Ο Τραμπ την πάτησε με το Ορμούζ όπως οι Αγγλογάλλοι στο Σουέζ

Γράφει ο ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Αμέσως μετά την υπογραφή του μνημονίου των Ηνωμένων Πολιτειών με το Ιράν, ορισμένοι παρασύρονται σε παράλληλα σημεία της κρίσης στον Περσικό Κόλπο, με ανάλογα της κρίσης του Σουέζ το 1955, μία άλλη κρίση, της οποίας αξίζει να θυμηθούμε το ιστορικό χρονικό.

Μετά την απόφαση του Αιγυπτίου προέδρου Gamal Abdel Nasser να εθνικοποιήσει την Διώρυγα του Σουέζ, στα τέλη Ιουλίου του 1956, οι Ισραηλινοί εισβάλλουν στις 29 Οκτωβρίου στην χερσόνησο του Σινά και ένα διήμερο αργότερα ακολουθούν σφοδροί βομβαρδισμοί Βρετανών και Γάλλων, που καταστρέφουν τις αιγυπτιακές αεροπορικές βάσεις. Ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός Anthony Eden διαθέτοντας ήδη επίλεκτες μονάδες στην διώρυγα, κρίνει πως η περικυκλωμένη από Βρετανούς, Γάλλους και Ισραηλινούς Αίγυπτος, πρόκειται να καταρρεύσει εντός μερικών ημερών, αλλά οι εξελίξεις τον διαψεύδουν.

Πάντως η επέμβαση δεν έχει τις ευλογίες των Αμερικανών και σύντομα καταλήγει σε κατάπαυση του πυρός από τις δύο πλευρές, ενώ σοβαρότατη αποδεικνύεται η απειλή του τότε Ρώσου πρωθυπουργού Nikolai Bulganin να πλήξει με βαλλιστικά όπλα την Βρεταννία, την Γαλλία και το Ισραήλ, εάν δεν διακοπούν αμέσως οι εχθροπραξίες, με συνέπεια τον ενταφιασμό της ψευδαίσθησης της αυτοκρατορικής αιωνιότητας στην έρημο. Αργότερα αποκαλύπτεται πως οι Ρώσοι δεν διαθέτουν πυραύλους με την απαιτούμενη εμβέλεια για να πλήξουν τις τρείς χώρες, αλλά στην κρίσιμη περίοδο του Νοεμβρίου του 1956, η απειλή κρίνεται επικίνδυνα πραγματική.

Παράλληλα ο Λευκός Οίκος με τον τότε πρόεδρο Eisenhower, αποσύρει την χρηματοοικονομική υποστήριξη του Λονδίνου από τις ΗΠΑ, με συνέπεια την κατάρρευση της ισοτιμίας της στερλίνας στις αγορές και την παραίτηση του Eden μερικές εβδομάδες αργότερα. Η πλειοψηφία των χρηματοοικονομικών αναλυτών συμφωνεί πως πρόκειται για την μοιραία στιγμή που επισφραγίζει το τέλος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, αν και εξακολουθεί να διατηρεί έναν χρηματοοικονομικό ιστό που καλύπτει ολόκληρο τον πλανήτη, χωρίς όμως καμία άλλη ισχύ. Ουδείς δεν αναφέρεται τότε σε ήττα των δύο μεγάλων δυνάμεων της Δύσης, αλλά απλώς σε μία “κατάπαυση του πυρός”, χωρίς άλλη ιδιαίτερη σημασία.

Περίεργες ομοιότητες με τα Στενά του Ορμούζ

Αν και υπάρχουν κάποιες ομοιότητες με την σχεδόν γελοία υπαναχώρηση του Ντόναλντ Τραμπ, σε σύγκριση με την εξίσου γελοία ιδέα του Eden με στόχο τον έλεγχο της Διώρυγας του Σουέζ, στην πραγματικότητα πρόκειται για μία κρίση με διάχυτο το άρωμα του Σουέζ,, χωρίς όμως να ανταποκρίνεται στο κύριο ζήτημα. Αναμφίβολα και αυτή την φορά κανείς δεν αναφέρεται σε ήττα, αλλά για όλους το μνημόνιο με το Ιράν, συνιστά “κατάπαυση του πυρός”, αν και από την πλευρά του ο Τραμπ δηλώνει πως υπογράφει μία “ιστορική συμφωνία ειρήνης με το Ιράν”.

Εάν αφαιρεθεί η επικοινωνιακή συσκευασία, υπάρχει μία εκεχειρία 60 ημερών, αποχώρηση των αμερικανικών ναυτικών δυνάμεων από τα Στενά του Ορμούζ και ένα πλαίσιο 14 σημείων που εγκαταλείπει τα ζωτικά ερωτήματα για τα πυρηνικά του Ιράν, τα βαλλιστικά όπλα, τις κυρώσεις και τον εμπλουτισμό ουρανίου για κάποιες διαπραγματεύσεις σε ευθετότερο χρόνο. Τα Στενά υποτίθεται πως θα επανέλθουν σε ομαλές συνθήκες ναυσιπλοΐας εντός τεσσάρων εβδομάδων, το Ιράν αποκτά μία περίοδο χάριτος και την προοπτική αποδέσμευσης των κεφαλαίων του, ενώ ο Λευκός Οίκος επιτυγχάνει μία ανάπαυλα.

Αναμφίβολα ο Τραμπ διαφεύγει από μία επικίνδυνη παγίδα και μάλλον μετανοεί για το γεγονός ότι επιτρέπει να τον παρασύρουν, με την στάση του να προδίδεται από την επιθετική συμπεριφορά του έναντι του επικίνδυνου “φίλου” Benjamin Netanyahu. Όμως δεν υπάρχει ένας μόνιμος διακανονισμός, δεν επαληθεύεται η αποπυρηνικοποίηση, δεν υφίσταται συμφωνία για τα επίπεδα εμπλουτισμού του ουρανίου, αλλά μόνον μία χρονική διακοπή με συγκεκριμένη διάρκεια, μία διέξοδος από τα δεσμά των θαλασσίων διαδρόμων των στενών.

Το γνωστό οικονομικό περιοδικό The Economist χαρακτηρίζει την κατάσταση “αρχή του τέλους”, με τον επίσης γνωστό οργανισμό στρατηγικών μελετών Stratfor να τονίζει ωμά πως το μνημόνιο “δεν επιλύει κανένα ακανθώδες ζήτημα”, με την ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ “να αποκαθίσταται σταδιακά”, με δεδομένους τους κινδύνους αναφλέξεων και παρενόχλησης πλοίων. Οπωσδήποτε υπάρχει ο πειρασμός να σκεφθεί κάποιος πως “δεν υπάρχουν λόγοι εμπλοκής σε ασκόπους πολέμους”, με το κυρίαρχο ζήτημα της υπεραξίας των Στενών να παραμένει, αλλά με προσωρινή διακοπή των διακυμάνσεων.

Τα διδάγματα του Σουέζ

Πολλοί χρηματοοικονομικοί κυρίως αναλυτές ανατρέχουν στα γεγονότα της κρίσης του Σουέζ, αναζητώντας αναλογίες και οπωσδήποτε στρέφονται προς την σωστή κατεύθυνση, αλλά καταλήγουν σε λανθασμένα διδάγματα. Ένα από τα καίρια δεν αφορά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν μία απότομη συρρίκνωση της ισχύος τους, όπως η άλλοτε κραταιά Βρετανική Αυτοκρατορία, από την στιγμή που ναι μεν το Λονδίνο παύει να ελέγχει την Διώρυγα του Σουέζ το 1956, αλλά από την άλλη πλευρά, η Βρετανία παραμένει επί δεκαετίες μία μεγάλη δύναμη.

Υπάρχει ένα περισσότερο εξειδικευμένο δίδαγμα που προσφέρει δυνητικά μεγάλα οφέλη στους απανταχού επενδυτές, από την στιγμή που η κρίση του Σουέζ αποδεικνύει ότι η ωμή στρατιωτική επέμβαση δεν επιλύει την υποφώσκουσα οικονομική πραγματικότητα. Η Γερμανία επιχειρεί το 1940 να υποτάξει την Βρετανία με μεγάλης κλίμακας αεροπορικές επιδρομές, τακτική που εφαρμόζεται τότε για πρώτη φορά, αλλά το εγχείρημα της απόβασης οδηγείται σε πλήρη αποτυχία.

Οι φρικαλέοι εμπρηστικοί βομβαρδισμοί της Δρέσδης το 1942 δεν οδηγούν στην συνθηκολόγηση της Γερμανίας και θα απαιτηθεί η απόβαση στην Νορμανδία, η μεγάλη μάχη των Αρδεννών σε συνδυασμό με την προέλαση των Ρώσων και την καταστροφή της Βαρσοβίας, για να συνθηκολογήσει άνευ όρων το Βερολίνο. Οι εμπρηστικοί βομβαρδισμοί του Τόκυο με θερμοβαρικά όπλα δεν κάμπτουν την αντίσταση των Ιαπώνων και τελικά θα απαιτηθεί η χρήση της ατομικής βόμβας για να προκύψει η πολυπόθητη νίκη των Συμμάχων.

Αναμφίβολα όμως κανείς δεν προκρίνει την χρήση πυρηνικών όπλων εναντίον του Ιράν, με την χρήση τους το 1945 να αποτελεί εξαίρεση.

Οι αγορές αρχίζουν να αξιολογούν μία πραγματικότητα ανάλογη με την εξαΰλωση της διπλωματικής επιρροής του Λονδίνου μετά την κρίση του Σουέζ. Αντιλαμβάνονται πως ο Τραμπ εμπλέκεται στην επιχείρηση με ουσιαστικά με ένα τελεσίγραφο για τον αφοπλισμό ή την καταστροφή του Ιράν. Όμως ένα τρίμηνο αργότερα οι ΗΠΑ αποδέχονται με μνημόνιο μία εκεχειρία που επιτρέπει στο καθεστώς να παραμείνει άθικτο, την κύρια εξαγωγική οδό του να επανέρχεται σε λειτουργία και τα πυρηνικά του αποθέματα να τίθενται “σε πλαίσιο για μελλοντικές διαπραγματεύσεις”.

Υποτίθεται πως από τον Μάρτιο η Τεχεράνη απορρίπτει πολλές προσκλήσεις για διαπραγματεύσεις, ενέργεια που φροντίζει πάντως να αποφύγει όποιος αντιλαμβάνεται πως ηττάται κατά κράτος. Οι Ιρανοί κρίνουν πως έχουν την δυνατότητα να αντέξουν σε μία υψηλής έντασης σύγκρουση επί ένα δίμηνο, ή ακόμα και ένα τρίμηνο και δεν επιδιώκουν κατάπαυση του πυρός. Γνωρίζουν πως οι αγορές θα κλυδωνισθούν και πως η δημοφιλία του Αμερικανού προέδρου πρόκειται να συρρικνωθεί, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές απέχουν μόλις ένα τετράμηνο, δεδομένα μάλλον καταστροφικά για τον Τραμπ. Δεν απαιτείται να χαρακτηρίσει κάποιος την εξέλιξη ήττα, για να αντιληφθεί το πώς πρόκειται να αντιδράσουν οι αγορές.

Τα δύο σκέλη

Για το οποιοδήποτε επενδυτικό χαρτοφυλάκιο, το μνημόνιο μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν δημιουργεί δύο σκέλη που με κανένα τρόπο δεν πρέπει να έλθουν σε επαφή και να συνδυασθούν. Το πρώτο αφορά συναλλαγές για την ανακούφιση του χαρτοφυλακίου, με την χειρότερη εξέλιξη, τον αποκλεισμό των Στενών, συνεχή πυραυλικά πλήγματα εναντίον των υποδομών των χωρών του Περσικού Κόλπου, να απομακρύνεται πλέον.

Τα ασφάλιστρα στο συγκεκριμένο κοστίζουν υπερβολικά, αλλά μειώνονται απότομα, ενώ και το αργό πετρέλαιο υφίσταται υποχώρηση των υπεραξιών της κρίσης, όπως επίσης και τα ναύλα που επιβαρύνονται με πολλαπλάσια ασφάλιστρα κατά την διάρκεια της κρίσης. Όσα χαρτοφυλάκια σχηματίζονται με την προοπτική μεγάλης χρονικής διάρκειας ανατροπών στον Περσικό Κόλπο, επιβάλλεται να εκτιμηθούν με νέα δεδομένα και να αναδιαρθρωθούν, χωρίς να συγχέεται η αναγκαστική συμπίεσή τους με την τελική απόφαση, που οφείλει να παραμείνει ανεπηρέαστη.

Το δεύτερο σκέλος αφορά την δομή, με το χρονόμετρο των 60 ημερών να τίθεται σε λειτουργία. Τίποτε στο μνημόνιο δεν επιλύει το ζήτημα των πυρηνικών, η θέση του Ισραήλ παραμένει αμετάβλητη και οι αψιμαχίες του παρέχουν τα κίνητρα για να ανατρέψει την ανακωχή πριν οι συνομιλίες διαμορφώσουν ένα μονιμότερο πλαίσιο για μία τελική συμφωνία.

Η κατάσταση προσλαμβάνει την μορφή μίας κίνησης από την διάχυση μίας “ολοκληρωτικής κρίσης” στην “παρατεταμένη χαμηλού βαθμού αστάθεια”, με το καταστροφικό σκέλος να σημειώνει μεγάλες απώλειες έντασης. Αντίθετα το άλλο σκέλος κερδίζει έδαφος και παρά τις επαναλαμβανόμενες αψιμαχίες, τις συνέπειες των κυρώσεων και τις περιοδικές προσβολές με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), παραμένει με μεγαλύτερη ισχύ.

Αμετάβλητα σημεία

Το Ιράν εξακολουθεί να ελέγχει τα Στενά του Ορμούζ, τον θαλάσσιο διάδρομο που εξυπηρετεί την διακίνηση σε αδρές γραμμές του 20% του αργού πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), με τα φυσικά δεδομένα να μην μεταβάλλονται με την υπογραφή του μνημονίου. Οι παραγωγοί του Περσικού Κόλπου έχουν πλέον τα απαραίτητα κίνητρα για να αντισταθμίσουν τις εγγυήσεις ασφαλείας των ΗΠΑ με στενότερους δεσμούς με το Πεκίνο και την Μόσχα, ακόμα και αν συνεχίσουν τις αγορές αμερικανικών οπλικών συστημάτων.

Οι κλασσικοί εισαγωγείς αργού πετρελαίου του δυτικού κόσμου θα αρχίσουν να σχηματίζουν μέσω των εφοδιαστικών τους αλυσίδων μεγαλύτερα αποθέματα σε ζωτικές πρώτες ύλες, μειώνοντας ταυτόχρονα την εξάρτησή τους από τις ροές ενέργειας του Περσικού Κόλπου. Αναγκαστικά θα αποδεχθούν το πρόσθετο κόστος των εναλλακτικών διαύλων εφοδιασμού, αν και οι νέες διαβρωτικές επιβαρύνσεις θα συσσωρεύονται με την πάροδο των ετών, προκαλώντας και πληθωριστικές πιέσεις.

Η αμερικανική στρατιωτική αξιοπιστία, από την ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, έως τα στενά της Φορμόζας, θα απομειωθεί, αλλά όχι δραματικά στο άμεσα επόμενο χρονικό διάστημα, αν και η τάση κρίνεται προφανής. Η Κρίση του Σουέζ δεν προκαλεί το τέλος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, αλλά μεταβάλλει καθοδικά την αξία των υποσχέσεων του Λονδίνου και η ίδια αναπροσαρμογή εξελίσσεται και για τις ανάλογες αμερικανικές.

Πάντως το μνημόνιο, όπως και το χρονόμετρο των 60 ημερών συνιστά μία νέα πραγματικότητα, που επιχειρούν να αποτιμήσουν οι αγορές. Στο Σουέζ το Λονδίνο εξανεμίζει την ικανότητα να προσποιείται πως οι υποσχέσεις της αυτοκρατορίας πάντα υλοποιούνται, αποδεικνύοντας τις αδυναμίες του να τις πραγματοποιεί. Η προσαρμογή πρόκειται να απαιτήσει μία πολυετή διαδρομή, με αφετηρία της την διακοπή της χρηματοοικονομικής υποστήριξης των ΗΠΑ προς την Μεγάλη Βρετανία.

Το μνημόνιο με το Ιράν σηματοδοτεί μία ανάλογη αφετηρία με τις αγορές να αποτιμούν την αμερικανική ισχύ με μεγαλύτερη ακρίβεια και συνεπακόλουθα τις εγγυήσεις ασφαλείας που προσφέρουν οι ΗΠΑ. Ο κίνδυνος που ενσωματώνουν τα Στενά του Ορμούζ με την ιδιότητα μίας αναμφίβολης υπεραξίας, δεν εξαφανίζεται τελικά με το μνημόνιο, αλλά απλώς αλλάζει μορφή.

 

Πηγή: https://slpress.gr/ 

Read more »

Στρατής Μυριβήλης: «Δεν υπάρχουν Έλληνες κομμουνιστές. Όταν κανείς γίνει συνειδητός κομμουνιστής παύει νά ’ναι Έλληνας».

 

Από ανθρώπους των γραμμάτων, σίγουρα όλοι έχετε ακούσει τον Ρίτσο, τον Βάρναλη, άντε και τον Λειβαδίτη. Τον Μυριβήλη, τον Παλαμά, τον Βαλαωρίτη, τον Καραγάτση και άλλες μορφές των ελληνικών γραμμάτων, λίγοι τους έχουν ακουστά. Βλέπετε, δεν ήταν αριστεροί, κι όποιος δεν είναι αριστερός στην σύγχρονη Ελλάδα, τον τρώει το μαύρο σκοτάδι της λησμονιάς.

Στα δύσκολα χρόνια που πέρασε η Ελλάδα, μετά το 1944, ο Μυριβήλης δεν σιώπησε, αλλά πήρε σαφή θέση υπέρ των εθνικών δυνάμεων της χώρας. Μάλιστα, συνέγραψε και το υπέροχο βιβλίο «Ο κομμουνισμός και το παιδομάζωμα», γι’ αυτό το τρομερό έγκλημα κατά του μέλλοντος της ελληνικής φυλής.

Παρακάτω, θα παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα από ομιλία που παρέθεσε ο μέγας αυτός λογοτέχνης, το 1948. Συνιστώ να το διαβάσετε με προσοχή, καθώς σχεδόν όλα αυτά που είπε τότε, ισχύουν και σήμερα.

Για την ανθελληνική φύση του κομμουνισμού:
«Δεν υπάρχουν Έλληνες κομμουνιστές. Όταν κανείς γίνει συνειδητός κομμουνιστής παύει νά 'ναι Έλληνας. Γι’ αυτό και το κόμμα λέγεται Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας και όχι Ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα».

Για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν σε βάρος του ελληνικού λαού:
«120 χιλιάδες υπολογίζονται οι άοπλοι και αθώοι άνθρωποι που σφάχτηκαν από τους κομμουνιστές, από τα χρόνια της κατοχής ως σήμερα. Μόνο γιατί επέμεναν να είναι Έλληνες αδιαφοροποίητοι. Ο Άρης Βελουχιώτης το είχε διακηρύξει αφελέστατα. Εφτάμιση εκατομμύρια Έλληνες είναι, είπε σε μια συζήτηση. Απ’ αυτούς θα μείνουν τρία εκατομμύρια, και πολλοί θα είναι».

Για τον πραγματικό λόγο των επιθέσεων των κομμουνιστών κατά των συνδετικών κρίκων της εθνικής μας ενότητας:

«Κάθε φορά που το Γένος σύσσωμο αισθανθεί αυτό το θαύμα, νοιώθει συγχρόνως πως καμιά υλική δύναμη δε μπορεί να το βάλει κάτω. Αυτό το ξέρουν καλά –καλύτερα από μας- όλοι οι εχθροί που κατά καιρούς επιχείρησαν να εξαφανίσουν την Ελληνική φυλή που στέκεται πεισματικά ριζωμένη πάνω σε τούτο το βράχο σαν τα δυνατά πουρνάρια επί τριάντα αιώνες. Και γι’ αυτό οι επιθέσεις τους εκδηλώνονται με λύσσα και μανία σε όλους εκείνους τους παράγοντες που αποτελούν τους συνδετικούς κρίκους για την εθνική μας ενότητα. Τη σημαία, τη θρησκεία, το σχολειό, τα ήθη και έθιμα, τη γλώσσα, τα τραγούδια και τις παραδόσεις της οικογένειας. Γνήσιος κομμουνιστής είναι εκείνος που θα μπορέσει, κάτω από μια σοφή, βαθειά ψυχολογημένη και επίμονη κατηχητική καθοδήγηση, να σκοτώσει μέσα του όλα αυτά τα λογικά και συναισθηματικά στοιχεία, που αποτελούν την ιδιομορφία του εθνικού πολιτισμού μας».

Για τον νέο τύπο ανθρώπου, που θέλει να φτιάξει ο κομμουνισμός:
«Ο κομμουνιστής είναι μέλος μιας νέας φυλής, ενός νέου τύπου ανθρώπου. Η νέα αυτή φυλή κατασκευάζεται μέσα στο εργαστήριο του πανσλαβισμού, από τα ρετάλια όλων των φυλών, των λαών και των εθνών. Η δύναμη που κινεί τη σατανική μηχανή του είναι το μίσος. Ο κομμουνιστής για να προχωρήσει πρέπει να μη λυπάται τον άνθρωπο. Για να γίνει αυτό πρέπει να πιστέψει πως η θρησκεία της αγάπης είναι απάτη. Πως το έγκλημα, η ψευτιά, η λεηλασία, η εκπόρνευση, η κλεψιά, ο βιασμός, δεν είναι πια κακουργήματα μόνο, είναι πράξεις πολιτικές, που επιτρέπονται και επιβάλλονται για ένα πιστό του κόμματος. Πως η ελευθερία του ατόμου είναι εφεύρεση των αστών, και πως η δημοκρατία είναι μέθοδος τυραννίας. Η αληθινή δημοκρατία είναι η δικτατόρευσις πάνω στην ολότητα μιας κομματικής μειονότητας συνωμοτικής, οπλισμένης, αποφασισμένης να σφάξει όλους όσους έχουν αντίθετη γνώμη με τη δική της».

 

Πηγή:  https://www.rimata-zois.gr

Read more »

Ένας πρώην Τέκτονας αφηγείται την τρομακτική του συνάντηση με τον διάβολο

 

Το πνευματικό και πολιτικό ταξίδι ενός ατόμου μερικές φορές το οδηγεί μέσα από εμπειρίες που αψηφούν την ορθολογική κατανόηση. Μέσα από μια μοναδική αφήγηση, ένας πρώην Τέκτονας τρίτου βαθμού μοιράζεται ανησυχητικά γεγονότα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της πορείας του, που περιλαμβάνουν μυστηριώδη τηλεφωνήματα, πνευματικές αντιπαραθέσεις και την αποκρυπτογράφηση παγκόσμιων δομών εξουσίας.

Η μύηση και οι μυστηριώδεις κλήσεις του 666

Κατά την πρόοδό του προς τον τρίτο βαθμό της Τεκτονικής του στοάς, ο ομιλητής εξήγησε ότι λάμβανε αδιάκοπες τηλεφωνικές κλήσεις από έναν αριθμό που έδειχνε 666. Στην άλλη άκρη της γραμμής, φωνές με δαιμονικές χροιές επαναλάμβαναν ακούραστα: «Θέλουμε την ψυχή σου ». Μακριά από το να πανικοβληθεί, ο μυημένος απάντησε ήρεμα ότι η ψυχή του ανήκε στον Θεό και ότι επομένως δεν μπορούσε να τους την παραδώσει.

Αυτές οι εκδηλώσεις δεν σταμάτησαν εκεί. Αναφέρει επίσης ένα τηλεφώνημα από κάποιον που αυτοπροσδιοριζόταν ως Αζραήλ, ο άγγελος του θανάτου, μόλις μία ή δύο ημέρες πριν από τον θάνατο της γιαγιάς του. Άλλες φορές, άκουγε τα χαχανίσματα των μαγισσών να τον προσκαλούν να τους ακολουθήσει. Το 2012, μάλιστα έπαιξε μια ηχογράφηση ενός από αυτά τα μυστηριώδη τηλεφωνήματα στην εκπομπή του Άλεξ Τζόουνς, αποκαλύπτοντας αυτό που φαινόταν να είναι μια τελετουργία λατρείας του Βάαλ που λάμβανε χώρα στην Οάχου της Χαβάης. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτές οι δυνάμεις προσπαθούσαν να αιχμαλωτίσουν και να αξιοποιήσουν τη δονητική του ενέργεια.

Η μασονική σκακιέρα και η αντιπαράθεση με τη σκιά

Για αυτό το πρώην μέλος, το περίφημο ασπρόμαυρο καρό δάπεδο των Τεκτονικών στοών συμβολίζει ένα πολύ πραγματικό φαινόμενο: τη συνύπαρξη ενός μονοπατιού φωτός και ενός μονοπατιού σκότους. Πιστεύει ότι αυτά τα παράξενα γεγονότα ήταν δοκιμασίες που είχαν σχεδιαστεί για να αξιολογήσουν την αληθινή του φύση. Όσοι ήταν πρόθυμοι να κάνουν τα πάντα για την εξουσία επιλέγουν σκόπιμα τη σκοτεινή πλευρά, αποδεχόμενοι σκοτεινές συμφωνίες και τελετουργίες. Αντίθετα, όσοι των οποίων οι ψυχές δεν είναι προγραμματισμένες με αυτόν τον τρόπο κρατούνται μακριά από αυτό το σατανικό μονοπάτι. Μετά την τελική του μύηση το 2012, αυτές οι κλήσεις σταμάτησαν απότομα, επιβεβαιώνοντας την αίσθηση ότι είχε περάσει από μια φάση αξιολόγησης.

Έχοντας μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον εμποτισμένο με την ανατολική πνευματικότητα —ο πατέρας του τον πήγαινε σε βουδιστικά μοναστήρια στο Θιβέτ και την Ινδία από νεαρή ηλικία— έμαθε νωρίς ότι οι παραδοσιακές κουλτούρες αγκαλιάζουν πλήρως την ύπαρξη δαιμόνων και αγγελικών δυνάμεων. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο μόνος τρόπος για να ξεπεράσει κανείς έναν δαίμονα ή έναν φόβο είναι να τον αντιμετωπίσει άμεσα, όπως ο χαρακτήρας του Φρέντι Κρούγκερ στις ταινίες τρόμου: αφαιρώντας την προσοχή και τον φόβο που τον τροφοδοτούν, τον αφαιρείς από κάθε δύναμη.

Η αγάπη ως ασπίδα και η χειραγώγηση μέσω του φόβου

Ο ομιλητής κάνει μια συναρπαστική παραλληλία με την ταινία Natural Born Killers , σε σκηνοθεσία του ίδιου του πατέρα, Όλιβερ Στόουν. Περιγράφει τους πρωταγωνιστές, τον Μίκυ και τη Μάλορι, ως δύο όντα που κυριεύονται από εσωτερικούς δαίμονες που γεννήθηκαν από τη βία και την κακοποίηση που υπέστησαν κατά την παιδική τους ηλικία. Μέσα από το χαοτικό και καταστροφικό τους ταξίδι, η αληθινή αγάπη είναι τελικά αυτή που τους επιτρέπει να ξεπεράσουν τους δαίμονές τους και να βρουν τη σωτηρία. Αυτό το παράδειγμα καταδεικνύει τη βαθιά του πεποίθηση: το ασυνείδητο μίσος και ο φόβος είναι το βασικό καύσιμο των σκοτεινών δυνάμεων.

Σε ευρύτερη κλίμακα, καταγγέλλει τον τρόπο με τον οποίο οι κυβερνήσεις και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συνεργάζονται για να διατηρήσουν τον πληθυσμό σε κατάσταση άγχους και διαρκούς διχασμού. Ορίζοντας συνεχώς στόχους για μίσος ή φόβο, το σύστημα επιδιώκει να ελέγξει τα μυαλά. Συγκρίνει αυτή τη δυναμική ελέγχου με τα δύο φτερά ενός μόνο πουλιού ή με τις μπλε και κόκκινες στοές του Τεκτονισμού, οι οποίες διαιρούνται για να κυβερνούν καλύτερα.

Η οικονομική αυτοκρατορία και η απώλεια της συνταγματικής κυριαρχίας

Αυτή η επιθυμία για πνευματικό και ψυχικό έλεγχο επιδεινώνεται από την υλική υποδούλωση. Ο ομιλητής μας υπενθυμίζει ότι οι Αμερικανοί πολίτες είναι αιχμάλωτοι ενός συστήματος δουλείας χρέους που ενορχηστρώνεται από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ από το 1913, μια ημερομηνία που συμπίπτει με την εισαγωγή του φόρου εισοδήματος, τον οποίο θεωρεί αντισυνταγματικό. Επισημαίνει ότι, σύμφωνα με το Σύνταγμα των ΗΠΑ, μόνο ο χρυσός και το ασήμι αποτελούν νόμιμο μέσο πληρωμής, ενώ τα χαρτονομίσματα της Ομοσπονδιακής Τράπεζας είναι απλώς υποσχέσεις πληρωμής.

Από γεωπολιτική άποψη, η είσοδος των Ηνωμένων Πολιτειών στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο υπό την προεδρία του Γούντροου Γουίλσον σηματοδότησε μια τραγική ρήξη με το Δόγμα Μονρόε, το οποίο υποστήριζε την ουδετερότητα και την ανεξαρτησία από τις ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες. Αντί να παίξει τον ρόλο ενός ειρηνικού διαιτητή, η χώρα ευθυγραμμίστηκε με τη Βρετανική Αυτοκρατορία, ανοίγοντας το δρόμο για τη Συνθήκη των Βερσαλλιών και, κατά συνέπεια, τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πίσω από αυτές τις μεγάλες συγκρούσεις και την άνοδο προσωπικοτήτων όπως ο Χίτλερ, υποστηρίζει, κρύβεται ένα τεράστιο οικονομικό παιχνίδι που ενορχηστρώνεται από σκιώδεις δυνάμεις όπως η Σίτι του Λονδίνου και η οικογένεια Ρότσιλντ, οι πραγματικοί αρχιτέκτονες αυτού του συστήματος παγκόσμιας κυριαρχίας.

Πηγή: https://romioitispolis.gr

Read more »

Πόρισμα-σοκ στις ΗΠΑ: Στρατιωτικές παρεμβολές συνδέονται άμεσα με φονικές συντριβές αεροσκαφών!

Οι στρατιωτικές παρεμβολές στο σήμα GPS (GPS jamming) αποτελούν πλέον θανάσιμη απειλή για την πολιτική αεροπορία, όπως επιβεβαιώνει η προκαταρκτική έκθεση του NTSB για τη φονική συντριβή αεροσκάφος αεροδιακομιδών στο Νέο Μεξικό, που στοίχισε τη ζωή σε 4 ανθρώπους.

Το πόρισμα-βόμβα συνδέει άμεσα τις ηλεκτρονικές δοκιμές του αμερικανικού στρατού με την απώλεια προσανατολισμού του πληρώματος, ανοίγοντας έναν τεράστιο πόλεμο ανάμεσα στις αεροπορικές ενώσεις και το Πεντάγωνο.

Όταν ο στρατός «τυφλώνει» τα πολιτικά αεροπλάνα

Σύμφωνα με το NTSB, ο στρατός των ΗΠΑ πραγματοποιούσε προγραμματισμένες, «νόμιμες» παρεμβολές GPS στην περιοχή του White Sands Missile Range. Το αποτέλεσμα ήταν το αεροσκάφος ένα Beech King Air C90 να χάσει πλήρως τη λήψη GPS μόλις 4 λεπτά μετά την απογείωση, μέσα σε μια απόλυτα σκοτεινή νύχτα.

Η απώλεια του GPS προκάλεσε μια σειρά από αλυσιδωτά προβλήματα:

Χωρίς GPS, τα σύγχρονα συστήματα προειδοποίησης εγγύτητας εδάφους (terrain
avoidance systems) που διαθέτουν οι πιλότοι, ουσιαστικά αχρηστεύονται, αφού το αεροπλάνο δεν γνωρίζει πού ακριβώς βρίσκεται στον χάρτη σε σχέση με τα βουνά.

Οι πιλότοι αναγκάστηκαν να αλλάζουν συνεχώς σχέδια πτήσης, καθώς οι αυτόματες διαδικασίες προσγείωσης απαιτούσαν δεδομένα GPS που δεν είχαν πλέον.

Εκατοντάδες περιστατικά στον ίδιο διάδρομο

Το πρόβλημα δεν είναι τυχαίο. Η έκθεση αποκαλύπτει ότι έχουν καταγραφεί εκατοντάδες περιστατικά σοβαρών δυσλειτουργιών και υποβάθμισης συστημάτων πλοήγησης σε πολιτικά αεροσκάφη στην ευρύτερη περιοχή (Νέο Μεξικό, Δυτικό Τέξας, Αριζόνα) εξαιτίας του στρατιωτικού jamming. Μάλιστα, έχουν υπάρξει επίσημες αναφορές πιλότων που δήλωσαν ότι γλίτωσαν την τελευταία στιγμή τη συντριβή σε βουνό επειδή «τυφλώθηκαν» από τις παρεμβολές του στρατού.

Οι μεγάλες αεροπορικές ενώσεις των ΗΠΑ (AOPA και NBAA) έχουν ήδη ξεσηκωθεί, πιέζοντας την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπορίας (FAA) να βάλει φρένο στην έκταση και τη συχνότητα αυτών των στρατιωτικών δοκιμών, καθώς αποδείχθηκε με τον πιο τραγικό τρόπο ότι οι παρεμβολές GPS κοστίζουν ανθρώπινες ζωές.

«Μαύρη τρύπα» για την Αεροπορία: Εκατοντάδες αεροπλάνα κινδύνευσαν στην ίδια περιοχή

Όπως αποκαλύπτεται από επίσημα αεροπορικά δεδομένα (Aviation Safety Reporting System της FAA) και ανεξάρτητες δημοσιογραφικές έρευνες (IEEE Spectrum), το συγκεκριμένο θανατηφόρο δυστύχημα είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου.

Στην ευρύτερη περιοχή του Νέου Μεξικού και του Δυτικού Τέξας, εξαιτίας των δοκιμών του White Sands Missile Range, έχουν καταγραφεί εκατοντάδες περιστατικά σοβαρής απώλειας σήματος και υποβάθμισης των συστημάτων πλοήγησης σε πολιτικά και εμπορικά αεροσκάφη.

Μάλιστα, στο φως έρχονται αναφορές-σοκ από πιλότους που κατέθεσαν ανώνυμα στο σύστημα ασφαλείας της FAA, περιγράφοντας καταστάσεις τρόμου.

Σε μία από αυτές, ο κυβερνήτης αναφέρει επί λέξει ότι οι παρεμβολές του στρατού παραλίγο να οδηγήσουν σε «ελεγχόμενη πρόσκρουση στο έδαφος», καθώς το αεροπλάνο έχασε πλήρως τον προσανατολισμό του και σώθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.

 

Πηγή: https://www.pronews.gr/ 

Read more »

Ανέκδοτα

Μπαίνει ένας ληστής σε μια τράπεζα και λέει στον ταμεία να του δώσει όλα τα λεφτά.
Εκείνος τα δίνει και ο ληστής τον πυροβολεί.. Φεύγοντας λέει στον 1ο πελάτη: Είδες τίποτα?

Απάντηση: Ε κάτι είδα…

Τον πυροβολεί και μετά λέει στον 2ο πελάτη: Εσύ είδες τίποτα?

Απάντηση: Ε κάτι λίγο είδα…

Τον πυροβολεί κι αυτόν και στη συνέχεια γυρνάει σε έναν 3ο πελάτη και του λέει: Εσύ είδες τίποτα?

Απάντηση: Εγώ δεν είδα τίποτα αλλά….. η γυναίκα μου τα είδε όλα!!

Όταν ο βουλευτής συνάντησε τον ληστή

Κάπου στα βόρεια προάστια ένας καλοντυμένος κύριος περπατάει αμέριμνος τη νύχτα…

Ξαφνικά, πίσω από ένα δέντρο πετάγεται ένας μασκοφορεμένος, του κολλάει ένα πιστόλι στα πλευρά και του ψιθυρίζει:

-Τα λεφτά σου και γρήγορα…

-Μα τι λες; αντιδράει ο κύριος. Ξέρεις ποιός είμαι εγώ; Εγώ είμαι οΤάδε Ταδόπουλος, Βουλευτής και πρώην Υπουργός…

-Ε, τότε αλλάζει, λέει ο μασκοφορεμένος, τα λεφτά ΜΟΥ και γρήγορα!!

Δύο υπουργοί, δύο σπίτια, μία γέφυρα – Το ποσοστό που τα άλλαξε όλα

Μια μέρα ένας Έλληνας υπουργός εξωτερικών πάει στην Αμερική να επισκευτεί τον συναδελφό του Αμερικάνο υπουργό εξωτερικών.Όταν μπήκε μέσα στο σπίτι το σπίτι του προκάλεσε μεγάλο θαυμασμό και του λέει:
– Καλά ρε που βρήκες τόσα λεφτά και έχτισες αυτό το παλάτι.Το σπίτι σου είναι τεράστιο.

Τότε του απαντάει ο Αμερικάνος:
– Βλέπεις αυτή την γέφυρα εκεί στο ποτάμι;

– Ναι, απαντάει ο Έλληνας!

– Το 10% βρίσκετε εδω μέσα!!

Μετά από 2 χρόνια ο Αμερικάνος υπουργός εξωτερικών επισκεύτεται τον Έλληνα υπουργο εξωτερικών. Ο Αμερικάνος μόλις μπαίνει μέσα βλέπει το τεράστιο και μεγαλύτερο σπίτι από το δικό του του λέει:
– Καλά ρε που βρήκες τόσα λεφτά και έχτισες αυτό το παλάτι.

Το σπίτι σου είναι τεράστιο.

– Βλέπεις αυτή την γέφυρα εκεί στο ποτάμι;

– Οχι!!!!,απαντά ο Αμερικάνος!!

– Ε! Το 100% βρίσκεται εδώ μέσα!! 

 

Πηγή: https://balsamopsyxhs.gr

Read more »

ΗΠΑ-Ιράν: Η εξέλιξη που αφορά εμμέσως και την Ελλάδα

Αλληλένδετα γεγονότα

Εν τω μεταξύ, τα έθνη της R-4 συναντήθηκαν στο Κάιρο για να εδραιώσουν την περιφερειακή υποστήριξη για την συμφωνία σε μια είδηση που εμμέσως αφορά και την Ελλάδα.


Ο πρώην Πρέσβης του Πακιστάν στα ΗΑΕ, στη Λιβύη και Ύπατος Αρμοστής στη Μάλτα, Δρ. Τζαμίλ Χαν, νυν επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Καράτσι, τον οποίο επικαλείται το Sputnik, τόνισε ότι το Πακιστάν είναι ο κύριος διαμεσολαβητής, ενώ το Κατάρ παίζει υποστηρικτικό ρόλο.

«Το Πακιστάν λειτουργεί ως ο κύριος διαμεσολαβητής, ενώ το Κατάρ λειτουργεί με υποστηρικτική ιδιότητα», δήλωσε ο Χαν.

Ο Χαν τόνισε την εντατική διπλωματική εργασία που έθεσε το Ισλαμαμπάντ.

Το Πακιστάν εργάστηκε ακούραστα για σχεδόν τέσσερις μήνες στον αμφίδρομο διάλογο και στην υπογραφή του Μνημονίου Συνεννόησης του Ισλαμαμπάντ μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, όπως τονίστηκε.

Ο πρώην πρέσβης σημείωσε ότι η ιδιότητα του Πακιστάν ως μεσαίας δύναμης και πυρηνικού κράτους του δίνει ένα πλεονέκτημα στη διαμεσολάβηση.

Η Ομάδα R-4

Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στο γεγονός πως οι υπουργοί Εξωτερικών των «Περιφερειακών Τεσσάρων» (R-4) του Πακιστάν, της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας και της Αιγύπτου συναντήθηκαν στο Κάιρο την ίδια ημέρα με τις συνομιλίες στην Ελβετία.

«Αυτές οι τέσσερις χώρες είναι οι περιφερειακοί υποστηρικτές, επομένως η συνάντησή τους αυτή την στιγμή ενισχύει περαιτέρω ολόκληρη τη διαδικασία διαλόγου για την υλοποίηση της ειρηνευτικής διαδικασίας», δήλωσε ο Χαν.

Η ομάδα R-4 συστάθηκε τον Μάρτιο για να συγκεντρώσει το διπλωματικό βάρος τεσσάρων βασικών ισλαμικών εθνών και το μπλοκ φαίνεται πως υποστηρίζει την «περιφερειακή ευθύνη» των ειρηνευτικών προσπαθειών.

Με το Πακιστάν να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμεσολάβηση του πλαισίου του Ισλαμαμπάντ, η R-4 λειτουργεί πλέον ως μπλοκ οικοδόμησης συναίνεσης για να διασφαλίσει την επιτυχία της συμφωνίας, κάτι που αναβαθμίζει και τον περιφερειακό ρόλο της Τουρκίας.

Αντιλαμβάνεται κάποιος πως η Τουρκία μετά τον ενεργό της ρόλο στην επίλυση του ουκρανικού ζητήματος, εμπλέκεται με σημαντικό ρόλο και στις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ και Ιράν με τον κορυφαίο, ίσως σύμμαχό της, το Πακιστάν. Αυτό σίγουρα είναι μια εξέλιξη που αφορά και την Ελλάδα, καθώς ο γεωπολιτικός ρόλος της γείτονας ενισχύεται.

 

Πηγή: https://www.el.gr 

Read more »

Ακαταμάχητη η Δύναμη των Ελλήνων και των Εβραίων (Sir Winston L.C. Churchill)

 

 

Παρακάτω, άνευ σχολίων, θα διαβάσετε τις απόψεις του Πρωθυπουργού της Βρετανίας Sir Winston L. C. Churchill για τους Έλληνες και τους Εβραίους.

Οι Έλληνες συναγωνίζονται τους Εβραίους ως η πιο πολιτικοποιημένη φυλή στον Κόσμο. Ανεξάρτητα από το πόσο άθλιες συνθήκες αντιμετωπίζουν ή πόσο σοβαρός είναι ο κίνδυνος για την χώρα τους, είναι πάντα διαιρεμένοι σε πολλά κόμματα, με πολλούς ηγέτες που μάχονται μεταξύ τους με απελπισμένο σθένος. Ελέχθη εύστοχα ότι οπουδήποτε υπάρχουν Εβραίοι θα διαπιστωθεί ότι υπάρχουν δύο Πρωθυπουργοί και ένας αρχηγός της Αντιπολίτευσης. Το ίδιο ισχύει και για αυτήν την άλλη περίφημη αρχαία φυλή, την Ελληνική, της οποίας ο θυελλώδης και αδιάκοπος αγώνας για ζωή εκτείνεται πίσω στο παρελθόν μέχρι τις πηγές της ανθρώπινης σκέψης. Δεν υπάρχουν δύο άλλες φυλές που να έχουν επισφραγίσει τον Κόσμο με τέτοιο [πολιτισμικό] σημάδι.

Παρά τους συνεχείς κινδύνους και τα βάσανα που υπέστησαν από ξένους κατακτητές και καταπιεστές, και τα δύο έθνη έχουν επιδείξει μια [διαχρονική] ικανότητα επιβίωσης που μπορεί να συγκριθή μόνο με τις αδιάκοπες εμφύλιες διαμάχες, διχόνοιες και παλινωδίες τους. Το πέρασμα πολλών χιλιάδων ετών δεν επέφερε καμία ορατή αλλαγή στα χαρακτηριστικά τους και καμία μείωση των δοκιμασιών ή της ζωτικότητάς τους. Έχουν επιβιώσει παρά τα όλα όσα μπόρεσε να διαπράξει ο Κόσμος εναντίον τους, και όλα όσα μπόρεσαν να διαπράξουν οι ίδιοι εναντίον του εαυτού τους, και κάθε ένα από αυτά τα δύο έθνη μάς άφησε—από τόσο διαφορετικές οπτικές γωνίες—την κληρονομιά της ιδιοφυΐας και της σοφίας τους.
Δεν υπάρχουν δύο πόλεις που είναι σημαντικότερες για την Ανθρωπότητα από την Αθήνα και την Ιερουσαλήμ. Τα μηνύματά τους στη θρησκεία, τη φιλοσοφία και την τέχνη υπήρξαν οι κύριοι καθοδηγητικοί φάροι της σύγχρονης πίστης και του πολιτισμού. Παρ’ όλους τους αιώνες ξένης κυριαρχίας και απερίγραπτης, ατέλειωτης καταπίεσης, εξακολουθούν να συγκροτούν ζωντανές, ενεργές κοινότητες και δυνάμεις στον σύγχρονο Κόσμο, πολυγνωμούσες μεταξύ τους με ακόρεστη ζωντάνια.

Προσωπικά διατελώ πάντοτε στο πλευρό και των δύο εθνών και πιστεύω στην ακαταμάχητη δύναμή τους να επιβιώνουν από τις εσωτερικές τους διαμάχες και τις παγκόσμιες δίνες που τα απειλούν με αφανισμό.

 

Πηγή: https://romioitispolis.gr 

Read more »

Κωνσταντινούπολη: Ανακαλύφθηκε μια ολόκληρη υπόγεια πόλη κάτω από την Αγία Σοφία

Εργασίες συντήρησης στο αίθριο της Αγίας Σοφίας έφεραν στο φως ένα εκτεταμένο και αναπάντεχα περίπλοκο δίκτυο έξι υπόγειων δομών, που ξεπερνά κάθε πρόβλεψη των ειδικών.

Αρχαιολόγοι εντόπισαν έξι ανεξάρτητες αλλά διασυνδεδεμένες υπόγειες δομές κάτω από το αίθριο της Αγίας Σοφίας, οι οποίες αποκαλύπτουν ιδιαίτερα δεδομένα για τη βυζαντινή μηχανική, με τις ανασκαφές που πραγματοποιούνται φέρνουν στο φως εντυπωσιακούς θόλους και δομές. 

 

Η ανακάλυψη παραπέμπει σε μια «πόλη κάτω από την πόλη», η πολυπλοκότητα της οποίας εξέπληξε τους ειδικούς. Όλα ξεκίνησαν στις αρχές του 2025, όταν πραγματοποιούνταν εργασίες συντήρησης στο αίθριο της Αγίας Σοφίας, την αυλή που προηγούνταν του αρχικού ναού και αποκάλυψαν μια σειρά από ημιθαμμένους θόλους. Αυτό που φαινόταν ως μια τεχνική παρέμβαση κατέληξε να γίνει μια από τις πιο σημαντικές αρχαιολογικές ανακαλύψεις των τελευταίων ετών στην Κωνσταντινούπολη, ξεπερνώντας όλες τις προβλέψεις των ειδικών και των εργατών.
Τι βρέθηκε στις ανασκαφές;
Καθώς οι ανασκαφές προχωρούσαν, οι ομάδες βρήκαν κρυφές διακλαδώσεις, αγωγούς νερού από διαφορετικές εποχές και μια υπόγεια αρχιτεκτονική πολύ πιο περίπλοκη από την αναμενόμενη. Οι ερευνητές αναγνώρισαν ότι το σύστημα ξεπέρασε τις προβλέψεις, τόσο λόγω της έκτασής του όσο και λόγω της δομικής του ποικιλομορφίας. Μεταξύ των πιο σημαντικών στοιχείων βρίσκεται ένα τούνελ μήκους άνω των 160 μέτρων, το οποίο είναι προγενέστερο ακόμα και από την ανοικοδόμηση της Αγίας Σοφίας κατά την εποχή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού τον 6ο αιώνα.

 

Η ανάλυση αποκαλύπτει ότι αυτές οι κατασκευές δεν ανήκουν σε μια μοναδική εποχή, αλλά εκτείνονται από την Ύστερη Αρχαιότητα έως πιο πρόσφατες περιόδους, διαμορφώνοντας ένα δίκτυο ποικίλων χρήσεων. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν σήραγγες κυκλοφορίας και συντήρησης, υδραυλικά συστήματα, αγωγοί νερού, θόλοι, υπόγειοι θάλαμοι, καθώς και χώροι που πιθανώς προορίζονταν για αποθήκευση ή τελετουργικές δραστηριότητες. Αυτό το πλέγμα αποδεικνύει την πολυπλοκότητα της βυζαντινής μηχανικής και μαρτυρά τον τρόπο με τον οποίο το μνημείο προσαρμοζόταν στο πέρασμα των αιώνων.

 Αν και η μελέτη κάτω από το αίθριο επικεντρώνεται σε έξι μεγάλες δομές, ευρύτερες έρευνες υποδηλώνουν ότι το υπόγειο δίκτυο της Αγίας Σοφίας εκτείνεται πολύ παραπέρα. Ορισμένες εργασίες κάνουν λόγο για διασυνδεδεμένους διαδρόμους που ξεπερνούν το ένα χιλιόμετρο σε μήκος, σχηματίζοντας έναν υπόγειο λαβύρινθο κάτω από το θρησκευτικό συγκρότημα. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια των εργασιών αποκατάστασης έχουν τεκμηριωθεί έως και επτά γραμμές σηράγγων βυζαντινής προέλευσης, ηλικίας περίπου 1.600 ετών, οι οποίες συνδέουν διαφορετικούς θαλάμους.
Η αντίδραση των Τουρκικών Αρχών
Οι τουρκικές αρχές υπογράμμισαν ότι οι ανασκαφές θα συνεχιστούν υπό αυστηρή επιστημονική επίβλεψη. Ο κύριος στόχος είναι η περαιτέρω εξερεύνηση και η διατήρηση αυτών των δομών, πολλές από τις οποίες παρέμειναν σφραγισμένες για αιώνες. Αν και δεν θα είναι προσβάσιμες όλες οι ζώνες, ορισμένοι τομείς θα μπορούσαν να ανοίξουν για το κοινό στο μέλλον, επιτρέποντας την ανακάλυψη μιας νέας διάστασης στο μνημείο. 

Πηγή: https://www.gazzetta.gr

Read more »

Μια τεράστια δεξαμενή γλυκού νερού βρίσκεται στις ερήμους της Λιβύης, της Τυνησίας και της Αλγερίας!

 

 Το αποτέλεσμα ερευνών που έγιναν στη Σαχάρα, δημοσιεύθηκε την Πέμπτη από τη γαλλική εφημερίδα «La Croix» και αναδημοσιεύθηκε στα αραβικά από την Al-Wasat Gate, αποκαλύπτοντας ότι ο όγκος του γλυκού νερού κάτω από την έρημο Σαχάρα μεταξύ Λιβύης, Τυνησίας και Αλγερίας εκτιμάται σε περίπου 40 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, που ισοδυναμεί με το μισό όγκο της Κασπίας Θάλασσας.

Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά η «La Croix»:

«Κάτω από την άμμο βρίσκεται ένα κολοσσιαίο απόθεμα γλυκού νερού, 40 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, ή το μισό του όγκου της Κασπίας Θάλασσας. Αν αυτή η ποσότητα νερού απλωνόταν σε ολόκληρη την επιφάνεια της Γαλλίας, η χώρα θα βρισκόταν 73 μέτρα κάτω από το νερό»

Η Αλγερία ανέλαβε την πρώτη εκ περιτροπής προεδρία ενός νέου συμβουλευτικού οργάνου μαζί με την Τυνησία και τη Λιβύη, με στόχο τη βιώσιμη διαχείριση του τεράστιου υδροφορέα γλυκού νερού, σύμφωνα με το δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας.

Στις 29 Απριλίου, η Λιβύη, η Αλγερία και η Τυνησία υπέγραψαν τη συμφωνία της Διακήρυξης της Τρίπολης για τη δίκαιη εκμετάλλευση αυτού του υδάτινου πόρου μεταξύ των τριών χωρών, την υιοθέτηση κοινής διαχείρισης των υπόγειων υδάτινων πόρων στη βόρεια Σαχάρα και τη δημιουργία μιας νέας φάσης περιφερειακής συνεργασίας στη διαχείριση των διασυνοριακών υδάτινων πόρων.

Το έργο αυτού του φορέα αναμένεται να οδηγήσει σε έναν τύπο για την κατανομή των υδάτινων πόρων με βάση μαθηματικά μοντέλα, δεδομένου ότι το 62% αυτών των πόρων βρίσκεται βαθιά εντός του εδάφους της Αλγερίας, σε σύγκριση με το 30% στη Λιβύη και το 8% στην Τυνησία.

 

Πηγή: https://echedoros.blog/ 

Read more »

Αυτός που θα συναντηθεί ειλικρινώς με τον Κύριο και Χριστό, βιώνει να αλλάζουν όλα μέσα του.

Αυτός που θα συναντηθεί ειλικρινώς με τον Κύριο και Χριστό, βιώνει να αλλάζουν όλα μέσα του.
Θυμηθείτε ότι συναντήθηκε μαζί Του ένας χωρικός ψαράς και από εκείνη την συνάντηση προέκυψε ένας Απόστολος Πέτρος.

Συναντήθηκε μαζί Του ο Σαύλος, ο πιό μορφωμένος άνθρωπος της εποχής του, συνάντησε τον Θεό στο Πρόσωπο του Χριστού και έγινε ο πιό φημισμένος ανάμεσα στους ανθρώπους.

Γιατί, ποιός του έδωσε όλη εκείνη την δύναμη που είχε αν όχι ο Ίδιος ο Χριστός; Συναντήθηκε με τον Κύριο και ο Ζακχαίος, ο αμαρτωλός τελώνης και όλη του η ψυχή μεταμορφώθηκε. 

Το ίδιο και η δαιμονισμένη Μαγδαληνή με τα επτά της δαιμόνια, συναντώντας τον Κύριο μεταβάλλεται σε Μυροφόρα. 

Μα και ο κακούργος επάνω στο σταυρό, συναντήθηκε με τον Θεό και αμέσως εισήλθε στον Παράδεισο.
Με τον Κύριο συναντήθηκε και ο Ιουστίνος ο Φιλόσοφος και κατέστη Μάρτυρας του Χριστού.
Έτσι, η συνάντηση με τον Κύριο αποτελούσε πάντα το σημαντικότερο γεγονός για τον κάθε άνθρωπο, είτε αυτός κινείται προς τον Κύριο Ιησού είτε εναντίον Εκείνου.

Πηγή: https://proskynitis.blogspot.com/

Read more »

Η ανάπαυση του πράου και ταπεινού

Έλεγε ο αββάς Ζωσιμάς: «Τι πιο εύκολο από το να αγαπά κανείς όλους, και να τον αγαπούν όλοι; Υπάρχει ανάπαυση που δεν την προσφέρουν οι εντολές του Χριστού; Όμως δεν προθυμοποιείται η προαίρεσή μας· γιατί, αν έδειχνε προθυμία, όλα θα της ήταν εύκολα με τη χάρη του Θεού. Και μικρή κίνηση της θέλησής μας προσελκύει τη βοήθεια του Θεού, όπως πολλές φορές είπα. Η αρετή χρειάζεται μόνο τη θέλησή μας, όπως είπε ο άγιος Αντώνιος, και δεν χρειάζεται κάποιος κόπος, αφού σε όλα μας βοηθά η θεία χάρη. Υπάρχει λοιπόν ανάπαυση που δεν την έχει ο πράος και ταπεινός; Στ’ αλήθεια, οι πράοι θα κληρονομήσουν τη γη και θα απολαύσουν άφθονη ειρήνη (Ψαλμ. 36:11· πρβ. Ματθ. 5:5)».

✶✶✶

Ο αββάς Ζωσιμάς διηγούνταν ακόμη και για κάποιον γέροντα και έλεγε: «Ήταν ένας γέροντας πάρα πολύ πράος, τον οποίο, για την πολλή του αρετή και τα θαύματα που έκανε, όλη η περιοχή τον σεβόταν σαν άγγελο Θεού. Κάποτε λοιπόν ένας αδελφός που ζούσε πολύ κοντά στον γέροντα και τακτικά τον συμβουλευόταν ως οδηγό του στον δρόμο του Θεού, παρακινήθηκε από τον εχθρό και πήγε και τον έβρισε με τα χειρότερα λόγια, την ώρα που εκείνος ήταν μαζί με πολλούς.

»Ο γέροντας στεκόταν και μόνο κοιτούσε το στόμα του και έλεγε· “Η χάρη του Θεού στο στόμα σου, αδελφέ μου”. Εκείνος μάνιαζε περισσότερο και φώναζε· “Ναι, παλιάνθρωπε, γεροφαγά, αυτά τα λες, για να φανείς πράος”. “Πράγματι, αδελφέ μου”, του αποκρίθηκε ο γέροντας, “αυτά που λες, σωστά τα λες”. Έπειτα τον ρώτησε κάποιος από τους παρόντες· “Την ώρα αυτή δεν ταράχτηκες, καλόγερε;” “Όχι”, αποκρίθηκε, “αλλά αισθανόμουν την ψυχή μου, σαν να με σκέπαζε ο Χριστός”.

»Πραγματικά, τέτοιου είδους ανθρώπους οφείλει να τους ευχαριστεί κανείς, όπως είπα πολλές φορές, και, αν είναι εμπαθής, να τους θεωρεί γιατρούς που θεραπεύουν τα τραύματα της ψυχής του· αν πάλι είναι απαθής, να τους θεωρεί ευεργέτες, που του προξενούν τη βασιλεία των ουρανών».
✶✶✶
Ο αββάς Ζωσιμάς έλεγε επίσης: «Έχουμε ανάγκη από πολλή επαγρύπνηση και φρόνηση, για να αντιμετωπίσουμε τα διάφορα τεχνάσματα του διαβόλου. Μερικές φορές, ας πούμε, κάνει κάποιον να ταραχτεί από το τίποτε, ενώ άλλες φορές φέρνει εύλογη πρόφαση για να νομίσει κανείς ότι δίκαια θύμωσε. Και τούτο όμως οφείλεται στο μίσος του προς τον άνθρωπο· γιατί σε εκείνον που ειλικρινά ποθεί να βαδίσει τον δρόμο των αγίων είναι εντελώς ξένο το να θυμώνει με άνθρωπο. Όπως λέει ο μέγας Μακάριος, είναι κάτι ξένο για τους μοναχούς το να οργίζονται ή να εξοργίζουν άλλον».

  

Πηγή: https://www.koinoniaorthodoxias.org 

Read more »

Απόρθητα νησιά: Το μάθημα της Ταϊβάν για την άμυνα του Αιγαίου

Γράφει ο ΠΑΠΠΑΣ Δ. ΙΩΑΝΝΗΣ

Τα φιλόδοξα σχέδια περί “Γαλάζιας Πατρίδας” είναι ανεφάρμοστα επί του πεδίου. Όσο δε πιο γρήγορα το καταλάβουν οι γείτονές μας, όσο πιο γρήγορα σοβαρευτούν, τόσο το καλύτερο γι’ αυτούς. Στο άρθρο θα εξετάσουμε, τι μας διδάσκει το ψυχροπολεμικό υπόδειγμα της Ταϊβάν.

Τα νησιωτικά συμπλέγματα Kinmen και Matsu της Ταϊβάν, με 12 και 32 νησιά αντίστοιχα, αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα γεωγραφικής και στρατηγικής ασυμμετρίας στον σύγχρονο κόσμο. Βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από την Κίνα – μόλις 10 χιλιόμετρα από την απέναντι ακτή της ηπειρωτικής Κίνας, αλλά 160-190 χιλιόμετρα από την Ταϊβάν. Αυτά τα νησιωτικά συμπλέγματα λειτουργούν ως προκεχωρημένα φυλάκια της Ταϊβάν.

Η επιφάνειά τους όμως είναι πλήρως εκτεθειμένη στο κινεζικό πυροβολικό. Για να αντιμετωπίσει αυτή τη θανάσιμη απειλή, η Ταϊβάν ξεκίνησε ήδη από το 1956 – ως απάντηση στις πρώτες μεγάλες κρίσεις των Στενών – την εκσκαφή του σκληρού, γρανιτένιου υπεδάφους των νησιών.

Μετά την καταιγίδα του 1958, όταν η Κίνα έριξε πάνω από 450.000 βλήματα πυροβολικού στο Kinmen μέσα σε 44 ημέρες, η Ταϊπέι κατάλαβε ότι η επιβίωση κρίνεται υπόγεια. Επί δεκαετίες, οι λόφοι σκάφτηκαν, δημιουργώντας μια ολόκληρη στρατιωτική πολιτεία κάτω από το έδαφος, η οποία στα τέλη της δεκαετίας του ’60, μέσω του γιγαντιαίου “Σχεδίου Beihai”, απέκτησε μέχρι και υπόγειες ναυτικές βάσεις (όπως τα κανάλια Beihai) σκαμμένες με τα χέρια και δυναμίτη.

 

Η “Άμυνα Σκαντζόχοιρου” της Ταϊβάν

Η Ταϊβάν δεν σπατάλησε πόρους οχυρώνοντας άσκοπα το σύνολο των 48 διάσπαρτων νησιών και νησίδων των δύο συμπλεγμάτων. Επικέντρωσε το γιγαντιαίο τεχνικό της έργο αποκλειστικά στα 9 κύρια νησιά, 4 στο Kinmen και 5 στο Matsu – όπως και η Ελλάδα στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου μετά το 1974. Αυτοί οι 9 κεντρικοί γεωγραφικοί όγκοι έναντι των ακτών της Κίνας, μετατράπηκαν σε “κούφιους”, γρανιτένιους “σκαντζόχοιρους”, οι οποίοι όμως περιβάλλονται από ένα πυκνό, φονικό δίκτυο 307 αυτόνομων παράκτιων οχυρών και πολυβολείων, ένα ανά 360 μέτρα ακτογραμμής κατά μέσο όρο.

Η “Άμυνα Σκαντζόχοιρου” (Hedgehog Defense), που η Ταϊπέι εφάρμοσε στα νησιά επί δεκαετίες, είναι μια αμυντική διάταξη σχεδιασμένη να μάχεται προς όλες τις κατευθύνσεις (360 μοίρες). Ακόμη κι αν ο εχθρός την περικυκλώσει, κάθε τοποθεσία συνεχίζει τον αγώνα, ακριβώς επειδή είναι αυτόνομη και γεμάτη “αγκάθια”. Με αυτόν τον τρόπο, η Ταϊβάν απέδειξε ότι η άμυνα ενός αρχιπελάγους δεν απαιτεί την καθολική και οικονομικά ασύμφορη οχύρωση κάθε βράχου, αλλά τη μετατροπή των κύριων νησιών σε υπόγειες “μητέρες-βάσεις” που ελέγχουν και προστατεύουν ολόκληρη την ενδιάμεση θαλάσσια περιοχή.

Υπόγεια πολεμικά οικοσυστήματα

Τα υπόγεια δίκτυα στα Kinmen και Matsu είναι αυτόνομα πολεμικά οικοσυστήματα. Περιλαμβάνουν πλήρως ηλεκτροδοτούμενους θαλάμους, νοσοκομεία, κέντρα διοίκησης, αποθήκες πυρομαχικών, όπως επίσης και ολοκληρωμένα οπλικά συστήματα, από βαρέα πυροβόλα μέχρι πυραυλακάτους. Η αρχιτεκτονική αυτή επιτρέπει την εφαρμογή της τακτικής των “υπόγειων επιθέσεων ξαφνικής ανάδυσης” (subterranean pop-up attacks).

Κρυμμένες Ναυτικές Βάσεις: Τα τούνελ ξεκινούν από το εσωτερικό του βράχου και καταλήγουν κατευθείαν στη θάλασσα. Οι πυραυλάκατοι είναι απόλυτα προστατευμένες· βγαίνουν, εκτοξεύουν αντιπλοϊκούς πυραύλους και επιστρέφουν αμέσως στην ασφάλεια του γρανίτη.

Υπόγειο Πυροβολικό: Τα βαρέα πυροβόλα, οι εκτοξευτές πυραύλων και οι εξέδρες drones παραμένουν υπόγεια. Αυτοματοποιημένες θύρες (blast doors) ανοίγουν για ελάχιστα δευτερόλεπτα, το όπλο εκτελεί το πλήγμα ακριβείας και αποσύρεται πίσω στη γη πριν τα εχθρικά συστήματα προλάβουν να ανταποδώσουν τα πυρά.

Ψευδείς Στόχοι: Η υπόγεια προστασία συμπληρώνεται από μια εκτεταμένη τακτική παραπλάνησης (deception) στην επιφάνεια. Η Ταϊβάν χρησιμοποιεί “πολυφασματικά” ομοιώματα (multispectral decoys) υψηλής πιστότητας. Αυτοί οι ψεύτικοι στόχοι διαθέτουν εσωτερικές γεννήτριες θερμότητας και ειδικές μεταλλικές βαφές, ώστε να εκπέμπουν το ίδιο ακριβώς θερμικό και ρανταρικό αποτύπωμα με τα αληθινά συστήματα. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν δεκάδες “ψεύτικες είσοδοι στοών” (decoy portals) στους βράχους.

Σε περίπτωση σύρραξης, ο επιτιθέμενος παρασύρεται να εξαπολύσει τις πανάκριβες βόμβες διείσδυσης και τους πυραύλους του εναντίον φουσκωτών αρμάτων και συμπαγών βράχων. Αυτό δημιουργεί ένα τεράστιο οικονομικό και επιχειρησιακό παράδοξο: ο εχθρός εξαντλεί το στοκ των έξυπνων όπλων του σε μηδενικούς στόχους, ενώ η πραγματική αμυντική ισχύς παραμένει άθικτη υπόγεια – όπως συμβαίνει σήμερα σε σύγχρονες πολεμικές συγκρούσεις, στην Ουκρανία, το Ιράν, τον Λίβανο και την Υεμένη*.

Κατά συνέπεια, η Κίνα, η στρατιωτική υπερδύναμη με τον μεγαλύτερο ενεργό στρατό στον κόσμο, απειλούσε κατά τον Ψυχρό Πόλεμο αυτά τα “Νησιά-Φρούρια” (Fortress Islands), τα βομβάρδιζε, αλλά επί δεκαετίες δεν τόλμησε να τους επιτεθεί με αποβατικά στρατεύματα, όσο μικρά και εάν είναι αυτά τα νησιά – το μεγαλύτερο του συμπλέγματος Kinmen έχει έκταση 134 τ. χλμ. (πολύ μικρότερο από την Ικαρία, που είναι 255 τ. χλμ.), ενώ του συμπλέγματος Matsu είναι μόλις 10,4 τ. χλμ. (όσο περίπου το Καστελλόριζο, που είναι 9,1 τ. χλμ.).

Ανεφοδιασμός: Το κλειδί της θωράκισης των Νησιών-Φρουρίων

Κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, ο ανεφοδιασμός των Νησιών-Φρουρίων της Ταϊβάν διασφαλίζετο από τον Έβδομο Στόλο των ΗΠΑ. Ενδεικτικά, κατά τις Κρίσεις των Στενών της Ταϊβάν (1954, 1958), αμερικανικά πολεμικά πλοία συνόδευαν τις νηοπομπές της Ταϊβάν μέχρι το όριο των χωρικών υδάτων του Kinmen, εμποδίζοντας την Κίνα να επιτεθεί αποτελεσματικά.

Σήμερα όμως, η αμυντική συμφωνία των ΗΠΑ με την Ταϊβάν (Taiwan Relations Act) καλύπτει νομικά μόνο το κύριο νησί (Formosa) και τα νησιά Pescadores. Τα Kinmen και Matsu εξαιρούνται επίσημα. Με την Κίνα να διαθέτει πλέον πυραύλους που μπορούν να βυθίσουν αμερικανικά αεροπλανοφόρα (τους λεγόμενους Carrier Killers DF-21/DF-26), η Ταϊβάν ξέρει ότι οι ΗΠΑ δεν θα ρισκάρουν έναν Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να σπάσουν έναν κινεζικό αποκλεισμό σε αυτά τα νησιά. Δηλαδή σήμερα πλέον οι Κινεζικές ένοπλες δυνάμεις μπορούν για πρώτη φορά να μετατρέψουν τα δύο νησιωτικά συμπλέγματα σε απροσπέλαστη ζώνη απαγόρευσης πρόσβασης (Anti-Access / Area Denial, ή “A2/AD”).

Κατά συνέπεια, κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η Ταϊβάν προχώρησε σε σταδιακή μείωση των στρατευμάτων της στα Kinmen και Matsu, από 100.000 στρατιώτες στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου σε 3.000 στρατιώτες σήμερα. Η επιλογή αυτή δεν έγινε λόγω αποτυχίας του υπόγειου τακτικού μοντέλου, αλλά λόγω της καθολικής κινεζικής υπεροχής που αναπτύχθηκε πρόσφατα για τον ολοσχερή αποκλεισμό αυτών των νησιών σε περίπτωση σύρραξης, οπότε η Ταϊβάν θα αδυνατούσε να ανεφοδιάζει τα νησιά της και θα κινδύνευε να εγκλωβίσει πολύτιμο έμψυχο δυναμικό σε νησιωτικές “υπόγειες φυλακές”.

“Γαλάζια Πατρίδα” γιοκ, εφέντιμ!

Στο Αιγαίο, η πραγματικότητα αντιστρέφεται. Τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου – που ήδη διαθέτουν αξιόλογες υπόγειες οχυρώσεις, καταφύγια και έργα εκσκαφής, που κατασκευάστηκαν με τεράστιο κόπο από το Μηχανικό μετά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο το 1974 – δεν είναι αποκομμένα προκεχωρημένα φυλάκια, αλλά οργανικό μέρος ενός ενιαίου, συμπαγούς αρχιπελαγικού δικτύου με βάθος και συνέχεια μέχρι την ηπειρωτική Ελλάδα και την Κρήτη.

Οι ελληνικές δυνάμεις, διατηρώντας το ποιοτικό αεροναυτικό τους πλεονέκτημα (τεχνολογικό και ανθρώπινο) έναντι της Τουρκίας, έχουν την επιχειρησιακή ικανότητα να υποστηρίζουν και ανεφοδιάζουν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου υπό πολεμικές συνθήκες. Επί πλέον, η μόνιμη παρουσία και λειτουργία Αμερικανικών βάσεων στο Αιγαίο, από την Κρήτη μέχρι την Αλεξανδρούπολη, αφαιρεί από την Τουρκία την τεχνολογική δυνατότητα να μετατρέψουν το ανατολικό Αιγαίο σε περιοχή “A2/AD”, όσους πυραύλους, drones και μέσα ηλεκτρονικού πολέμου και εάν κατασκευάσουν.

Επομένως, για όσο καιρό οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις διατηρούν την ποιοτική τους υπεροχή έναντι της Τουρκίας και οι Αμερικανοί συνεχίζουν να “επιτηρούν” εκ του σύνεγγυς το Αιγαίο** τα τουρκικά σχέδια περί “Γαλάζιας Πατρίδας” είναι ανεφάρμοστα επί του πεδίου. Όσο δε πιο γρήγορα το καταλάβουν οι Τούρκοι, όσο πιο γρήγορα σοβαρευτούν, τόσο το καλύτερο γι’ αυτούς.

Υποσημειώσεις

*Στην Ουκρανία, ο ρωσικός στρατός έχει σπαταλήσει δεκάδες πανάκριβους πυραύλους κρουζ Kalibr και drones Lancet εξολοθρεύοντας ξύλινα και φουσκωτά ομοιώματα συστημάτων HIMARS και Patriot, τα οποία διέθεταν ειδικές γεννήτριες για την παραπλάνηση των θερμικών αισθητήρων. Αντίστοιχα, στον Λίβανο, τα δαιδαλώδη υπόγεια δίκτυα στοών της Χεζμπολάχ και οι “ψεύτικες πύλες” στους βράχους απορρόφησαν μεγάλο μέρος των ισραηλινών αεροπορικών πληγμάτων, αφήνοντας πολλές πραγματικές υποδομές εκτόξευσης επιχειρησιακές μετά από μήνες ανηλεών βομβαρδισμών.

**Ο πραγματικός λόγος που οι ΗΠΑ έχουν επιβάλει τεχνολογικό και εξοπλιστικό εμπάργκο στην Τουρκία από το 2019, δεν είναι μόνο τα αντιεροπορικά της συστήματα S-400. Με τα καμώματα της πολεμικής της βιομηχανίας, τους εξοπλισμούς της (μέρος των οποίων είναι τα S-400), τις πυρηνικές της “φιλοδοξίες”, και τις στρατοκρατικές της εξαγγελίες περί “Γαλάζιας Πατρίδας”, η Τουρκία έχει καταδείξει ότι ο στρατηγικός της στόχος είναι να μπορεί να μετατρέπει περιοχές του ανατολικού Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου σε “A2/AD”, όπως δηλαδή μπορεί να κάνει σήμερα η Κίνα στον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, στα νησιωτικά συμπλέγματα Kinmen και Matsu.

Όμως η Τουρκία λογάριασε χωρίς τον “ξενοδόχο”, τις ΗΠΑ, οι οποίες επ’ ουδενί θα επιτρέψουν να συμβεί κάτι τέτοιο στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο: Άλλο η Κίνα στον Ειρηνικό Ωκεανό και άλλο η Τουρκία στο Αιγαίο Πέλαγος και την ανατολική Μεσόγειο, αφού, αν μη τι άλλο, η Τουρκία δεν είναι, ούτε και πρόκειται να γίνει, πυρηνική Δύναμη. 

Πηγή: https://koukfamily.blogspot.com

Read more »

Πώς να ερμηνεύσουμε τα λόγια που είπε ο Σισώης ο Μέγας πριν από την κοίμησή του;

 

 

Ο Όσιος Σισώης ο Μέγας, ένας από τους πιο γνωστούς ερημίτες και ασκητές της χριστιανικής μοναχικής ζωής του 5ου αιώνα, πριν από το θάνατό του είπε κάτι στους μαθητές του που τους εξέπληξε βαθιά. Τι είπε λοιπόν ο άγιος γέροντας και πώς να ερμηνεύσουμε τα λόγια του;

Η ίδια η ιστορία περιγράφεται στο βίο του ως εξής. Όταν ο Όσιος Σισώης βρισκόταν ήδη στο νεκροκρέβατο, με τους μαθητές και τους ακόλουθούς του να βρίσκονται δίπλα του, το πρόσωπό του ξαφνικά φωτίστηκε και έλαμψε με ένα ιδιαίτερο, υπερφυσικό φως. Στην ερώτηση των μαθητών του τι συμβαίνει, απάντησε ότι τον επισκέφθηκε ο Όσιος Αντώνιος ο Μέγας. Μετά από αυτό, τους είπε ότι βλέπει προφήτες, αποστόλους και, τέλος, αγγέλους, οι οποίοι ήρθαν να πάρουν την ψυχή του. Στη συνέχεια, μεταξύ του Σισώη και των μαθητών του έλαβε χώρα ο διάλογος που ακολουθεί:

«Να, οι άγγελοι ήλθαν να με πάρουν και τους παρακαλώ να μ’ αφήσουν να μετανοήσω ακόμη περισσότερο».

Και του λένε οι μαθητές: «Δεν έχεις ανάγκη να μετανοήσεις, πάτερ».

Και ο γέροντας τους απάντησε: «Πραγματικά δεν ξέρω αν έχω αρχίσει να μετανοώ».

Μετά από αυτό ο Σισώης είδε τον Ίδιο τον Κύριο, στον Οποίον και παρέδωσε την ψυχή του.

Για να κατανοήσουμε την έκπληξη των μαθητών, ας ανατρέξουμε εν συντομία στη ζωή του Οσίου Σισώη. Ήταν μαθητής του Οσίου Αντωνίου του Μεγάλου, ιδρυτή του μοναχισμού, μετά το θάνατο του οποίου έζησε στη σπηλιά του. Έφτασε σε τέτοια πνευματικά ύψη, που, με τη χάρη του Θεού, εκδίωκε δαιμόνια και ανάσταινε νεκρούς. Όπως γράφει στο βίο του ο Άγιος Δημήτριος του Ροστόβ, «όλα τα κακά πνεύματα το έβαζαν στα πόδια, χωρίς να τολμούν να πλησιάσουν τον γενναίο και ανίκητο πολεμιστή του Χριστού». Και ένας τέτοιος άνθρωπος, που ήδη κατά τη διάρκεια της ζωής του θεωρούνταν άγιος, λέει πριν από το θάνατό του ότι δεν έχει καν αρχίσει να μετανοεί. Τι είναι αυτό; Υποκρισία; Προσποιητή ταπεινότητα; Παιδαγωγική μέθοδος; Μάλλον όχι, αν λάβουμε υπόψη το μεγαλείο και τη σημασία της στιγμής, η οποία συνοδεύτηκε από εκπληκτικά και πραγματικά τρομακτικά οράματα (φανταστείτε ότι βρίσκεστε στο κατώφλι της αιωνιότητας, βλέπετε πραγματικά αγίους, αγγέλους και τον Σωτήρα). Σίγουρα δεν θα θέλατε να υποκριθείτε και να προσποιηθείτε σε τέτοιες στιγμές.

Για να κατανοήσουμε την εσωτερική κατάσταση του Σισώη του Μεγάλου και το νόημα των λόγων του, πρέπει να διευκρινίσουμε τι είναι η μετάνοια στην ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση. Στην κυριολεξία, η μετάνοια, σημαίνει «αλλαγή του νου». Αυτό υποδηλώνει μια ποιοτική εσωτερική πνευματική αλλαγή. Η μετάνοια περιλαμβάνει την συνειδητοποίηση της αμαρτωλότητάς μας, τη μεταμέλεια και την επιθυμία για διόρθωση και αλλαγή. Η συνειδητοποίηση της αμαρτωλότητας, η κατανόηση ότι η αμαρτία απομακρύνει τον άνθρωπο από τον Θεό, είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα, το οποίο απαιτεί πάνω απ' όλα ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μας. Ακολουθεί η μεταμέλεια, δηλαδή η ειλικρινής λύπη για τις αμαρτίες που έχουμε διαπράξει. Αυτή εκφράζεται με το μυστήριο της Εξομολόγησης, στο οποίο ο άνθρωπος λαμβάνει συγχώρεση και τη χάρη του Θεού για να πολεμήσει τις αμαρτίες και να τις υπερνικήσει. Τέλος, το επόμενο στάδιο, το οποίο συνεχίζεται μέχρι τον θάνατο, είναι οι αδιάκοπες προσπάθειες διόρθωσης της ζωής και εξάλειψης των αιτιών της αμαρτωλής μας συμπεριφοράς. Η μετάνοια στην Ορθόδοξη Εκκλησία είναι μια βαθιά πνευματική διαδικασία, που στοχεύει στη μεταμόρφωση της ζωής και στην αποκατάσταση της χαμένης σχέσης μας με τον Θεό, στην απόκτηση της Θείας χάριτος, στην επίτευξη της εσωτερικής ειρήνης και της τέλειας χαράς.

Υπάρχει σε αυτό όμως και μια ακόμη νομοτέλεια. Όσο περισσότερο μετανοεί ο άνθρωπος, όσο περισσότερο χρόνο αφιερώνει στην πνευματική ζωή, τόσο πιο αμαρτωλό θεωρεί τον εαυτό του. Κατά τη διαδικασία της μετάνοιας, ο άνθρωπος αρχίζει να βλέπει τις αμαρτίες του υπό το φως της θείας δικαιοσύνης. Όσο πιο πολύ πλησιάζει τον Θεό, τόσο πιο καθαρά συνειδητοποιεί τη δική του αμαρτωλότητα. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσοστόμος έγραψε σχετικά με αυτό ότι η αληθινή μετάνοια φέρνει φως, το οποίο επιτρέπει να δει κανείς το βάθος των αμαρτιών του. Και ο Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός σημείωνε ότι το πρώτο σημάδι της αναδυόμενης υγείας της ψυχής είναι η θέαση των αμαρτιών, αμέτρητων, σαν την άμμο της θάλασσας. Ο άνθρωπος αρχίζει να βλέπει όχι μόνο τις φανερές, αλλά και τις κρυφές αμαρτίες, όπως σκέψεις, προθέσεις και διαθέσεις της καρδιάς. Βλέπει ότι η αμαρτία δεν περιορίζεται στις εξωτερικές πράξεις, αλλά διεισδύει στα βάθη της ψυχής. Πολλοί άγιοι πατέρες τόνιζαν ότι η ταπεινοφροσύνη και η μετάνοια πάνε χέρι-χέρι, οδηγούν στο να συνειδητοποιούμε την αδυναμία σωτηρίας χωρίς τη Θεία χάρη και το έλεος. Η μετάνοια, έτσι, συμβάλλει στην ανάπτυξη της ταπεινοφροσύνης, δηλαδή της νηφάλιας συνειδητοποίησης της κατάστασής μας ενώπιον του Θεού.

Ακριβώς υπό αυτό το πρίσμα καλούμαστε να κατανοήσουμε τα λόγια του Οσίου Σισώη του Μεγάλου, ο οποίος τα έλεγε από τα βάθη της ταπείνωσής του. Παρά την προφανή του αρετή στα μάτια των ανθρώπων, βρισκόμενος στο κατώφλι της αιωνιότητας, αισθανόμενος έντονα την παρουσία του ουράνιου κόσμου, συνομιλώντας με τους αγγέλους και βλέποντας πραγματικά τον Κύριο να πλησιάζει προς αυτόν, αισθανόταν απολύτως ειλικρινά, υπό το φως της ατελείωτης αγιότητας του Θεού, αμαρτωλός, ο οποίος χρειάζεται ακόμη χρόνο για να διορθωθεί. Τα λόγια του Σισώη του Μεγάλου αποτελούν μια σημαντική υπενθύμιση ότι η μετάνοια είναι ένας ασταμάτητος δρόμος πνευματικών αλλαγών που διαρκεί όλη τη ζωή.

Πηγή: https://trelogiannis.blogspot.com

Read more »

Το θαύμα της αυτοκατασκευασμένης πίστης

 

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΟΛΕΥΕΙ

Ζήσε με τον Θεό που σε δημιούργησε και όχι με τον Θεό που δημιούργησες.

Υπάρχει μια παράξενη συνήθεια που συνοδεύει τον άνθρωπο από τότε που απέκτησε αρκετή ευφυΐα για να δικαιολογεί τα λάθη του και αρκετή αλαζονεία για να τα βαφτίζει αρετές. Η συνήθεια του να μην απορρίπτει τον Θεό, αλλά να τον ανακατασκευάζει.

Δεν είναι ο άθεος το πιο ενδιαφέρον φαινόμενο της εποχής μας. Ο άθεος, τουλάχιστον, είναι ειλικρινής. Δηλώνει ότι δεν πιστεύει και αναλαμβάνει την ευθύνη της θέσης του. Πολύ πιο αξιοπερίεργος είναι εκείνος που δηλώνει πιστός, αλλά αφιερώνει τη μισή ζωή του στο να μετατρέπει τον Θεό σε προσωπικό του υπάλληλο.

Θέλει έναν Θεό που να συγχωρεί, αλλά να μη ζητά μετάνοια. Έναν Θεό που να αγαπά, αλλά να μη διορθώνει. Έναν Θεό που να ευλογεί, αλλά να μη θέτει όρια. Έναν Θεό που να τον ακολουθεί στις επιλογές του, αντί να ακολουθεί ο ίδιος τον Θεό.

Με άλλα λόγια, δεν αναζητά τον Δημιουργό. Αναζητά ένα θεϊκό είδωλο φτιαγμένο στα μέτρα του εγώ του.

Η ηθική και η αρετή δεν είναι υποχρεωτικές παρά μόνο σ’ αυτούς που υπακούν.
Denis Diderot
Γάλλος φιλόσοφος (1713-1784)

Ο άνθρωπος αυτός δεν λέει ποτέ ευθέως «δεν μου αρέσει ο νόμος του Θεού». Αυτό θα απαιτούσε θάρρος. Προτιμά να πει: «Ο Θεός, είμαι βέβαιος, δεν εννοούσε ακριβώς αυτό». Και κάπως έτσι αρχίζει η μεγάλη τέχνη της πνευματικής παραποίησης.

Κόβει από τη θεία διδασκαλία ό,τι τον ενοχλεί και κρατά ό,τι τον βολεύει. Σαν πελάτης σε εστιατόριο που παραγγέλνει μόνο τα συνοδευτικά και μετά ισχυρίζεται ότι έφαγε ολόκληρο το γεύμα.

Αν η αλήθεια τον ελέγχει, αναθεωρεί την αλήθεια. Αν η συνείδηση τον πιέζει, επαναπροσδιορίζει τη συνείδηση. Αν ο Θεός τον καλεί σε αλλαγή, αλλάζει την εικόνα του Θεού.


Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό, ένας Θεός που συμφωνεί πάντα μαζί του.

Πόσο βολικός Θεός! Δεν διαφωνεί ποτέ, δεν απαιτεί ποτέ, δεν ελέγχει ποτέ. Επικυρώνει κάθε επιθυμία, χειροκροτεί κάθε απόφαση και ευλογεί κάθε ιδιοτροπία. Είναι ένας Θεός τόσο προβλέψιμος, ώστε στην πραγματικότητα δεν είναι Θεός. Είναι καθρέφτης.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη ειρωνεία. Πολλοί άνθρωποι κατηγορούν την ειδωλολατρία των αρχαίων και φυσικά το πράττουν με ατράνταχτες αποδείξεις. Γελούν με όσους λάτρευαν αγάλματα από πέτρα ή ξύλο.

Ξεχνούν όμως ότι η πιο εξελιγμένη μορφή ειδωλολατρίας δεν είναι να σκαλίζεις ένα άγαλμα με σφυρί και καλέμι. Είναι να σκαλίζεις έναν θεό μέσα στο μυαλό σου.

Εκείνον που δεν θα σε ενοχλήσει ποτέ.

Εκείνον που θα υπογράφει λευκή επιταγή στις επιθυμίες σου.

Εκείνον που θα ονομάζει αρετή οτιδήποτε σε εξυπηρετεί.

Η σύγχρονη ειδωλολατρία δεν χρειάζεται ναούς. Χρειάζεται μόνο εγωισμό με θεολογικό λεξιλόγιο.


Μόνο αυτός που πιστεύει είναι υπάκουος και μόνο αυτός που είναι υπάκουος πιστεύει
Dietrich Bonhoeffer
Γερμανός θεολόγος (1906-1945)

Βέβαια, η πραγματικότητα έχει μια ενοχλητική ιδιότητα, δεν ενδιαφέρεται για τις προσωπικές μας εκδοχές της. Ούτε ο Θεός παύει να είναι αυτός που είναι επειδή εμείς τον επανασχεδιάσαμε. Όπως κανείς δεν αλλάζει τη βαρύτητα ψηφίζοντας εναντίον της, έτσι κανείς δεν αλλάζει τη θεία αλήθεια επειδή την βρίσκει άβολη.

Ο Θεός δεν ζητά την έγκρισή μας για να είναι Θεός.

Και η πίστη δεν είναι η τέχνη να προσαρμόζουμε τον ουρανό στις προτιμήσεις μας. Είναι η ταπεινότητα να προσαρμόζουμε τον εαυτό μας στην αλήθεια.

Αυτό ακριβώς κάνει τόσο επίκαιρο το ρητό, «Ζήσε με τον Θεό που σε δημιούργησε και όχι με τον Θεό που δημιούργησες».

Γιατί η μεγαλύτερη πνευματική παγίδα δεν είναι να χάσεις τον Θεό. Είναι να πιστέψεις ότι τον κρατάς, ενώ στην πραγματικότητα έχεις κρατήσει μόνο μια κατασκευή του εαυτού σου.

Ο Θεός που δημιουργούμε εμείς δεν μας μεταμορφώνει ποτέ. Μας κολακεύει.

Ο Θεός που μας δημιούργησε, όμως, πολλές φορές μας ελέγχει, μας ξεβολεύει, μας καλεί να αλλάξουμε. Και ακριβώς γι’ αυτό μπορεί να μας οδηγήσει σε κάτι ανώτερο από τον εαυτό μας.

Διότι όταν ο άνθρωπος φτιάχνει έναν Θεό στα μέτρα του, το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι ένας μικρότερος Θεός. Είναι ένας μεγαλύτερος εγωισμός.

Και όταν τελικά γονατίζει μπροστά του, δεν προσκυνά τον Δημιουργό του κόσμου.

Προσκυνά την πιο καλοδουλεμένη εκδοχή του εαυτού του.

 

Πηγή: https://eeod.gr 

Read more »

Τ.Ασάντζ: «Να μην εμπιστεύεστε τα ηλεκτρονικά αρχεία – Όταν θέλουν θα διαγράψουν την Ιστορία»

Ο ιδρυτής των Wikileaks Τζούλιαν Ασάντζ, στο παρελθόν είχε κάνει μία πολύ σημαντική πρόβλεψη.

Ήταν μία προειδοποίηση προς την ανθρωπότητα. «Τα ψηφιακά αρχεία επιτρέπουν τη διαγραφή του ιστορικού με ένα κλικ. Το επόμενο βήμα: “Η σελίδα δεν βρέθηκε.” Το επόμενο βήμα: “Δεν συνέβη ποτέ.” Μην εμπιστεύεστε το cloud».

Ο περισσότερος κόσμος δεν το έχει καταλάβει γιατί δεν διαβάζει. Θα καταλάβει όταν μία ημέρα θα θελήσει να διαβάσει και δεν θα βρίσκει τίποτα πέραν αυτών που θα επιτρέπει το Σύστημα.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο έχει δημιουργηθεί σκόπιμα η τάση να απαξιωθούν τα βιβλία και το διάβασμα ώστε απλώς να εξαλειφθούν στο μέλλον. 

 

Πηγή:  https://www.pronews.gr

Read more »

Παπικοί και "Ορθόδοξοι" ολοταχώς προς την ψευδοένωση

Ἡ συνάντησις διωργανώθη ὑπὸ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Σμύρνης, καὶ περιελάμβανε τὴν τέλεσιν Ὀρθοδόξου Ἑσπερινοῦ, τοῦ Μ. Ἑσπερινοῦ τοῦ Σαββάτου, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σμύρνης κ. Βαρθολομαίου. Μετὰ τὴν ἀπόλυσιν αὐτοῦ ὁ Ρωμαιοκαθολικὸς Ἀρχιεπίσκοπος Σμύρνης Σεβ. κ. Martin Kmetec, συμπαραστατούμενος ὑπὸ κληρικῶν αὐτοῦ, ἐτέλεσε Λειτουργίαν, καθ’ ἣν ὡμίλησε καταλλήλως...

Παπικοί και Ορθόδοξοι ολοταχώς προς την ψευδοένωση

Ας φεύγομεν τους παπιστάς ως μίασμα…

Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

Προς τιμήν του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου πραγματοποιήθηκε την 2α Μαΐου «διαχριστιανική συνάντηση» στην Έφεσο, στην πρωτοχριστιανική Βασιλική όπου βρίσκεται και ο τάφος του Ευαγγελιστή Αγίου Ιωάννη [1].

Η συνάντηση διοργανώθηκε από την παπική αρχιεπισκοπή Σμύρνης. Αφού τελέστηκε ο Ορθόδοξος Εσπερινός χοροστατούντος του Μητροπολίτη Σμύρνης Βαρθολομαίου, ο παπικός Αρχιεπίσκοπος Σμύρνης Martin Kmetec, συμπαραστατούμενος από κληρικούς του, τέλεσε παπική «λειτουργία». Στην εκδήλωση παρέστησαν Ορθόδοξοι και αιρετικοί παπικοί και Αγγλικανοί.

Άκουσον, άκουσον! Ένα βήμα πριν το κοινό ποτήριο με τους αιρετικούς και δεν κουνιέται φύλλο στον Ορθόδοξο κόσμο…

Ποιός θα αντιδράσει επιτέλους; Μέχρι πού πρέπει να φτάσουν πια οι Οικουμενιστές για να ξεσηκωθεί το Ορθόδοξο ποίμνιο αλλά και οι Ορθόδοξοι ποιμένες;

Όχι μόνο δέχτηκαν, στην προκειμένη περίπτωση, την παρουσία αιρετικών κατά την τέλεση Ορθόδοξης Ακολουθίας, αλλά οι ίδιοι οι Ορθόδοξοι παρέστησαν, έπειτα από την τέλεση του Ορθόδοξου Εσπερινού, στην παπική «Λειτουργία» αναγνωρίζοντας έτσι τα «μυστήρια» των αιρετικών.

Μάλιστα, ο τρόπος που έγινε η όλη συγκρητιστική εκδήλωση, δηλαδή η τέλεση της παπικής «λειτουργίας» στον ίδιο χώρο, αμέσως μετά την Ορθόδοξη Ακολουθία, μοιάζει καθαρά σαν μια προετοιμασία για το κοινό ποτήριο μετά των αμετανόητων αιρετικών και αποτελεί αδιαμφισβήτητα μια ανήκουστη προδοσία.

Πλήθος Ιερών Κανόνων απαγορεύουν την κοινωνία με τους αιρετικούς.

Ο 10ος Αποστολικός Κανόνας εντέλλεται: «Ει τις ακοινωνήτω συνεύξεται, και ούτος αφοριζέσθω».

Αντίστοιχα, ο 45ος Αποστολικός Κανόνας αναγράφει: «Επίσκοπος, η Πρεσβύτερος, η Διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνον, αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως Κληρικοίς ενεργήσαί τι, καθαιρείσθω».

Παράλληλα η αποδοχή των μυστηρίων των αιρετικών, όπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση, συνεπάγεται επίσης καθαίρεση σύμφωνα με τον 46ο Αποστολικό Κανόνα: «Ἐπίσκοπον, ἢ πρεσβύτερον, αἱρετικῶν δεξαμένους βάπτισμα ἢ θυσίαν, καθαιρεῖσθαι προστάττομεν. Τίς γὰρ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαρ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου;», ενώ ο 37ος κανόνας της εν Λαοδικείας Συνόδου απαγορεύει την συμμετοχή σε λατρείες αιρετικών: «Ὅτι οὐ δεῖ παρὰ τῶν Ἰουδαίων ἢ αἱρετικῶν, τὰ πεμπόμενα ἑορταστικὰ λαμβάνειν, μηδὲ συνεορτάζειν αὐτοῖς».

Όσοι συμμετείχαν στην ανωτέρω εκδήλωση δεν θα έπρεπε να αφοριστούν ή καθαιρεθούν σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες της Αγίας μας Εκκλησίας; Δυστυχώς όμως πλέον οι αντικανονικές και ανεπίτρεπτες συγκρητιστικές εκτροπές γίνονται αποδεκτές από το σύνολο σχεδόν της Ορθόδοξης Ιεραρχίας. Ποιός θα αναλάβει να βάλει τάξη στην Εκκλησία και να αποδώσει στον καθένα αυτό που αρμόζει σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες;

Δυστυχώς έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο, και αντί να καταδικάζονται όλοι οι Οικουμενιστές που καταπατούν τους Ιερούς Κανόνες, διώκονται αυτοί που διαφυλάττουν την Αλήθεια της πίστης μας, την Ορθοδοξία των Αγίων Πατέρων. Ήγγικεν η ώρα της ορθόδοξης αντίδρασης!

Κλείνουμε με την φράση του φλογερού αντιπαπικού Αγίου Μάρκου του Ευγενικού: «Ἡμεῖς δι’ οὐδέν ἄλλο ἀπεσχίσθημεν τῶν Λατίνων, ἀλλ᾽ ἤ ὅτι εἰσίν, οὐ μόνον σχισματικοί, ἀλλά καί αἱρετικοί. Δι’ ὃ οὐδέ πρέπει ὅλως ἑνωθῆναι αὐτοῖς».

Πηγή: https://www.nyxthimeron.com

Read more »

Τι διδάσκει την Ελλάδα ο πόλεμος στην Ουκρανία

Γράφει ο ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ

Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, που αντιμετωπίζει μια διαρκή και σύνθετη απειλή ασφαλείας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τα συμπεράσματα από τον πόλεμο στην Ουκρανία είναι ιδιαίτερα σημαντικά. Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί ίσως το σημαντικότερο στρατηγικό μάθημα για την Ελλάδα, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Δεν πρόκειται μόνο για μια σύγκρουση ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία, αλλά για έναν πόλεμο που αποκαλύπτει πώς θα μοιάζουν οι συγκρούσεις του 21ου αιώνα: Συνδυασμός συμβατικών επιχειρήσεων, drones, κυβερνοπολέμου, πληροφοριακής μάχης, οικονομικής πίεσης και τεχνολογικής υπεροχής. Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, που αντιμετωπίζει μια διαρκή και σύνθετη απειλή ασφαλείας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τα συμπεράσματα είναι ιδιαίτερα σημαντικά.

Το πρώτο και ίσως πιο κρίσιμο μάθημα είναι ότι οι πόλεμοι δεν ανήκουν στο παρελθόν. Για δεκαετίες, πολλές ευρωπαϊκές χώρες θεώρησαν πως η οικονομική αλληλεξάρτηση και οι διεθνείς οργανισμοί είχαν μειώσει δραστικά το ενδεχόμενο μιας μεγάλης σύγκρουσης. Η Ουκρανία απέδειξε το αντίθετο. Η Ελλάδα, η οποία ποτέ δεν εγκατέλειψε πλήρως την ανάγκη ισχυρής άμυνας λόγω της αντιπαράθεσης με την Τουρκία, είδε ουσιαστικά να επιβεβαιώνεται η στρατηγική της επιλογή να διατηρεί υψηλές αμυντικές δαπάνες και αξιόμαχες ένοπλες δυνάμεις.

Ο πόλεμος ανέδειξε επίσης τη σημασία της αποτροπής. Η Ουκρανία πριν από το 2022 διέθετε στρατό, αλλά δεν είχε το επίπεδο αποτρεπτικής ισχύος που θα μπορούσε να αποθαρρύνει μια ρωσική εισβολή. Για την Ελλάδα, αυτό μεταφράζεται στην ανάγκη όχι μόνο να διαθέτει σύγχρονα οπλικά συστήματα, αλλά και να πείθει πως είναι έτοιμη να τα χρησιμοποιήσει εάν χρειαστεί. Η αποτροπή είναι κυρίως ψυχολογική και πολιτική έννοια: Ο αντίπαλος πρέπει να πιστέψει ότι το κόστος μιας επιθετικής ενέργειας θα είναι δυσβάσταχτο.

Ένα άλλο σημαντικό δίδαγμα αφορά την τεχνολογία και ιδιαίτερα τα drones. Η Ουκρανία απέδειξε πως φθηνά μη επανδρωμένα συστήματα μπορούν να καταστρέψουν πανάκριβα άρματα μάχης, πλοία ή εγκαταστάσεις. Η εικόνα του πολέμου άλλαξε δραματικά, όταν μικρές ομάδες χειριστών drones απέκτησαν δυνατότητες που παλαιότερα απαιτούσαν αεροπορία ή πυροβολικό. Για την Ελλάδα, με το γεωγραφικά κατακερματισμένο περιβάλλον του Αιγαίου, τα drones αποκτούν τεράστια σημασία. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επιτήρηση νησιών, στοχοποίηση εχθρικών δυνάμεων, προστασία θαλάσσιων περιοχών και συλλογή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο.

Τι μας έμαθε η Ουκρανία

Παράλληλα, η Ουκρανία ανέδειξε τη σημασία της αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας. Οι συνεχείς ρωσικές επιθέσεις με πυραύλους cruise, βαλλιστικούς πυραύλους και drones αυτοκτονίας έδειξαν ότι καμία χώρα δεν μπορεί πλέον να βασίζεται αποκλειστικά στην αεροπορία της. Η Ελλάδα ήδη διαθέτει ένα πολυεπίπεδο δίκτυο αεράμυνας, αλλά ο πόλεμος έδειξε ότι απαιτούνται περισσότερα συστήματα μικρού κόστους και υψηλής πυκνότητας για την αντιμετώπιση μαζικών επιθέσεων drones.

Ο πόλεμος κατέδειξε επίσης τη σημασία της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας. Η Ουκρανία κατάφερε να επιβιώσει επειδή είχε τη δυνατότητα να παράγει, ή να επισκευάζει όπλα, πυρομαχικά και drones ακόμα και κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ταυτόχρονα, η Ευρώπη ανακάλυψε ότι τα αποθέματά της σε πυρομαχικά ήταν ανεπαρκή για έναν παρατεταμένο πόλεμο υψηλής έντασης. Για την Ελλάδα, αυτό αποτελεί σαφή προειδοποίηση. Η χώρα δεν μπορεί να εξαρτάται αποκλειστικά από ξένους προμηθευτές σε περίοδο κρίσης. Η ενίσχυση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας δεν είναι μόνο οικονομικό ζήτημα, αλλά θέμα εθνικής ασφάλειας.

Ένα ακόμα μάθημα αφορά τη σημασία των συμμαχιών. Η Ουκρανία άντεξε κυρίως χάρη στη δυτική στρατιωτική και οικονομική βοήθεια. Η Ελλάδα, ως μέλος του NATO και της ΕΕ κατανοεί πλέον ακόμα περισσότερο τη σημασία των στρατηγικών συνεργασιών. Οι αμυντικές συμφωνίες με τη Γαλλία και τις ΗΠΑ αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα μέσα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης αστάθειας.

Την ίδια στιγμή, η Ουκρανία έδειξε πως η εθνική συνοχή είναι εξίσου σημαντική με τα όπλα. Το υψηλό ηθικό των Ουκρανών, η κοινωνική αντοχή και η προθυμία των πολιτών να στηρίξουν την άμυνα της χώρας αποτέλεσαν κρίσιμο παράγοντα επιβίωσης. Η Ελλάδα, λόγω της μακράς ιστορικής εμπειρίας της, γνωρίζει τη σημασία της κοινωνικής συνοχής, αλλά η ουκρανική εμπειρία υπενθυμίζει ότι η άμυνα δεν είναι μόνο υπόθεση των ενόπλων δυνάμεων. Περιλαμβάνει την πολιτική προστασία, τις υποδομές, την ενεργειακή ασφάλεια, την κυβερνοασφάλεια και την ανθεκτικότητα της κοινωνίας σε περιόδους κρίσης.

Τέλος, ο πόλεμος στην Ουκρανία έδειξε ότι η πληροφορία και η επικοινωνία αποτελούν πλέον πεδίο μάχης. Τα social media, οι δορυφορικές εικόνες, η προπαγάνδα και οι κυβερνοεπιθέσεις επηρεάζουν άμεσα την εξέλιξη μιας σύγκρουσης. Η Ελλάδα πρέπει να επενδύσει περισσότερο στην κυβερνοάμυνα, στην αντιμετώπιση υβριδικών απειλών και στην προστασία κρίσιμων δικτύων.

Συνολικά, η Ουκρανία δεν διδάσκει στην Ελλάδα μόνο πώς να πολεμά, αλλά κυρίως πώς να προετοιμάζεται ώστε να μη χρειαστεί ποτέ να πολεμήσει. Ο σύγχρονος πόλεμος απαιτεί τεχνολογία, αποθέματα, συμμαχίες, κοινωνική ανθεκτικότητα και στρατηγική διορατικότητα. Για την Ελλάδα, που βρίσκεται σε μια γεωπολιτικά ευαίσθητη περιοχή, τα μαθήματα αυτά δεν είναι θεωρητικά· είναι άμεσα και απολύτως πρακτικά.

 

Πηγή: https://koukfamily.blogspot.com

ΣΧΟΛΙΟ

Σημαντικά διδάγματα αλλά και εσκεμμένη δυστυχώς άγνοια(;) από τον αρθρογράφο του για το διεφθαρμένο καθεστώς του Ζελένσκι, για τις φασιστικού τύπου πρακτικές επιστράτευσης κλπ.... Αυτά όλα μας δείχνουν ότι οι Ουκρανοί στην πλειοψηφία τους δεν επιθυμούν να πολεμήσουν τους Ρώσους για εδάφη που ιστορικά ανήκουν στην Ρωσία και τα οποία κατοικούν Ρωσικής εθνικής συνείδησης πολίτες της Ουκρανίας...
Σε μια Ουκρανία που εκατομμύρια λεφτάδες έφυγαν για να αποφύγουν την στράτευση και που τα άτομα του καθεστώτος, καθώς και πολλοί άλλοι της ουκρανικής ελίτ δεν πάνε να πολεμήσουν αλλά περνάνε την ζωή τους μέσα στα πλούτη και στα πάρτυ, την ίδια στιγμή που συμπατριώτες τους σκοτώνονται σε μια απέλπιδα μάχη στο μέτωπο, είναι αστείο να μιλάμε για εθνική συνοχή....

Read more »