίστηκε ποτέ στην Ιστορία του πλανήτη. Κανείς δεν την εμπιστεύεται και κανείς δεν τη θέλει.

Μέχρι τώρα, την προστάτευε η γεωπολιτική της θέση, η οποία όμως παραδέρνει τα τελευταία 30 χρόνια, μετά τη πτώση του σοβιετικού μπλόκ. Επομένως, αν δεν έχει κάτι να καταθέσει πάνω στο τραπέζι, οι μεγάλοι θα την καταπιούν, θεωρώντας την πλέον...μη χρήσιμη και άρα αναλώσιμη.

Οι σπάνιες γαίες όμως του Δορυλαίου/Beylikova, είναι ...μια εντελώς άλλη κατάσταση. Αυτό το γεωπολιτικό όπλο όμως, εκπυρσοκροτεί και...ανάποδα αν το χειριστεί ο Τούρκος λάθος. Το επικρατέστερο σενάριο λοιπόν, είναι το πρώτο, να πάει δηλαδή η Τουρκία με τη Δύση. Όχι γιατί το θέλει, αλλά γιατί αν δε το κάνει, η διάλυση της θα είναι ζήτημα...μηνών.

Η αμερικανική οπλο-βιομηχανία και ο ψηφιακός της κορμός, εξαρτάται από τις σπάνιες γαίες. Οι αντίπαλοι της, Ρωσία και Κίνα, τα έχουν σε αφθονία και παράλληλα, η Ρωσία έχει και την τεχνογνωσία ως προς την εκμετάλλευση αυτών των πόρων. Άρα, η Ανατολή είναι γερά δεμένη. Ενώ οι ΗΠΑ, είναι...ξεκρέμαστες, αν όντως σταματήσουν οι ροές σπανίων γαιών.

Από την άλλη όμως, η Κίνα βλέπει την Τουρκία ως κρίσιμο κρίκο στον «Μεσαίο Διάδρομο» του νέου Δρόμου του Μεταξιού (Belt and Road Initiative). Μέσα από την τουρκική επικράτεια, διέρχονται ενεργειακοί και εμπορικοί διάδρομοι που συνδέουν την Ασία με την Ευρώπη. Επιπλέον, το Πεκίνο έχει ήδη διεισδύσει στην τουρκική οικονομία με επενδύσεις σε ενέργεια, υποδομές και τραπεζικό τομέα. Μια απόφαση της Άγκυρας να παραχωρήσει τις σπάνιες γαίες στις ΗΠΑ, θα θεωρηθεί από το Πεκίνο πράξη στρατηγικής εχθρότητας... Και θα πληρωθεί...δεόντως!

Εν κατακλείδι...

...η Τουρκία βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί πάνω από την άβυσσο της ίδιας της ιστορίας της.

Το 2026 που "προφήτεψε" ο Μπαρμπούρογλου, ίσως να μην είναι απλώς ημερομηνία διαμελισμού, αλλά η χρονιά που η αυτοκρατορική της ψευδαίσθηση θα χτυπήσει στο τσιμέντο της πραγματικότητας.

Ο Ερντογάν, μεθυσμένος από την ιδέα της "αιωνιότητας" της υπάρξεως του, κρατά στο ένα χέρι τις σπάνιες γαίες και στο άλλο την αγωνία της διάλυσης! Νομίζει πως κρατά ισορροπία, ενώ απλώς παραπατά.

Οι Αμερικανοί τον λιπαίνουν για να τον κάψουν, οι Κινέζοι τον τρέφουν για να τον εξαντλήσουν, κι εκείνος, μέσα στο παραλήρημα του Νεοθωμανισμού, παίζει τον ρόλο του τελευταίου Σουλτάνου μιας χώρας που έχει ήδη αρχίσει να ραγίζει από μέσα.

Η γεωπολιτική, όμως, δεν έχει οίκτο. Κρίνει με κανόνες φυσικής: ό,τι στέκει πάνω σε ψέμα, καταρρέει. Κι η Τουρκία σήμερα είναι μια πυραμίδα από ψέμματα! Ψέμματα οικονομικά, διπλωματικά, στρατιωτικά, θεοκρατικά.

Η Δύση θα τη χρησιμοποιήσει μέχρι να στερέψει η χρησιμότητά της, η Ρωσία θα τη ισοπεδώσει αν χρειαστεί (που μάλλον θα χρειαστεί), η Κίνα θα την καταπιεί αθόρυβα αν της δοθεί χρόνος. Κι όταν το παζάρι τελειώσει, η Ανατολία θα επιστρέψει εκεί απ’ όπου ξεκίνησε η Ιστορία της: στη γη, στη σκόνη και στην αγκαλιά με την Ιστορία της, που γράφει "Ρωμιοσύνη"...

Πύρινος Λόγιος

 

Πηγή: https://www.pirinoslogios.com 

Read more »

Όλοι μαζί και στην μέση ο Τραμπ! Μπρος ολοταχώς για μια Ευρώ-Μεσογειακή Ένωση;

Τίποτα δεν γίνεται τυχαία

Η σύνοδος για την ειρήνη στην Αίγυπτο έχει ουσιαστικά ξεκινήσει και όλοι οι πολιτικοί ηγέτες που βρίσκονται εκεί, μεταξύ αυτών και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κυριάκος Μητσοτάκης, έβγαλαν μια οικογενειακή φωτογραφία.

Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο απόλυτος πολιτικός «σταρ», αφού φέρεται να κατάφερε να προωθήσει την ειρήνη στην Γάζα.

Όσοι πολιτικοί τον έλεγαν και τον έκριναν, τώρα σπεύσουν να φωτογραφηθούν μαζί του και να τον συγχαρούν.

Πάνω από 20 ηγέτες βρίσκονται εκεί με το ευρώ-μεσογειακό χρώμα να είναι έντονο.

Μήπως ήρθε η ώρα της Ευρώ-Μεσογειακής Ένωσης στο όνομα της ειρήνης και χείρα βοηθείας από την δεξιά τάξη πραγμάτων!

 

Πηγή: https://www.el.gr/ 

Read more »

Ο Νετανιάχου απο-ιεροποεί το Πρόσωπο του Χριστού θεωρώντας Τον ως έναν απλό Ιουδαίο ραβίνο!

Ο Νετανιάχου απο-ιεροποεί το Πρόσωπο του Χριστού θεωρώντας Τον ως έναν Ιουδαίο ραβίνο ως ένα κοινό θνητό με πατέρα τον Ιωσήφ !!Εμφανίζει το χριστιανισμό ως Ιουδαιστική σέκτα!

O Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου παραδίδει μαθήματα ταχύρρυθμα σεμινάρια θρησκευτικών σε αδαείς θρησκευτικά αναλφάβητους κι αποχριστιανοποιημένους Δυτικούς.. και πάλι κανείς δεν τολμάει να του απαντήσει.

Δεν έχει μόνο πολιτικό θράσος αλλά και απύθμενο θρησκευτικό τολμάει αυτός ένας Ηρώδης των παιδιών της Γάζας να οικειοποιηθεί τον Χριστό που είπε ”άφετε να παιδιά να έλθουν προς με” για να τα ευλογήσει και δεν εννοούσε νεκρά βεβάίως. Είναι ο Χριστός που είπε ότι στα παιδιά ανήκει η Βασιλεία των ουρανών δηλ. η Πολιτεία των ουρανών. Τολμάει αυτός ένας Γενοκτόνος για το Διεθνές Δικαστήριο Χάγης να ιδιοποιείται το Χριστό το βασιλιά της ειρήνης τον Μέγα Ειρηνοποιό.. ”ειρήνη ημίν” ”και επί γης ειρήνη”..”μακάριοι οι ειρηνοποιοί”.Λέει:

«Κοιτάξτε τον ίδιο τον Χριστό. Δηλαδή, ήταν ένας Εβραίος δάσκαλος από τη Γαλιλαία.

( σσ αυτά στη στοά και στη συναγωγή. Ο Χριστός δεν ήταν απλά ένας δάσκαλος ένας ακόμη ραβί αλλά ο Θεαάνθρωπος..)

Δεν ήταν Παλαιστίνιος δάσκαλος. ( σσ έχει όμως πολλούς Παλαιστίνιους μαθητές περισσότερους από Εβραίους αυτούς που κάθε χρόνο το Πάσχα παρεμποδίζουν οι δυνάμεις του με βία να φθάσουν στον Πανάγιο Τάφο αυτούς που οι δυνάμεις του σκοτώσανε κατά δεκάδες στη Γάζα στον Άγιο Πορφύριο αυτούς που οι έποικοι του τους παίρνουν τα χωριά και το βιος στη Δ Όχθη που μαζικά τους εκτοπίζουν από την Ιερουσαλήμ….κώλυμα .. θέλει να κάνει ταυτοποίηση DNA ως και στο Χριστό μανία με την αιματολογική σειρά ” εθνοφυλετική μανία. Κάτι που απολύτως αντιβαίνει στις αρχές του Χριστού ”μήτηρ μου καὶ ἀδελφοί μου οὗτοί εἰσιν οἱ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀκούοντες καὶ ποιοῦντες αὐτόν. Λουκ. 8,21 ”ουκ ένι Έλλην ή Ιουδαίος” Οι δεσμοί εξ αίματος υποχωρούν έναντι των πνευματικών. Ο Χριστός αν και προήλθε από το Ιουδαικό γένος εκ μητρός ήταν Θεός εκ Θεού Πατρός, περί αυτού άκρα του τάφου σιωπή) Ήταν ένας Εβραίος δάσκαλος ( σσ δάσκαλε που δίδασκες.. το να εγκλωβίζεις το Χριστό στην διδασκαλική του ιδιότητα είναι υποτίμηση υποβάθμιση απαξίωση ακύρωση του Είναι Του του ρόλου και της αποστολής του είναι απο-ιεροποίηση του Προσώπου Του είναι μπαναλοποίηση της θεότητας. Ο Χριστός δεν ταυτίζεται μόνο με την ιστορικότητα του αλλά είναι ο συνάναρχος Λόγος Πατρί και Πνεύματι προύπαρχων και συναίδιος Λόγος προυπάρχων ως Θεός ”Τω προ των αιώνων εκ Πατρός γεννηθέντι αρρεύστως Υιώ ) με εβραϊκό όνομα, Γεσούα. (σσ ο υπερεθνικισμός βλάπτει σοβαρά τη θρησκεία.. τυφλώνει η εγωπαθής διάθεση δεν μπορεί να δει τίποτα περισσότερο.. Και για να φρικάρει εντελώς ο Χριστός ήταν ο πολυαναμενόμενος Μεσσίας ..που αν τον είχε αποδεχθεί ως τέτοιον τόσο ο Νετανιάχου όσο και το Ιουδαικό γένος δεν θα είχε ανοίξει ρουθούνι στη Γάζα αφού η όλη επίθεση έγινε για τη μεσσιανική προσδοκία και την παλινόρθωση του Μεγάλου Ισραήλ. )

”Ο πατέρας του ήταν ο Ιωσήφ, ο Yosef. Αυτά είναι όλα εβραϊκά ονόματα.” λέει ο Νετανιάχου ( σσ εμφανίζει το Χριστό ως ένα κοινό θνητό με πατέρα τον Ιωσήφ.. ο πατέρας του ήταν ο Θεός Πατέρας.. νέα απαξίωση της θεότητας του Ιησού ευθεία προσβολή του Προσώπου Του. Τον πατέρα το δικό του μπορεί να τον λέγαν Ιωσήφ όχι του Ιησού)

Πού ανέτρεψε ο Ιησούς τα δεδομένα στους αργυραμοιβούς; Στο Νεπάλ, ίσως στη Σιγκαπούρη; Φυσικά και όχι.

Βρισκόταν στον εβραϊκό ναό – το ίδιο μέρος όπου ο Σολομώντας χίλια χρόνια νωρίτερα είχε χτίσει τον πρώτο εβραϊκό ναό.” (σσ να και η αναφορά για το Ναό.. έτσι για να μπαίνει στο κάδρο ο Τρίτος)

Ήταν η γέννηση του Χριστιανισμού, ο οποίος προήλθε από Εβραίους δασκάλους που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό, αλλά ήταν Εβραίοι και προέρχονταν από εβραϊκές παραδόσεις. (σσ Ο Χριστιανισμός προήλθε εξ άνωθεν ως Αποκαλυπτική θρησκεία.. ο Θεός γίνεται άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος Θεός, θεός κατά χάριν. Ο Χριστός προυπάρχει της σαρκώσεως του της ενανθρώπησης του ως Υιός και Λόγος του Πατρός. Η ύπαρξη του κάθε ανθρώπινου όντος είναι ένα μυστήριο πολύ περισσότερο είναι μυστήριο η Ύπαρξη του Είναι δηλ. του Θεού)»

Εν κατακλείδι ο χριστιανισμός δεν είναι μια σέκτα του Ιουδαισμού όπως θέλει να τον παρουσιάσει ο Νετανιάχου αφού ο χριστιανισμός δεν εξαντλείται ούτε καν στο Πρόσωπο του Ιησού που επικεντρώνεται ο Νετανιάχου αλλά η θεότης του είναι η Τριαδικότητα που υπερβαίνει τα στενά φυλετικά όρια τις κοσμικές συντεταγμένες είναι Υπερβατικός και Ολιστικός Θεός έξω από το χωροχρόνο… ποιο Ισραήλ..

Ο Χριστός δεν ήταν και δεν είναι ένας ραβίνος εξηγητής του Νόμου αλλά ως Θεός ήταν ο ίδιος το πλήρωμα του Νόμου..η Αυτοαλήθεια.. ”εγώ ειμί η αλήθεια”..

Ότι λόγιοι Ελληνιστές Εβραίοι της εποχής ασπάστηκαν το χριστιανισμό και συνέβαλαν τα μέγιστα στη διάδοσή του όπως οι Εβδομήκοντα ή ο Απ. Παύλος αυτό είναι γεγονός..όπως συνέβαλε και η δημώδης ελληνιστική της εποχής ως γλώσσα της Καινής Διαθήκης όπως και το έργο των Πατέρων της Εκκλησίας που ήταν καταρτισμένοι στη θύραθεν παιδεία κλπ κλπ ..Αν ο χριστιανισμός ήταν ένα αμιγώς ιουδαιστικό πνευματικό μοντέλο όπως το παρουσιάζει ο Νετανιάχου θα είχε την ίδια τύχη με τον Ιουδαισμό που ποτέ δεν βγήκε από τα στενά όρια μιας εθνικής θρησκείας..

Είναι ανόητο να θεωρεί κανείς πως ένας λαός έχει τα Copyrights του Θεού.

Ο Νετανιάχου αναπτύσσει αυτό το σκεπτικό ακριβώς γιατί δεν αναγνωρίζει τη θεότητα τη θεανδρικότητα του Ιησού.

”καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι· καὶ  οῦτό ἐστι τὸ τοῦ ἀντιχρίστου” και αυτό το πνεύμα του Νετανιάχου είναι που δεν ομολογεί ότι προήλθε εξ άνωθεν ο Χριστός.

”Ἀγαπητοί, μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα εἰ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν, ὅτι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐξεληλύθασιν εἰς τὸν κόσμον”. Ο ψευδοπροφήτης της Νέας Εποχής είναι ο Νετανιάχου..γιατί δεν αρκείται στο θεσμικό του ρόλο αλλά παριστάνει και τον μετά Χριστόν Εβραίο προφήτη που θα μας οδηγήσει .. στην αλήθεια.. από τους καρπούς φαίνεται το έργο.. τι σχέση έχει ο Χριστός με τον μακελάρη των Αγίων Τόπων;

Ο Αντίχριστος ως ”φιλόχριστος” ακριβώς αυτό θα είναι και ο Αντίχριστος, ο αιμοδιψείς πολεμομοχαρής τώρα ως και ειρηνοποιός..!

Ας ρίξει και μια ματιά στον μεσσιανιστή υπουργό του τον Γκβιρ/Ben Gvir που κοπανήθηκε σήμερα σε ταλμουδικά τελετουργικά στο αλ Ακσά εκεί που θέλουν να στήσουν τον Τρίτο Ναό. Δήλωσε: «Σήμερα, δύο χρόνια αργότερα, θριαμβεύουμε στο Όρος των καιρών (Τζαμί Αλ-Άκσα), ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ του Όρους του Ναού.»

Πηγή: https://dimpenews.com

Read more »

Αλεξάντερ Ντούγκιν: Ποιος σκότωσε τον Τσάρλι Κερκ;

 Στις 10 Σεπτεμβρίου 2025, ένας από τους πιο δημοφιλείς και επιδραστικούς εκπροσώπους του κινήματος MAGA (Make America Great Again), ο αγαπημένος του Ντόναλντ Τραμπ, blogger και εμπνευστής της συντηρητικής αμερικανικής νεολαίας, ο 32χρονος Τσάρλι Κερκ, σκοτώθηκε από στοχευμένη βολή ελεύθερου σκοπευτή από απόσταση περίπου 200 μέτρων.

Δεν ήταν ούτε στρατιώτης, ούτε μισθοφόρος, ούτε ριζοσπάστης, ούτε εξτρεμιστής. Αντίθετα, οι θέσεις του ήταν πάντα πολύ ισορροπημένες και λογικές. Συμμετείχε πρόθυμα σε αντιπαραθέσεις με ιδεολογικούς αντιπάλους, φιλελεύθερους, άκουγε τα επιχειρήματά τους και προσπαθούσε να τους καταλάβει. Αλλά... Αλλά ήταν ένας πεπεισμένος παραδοσιακός, χριστιανός, συντηρητικός, πατριώτης. Και οι φιλελεύθεροι, εχθροί της παράδοσης, δεν μπορούν να το συγχωρήσουν αυτό. Ειδικά αν ένας νέος ενεργός χαρισματικός ηγέτης γίνει πραγματικά ισχυρός και δημοφιλής.

Στη σύντομη ζωή του, ο Τσαρλς Κερκ έκανε πολλά για το αμερικανικό πατριωτικό κίνημα. Ίδρυσε την πλατφόρμα TPUSA (Turning Point USA), η οποία έγινε το πιο μαζικό φόρουμ για τους υποστηρικτές του MAGA. Αυτή η πλατφόρμα ξεκίνησε σε πολλά πανεπιστήμια και πανεπιστημιουπόλεις στις ΗΠΑ, όπου οι συντηρητικοί νέοι άρχισαν να ανατρέπουν την αδίστακτη δικτατορία των φιλελεύθερων πανεπιστημιακών ελίτ, οι οποίοι επέβαλαν με μανία στους φοιτητές τη φιλοσοφία του φύλου, την κριτική θεωρία της φυλής (ουσιαστικά τον αντι-λευκό ρατσισμό), τους LGBT κανόνες, τον ριζοσπαστικό φεμινισμό, την υποστήριξη της παράνομης μετανάστευσης, τον μετα-ανθρωπισμό, τη βαθιά οικολογία και άλλες μορφές διεστραμμένης αυτογνωσίας. Σε αυτή την τοξική ατμόσφαιρα, πολύ πριν από τον Τραμπ, ο Τσαρλί Κερκ άνοιξε ένα μέτωπο συντηρητικής αντίστασης. Και η πρωτοβουλία του υποστηρίχθηκε από την αμερικανική νεολαία, η οποία σταδιακά άρχισε να σηκώνει το κεφάλι της.

Η πλατφόρμα TPUSA ουσιαστικά γέννησε το κίνημα MAGA. Μια ποικιλία δυνάμεων - ακραίες και μετριοπαθείς, παραδοσιακοί και υποστηρικτές του Σκοτεινού Διαφωτισμού, υποστηρικτές ενός πολυπολικού κόσμου και της αμερικανικής αυτοκρατορίας, φιλοϊσραηλινοί και αντιϊσραηλινοί - συναντήθηκαν και ουσιαστικά άλλαξαν την πορεία στην αμερικανική κοινωνία.

Τον καθοριστικό ρόλο εδώ, φυσικά, έπαιξε ο Έλον Μασκ, ο οποίος αγόρασε το υπερφιλελεύθερο δίκτυο Twitter και το μετέτρεψε σε μια πραγματικά ελεύθερη πλατφόρμα για την ανταλλαγή απόψεων. Ο Μασκ έσπασε την ολοκληρωτική φιλελεύθερη λογοκρισία σε ένα κοινωνικό δίκτυο. Ο Τσάρλι Κερκ, με τη σειρά του, κατέστρεψε την ψευδή εικόνα ότι όλη η αμερικανική νεολαία υποστηρίζει τους παγκοσμιοποιητές, τους φιλελεύθερους και το Δημοκρατικό Κόμμα. Έτσι γεννήθηκε το κίνημα MAGA. Και έτσι το MAGA κέρδισε και έφερε τον υποψήφιό του στην εξουσία.

Ο Τραμπ έχει ήδη κάνει πολλά λάθη και αστοχίες κατά τη διάρκεια της προεδρίας του. Υποστήριξε τη γενοκτονία στη Γάζα, επιτέθηκε στο Ιράν, αρνήθηκε να δημοσιοποιήσει τη λίστα του παιδόφιλου Έπσταϊν, διαπληκτίστηκε με τον Έλον Μασκ, υπέκυψε στις χονδροειδείς κολακείες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνέχισε να υποστηρίζει το τρομοκρατικό καθεστώς στο Κίεβο, διαπληκτίστηκε με την Ινδία, άρχισε να επιτίθεται στις χώρες BRICS και στον πολυπολικό κόσμο και άρχισε να προετοιμάζει μια εισβολή στη Βενεζουέλα.

Όταν το κίνημα MAGA το είδε αυτό, έπεσε σε απελπισία. «Ο Τραμπ έχει απαχθεί» και μάλιστα «ο Τραμπ μας πρόδωσε» - είπαν οι Άλεξ Τζόουνς και Στιβ Μπάνον, Κάντας Όουενς και Νικ Φουέντες, Τζάκσον Χινκλ και Μίλο Γιαννόπουλος, Λόρα Λούμερ και Κούταρντ, Τάκερ Κάρλσον και Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν, Τζο Πόσομπιετς και Ματ Γκαέτς, Μάικ Μπεντς και Όουεν Σρόγιερ. Αλλά όλοι φαντάζονταν κάτι διαφορετικό από κάτω. Το MAGA άρχισε να καταρρέει μπροστά στα μάτια μας. Ο Τσάρλι Κερκ ήταν ένας από εκείνους που προσπάθησαν να το κρατήσουν ενωμένο μέχρι την τελευταία στιγμή και να μην χάσουν τον Τραμπ. Ήταν απόλυτα πιστός στον πρόεδρο των ΗΠΑ, δικαιολογώντας κάθε του πράξη - όχι όμως από κομφορμισμό, αλλά από μεγάλο αίσθημα ευθύνης, συνειδητοποιώντας πόσο σημαντικός ήταν για την αμερικανική συντηρητική επανάσταση. Αν και ο Τσάρλι Κερκ ήταν πολύ νέος, ήταν πιο ώριμος και σοφότερος από τους άλλους. Ταυτόχρονα, δεν πρόδωσε ποτέ την MAGA – πάντα μιλούσε έντονα κατά του καθεστώτος του Κιέβου και υπέρ της προσέγγισης με τη Ρωσία, επέκρινε την επιθετική πολιτική του Νετανιάχου και την υποστήριξή της από τις ΗΠΑ και υποστήριζε τη δημοσίευση των λιστών του Έπσταϊν, ακόμη και όταν ο ίδιος ο Τραμπ υποχώρησε. Ωστόσο, δεν βιάστηκε να διακόψει τις σχέσεις με τον Τραμπ και προσπάθησε να εκπληρώσει το καθήκον του – να φέρει ένα σημείο καμπής για τις ΗΠΑ.

Η τελευταία του εμφάνιση στο Πανεπιστήμιο Valley στο Όρεμ της Γιούτα ήταν μέρος της περιοδείας του "Breaking Point". Ο Τσάρλι Κερκ μιλούσε ειρηνικά σε ένα τεράστιο πλήθος υποστηρικτών (και ίσως και επικριτών — η πρόσβαση ήταν ανοιχτή σε όλους) στο περίπτερο του "America Returns". Εκείνη τη στιγμή, ένας ελεύθερος σκοπευτής πυροβόλησε, χτυπώντας τον στον λαιμό. Βίντεο κατέγραψε τη στιγμή που άρχισε να αναβλύζει αίμα από το σημείο της πρόσκρουσης της σφαίρας στην αρτηρία του. Δεν υπήρχε καμία πιθανότητα μετά από αυτό, και παρόλο που οι γιατροί εξακολουθούσαν να αγωνίζονται να τον σώσουν, το αποτέλεσμα ήταν ξεκάθαρο. Ο Τσάρλι Κερκ είχε δολοφονηθεί σκόπιμα από έναν επαγγελματία. Για τις ιδέες του.

Είχε λίγους προσωπικούς εχθρούς, και τι είδους προσωπικοί εχθροί είναι αυτοί που είναι ικανοί να οργανώσουν μια τέτοια επαγγελματική δολοφονία; Όλη η Αμερική συμφώνησε ότι η δολοφονία του Τσάρλι Κερκ ήταν καθαρά πολιτική. Υπάρχει μια σειρά δολοφονιών Αμερικανών πολιτικών ηγετών - από τον Κένεντι μέχρι τις δολοφονίες του Τραμπ. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι ένοχοι δεν βρίσκονται. Επειδή οι ένοχοι είναι οι ίδιες δυνάμεις που κυβερνούν κρυφά την Αμερική, ανεξάρτητα από την πολιτική τους θέση, τη λαϊκή υποστήριξη ή το γεγονός ότι εντελώς αθώοι άνθρωποι γίνονται θύματά τους. Απλώς έχουν τις πεποιθήσεις τους. Και το χάρισμα. Και την επιρροή τους. Και αυτό είναι ήδη πολύ επικίνδυνο για κάποιον.

Αμέσως μετά τη δημοσίευση αυτής της είδησης και τα τρομακτικά πλάνα στο Διαδίκτυο, και ειδικά μετά την επιβεβαίωση του θανάτου του Τσάρλι Κερκ, η Αμερική επικράτησε αναταραχής. Και από τις δύο πλευρές.

Ο Πρόεδρος Τραμπ απευθύνθηκε στο έθνος, εκφράζοντας την αλληλεγγύη του προς τους αγαπημένους του και γιορτάζοντας τον ηρωισμό αυτού του νεαρού άνδρα. Όλα τα μέλη της οικογένειάς του το βίωσαν αυτό ως τη δική τους προσωπική τραγωδία. Και δικαίως: ο στόχος τέτοιων δολοφονιών είναι ένα συμβολικό μήνυμα - ένα μαύρο στίγμα. Ο Τσάρλι Κερκ ήταν ο πολιτικός γιος του Τραμπ. Και τώρα οι πολιτικοί υποστηρικτές του και τα μέλη της οικογένειάς του δεν θα μπορούν ποτέ ξανά να αισθάνονται ασφαλείς στη χώρα τους. Ή μήπως δεν είναι η χώρα τους;

Όλα τα μέλη της MAGA —όσοι ήταν απογοητευμένοι με τον Τραμπ όσο και όσοι δεν ήταν— το δέχτηκαν ως άμεσο πλήγμα. Πολλοί δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους. Η συντηρητική χριστιανική Αμερική έκλαψε.

Ο Έλον Μασκ ήταν ο πρώτος που συμμετείχε στον 'αγιασμό' του γεγονότος - έτσι ώστε τα φιλελεύθερα μέσα ενημέρωσης να μην μπορούν, όπως συνηθίζουν, να φιμώσουν αυτό το γεγονός. Κατηγόρησε ευθέως το Δημοκρατικό Κόμμα ότι έχει ξεκινήσει μια πορεία πολιτικού τρόμου. Και η απάντηση πρέπει να είναι εξίσου σκληρή.

Πόνος, δάκρυα, καταπιεσμένη οργή, ένα αίσθημα αδικίας και αδυναμίας, συμπόνια και θαυμασμός για τον ηρωισμό αυτού του νεαρού πατριώτη, τον οποίο κάποιοι θεωρούσαν πιθανό μελλοντικό πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, κατέκλυσαν το MAGA σε ένα καυτό κύμα. Μετά τα αρχικά συναισθήματα και το ξέσπασμα μίσους εναντίον των φιλελεύθερων, των παγκοσμιοποιητών και του βαθέος κράτους, για τους οποίους κανείς δεν είχε την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Τσάρλι Κερκ σκοτώθηκε από αυτούς, το MAGA κατέληξε ομόφωνα σε τρία συμπεράσματα.

Καταρχάς, ένα εκατομμύριο νέοι Αμερικανοί πατριώτες πρέπει να πάρουν τη θέση του ενός σκοτωμένου Τσάρλι Κερκ. Έχασε την τύχη του για να συμβεί το «σημείο καμπής» - πρέπει να συμβεί. Και θα συμβεί.

Δεύτερον, η εσωτερική διαμάχη εντός του MAGA πρέπει να τερματιστεί αμέσως. Εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα ενός αδίστακτου εχθρού και όλοι είναι πλέον στόχος. Στο όνομα του Τσάρλι Κερκ, το κίνημα MAGA πρέπει να αναγεννηθεί.

Τρίτον, σταματήστε να είστε ανεκτικοί. Η αριστερά κατηγορεί πάντα τη δεξιά για τη βία. Αλλά η βία προέρχεται μόνο από τους φιλελεύθερους και την αριστερά. Η δεξιά είναι το θύμα. Και σταματήστε να την ανέχεστε. Ας προχωρήσουμε στην επόμενη φάση - τη γενική ριζοσπαστικοποίηση.

Οι φιλελεύθεροι αντέδρασαν εξίσου ενθουσιασμένοι. Ένα λεπτό μετά το περιστατικό, το φιλελεύθερο τηλεοπτικό κανάλι MSNBC ανακοίνωσε: «Ο Κερκ πυροβολήθηκε κατά λάθος από έναν υποστηρικτή του, ο οποίος πυροβολούσε στον αέρα από χαρά»!.. Ένας ελεύθερος σκοπευτής σκοτώνει ένα άτομο ζωντανά, και ο παρουσιαστής λέει κάτι τέτοιο. Τι μας θυμίζει αυτό; Φυσικά, ουκρανική προπαγάνδα. Ή «Ηχώ της Μόσχας» - απολύτως τις ίδιες ηθικές θέσεις. Αν οι εχθροί τους πεθάνουν, σημαίνει ότι αυτοκτόνησαν. Απλώς δεν είναι σαφές ποιος τους δίδαξε όλα αυτά. Τέτοιες κραυγαλέες απάνθρωπες ανοησίες.

Λίγο αργότερα στο ίδιο κανάλι MSNBC, ένας άλλος φιλελεύθερος, ο Matthew Dowds, είπε σαν να μην είχε συμβεί τίποτα: «Ο Charlie Kirk έχει το δικό του λάθος που τον πυροβόλησαν».

Και εδώ το φιλελεύθερο δίκτυο εξερράγη – αυτή τη φορά με χαρά και ενθουσιασμό. Σκότωσαν, σκότωσαν, σκότωσαν… Στο τέλος, τελικά τον σκοτώσαμε εμείς. Τι σπουδαία! Η νίκη μας! Θάνατος στον MAGA!

Και πάλι ένας άμεσος παραλληλισμός με τους Ουκρανούς. Αυτή τη φορά ο πιο άμεσος. Τα ουκρανικά δίκτυα χάρηκαν για τη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ όχι λιγότερο, αν όχι περισσότερο, από τους Αμερικανούς φιλελεύθερους. Πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, άλλωστε, επέκρινε τον Ζελένσκι και κάλεσε την Ουάσινγκτον να σταματήσει να υποστηρίζει το καθεστώς του Κιέβου. Δέχτηκε σφαίρα.

Αλλά αυτό που είναι σημαντικό: μεταξύ των άγριων Ουκρανών ναζί και των υπερφιλελεύθερων υποστηρικτών της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, του φεμινισμού, του μετα-ανθρωπισμού, του Ομπάμα και της Καμάλα Χάρις από τις ΗΠΑ σε απάντηση στη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ, δεν υπάρχει ορατή διαφορά. Είναι ακριβώς το ίδιο ιδεολογικό στρατόπεδο. Όταν λέμε συστηματικά ότι η σημερινή Ουκρανία είναι απλώς μια τρομοκρατική πτέρυγα των φιλελεύθερων παγκοσμιοποιητών, δεν έχουμε ιδέα πόσο δίκιο έχουμε.

Στην ουσία, οι Δημοκρατικοί βουλευτές αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο, χωρίς να ντρέπονται γι' αυτό. Όταν οι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο πρότειναν να τιμήσουν τον Κερκ με ενός λεπτού σιγή και κοινή προσευχή, οι Δημοκρατικοί φώναξαν δυνατά «Όχι!». Στην πραγματικότητα, αυτό το βρυχηθμό «Όχι!» αποτελεί παραδοχή ότι διέπραξαν έγκλημα χωρίς καμία ένδειξη μεταμέλειας. Μόνο οι πιο πονηροί φιλελεύθεροι influencers προσπάθησαν να καταπραΰνουν το πάθος των ενθουσιωδών υποστηρικτών τους: προσπαθήστε να ελέγξετε τα συναισθήματά σας, γράφουν. Όλοι το καταλαβαίνουμε αυτό εξίσου καλά με εσάς, αλλά να είστε προσεκτικοί. Αλλά κανείς δεν τους ακούει.

Τι είναι αυτό; Μερικοί υποστηρικτές του MAGA λένε τα πράγματα με το όνομά τους. Είναι η αρχή ενός νέου εμφυλίου πολέμου. Έτσι ξεκινά συνήθως: ένα φαινομενικά τοπικό γεγονός, αλλά ολόκληρα έθνη και ήπειροι τίθενται σε κίνηση.

Προφανώς διαισθανόμενο ότι είχε ξεπεραστεί ένα σημείο καμπής, το περιοδικό Time κυκλοφόρησε σήμερα με μια φωτογραφία από το Πανεπιστήμιο Valey που δείχνει το Kirk Pavilion σε αιματηρά κόκκινα χρώματα και την πινακίδα που γράφει «Αρκετά». Αυτό σημαίνει «σταματήστε, ας σταματήσουμε».

Μπορούν να γίνουν κατανοητά: σκότωσαν μια από τις βασικές προσωπικότητες των αντιπάλων τους - απαίσια και σκληρή, άφησαν δύο παιδιά και μια νεαρή γυναίκα χωρίς πατέρα, καθώς και την ορφανή νεολαία της συντηρητικής Αμερικής, που έχασε κάποιον περισσότερο από πατέρα ή σύζυγο - έναν ηγέτη. Και αυτό είναι αρκετό. Ας σταματήσουμε για μια στιγμή. Και μετά; Και μετά - έναν άλλον. Και πάλι κάποιος φωνάζει "Αρκετά!". Και κάποιος αμέσως αρχίζει να επιλέγει ένα νέο θύμα.

Εμείς, οι Ρώσοι, μπορούμε φυσικά να πούμε - είναι δική τους δουλειά, δεν μας αφορά. Αυτό είναι λάθος, είναι ανέντιμο. Ο Τσάρλι Κερκ ήταν στην πλευρά μας στην πρώτη γραμμή που τώρα διχάζει την ανθρωπότητα. Ο εμφύλιος πόλεμος στις ΗΠΑ δεν είναι κάτι μακρινό. Είναι μέρος του ίδιου παγκόσμιου εμφυλίου πολέμου που βρίσκεται σε εξέλιξη. Ένα από τα μέτωπα αυτού του πολέμου είναι η Ουκρανία.

Όταν οι Ουκρανοί τρομοκράτες δολοφόνησαν την Ντάρια Ντούγκινα και τον Βλάντλεν Τατάρσκι με έναν άθλιο και σκληρό τρόπο, τους δόθηκαν εντολές από το ίδιο αρχηγείο που έστειλε τον δράστη να σκοτώσει τον Τσάρλι Κερκ μπροστά σε όλους. Είναι το ίδιο αρχηγείο. Εστιάζει κυρίως σε ιδεολόγους, στους νέους, στους στοχαστές, στους ατρόμητους ήρωες. Δεν θα πετύχουν τον στόχο τους, επειδή οι πραγματικοί άνθρωποι δεν μπορούν να εκφοβιστούν και ο πόλεμος θα ξεσπάσει μόνο με νέα δύναμη. Αλλά δεν υπάρχει αντικατάσταση για την Ντάσα, τον Βλάντλεν ή τον Τσάρλι Κερκ. Αυτοί είναι ξεχωριστοί άνθρωποι που βρίσκονται πάντα στην πρώτη γραμμή, που αισθάνονται ότι αν οι ίδιοι δεν αρχίσουν να αλλάζουν την πορεία της ιστορίας, δεν θα υπάρξει σημείο καμπής, καμία ιστορική αλλαγή.

Στην περίπτωση του Τσάρλι Κερκ, το κακό σκότωσε το καλό. Δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρξει ουδέτερη θέση εδώ. Ένα πλανητικό μέτωπο πατριωτών και παραδοσιακών ενάντια στην παράφρονη, διεστραμμένη, επιθετική φιλελεύθερη-παγκοσμιοποιητική ελίτ που ξεκίνησε αυτόν τον πόλεμο. Τον έχει ήδη ξεκινήσει. Η MAGA, όσο παράξενες και γκροτέσκες κι αν είναι αυτές οι έννοιες, είναι στο πλευρό μας στον εμφύλιο πόλεμο της ανθρωπότητας. Ο Τσάρλι Κερκ αγωνίστηκε για να μείνει ο Τραμπ στο μονοπάτι της MAGA και να μην καταρριφθεί από τους νεοσυντηρητικούς και την διακλαδισμένη υπηρεσία βαθέος κράτους. Σκοτώθηκε γι' αυτό.

 

Πηγή: https://redskywarning.blogspot.com/ 

Read more »

Ο φύλακας της εικόνας της Παναγίας

O γέρο Χαραλάμπης έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του με την νοσταλγία της χαμένης του πατρίδας.

Σκεφτόταν συνέχεια το όμορφο χωριό του κοντά στην Προύσα και τα μάτια του βούρκωναν.Μ’αυτόν τον καημό έφυγε για την ζωή. Συχνά έπαιρνε στην αγκαλιά του τον εγγονό του τον Μπάμπη, και του μιλούσε για το χωριό του. Του περιέγραφε πως ήταν η εκκλησία, το σχολείο που έμαθε τα πρώτα του γράμματα, την πλατεία που έπαιζε. Με μεγάλη λεπτομέρεια του περιέγραφε το σπίτι που γεννήθηκε, παντρεύθηκε, απέκτησε τα παιδιά του. Ο Μπάμπης μεγάλωσε και σπούδασε στην Αθήνα. Πάντα όμως θυμόταν τον παππού του….. Και όταν κάποια μέρα πληροφορήθηκε πως ένα ταξιδιωτικό πρακτορείο είχε οργανώσει εκδρομή στα μέρη της Προύσας, θεώρησε χρέος του να επισκεφθεί αυτόν τον τόπο, στη μνήμη του παππού του.

Δυνατή συγκίνηση κατέλαβε τον Μπάμπη, όταν βρέθηκε στο χωριό του παππού του. Είδε πρώτα την εκκλησία, μόνο που τώρα ήταν τζαμί. Πλησίασε στο καφενεδάκι του παππού του…… ήταν κλειστό. Και η πλατεία εντελώς παραμελημένη. Κι ‘έφτασε μπροστά στο σπίτι…..

Με τρεμάμενο χέρι έσπρωξε την αυλόπορτα. Στα σκαλοπάτια καθόταν ένα γεροντάκι. Σηκώθηκε μόλις τον είδε.”Έλα παιδί μου, τι θέλεις;” τον ρώτησε στα τούρκικα…

Με τις λίγες τούρκικες λέξεις που ...είχε μάθει ο Μπάμπης από τον παππού του, προσπάθησε να του δώσει να καταλάβει πως είχε έρθει από την Ελλάδα για να γνωρίσει το χωριό του παππού του. Σαν τ άκουσε ο γέρος τινάχτηκε πάνω. Άπλωσε τα χέρια και τον έσφιξε στην αγκαλιά του…”Κάλως όρισες” του είπε ελληνικά. “Το ξέρα πως θα ‘ρθείς και σε περίμενα” ο Μπάμπης τον κοίταξε σαστισμένος. Τον έπιασε εκείνος από το χέρι και τον οδήγησε σ´ένα μικρό δωμάτιο στο εσωτερικό του σπιτιού.

Τον έβαλε να καθίσει στην μοναδική καρέκλα . Σκούπισε ένα δάκρυ που κύλησε στο πρόσωπο του και συνέχισε. Γεννήθηκα σ´ ένα όμορφο χωριουδάκι της Μακεδονίας.Οι γονείς μου ήταν Μωαμεθανοί και στο επάγγελμα αγρότες.

Εγώ ήμουν το μικρότερο παιδί της οικογένειας. Όταν οι άλλοι λείπανε όλη μέρα στα κτήματα εγώ έμενα στο σπίτι του φίλου μου του Νικολάκη. Πολλές φορές κοιμόμουνα κιόλας. Οι γονείς του μ´αγαπούσαν και δεν με ξεχώριζαν από τα παιδιά τους. Ήταν καλοί άνθρωποι και πιστοί χριστιανοί, Εκκλησιάζονταν συχνά το βράδυ όλη η οικογένεια, γονάτιζαν και προσεύχονταν μπροστά στην εικόνα της Παναγίας όπου έκαιγε συνέχεια το καντήλι, και δίπλα το θυμιατήρι, που σκορπούσε σ´όλο το σπίτι ευωδία.

Όλα αυτά έμενα μ´ έκαναν να νιώθω δέος. Πολλές φορές γονάτιζα και εγώ μαζί τους και μιλούσα με την Παναγία σαν να μιλούσα με την μάνα μου. Η ψυχή μου τότε γέμιζε γαλήνη.

Κάποια μέρα η οικογένεια του Νικολάκη πήγαινε σ´ένα ξωκλήσι που πανηγύριζε. Με πήραν κι εμένα μαζί τους. Παρακολούθησα τη Θεία λειτουργία κι όταν είδα τους πιστούς να προχωρούν προς την Ωραία Πύλη για να μεταλάβουν ακολούθησα και εγώ.

Ο πατέρας του φίλου μου με συγκράτησε.”Όχι εσύ παιδί μου” μου είπε χαμηλόφωνα. “

“Δεν μπορείς να μεταλάβεις γιατί είσαι αβάφτιστος” Τον κοίταξα με παράπονο..”

“Τότε να βαπτιστώ” του απάντησα.

Λίγο αργότερα ο κυρ Δημήτρης μου εξήγησε πως ανήκουμε σε διαφορετικές θρησκείες και οι γονείς μου δεν θα μου επέτρεπαν να βαπτιστώ. Θα μπορούσα όμως να το κάνω όταν γινόμουνα ενήλικος κι εξακολουθούσα να έχω τον ίδιο πόθο.

Κι έγω περίμενα την πολυπόθητη εκείνη μέρα και συνέχιζα να προσεύχομαι στην Παναγία. Δυστυχώς όμως δεν πρόλαβα να πραγματοποιήσω τη μεγάλη μου επιθυμία. Πρίν ακόμα ενηλικιωθώ έγινε η ανταλλαγή των πληθυσμών. Με πήραν οι γονείς μου και με φέρανε σε τούτο εδώ το χωριό.

Ήταν νύχτα και δεν μπόρεσα να αποχαιρετήσω τον φίλο μου και την αγαπημένη μου εκείνη οικογένεια. Αυτό μου στοίχισε πολύ. Μια δυο φορές θέλησα να φύγω απο το σπίτι. Οι γονείς μου αναγκάστηκαν να με κλειδώσουν σε τούτο εδώ το δωμάτιο, και συνέχισα να μένω όλα αυτά τα χρόνια.

Ένα βράδυ πάνω στην απελπισία μου γονάτισα, όπως έκανε η οικογένεια του Νικολάκη και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσα την Παναγία να με βοηθήσει να γυρίσω πίσω. Και ξαφνικά νοιώθω μια υπέροχη ευωδιά να πλημμυρίζει το δωμάτιο. Το θεώρησα σαν απάντηση της Παναγίας στην προσευχή μου. Την ίδια ευωδία την νιώθω ακόμα μέχρι σήμερα, όταν το βράδυ προσεύχομαι.

Αργότερα άρχισα να ακούω κάποια ελαφρά χτυπήματα κάτω απο το κρεβάτι που κοιμόμουν. Έναν ολόκληρο χρόνο δεν μπορούσα να καταλάβω τι συνέβαινε, ούτε όμως τολμούσα να το πώ σε κάποιον. Βρήκα την ευκαιρία κάποια μέρα που όλη η οικογένεια μου είχε πάει σ´ένα γάμο στο διπλανό χωριό κι έψαξα με πολύ προσοχή στο σημείο εκείνο. Πρόσεξα πως κάποια σανίδια δεν εφάρμοζαν εντελώς. Τα ανασήκωσα μ’ενα αιχμηρό αντικείμενο. Είδα απο κάτω ένα μεταλλικό κουτί. “Σίγουρα θα είναι κάποιος κρυμμένος θησαυρός” σκέφτηκα.
Ρίγος με κατέλαβε όταν το άνοιξα. Μέσα υπήρχε μια ολόχρυση εικόνα της Παναγίας, ένα καντήλι και ένα θυμιατήρι που ευωδίαζαν.

“Σκέφτηκα πως οι άνθρωποι που φύγανε απο αυτό το σπίτι έκρυψαν τον πολύτιμό θησαυρό τους για να μην πέσει σε βέβηλα χέρια”. Το ίδιο σκέφτηκα να κάνω και γω. Να φυλάξω την εικόνα μέχρι να βρεθεί κάποιος απο την οικογένεια που θα μπορούσα να την παραδώσω. Κι αυτό ήταν το αίτημα μου όταν προσευχόμουν κάθε βράδυ στην Παναγία. Πέρασαν χρόνια από τότε. Οι γονείς μου φύγανε από τη ζωή. Τ’ αδέρφια μου παντρεύτηκαν κι έκαναν δικό τους σπιτικό. Εγώ έμεινα εδώ μόνος. Φύλαγα την εικόνα της Παναγίας. Δεν θέλησα να παντρευτώ, ούτε να μπεί γυναίκα στο σπίτι μου. Οι συγγενείς και συγχωριανοί μου με θεωρούσαν αλλοπαρμένο και δεν με πλησίαζαν. Αυτό με βόλευε, γιατί δεν με ενοχλούσαν. Είχα πάντα την Παναγία που με προστάτευε.

Τελευταία οι δυνάμεις μου άρχισαν να με εγκαταλείπουν. “Μην αφήσεις Παναγία μου να πεθάνω πριν παραδώσω σε χέρια σίγουρα την εικόνα σου” Προσευχόμουνα συνέχεια. Και ψες το βράδυ πήρα την απάντηση της. Η ευωδία σταμάτησε. Μια δροσέρη αύρα απλώθηκε στην ψυχή μου. Έβγαλα την εικόνα απο το κουτί και μου φάνηκε πως η Παναγία μου χαμογέλασε. “Κάποιον θα στείλει σήμερα να την πάρει”, σκέφτηκα και κάθισα απο το πρωί στα σκαλοπάτια να περιμένω. Τώρα πια μπορώ να κλείσω τα μάτια μου ήσυχος.

Συγκινημένος ο Μπάμπης πήρε το ιερό κειμήλιο απο τα χέρια του γέροντα. Έσκυψε μετά και φίλησε το χέρι του κι ένιωσε σαν να φιλούσε το χέρι του παππού του. Τον ευχαρίστησε με όλη του την καρδιά. Αποχαιρετήστηκαν δακρυσμένοι. Πρίν φύγει ο Μπάμπης, ο γέροντας του έδωσε ένα σακουλάκι

“Πάρτο παιδί μου», του είπε.

Έχει χώμα απο τον κήπο του παππού σου. Βάλτο στον τάφο του να αναπαυθεί η ψυχή του!

Πηγή: orthodoksiierapostoli

Read more »

Η μουσουλμανική δουλεία ήταν ιστορικά η χειρότερη, όμως κανείς δεν μιλάει γι' αυτήν.

Στα 1.300 χρόνια δουλεμπορίου μεταξύ Μουσουλμάνων και Αράβων, περίπου ένα εκατομμύριο Έλληνες πουλήθηκαν ως σκλάβοι. Σύμφωνα με τον Ιμπν Μπατούτα, όμορφες Ελληνίδες εξαναγκάστηκαν στην πορνεία αφού υποδουλώθηκαν σε Τούρκους, οι οποίοι έπαιρναν όλα τα κέρδη τους. Όταν ο Χαλίφης Σουλεϊμάν βρισκόταν στη Μεδίνα, επιστρέφοντας από το προσκύνημα, δώρισε 400 Έλληνες σκλάβους στους τοπικούς αγαπημένους του, «οι οποίοι δεν μπορούσαν να σκεφτούν τίποτα καλύτερο να κάνουν μαζί τους από το να τους σφάξουν», καυχιόταν ο Τζαρίρ ιμπν Ατίγια, ένας ποιητής που συμμετείχε σε αυτό.

Για πρώτη φορά είδαμε τη μουσουλμανική δουλεία στο Χαλιφάτο Ρασιντούν (632–661 μ.Χ.) -ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΦΡΙΚΑΝΟΥΣ ΣΚΛΑΒΟΥΣ- όταν Άραβες μουσουλμάνοι κατέκτησαν τη βυζαντινή Παλαιστίνη, τη Συρία και την Αίγυπτο. Οι μη μουσουλμανικοί λαοί σκοτώθηκαν ή υποδουλώθηκαν. Αυτό θεωρήθηκε νόμιμο από τον ισλαμικό νόμο, στον οποίο οι καφίρ (μη μουσουλμάνοι) του Νταρ αλ-χαρμπ (μη μουσουλμανικές χώρες) θεωρούνταν νόμιμοι στόχοι δουλείας.
Χιλιάδες άνθρωποι υποδουλώθηκαν επίσης κατά την επίθεση των Ρασιντούν στην Κύπρο. Το Συριακό Χρονικό του 1234, βασιζόμενο σε μια πηγή των μέσων του 8ου αιώνα, περιγράφει πώς άνδρες, γυναίκες και παιδιά χωρίστηκαν στην Κύπρο από τους εισβολείς και στάλθηκαν στη Συρία και την Αίγυπτο ως σκλάβοι. Δύο ελληνικές επιγραφές ισχυρίζονται ότι ο αριθμός των ανθρώπων που απαχθήκαν από την Κύπρο ήταν 200.000.

Χιλιάδες γυναίκες και παιδιά αμάχων έγιναν σκλάβοι κατά τη διάρκεια των ισλαμικών κατακτήσεων στην περιοχή της βυζαντινής Παλαιστίνης. Μετά την πτώση της Καισάρειας το 640, 4.000 «κεφάλια» (αιχμάλωτοι) στάλθηκαν στον Χαλίφη Ούμαρ στη Μεδίνα.

Οι γυναίκες αιχμάλωτες ήταν γνωστό ότι υφίσταντο σεξουαλική κακοποίηση. Οι άνδρες μουσουλμάνοι είχαν το δικαίωμα να κάνουν σεξ με γυναίκες αιχμάλωτες (σκλάβες), το οποίο διατυπώθηκε: "εκείνοι οι άνδρες που φυλάνε τα γεννητικά τους όργανα, εκτός από τις γυναίκες τους και εκείνες που κατέχει το δεξί τους χέρι, γιατί τότε δεν υπάρχει μομφή" (Κοράνι 23:6), γεγονός που έδινε στους άνδρες το δικαίωμα να κάνουν σεξ όχι μόνο με τις γυναίκες τους αλλά και με γυναίκες αιχμάλωτες σκλάβες.

Υπάρχει μια περιγραφή του ίδιου του Χαλίφη Ούμαρ (βασ. 634–644) ως πελάτη ενός δουλεμπόρου: «Ο Ναφί αφηγήθηκε ότι κάθε φορά που ο Ιμπν Ούμαρ ήθελε να αγοράσει μια σκλάβα, την εξέταζε αναλύοντας τα πόδια της και τοποθετώντας τα χέρια του ανάμεσα στο στήθος της και στους γλουτούς της».

Οι άνδρες σκλάβοι που στάλθηκαν στην Αραβική Χερσόνησο υποβλήθηκαν σε καταναγκαστική εργασία ως γεωργικοί σκλάβοι, σκάβοντας υπόγεια αρδευτικά κανάλια και άλλες καταναγκαστικές εργασίες, και τόσες χιλιάδες νέοι άνδρες στάλθηκαν ως σκλάβοι στην Αραβία κατά τη διάρκεια των ισλαμικών κατακτήσεων, που πολλές χριστιανικές και εβραϊκές κοινότητες σχεδόν εξαντλήθηκαν από νεαρούς άνδρες.

Αλλά εμείς οι Έλληνες έχουμε επίσης πρόσφατη εμπειρία με αυτούς τους βαρβάρους.
Στις 30 Μαρτίου 1822, έλαβε χώρα η Σφαγή της Χίου. Οι Οθωμανοί έσφαξαν (Έλληνες) 42.000 γυναίκες, άνδρες και παιδιά. Επιπλέον, 52.000 πουλήθηκαν ως σκλάβοι στις αγορές της Σμύρνης και της Κωνσταντινούπολης.
Το μουσουλμανικό δουλεμπόριο ήταν το χειρότερο στην ανθρώπινη ιστορία, ωστόσο σπάνια συζητείται.

Την 1η Σεπτεμβρίου 1821, η Σαμοθράκη καταστράφηκε από τους Οθωμανούς μέσω μιας γενικής σφαγής με επικεφαλής τον Τούρκο Καρά Αλή. Περίπου 10.000 άνδρες και αγόρια σφαγιάστηκαν. Γυναίκες και παιδιά πουλήθηκαν στις αγορές της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης (Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης).

Στις 4 Ιουνίου 1821, οι Τούρκοι διέπραξαν σφαγή εναντίον των Ελλήνων των Κυδωνιών στη Μικρά Ασία (σημερινό Αϊβαλί). Έκαναν πογκρόμ σε καταστήματα και σπίτια, λεηλατώντας τα, ενώ άρπαξαν γυναίκες και παιδιά για να τα πουλήσουν ως σκλάβους. Ταυτόχρονα, διεξήγαγαν μια γενική σφαγή του πληθυσμού και η πόλη πυρπολήθηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς.

Η μουσουλμανική δουλεία ήταν ιστορικά η χειρότερη, όμως κανείς δεν μιλάει γι' αυτήν.
> δουλεία στο Χαλιφάτο Ρασιντούν (632–661)
> δουλεία στο Χαλιφάτο των Ομεϋαδών (661–750)
> δουλεία στο Χαλιφάτο των Αββασιδών (750–1258)
> δουλεία στο Σουλτανάτο των Μαμελούκων (1258–1517)

> δουλεία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία (1517–1922)

 

 

Πηγή: https://proskynitis.blogspot.com

Read more »

Ταπείνωση και άγαπη

Λέει ὁ ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σύρος:

Ὑπάρχει ταπείνωση φυσική. Εἶναι δηλαδή μερικοί ἄνθρωποι ἐκ φύσεως ταπεινοί. Ἡ φυσική ταπείνωση, λέει, εἶναι καλή μέσα στή ζωή.

 
Ὑπάρχει ἔπειτα ἡ ταπείνωση πού εἶναι γνώση. Δηλαδή, ὕστερα ἀπό τήν ὅλη πείρα πού ἔχει κανείς μέσα ἀπό τούς πειρασμούς καί τά χτυπήματα τῆς ζωῆς, συνειδητοποιεῖ πλήρως τήν ἄκρα ἀδυναμία του. 

Ὑπάρχει, τέλος, καί ἡ ταπείνωση πού ἔρχεται πλέον ὡς χάρη Θεοῦ, εἶναι χάρισμα Θεοῦ. Αὐτή δέν εἶναι οὔτε θέμα γνώσεως ἁπλῶς οὔτε θέμα πείρας. 

Τό ἴδιο θά μπορούσαμε νά ποῦμε καί γιά τήν ἀγάπη. Μερικοί ἄνθρωποι εἶναι καλοκάγαθοι ἐκ φύσεως· ὄχι καταναγκαστικῷ τῷ τρόπῳ. Καλό εἶναι, καί ὅλοι τούς χαίρονται. 

 

Εἶναι ἄλλοι πού ἔφθασαν στήν ἀγάπη μετά ἀπό ἀγώνα. 

 

Καί εἶναι καί ἡ ἀγάπη πού ἔρχεται ὡς χάρισμα Θεοῦ.

 

 

Πηγή: https://proskynitis.blogspot.com

Read more »

Καταστρέφονται τα σχέδια των ανόμων – Ο τριακοστός δεύτερος Ψαλμός

 

«Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων» (Ψαλμ. λβ΄10)

Ο τριακοστός δεύτερος Ψαλμός είναι ύμνος και δοξολογία προς τον Κύριο για την άπειρη δύναμή Του, που φάνηκε και στη δημιουργία του κόσμου και στις θαυμαστές επεμβάσεις Του στη ζωή του λαού Του.

Από τους είκοσι δύο στίχους του, που αστράφτουν σαν μαργαριτάρια ίσης αξίας, ξεχωρίζουμε για να μελετήσουμε τον δέκατο, όπου γίνεται λόγος για τη δύναμη του Θεού εν σχέσει προς τα σχέδια των πονηρών ανθρώπων.

«Κύριος διασκεδάζει βουλάς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δέ λογισμούς λαῶν καί ἀθετεῖ βουλάς ἀρχόντων», λέει με ενθουσιαστικό και πανηγυρικό τόνο ο θεοφώτιστος Ψαλμωδός (Ψαλμ. λβ [32] 10). Ο Κύριος δηλαδή διασκορπίζει και εκμηδενίζει τις κακές αποφάσεις των ειδωλολατρών και απίστων και ματαιώνει τα πονηρά σχέδια αθέων λαών, καθώς και τις αποφάσεις μοχθηρών και κακών αρχόντων.

Τα θεόπνευστα αυτά λόγια έβγαιναν πάντοτε αληθινά μέσα στην ιστορία του Ισραήλ. Από την εποχή της εξόδου των Ισραηλιτών από την τυραννία του σκληρού Φαραώ της Αιγύπτου, μέχρι τη λύτρωσή τους από την Βαβυλώνια αιχμαλωσία, όπου τόσα υπέφεραν από τον φοβερό Ναβουχοδονόσορα, αλλά και στη συνέχεια με τους αγώνες των ηρωικών Μακκαβαίων διαλύονταν πάντοτε τα σχέδια των εχθρών του λαού του Θεού.

Τα ίδια αιώνια λόγια ίσχυσαν, όπως σημειώνουν οι ιεροί ερμηνευτές, και τότε που ήρθε στον κόσμο «ὁ τῶν ὅλων Κοσμήτωρ», ο Σωτήρ και Λυτρωτής του κόσμου. Όσα και αν σχεδίασαν εναντίον Του «οἱ τόν Κύριον σταυρώσαντες ἄρχοντες» (Ζιγαβηνός), αποδείχθηκαν τελικά ανίσχυροι να Τον βλάψουν. Όσα κι αν αποφάσισε ο «παράνομος και δυσεβής λαός», δεν επέτυχε τίποτε άλλο, παρά μόνο τη γενική κατακραυγή εναντίον του εαυτού του, πράγμα που είναι αισθητό και σήμερα με τον αντισημιτισμό, που επικρατεί σε πολλές χώρες.

Αλλ᾽ η θεόπνευστη αυτή αλήθεια βρήκε επίσης την εκπλήρωσή της και στη ζωή της Εκκλησίας μας. Παρά τα φοβερά και σκληρά μέτρα, που πήραν ευθύς εξαρχής εναντίον των πιστών «οἱ τούς Χριστιανούς τυραννήσαντες λαοί» (Ζιγαβηνός), δεν πέτυχαν στην ουσία τίποτε. Εκμηδενίσθηκαν ύστερα από λίγο οι φοβερές αποφάσεις του Νέρωνα, του Καλιγούλα και του Διοκλητιανού και έμεινε μόνο με τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του ο Ιουλιανός, που ονειρευόταν να αναστήσει την ειδωλολατρία!

Το γράφει ωραιότατα ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Πόσοι τύραννοι ἠθέλησαν περιγενέσθαι (να νικήσουν) τῆς Ἐκκλησίας; Πόσα τήγανα; Πόσαι κάμινοι; Θηρίων ὀδόντες, ξίφη ἠκονημένα; Καί οὐ περιεγένοντο. (Δεν πέτυχαν τίποτε). Ποῦ οἱ πολεμήσαντες; Σεσίγηνται καί λήθῃ παραδέδονται.(Εξαφανίσθηκαν δηλαδή όλοι οι διώκτες). Ποῦ δέ ἡ Ἐκκλησία; Ὑπέρ τόν ἥλιον λάμπει» (PG 52, 397-398).

Το ίδιο μήπως δεν έγινε κατόπιν και εκεί, όπου επεκράτησε ο υλισμός και η αθεΐα; Ενώ οι άθεοι και αντίχριστοι διακήρυσσαν επισήμως ότι θα διορθώσουν τα λάθη του Διοκλητιανού, θα κάνουν δηλαδή τέτοιο διωγμό εναντίον των Χριστιανών, ώστε να μη μείνει κανείς, δεν κατόρθωσαν τίποτε. Και παρά τη συστηματική αντιθρησκευτική προπαγάνδα και την πλύση εγκεφάλου υπέρ της αθεΐας, που επιχειρήθηκε με όλα τα μέσα, όχι μόνο υπάρχουν πιστοί, αλλά δίνουν και τη μαρτυρία τους με ηρωισμό και ελκύουν κοντά τους και άλλους και μάλιστα νέους. Οι δε άθεοι σήμερα εκεί πέρασαν στο περιθώριο.

Το ίδιο θα συμβεί και σήμερα και αύριο και πάντοτε μέχρι συντελείας των αιώνων. Εάν θα υπάρξουν άνθρωποι, οποιοιδήποτε κι αν είναι αυτοί και οσονδήποτε έξυπνοι, ικανοί και δυνατοί και αν παρουσιάζονται, που θα καταστρώνουν σχέδια εναντίον των θείων και ιερών πραγμάτων της Πίστεώς μας, όχι μόνον δεν θα κατορθώνουν τίποτε αλλά τελικά θα διασκορπίζονται και οι ίδιοι και οι βουλές τους.

Αυτός που ανοίγει πόλεμο με τον ουρανό και γίνεται με τα γραπτά του η τα νομοσχέδιά του θεομάχος, μην περιμένει ποτέ να νικήσει. Αν τα βάλεις με κάποιον συνάνθρωπό σου, έλεγε πάλι ο ιερός Χρυσόστομος, υπάρχει πιθανότητα να τον νικήσεις. Αν όμως προσπαθείς να πολεμήσεις τον λαό του Θεού, την Εκκλησία δηλαδή, «νικῆσαί σε ἀμήχανον». Είναι εντελώς αδύνατο να νικήσεις, γιατί ο Θεός, που την προστατεύει, είναι «ὁ πάντων ἰσχυρότερος» (ο.π.).

Ας τα φέρνουμε συχνά στο νου και στην καρδιά μας τα θεοπαράδοτα αυτά λόγια του Ψαλμού, αδελφέ μου, και ας μη ταραζόμαστε καθόλου από όσα ακούμε η βλέπουμε να γράφονται και να λέγονται σε βάρος της Πίστεώς μας και στους καιρούς μας.

Αν θέλουμε μάλιστα να έχουμε κάποια βεβαίωση και από την Ιστορία του Έθνους μας, είναι αρκετή και μόνη η διάσωσή μας από τα σχέδια του Μουσολίνι να μας πείσει ότι δεν περνούν ποτέ τα σχέδια των ανόμων. Διασκορπίζονται πάντα και εκμηδενίζονται από την ακατανίκητη δύναμη του Κυρίου μας, στον Οποίο ανήκει «πᾶσα δόξα, τιμή καί προσκύνησις εἰς τούς αἰῶνας».

Ψαλμός 32

- Ἀγαλλιᾶσθε, δίκαιοι, ἐν Κυρίῳ· τοῖς εὐθέσι πρέπει αἴνεσις.
- ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ ἐν κιθάρᾳ, ἐν ψαλτηρίῳ δεκαχόρδῳ ψάλατε αὐτῷ.
- ᾄσατε αὐτῷ ᾆσμα καινόν, καλῶς ψάλατε αὐτῷ ἐν ἀλαλαγμῷ.
- ὅτι εὐθὴς ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, καὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν πίστει·
- ἀγαπᾷ ἐλεημοσύνην καὶ κρίσιν, τοῦ ἐλέους Κυρίου πλήρης ἡ γῆ.
- τῷ λόγῳ τοῦ Κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν καὶ τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτῶν·
- συνάγων ὡσεὶ ἀσκὸν ὕδατα θαλάσσης, τιθεὶς ἐν θησαυροῖς ἀβύσσους.
- φοβηθήτω τὸν Κύριον πᾶσα ἡ γῆ, ἀπ᾿ αὐτοῦ δὲ σαλευθήτωσαν πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην·
- ὅτι αὐτὸς εἶπε καὶ ἐγενήθησαν, αὐτὸς ἐνετείλατο καὶ ἐκτίσθησαν.
- Κύριος διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν, ἀθετεῖ δὲ λογισμοὺς λαῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων·
- ἡ δὲ βουλὴ τοῦ Κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα μένει, λογισμοὶ τῆς καρδίας αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
- μακάριον τὸ ἔθνος, οὗ ἐστι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ, λαός, ὃν ἐξελέξατο εἰς κληρονομίαν ἑαυτῷ.
- ἐξ οὐρανοῦ ἐπέβλεψεν ὁ Κύριος, εἶδε πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων·
- ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου αὐτοῦ ἐπέβλεψεν ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν,
- ὁ πλάσας κατὰ μόνας τὰς καρδίας αὐτῶν, ὁ συνιεὶς πάντα τὰ ἔργα αὐτῶν.
- οὐ σῴζεται βασιλεὺς διὰ πολλὴν δύναμιν, καὶ γίγας οὐ σωθήσεται ἐν πλήθει ἰσχύος αὐτοῦ.
- ψευδὴς ἵππος εἰς σωτηρίαν, ἐν δὲ πλήθει δυνάμεως αὐτοῦ οὐ σωθήσεται.
- ἰδοὺ οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτὸν τοὺς ἐλπίζοντας ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ,
- ρύσασθαι ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς αὐτῶν καὶ διαθρέψαι αὐτοὺς ἐν λιμῷ.
- ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὑπομενεῖ τῷ Κυρίῳ, ὅτι βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς ἡμῶν ἐστιν·
- ὅτι ἐν αὐτῷ εὐφρανθήσεται ἡ καρδία ἡμῶν, καὶ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ ἠλπίσαμεν.
- γένοιτο, Κύριε, τὸ ἔλεός σου ἐφ᾿ ἡμᾶς, καθάπερ ἠλπίσαμεν ἐπὶ σέ. 

 

Απόδοση στα Νέα Ελληνικά:

1 Ο άνθρωπος, εις τον οποίον ο Κύριος δεν λογαριάζει ανομίαν και εις του οποίου το πνεύμα δεν υπάρχει δόλος.
2 Εις τον οποίον δεν απεσιώπησα, επαλαιώθησαν τα οστά μου, εν σπουδή όλην την ημέραν.
3 Διότι η χείρ σου βαρύνει επί εμέ ημέρας και νυκτός· η υγρασία μου μεταβλήθη εις τας ξηρασίας του θέρους.
4 Εξωμολόγησα την αμαρτίαν μου και την ανομίαν μου δεν έκρυψα· είπον, θέλω εξομολογηθή τας παρανομίας μου εις τον Κύριον· και συ συγχωρείς την ανομίαν της αμαρτίας μου.
5 Διά τούτο θέλει προσεύχεσθαι προς σε πας ευσεβής εν καιρώ ευρέσεως· και όταν πλημμυρίσουν ύδατα μεγάλα, εις αυτόν δεν θέλουσιν αγγίξει.
6 Συ είσαι καταφύγιόν μου από της θλίψεως, ήτις με περιβάλλει· συ είσαι η χαρά μου· συ θέλεις ελευθερώσει με από τους πνίγοντας.
7 «Θέλω σε φωτίσει και σε οδηγήσει οδόν δι' ης θέλεις πορευθή· θέλω σε καθοδηγήσει με τον οφθαλμόν μου».
8 Μη γίνεσθε ως ο ίππος, ως ο ημίονος, των οποίων η νοημοσύνη είναι ακατανόητος· με χαλινόν και δακτύλιον πρέπει να προσκολληθή η γνάθος αυτών, δια να υποταχθώσι.
9 Θέλει συγχυθή η πηγή της σπουδής της.
10 Πολλοί οι πόνοι του ασεβούς· αλλά ο ελπίζων εις τον Κύριον θέλει περικυκλωθή εις έλεον. 11 Χαρθήτε εν Κυρίω και αγάλλεσθε, δίκαιοι· και ψάλλετε εις αυτόν, πάντες οι ειλικρινείς της καρδίας.

Σημείωση: Η μετάφραση είναι από την έκδοση του Νεόφυτου Βάμβα, μία από τις παλαιότερες μεταφράσεις της Αγίας Γραφής στα Ελληνικά.

 

Πηγή: https://simeiakairwn.gr 

Read more »

Η δύναμη της σιωπής: πώς να “κερδίσεις” χωρίς να πεις λέξη

 

Η δύναμη της σιωπής: πώς να “κερδίσεις” χωρίς να πεις λέξη

Σε έναν κόσμο γεμάτο θόρυβο, όπου όλοι παλεύουν να ακουστούν, η σιωπή μπορεί να είναι το πιο ανατρεπτικό εργαλείο επιρροής. Δεν είναι αδυναμία· είναι ψυχολογικό όπλο που χρησιμοποιείται από ηγέτες, διαπραγματευτές και ανθρώπους με έντονη προσωπικότητα.

Τι δείχνουν οι έρευνες

Σε μελέτη του Harvard Negotiation Project, η σιωπή σε διαπραγματεύσεις έκανε την αντίθετη πλευρά να προσφέρει κατά μέσο όρο 11% καλύτερους όρους.


Το University of Groningen βρήκε ότι τα παύσεις άνω των 4 δευτερολέπτων σε έναν διάλογο κάνουν τον συνομιλητή να αισθάνεται άβολα, με αποτέλεσμα να αποκαλύπτει περισσότερες πληροφορίες.

Ο ψυχολόγος Carl Rogers τόνιζε ότι η σιωπή είναι βασικό εργαλείο ενεργητικής ακρόασης, γιατί δίνει στον άλλον χώρο να ανοιχτεί. 

Οι 5 όψεις της σιωπής που δίνουν δύναμη

Σιωπή = Αυτοέλεγχος
Όταν δεν αντιδράς αμέσως, στέλνεις μήνυμα ωριμότητας και δύναμης. Η ικανότητα να «κρατήσεις πίσω» τον λόγο σου δείχνει κυριαρχία στα συναισθήματα.

Σιωπή = Μυστήριο
Οι άνθρωποι φοβούνται το κενό. Έτσι, προσπαθούν να το γεμίσουν με υποθέσεις. Αυτό δίνει σε εσένα την αίσθηση του μυστηρίου και αυξάνει την έλξη.

Σιωπή = Βάρος στις λέξεις
Όταν μιλάς λιγότερο, ό,τι πεις αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα. Οι σιωπηλοί άνθρωποι συχνά θεωρούνται πιο σοφοί, ακόμα κι όταν λένε απλά πράγματα.

Σιωπή = Εργαλείο ελέγχου
Σε επαγγελματικές συναντήσεις, όποιος αντέχει τη σιωπή έχει τον έλεγχο. Η άλλη πλευρά βιάζεται να «σπάσει» τη σιωπή, συχνά κάνοντας παραχωρήσεις.

Σιωπή = Σύνδεση
Η σιωπή μπορεί να είναι η πιο βαθιά μορφή επικοινωνίας. Στιγμές χωρίς λόγια, όπως ένα βλέμμα ή μια αγκαλιά, δημιουργούν δεσμούς πιο ισχυρούς από τις λέξεις. 

Η ψυχολογία πίσω από τη σιωπή

Thin Slicing: Ο εγκέφαλος κρίνει γρήγορα. Όταν δεν μιλάς, οι άλλοι «γεμίζουν τα κενά» με θετικές ή αρνητικές υποθέσεις. Αν η παρουσία σου εκπέμπει αυτοπεποίθηση, η σιωπή σε κάνει ακόμα πιο ισχυρό.

Το φαινόμενο Zeigarnik: Οι άνθρωποι θυμούνται περισσότερο ό,τι μένει ανολοκλήρωτο. Μια απάντηση που μένει μισή, μια σιωπή μετά από ερώτηση, δημιουργεί περιέργεια και μεγαλύτερη προσοή.

Η παύση ως ρητορικό όπλο: Ο Martin Luther King και άλλοι χρησιμοποιούσαν στρατηγικές παύσεις στις ομιλίες τους, ώστε το κοινό να «χωνέψει» τα λόγια και να νιώσει μεγαλύτερη ένταση. 

Παραδείγματα χρήσης της σιωπής

Διαπραγματεύσεις: Ένας έμπειρος πωλητής κάνει μια προσφορά και μετά σωπαίνει. Η σιωπή πιέζει τον πελάτη να μιλήσει πρώτος – συχνά προς όφελος του πωλητή.

Ηγεσία: Οι χαρισματικοί ηγέτες, όπως ο Πούτιν, δεν μιλούν συνεχώς. Όταν σωπαίνουν, η σιωπή τους γεμίζει τον χώρο με κύρος.

Προσωπικές σχέσεις: Μερικές φορές, η σιωπή σε έναν καυγά δείχνει σεβασμό και αποτρέπει την κλιμάκωση.

Η σιωπή δεν είναι απουσία· είναι παρουσία.
Δεν είναι παθητικότητα· είναι στρατηγική.
Κι όταν μάθεις να την αξιοποιείς, ανακαλύπτεις ότι μπορείς να «κερδίσεις» περισσότερα χωρίς να πεις λέξη.

  

Πηγή: https://romioitispolis.gr/

Read more »