Η Μεγάλη Σκακιέρα και η κατάρρευση της αμερικανικής ψευδαίσθησης!

 

 

 

Η Παγκοσμιοποίηση πεθαίνει, η Ουκρανία ηττάται παρά την απίστευτη σε υλικό και χρήμα χορήγηση από τις ΗΠΑ και ΕΕ, η Ρωσια...ήταν πολύ σκληρή για να πεθάνει και το Ιράν στο τέλος, έβγαλε και τη γλώσσα του περιπαικτικά!

Η Δύση στα χέρια των Νεοταξιτών, έγινε ένα κράμα από πολυπολιτισμικά σκουπίδια και έρμαιο σε χέρια διαχειριστών και όχι ηγετων! Σήμερα, πληρώνει το βαρύ τίμημα…

Εάν παρατηρήσει κανείς με ψύχραιμη απόσταση τις σημερινές παγκόσμιες εξελίξεις, βλέπει την Ουκρανία να παραπαίει και να χάνει σταδιακά το Ντονμπάς, τη Ζαπορίζια, το Μικολάεφ και την Οδησσό, ενώ έχει ήδη ηττηθεί στρατηγικά στον αέρα. Ταυτόχρονα βλέπει και τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον τελευταίο κυρίαρχο της μεταψυχροπολεμικής εποχής, να παραπαίουν και αυτές, όχι πλέον από εξωτερική πίεση μόνο, αλλά από την ίδια την αδυναμία τους να διατηρήσουν το βάρος της ηγεμονίας που οι ίδιες είχαν υψώσει σε δόγμα.

Είκοσι περίπου χρόνια πριν, ένας από τους οξυδερκέστερους Αμερικανούς γεωστρατηγιστές, ο Ζμπίγκνιεφ Μπρεζίνσκι, είχε ήδη διατυπώσει με ακρίβεια το δίλημμα που σήμερα εκρήγνυται μπροστά μας. Σε δοκίμιό του με τίτλο «Το δίλημμα του τελευταίου κυρίαρχου», δημοσιευμένο το 2005, έθεσε το ερώτημα που ακόμη και σήμερα παραμένει αναπάντητο: Kυριαρχία για ποιο σκοπό;

Η Θεωρία του Μπρεζίνσκι

Ο Μπρεζίνσκι δεν ήταν απλώς ένας ακόμη ακαδημαϊκός. Είχε διατελέσει Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας επί προεδρίας Κάρτερ, είχε μελετήσει σε βάθος τη σοβιετική πραγματικότητα και είχε κατανοήσει όσο λίγοι τη γεωγραφική λογική της εξουσίας. Η σκέψη του δεν βασιζόταν σε ηθικολογίες ούτε σε ιδεολογικές εμμονές· βασιζόταν στην ψυχρή παρατήρηση του χάρτη. Και ο χάρτης, για εκείνον, είχε ένα μόνο κέντρο βάρους: την Ευρασία.

Η κεντρική του θέση, όπως την ανέπτυξε στο βιβλίο «Η Μεγάλη Σκακιέρα» το 1997, είναι απλή και αδυσώπητη. Η Ευρασία αποτελεί τη σκακιέρα πάνω στην οποία παίζεται το παιχνίδι της παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας. Όποιος ελέγχει την Ευρασία, ελέγχει τον κόσμο.

Για πρώτη φορά στην Iστορία, μια μη ευρασιατική δύναμη, οι Ηνωμένες Πολιτείες, βρέθηκε στη θέση να ασκεί αποφασιστική επιρροή πάνω σε αυτή την ήπειρο. Η διατήρηση αυτής της πρωτοκαθεδρίας, όπως υποστήριζε, εξαρτάται από ένα και μόνο στρατηγικό καθήκον: Να εμποδιστεί η εμφάνιση οποιασδήποτε δύναμης ή συνασπισμού δυνάμεων που θα μπορούσε να κυριαρχήσει στην Ευρασία και να αμφισβητήσει την αμερικανική θέση.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Μπρεζίνσκι διέκρινε δύο κατηγορίες κρατών. Από τη μία τους γεωστρατηγικούς παίκτες — τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Ρωσία, την Κίνα και την Ινδία —, κράτη ικανά να διαμορφώνουν ενεργά το γεωπολιτικό παιχνίδι. Από την άλλη τους γεωπολιτικούς άξονες, κράτη των οποίων η σημασία δεν πηγάζει από την εγγενή τους ισχύ, αλλά από τη γεωγραφική τους θέση. Ανάμεσά τους ξεχώριζε με δραματική έμφαση η Ουκρανία.

Η φράση του παραμένει μέχρι σήμερα η πιο εύστοχη σύνοψη του ουκρανικού ζητήματος: Χωρίς την Ουκρανία, η Ρωσία παύει να είναι ευρασιατική αυτοκρατορία! Με την Ουκρανία υποταγμένη και ενσωματωμένη, η Ρωσία γίνεται αυτόματα αυτοκρατορία. Η ανεξαρτησία της Ουκρανίας δεν ήταν για τον Μπρεζίνσκι ζήτημα δημοκρατίας ή ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ήταν ζήτημα γεωπολιτικών μαθηματικών.

Η Ουκρανία πρόσφερε στη Ρωσία πληθυσμό, γεωργικό πλούτο, βιομηχανική βάση και πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα. Η απώλειά της μείωνε τη Ρωσία σε περιφερειακή ασιατική δύναμη, περιορισμένη και αποδυναμωμένη. Η ανάκτησή της την επανέφερε στο επίπεδο της αυτοκρατορίας.

Αυτή η διάγνωση αποδείχθηκε προφητική. Ο πόλεμος που ξέσπασε το 2022 εξ’ αιτίας της δυτικής νεοταξικής λαίλαπας και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, δεν είναι παρά η βίαιη επιβεβαίωση της λογικής του Μπρεζίνσκι. Η Ρωσία δεν πολεμά για αφηρημένες ιδεολογίες. Πολεμά για να μην χάσει οριστικά τον γεωπολιτικό άξονα που της επιτρέπει να παραμένει μεγάλη δύναμη.

Η Δύση, από την πλευρά της, υποστηρίζει την Ουκρανία όχι από αφηρημένη αλληλεγγύη, αλλά επειδή γνωρίζει ότι η πλήρης ρωσική επικράτηση θα ανατρέψει την ισορροπία στην Ευρασία.

Όμως ο Μπρεζίνσκι δεν περιορίστηκε στη γεωγραφική ανάλυση. Στο δοκίμιο του 2005 προχώρησε βαθύτερα. Διαπίστωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν καταστεί ο τελευταίος πραγματικά κυρίαρχος του πλανήτη. Ενώ όλα τα άλλα κράτη έβλεπαν την κυριαρχία τους να διαβρώνεται από την οικονομική αλληλεξάρτηση, τους υπερεθνικούς θεσμούς και τη διεθνή κοινή γνώμη, η Αμερική διατηρούσε ακόμη την ικανότητα μονομερούς δράσης. Η εισβολή στο Ιράκ, η άρνηση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, η απόρριψη του Πρωτοκόλλου του Κιότο κλπ ήταν εκδηλώσεις αυτής της μοναδικής κυριαρχίας.

Αυτή όμως η κυριαρχία δεν ήταν χωρίς κόστος. Ο Μπρεζίνσκι έθεσε το κρίσιμο ερώτημα: Κυριαρχία για ποιο σκοπό;

Αν η Αμερική χρησιμοποιούσε την ισχύ της αποκλειστικά για να προστατεύσει τα στενά εθνικά της συμφέροντα και να διεξάγει έναν ατέρμονα «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», θα προκαλούσε παγκόσμια αντιπάθεια, θα απομονωνόταν και τελικά θα υπονόμευε την ίδια την ασφάλειά της. Το πραγματικό πρόβλημα της εποχής, όπως υποστήριζε, δεν ήταν η τρομοκρατία. Η τρομοκρατία ήταν σύμπτωμα. Το βαθύτερο φαινόμενο ήταν η παγκόσμια πολιτική αφύπνιση.

Για πρώτη φορά στην Ιστορία, δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη, ιδιαίτερα νέοι και φτωχοί, αποκτούσαν πολιτική συνείδηση μέσω της παιδείας, των μέσων ενημέρωσης και της δημογραφικής έκρηξης. Αυτή η αφύπνιση ήταν ριζοσπαστική, λαϊκιστική και συχνά εχθρική προς την αμερικανική ηγεμονία.

Για να στηρίξει την προειδοποίησή του, ο Μπρεζίνσκι επικαλέστηκε τρεις μεγάλους στοχαστές του πολιτισμικού πεπρωμένου. Τον Όσβαλντ Σπένγκλερ, τον Άρνολντ Τόινμπι και τον Σάμιουελ Χάντινγκτον. Οι δύο πρώτοι και ο τρίτος, ιδιαίτερα, φωτίζουν με διαφορετικό τρόπο το ίδιο ζήτημα: Την αδυναμία ενός πολιτισμού να διατηρήσει επ’ αόριστον την παγκόσμια κυριαρχία όταν έχει ήδη εισέλθει στη φάση της παρακμής ή όταν αγνοεί τις πολιτισμικές ρίζες των αντιπάλων του.

 

Η Θεωρία του Σπέγκλερ

Ο Όσβαλντ Σπένγκλερ, στο μνημειώδες έργο του «Η Παρακμή της Δύσης», ανέπτυξε μια οργανική θεώρηση της Ιστορίας. Κάθε πολιτισμός γεννιέται, ανθεί, ωριμάζει και πεθαίνει όπως ένας ζωντανός οργανισμός.

Η Δύση, την οποία ονόμασε «φαουστιανό» πολιτισμό, είχε ήδη, κατά τη γνώμη του, περάσει από την εποχή της δημιουργικής κουλτούρας στην εποχή του πολιτισμού — δηλαδή από την εποχή της ψυχής στην εποχή του καθαρού νου, από τη θρησκευτική και καλλιτεχνική δημιουργία στη μηχανική, χρηματική και αυτοκρατορική εξουσία.

Στην τελική φάση εμφανίζεται ο …«Καίσαρας»: Η δημοκρατία παραχωρεί τη θέση της σε ισχυρές προσωπικότητες που κυβερνούν μέσω του χρήματος και της δύναμης, ενώ οι πόλεμοι γίνονται για την κληρονομιά ολόκληρου του κόσμου.

Ο Σπένγκλερ προειδοποιούσε ότι το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι η υποδούλωση της ανθρωπότητας σε λίγες ισχυρές φύσεις και ελίτ, αποφασισμένες να κυριαρχήσουν και δεν εννοούσε απόλυτα τους Νεοταξίτες. Αυτοί ουσιαστικά αντέγραψαν τις θεωρίες του και τις οικειοποιήθηκαν. Ο Μπρεζίνσκι λοιπόν, επικαλείται αυτή την προειδοποίηση για να δείξει τον κίνδυνο που διατρέχει η Αμερική αν συνεχίσει να ασκεί την κυριαρχία της ως καθαρή δύναμη χωρίς ανώτερο σκοπό.

Η προσπάθεια να διατηρηθεί η μοναδική κυριαρχία με στρατιωτικά και οικονομικά μέσα μπορεί να μετατρέψει την ίδια την Αμερική σε μηχανισμό αυτοκρατορικής εξάντλησης, όπου η εσωτερική συνοχή διαβρώνεται και η εξωτερική επιρροή χάνει κάθε ηθική νομιμοποίηση.

Ο Σάμιουελ Χάντινγκτον, από την άλλη πλευρά, στο έργο του «Η Σύγκρουση των Πολιτισμών», προσέφερε μια διαφορετική αλλά εξ’ ίσου ανησυχητική προοπτική. Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, υποστήριζε πως οι μεγάλες συγκρούσεις δεν θα είναι πλέον ιδεολογικές, αλλά πολιτισμικές. Οι άνθρωποι θα ταυτίζονται όλο και περισσότερο με τον πολιτισμό τους — δυτικό, ορθόδοξο, ισλαμικό, σινικό, ινδουιστικό — και οι γραμμές ρήξης θα ακολουθούν τα πολιτισμικά σύνορα.

Η προσπάθεια της Δύσης να επιβάλει τις δικές της αξίες ως παγκόσμιες θα συναντήσει ολοένα και ισχυρότερη αντίσταση. Η δημοκρατία, αντί να κοσμοπολιτίζει, μπορεί να λειτουργήσει παραδοσιακοποιητικά: Να ενισχύσει την πολιτισμική αυτοσυνείδηση και να οξύνει τις αντιθέσεις.

Ο Χάντινγκτον διέβλεπε ότι η Δύση θα βρεθεί αντιμέτωπη με «τους υπόλοιπους» και ότι η προσπάθεια να διατηρήσει την παγκόσμια ηγεμονία χωρίς να αναγνωρίσει την πολιτισμική πολυμορφία, θα οδηγούσε σε απομόνωση και σύγκρουση

Ο Μπρεζίνσκι χρησιμοποιεί αυτή τη διάγνωση για να επισημάνει ότι η αμερικανική κυριαρχία δεν μπορεί πλέον να βασίζεται στην υπόθεση πως ο υπόλοιπος κόσμος θα αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα το νεοταξικό δυτικό μοντέλο. Η παγκόσμια πολιτική αφύπνιση που περιγράφει είναι ακριβώς η αφύπνιση πολιτισμικών ταυτοτήτων που αρνούνται να υποταχθούν.

Έτσι, ο Μπρεζίνσκι συνθέτει τις δύο θεωρίες σε μια ενιαία προειδοποίηση. Από τον Σπένγκλερ αντλεί τον φόβο της εσωτερικής παρακμής: Η Δύση, και ιδιαίτερα η Αμερική, κινδυνεύει να μετατραπεί σε καθαρό μηχανισμό ισχύος χωρίς ψυχή, όπου η δημοκρατία εκφυλίζεται σε καισαρισμό και το χρήμα αντικαθιστά κάθε ανώτερη αρχή.

Από τον Χάντινγκτον αντλεί τον φόβο της εξωτερικής αντίστασης: Ο υπόλοιπος κόσμος δεν είναι κενός χώρος προς κατάκτηση, αλλά σύνολο πολιτισμών με δική τους ιστορική μνήμη και βούληση αυτοπροσδιορισμού. Η προσπάθεια να επιβληθεί μονομερής κυριαρχία θα προκαλέσει όχι μόνο γεωπολιτική, αλλά και πολιτισμική αντίδραση.

Η πρόταση του Μπρεζίνσκι ήταν σαφής. Η Αμερική όφειλε να μετατρέψει την κυριαρχία της σε εργαλείο παροχής διεθνών δημόσιων αγαθών. Να ηγηθεί μιας πολυμερούς, συνεργατικής τάξης, αντί να επιμένει σε μονομερή ηγεμονία. Να αναγνωρίσει έμμεσα την πολυπολικότητα και να αναπτύξει κοινό όραμα με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις. Διαφορετικά, η προσπάθεια να διατηρηθεί η μοναδική κυριαρχία θα οδηγούσε σε αυτοκαταστροφή, όπως ακριβώς γίνεται τώρα.

Είκοσι χρόνια μετά, το δίλημμα που είχε θέσει έχει γίνει πραγματικότητα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε μονόδρομο εσωτερικής και εξωτερικής εξάντλησης. Η στήριξη προς την Ουκρανία έχει μετατραπεί, όπως ορθά επισημαίνει ο Γάλλος ιστορικός Εμμανουέλ Τοντ, σε μηχανισμό που καταδικάζει την ίδια την Ουκρανία σε καταστροφική ήττα. Όσο η Ουκρανία λαμβάνει όπλα, θα πολεμά. Η συνέχιση της σύγκρουσης έχει γίνει ο ίδιος ο λόγος ύπαρξης του ουκρανικού κράτους.

Ταυτόχρονα, ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται καταστροφικά, ενώ καλλιεργείται ένας παράλογος υπερεθνικισμός που δικαιολογεί μια αυτοκτονική αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Η Δύση, με την υποστήριξή της, επιβάλλει ουσιαστικά στην Ουκρανία τη θανατική ποινή.

Την ίδια στιγμή, τα ψεύδη των προηγούμενων ετών καταρρέουν το ένα μετά το άλλο. Το 2022 Ουκρανοί αξιωματούχοι διαβεβαίωναν ότι τα ρωσικά αποθέματα πυραύλων είχαν εξαντληθεί. Το 2025 ο ίδιος ο Ζελένσκι διαβεβαίωνε τον Γερμανό καγκελάριο ότι η ρωσική στρατιωτική βιομηχανία θα κατέρρεε. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αναπαρήγαγαν με ενθουσιασμό τις ίδιες προβλέψεις. Και όμως, το 2026 οι ίδιοι Ουκρανοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι η ρωσική παραγωγή πυραύλων υπερβαίνει τα σχέδια, ότι οι βαλλιστικοί πύραυλοι εκτοξεύονται σε ρυθμούς που ξεπερνούν τις δυνατότητες της ουκρανικής αεράμυνας και ότι η φύση του αεροπορικού πολέμου έχει αλλάξει ριζικά. Ο αεροπορικός πόλεμος που υποτίθεται ότι θα ανάγκαζε τη Ρωσία σε ειρήνη έχει αποτύχει παταγωδώς.

Η κατάρρευση δεν περιορίζεται στην Ουκρανία. Επεκτείνεται στην ίδια την αμερικανική στρατηγική. Το εκστρατευτικό μοντέλο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, βασισμένο στην απόλυτη υπεροχή της εφοδιαστικής αλυσίδας, έχει εξαντληθεί. Η εποχή των αεροπλανοφόρων, των οποίων η συμβολική σημασία υπερίσχυε της πολεμικής τους χρησιμότητας, φτάνει στο τέλος της. Η Αμερική αποδεικνύεται απροετοίμαστη — και ψυχολογικά ακόμη περισσότερο — να αντιμετωπίσει αντίπαλο με συγκρίσιμη ισχύ πυρός.

Το πάθημα του Βιετνάμ που δεν έγινε…μάθημα, επιστρέφει: Η εμπλοκή σε μακρινά μέτωπα χωρίς ξεκάθαρο στρατηγικό τέλος οδηγεί σε εσωτερική εξάντληση και σε εγκατάλειψη του κανόνα του χρυσού, όπως συνέβη το 1971.

Ο Μπρεζίνσκι είχε προειδοποιήσει. Είχε καλέσει την Ουάσινγκτον να αναπτύξει κοινό όραμα με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις. Είχε μιλήσει για την ανάγκη αναγνώρισης της πολυπολικότητας. Είχε επισημάνει ότι η προσπάθεια να διατηρηθεί η μοναδική κυριαρχία θα κατέληγε σε αυτοκαταστροφή.

Σήμερα βλέπουμε ακριβώς αυτό. Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται μπροστά σε ένα νέο στρατηγικό δίλημμα! Είτε να ζήσουν για τον εαυτό τους, επιστρέφοντας σε μια μορφή φρουρίου της Βόρειας Αμερικής, είτε να συνεχίσουν να θυσιάζουν τα εθνικά τους συμφέροντα για την άνεση συμμάχων που αποδεικνύονται ολοένα και πιο ανίκανοι να σηκώσουν το βάρος της δικής τους άμυνας.

 

Εν κατακλείδι

Η Ευρασία ζει πλέον τη δική της ζωή. Η Μέση Ανατολή αρχίζει να ακολουθεί τον ίδιο δρόμο. Οι περιφερειακές δυνάμεις — η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία, το Πακιστάν — διαμορφώνουν δικούς τους μηχανισμούς ασφαλείας στο κενό που αφήνει η αμερικανική υποχώρηση. Οι BRICS+ και ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης λειτουργούν χωρίς τη Δύση. Το παλιό σύστημα συντεταγμένων απλά καταρρέει.

Ο Μπρεζίνσκι δεν ήταν προφήτης. Ήταν παρατηρητής της γεωγραφίας και της ισχύος. Είδε καθαρά ότι η Ουκρανία ήταν ο αποφασιστικός άξονας. Είδε επίσης ότι η αμερικανική κυριαρχία δεν μπορούσε να διατηρηθεί επ’ αόριστον ως μονομερής επιβολή.

Από τον Σπένγκλερ άντλησε την επίγνωση ότι κάθε πολιτισμός έχει το δικό του βιολογικό όριο. Από τον Χάντινγκτον την επίγνωση ότι οι πολιτισμοί δεν εξαφανίζονται όταν ηττώνται στρατιωτικά, αλλά επανέρχονται με νέα ένταση ταυτότητας.

Εκεί που υπερεκτίμησε την κατάσταση ήταν στην αντοχή της αμερικανικής εσωτερικής συνοχής και στην ταχύτητα με την οποία άλλες δυνάμεις θα αμφισβητούσαν την ηγεμονία. Σήμερα, το δίλημμα που έθεσε έχει πάρει συγκεκριμένη μορφή. Η Αμερική είτε θα αποδεχθεί την πολυπολικότητα και θα αναζητήσει μια νέα ισορροπία, είτε θα συνεχίσει να καταναλώνει τη δύναμή της σε πολέμους χωρίς νίκη, μέχρις ότου η ίδια η εξάντληση την αναγκάσει σε υποχώρηση.

Η Ίστορία είναι βάναυση και το κυριότερο; Δεν περιμένει! Η Μεγάλη Σκακιέρα εξακολουθεί μεν να υπάρχει, αλλά τα πιόνια έχουν ήδη αρχίσει να κινούνται με δική τους λογική. Και ο “τελευταίος κυρίαρχος” ανακαλύπτει, με καθυστέρηση βέβαια, ότι η κυριαρχία χωρίς στρατηγικό σκοπό και χωρίς πολιτισμική επίγνωση μετατρέπεται σε παγίδα! Και η Αμερική, όχι μόνο του Τράμπ αλλά και των προηγούμενων της Νεοταξίας, έχουν μπεί στη παγίδα αυτή και απλα, δεν μπορούν να την ακυρώσουν. Είναι πολύ αργά πια. To μόνο που απομένει, είναι το ξεκαθάρισμα λογαριασμών για το ποιός θα πάρει τη μεγάλη μερίδα. Κι αυτό ακριβώς θα είναι το διακύβευμα στην 4η φάση του Γ’ Παγκοσμίου Πολεμου που έχει ήδη αρχίσει…


Quid delictum est?* = “Τι λάθος-παράπτωμα έγινε;” Το ερώτημα του αυτοκράτορα της Ρώμης Μάρκου Αυρηλίου για τον κακό και άστατο χαρακτήρα του γιού του Κόμμοδου

Πύρινος Λόγιος

Πηγή: https://www.pirinoslogios.com

Read more »

Αποκάλυψη από τον Τάκερ Κάρλσον: Η πτυχή της ρωσικής κοινωνίας που ΗΠΑ και χώρες της ΕΕ εχθρεύονται μανιωδώς

 

 

Σε μια διαφορετική ερμηνεία για τη σύγκρουση της Δύσης με τη Ρωσία προχώρησε ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τάκερ Κάρλσον, υποστηρίζοντας ότι πίσω από τη γεωπολιτική αντιπαράθεση κρύβεται μια βαθύτερη ιδεολογική και πνευματική σύγκρουση.

Μιλώντας στο RT, ο Κάρλσον διερωτήθηκε εάν η χριστιανική ταυτότητα της Ρωσίας αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους για την εχθρική στάση τμήματος των δυτικών ελίτ απέναντι στη Μόσχα.

Όπως υποστηρίζει, ο Βλαντίμιρ Πούτιν επιχειρεί να ενισχύσει τις παραδοσιακές αξίες, την Ορθόδοξη Εκκλησία και την οικογένεια, υιοθετώντας παράλληλα αυστηρότερη στάση απέναντι σε δραστηριότητες που θεωρούνται επιζήμιες.

«Η πραγματική μάχη δεν είναι μόνο γεωστρατηγική, αλλά πνευματική.

Δεν φοβούνται την Ρωσία στο πολεμικό κομμάτι αλλά κυρίως στο αξιακό», υποστήριξε χαρακτηριστικά ο Κάρλσον, λέγοντας πως η Ρωσία είναι «μια κοινωνία που επιχειρεί να αντισταθεί στην απόλυτη κυριαρχία του ατομικισμού».

Στο επίκεντρο της τοποθέτησής του βρίσκεται και η κριτική του στον σύγχρονο αμερικανικό φιλελευθερισμό, τον οποίο θεωρεί υπεύθυνο για τη σχετικοποίηση των παραδοσιακών αξιών.

« […] Αυτή η διαφορά επιτρέπει στη ρωσική ηγεσία να συνδέει άμεσα τη νομοθεσία με την παραδοσιακή ηθική.

Πράξεις που θεωρούνται επιζήμιες από θρησκευτική σκοπιά —όπως τα ναρκωτικά, ο τζόγος ή η πορνογραφία— απαγορεύονται ή περιορίζονται αυστηρά από το κράτος.

Αντίθετα, στις ΗΠΑ, η παρουσία ισχυρών λόμπι και η φιλελεύθερη προσέγγιση επιτρέπουν τη νομιμοποίηση τέτοιων δραστηριοτήτων», σημείωσε στη συνέχεια.

Ο δημοσιογράφος αναφέρθηκε ακόμα στις συνταγματικές αλλαγές του 2020 στη Ρωσία, με τις οποίες ενισχύθηκε θεσμικά η προστασία της οικογένειας και έγινε αναφορά στην πίστη στον Θεό.

Κατά τον Κάρλσον, η αντιπαράθεση αφορά τελικά δύο διαφορετικά μοντέλα κοινωνίας.

«Μπορεί να υπάρξει ελευθερία χωρίς ιερό, δημοκρατία χωρίς παράδοση, οικογένεια χωρίς ηθικό θεμέλιο;», διερωτήθηκε, υποστηρίζοντας ότι η Δύση δυσκολεύεται πλέον να δώσει μια σαφή απάντηση.

Πηγή: https://www.pronews.gr

Read more »

ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΧΡΥΣΟΥ, ΧΑΛΚΟΥ ΚΑΙ ΣΠΑΝΙΩΝ ΓΑΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΤΟΥ ΣΙΝΑ!

 

Αποκαλύψεις-σεισμός από τον καθηγητή Γεωλογίας Αβραάμ Ζεληλίδη στον Focus FM 103,6:

Επιστημονικοί χάρτες και πρόσφατες μελέτες των Αιγυπτίων δείχνουν ότι η ευρύτερη περιοχή του Ελληνορθόδοξου Μοναστηριού «κολυμπάει» σε ανυπολόγιστο ορυκτό πλούτο! Την ίδια ώρα όμως που το Κάιρο διεκδικεί εκτάσεις, η Αθήνα παρακολουθεί αμέτοχη!

 

Τι Κρύβει το Υπέδαφος της Αγίας Αικατερίνης; Τι δείχνουν πρόσφατες Αιγυπτιακές Μελέτες;

Μια αποκαλυπτική συνέντευξη που ταράζει τα νερά της γεωπολιτικής και των εθνικών μας συμφερόντων παραχώρησε σήμερα ο καθηγητής Γεωλογίας κ. Αβραάμ Ζεληλίδης στον Focus FM 103,6. Με βάση πρόσφατες επιστημονικές μελέτες και εξειδικευμένους χάρτες Αιγυπτίων επιστημόνων (έκδοσης 2026), αποκαλύπτεται ότι η περιοχή γύρω από το ιστορικό Ελληνορθόδοξο Μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά βρίσκεται στο επίκεντρο τεράστιων κοιτασμάτων χρυσοφόρων φλεβών, χαλκού, μαγγανίου και κρίσιμων Σπανίων Γαιών.

Ο κ. Ζεληλίδης, ο οποίος διαθέτει πολυετή εμπειρία στη στρωματογραφία και τις πετρελαϊκές έρευνες στον Κόλπο του Σουέζ, εξήγησε πώς ανατρέχοντας στη διεθνή βιβλιογραφία εντόπισε εξαιρετικά ενδιαφέρουσες δημοσιεύσεις σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά από Αιγύπτιους γεωλόγους:

«Μου έκανε εντύπωση ένας χάρτης που δημοσιεύουν με τα κοιτάσματα που περιμένουν στην περιοχή. Αναφέρεται χρυσός, χαλκός, μαγκάνιο, σπάνιες γαίες και άλλα ορυκτά.

Βλέποντας τον χάρτη, η Αγία Αικατερίνη βρίσκεται ακριβώς πάνω σε παλιά ορυχεία χαλκού από τη ρωμαϊκή ακόμα εποχή.

Σήμερα, με τη σύγχρονη τεχνολογία, η εκμετάλλευσή τους είναι υπερ-αποδοτική, ενώ υπάρχουν αποδεδειγμένα χρυσός και σπάνιες γαίες», τόνισε ο κ. Ζεληλίδης.

Δείτε εδώ τον χάρτη που εξασφάλισε το VoiceNews:

Όλο το Νότιο Σινά «Φλέγεται» από Ορυκτά! Από τον Κόλπο της Άκαμπα έως το Σουέζ!

Όπως προκύπτει από τη χαρτογράφηση, ολόκληρο το νότιο τμήμα της χερσονήσου του Σινά (από τον Κόλπο της Άκαμπα μέχρι τον Κόλπο του Σουέζ) είναι γεμάτο από κρίσιμα ορυκτά λόγω της ιδιαίτερης γεωλογικής δομής του.

Όπως εξηγεί ο κύριος Ζεληλίδης, πρόκειται για έναν συνδυασμό μαγματικών και ιζηματογενών πετρωμάτων, που μπορούν και πρέπει να αξιοποιηθούν.

Ο Πόλεμος των Σπανίων Γαιών

Οι Σπάνιες Γαίες αποτελούν τη «ραχοκοκαλιά» της σύγχρονης υψηλής τεχνολογίας, αλλά και της αμυντικής βιομηχανίας. Όπως σημειώνει ο καθηγητής, οι πρόσφατες μελέτες χρησιμοποίησαν γεωφυσικές μεθόδους επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη πλούσιων κοιτασμάτων. Ο έλεγχος των σπανίων γαιών αποτελεί εξάλλου μία από τις κύριες αιτίες των παγκόσμιων γεωπολιτικών συγκρούσεων, όπως συμβαίνει στην Ουκρανία.

Η συνέχεια του άρθρου εδώ 

 

Πηγή: https://voicenews.gr 

Read more »

Αυτό που έκανε η Κίνα τους τελευταίους 5 μήνες έσωσε τον πλανήτη

Αν η Κίνα δεν είχε κάνει κάτι απίστευτο τους τελευταίους 5 μήνες, εσείς και εγώ και μεγάλο μέρος του κόσμου θα ζούσαμε πολύ διαφορετικά αυτή τη στιγμή. Αυτό έχει λάβει σχετικά μικρή κάλυψη, και ακόμη και η Κίνα δεν έχει μιλήσει γι’ αυτό. Μια εκπομπή στο YouTube με τίτλο The Bigger Picture το κάλυψε, και ορισμένα mainstream μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει αποσπάσματα από αυτό.

ΤΙ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ
Όπως θα θυμάστε, πολλοί ειδικοί και δίκτυα προειδοποίησαν ότι μόλις το Ιράν έκλεινε το Στενό του Ορμούζ, το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου θα εξαφανιζόταν εν μία νυκτί. Αυτό θα προκαλούσε πετρελαϊκό σοκ, επηρεάζοντας σοβαρά την παγκόσμια οικονομία.

– Η βενζίνη των ΗΠΑ θα πωλούνταν από 6 έως 9 δολάρια το γαλόνι, αναγκάζοντας έναν μέσο Αμερικανό να ξοδεύει πάνω από 100 δολάρια κάθε φορά που γεμίζει το αυτοκίνητό του.

– Τα αεροπορικά εισιτήρια θα αυξάνονταν από 30% έως 80%, με αποτέλεσμα μια απλή εσωτερική πτήση στις ΗΠΑ να κοστίζει 700 δολάρια ή και περισσότερο. – Ορισμένα τρόφιμα θα διπλασιάζονταν σε κόστος και οι λογαριασμοί των εστιατορίων θα αυξάνονταν κατά 30%.

– Οι λογαριασμοί φυσικού αερίου και ηλεκτρικού ρεύματος στην Ευρώπη θα μπορούσαν να αυξηθούν κατά 75%.

– Θα βλέπαμε συνεχόμενες διακοπές ρεύματος.

– Πολλές χώρες πιθανότατα θα ξεκινούσαν τη δελτίωση καυσίμων και θα θεσμοθετούσαν μειωμένο ωράριο λειτουργίας.

– Μια σοβαρή ύφεση, και πιθανώς μια ύφεση, θα έπληττε τον Δυτικό κόσμο.
Καταλαβαίνετε την ιδέα. Όχι όμορφο. Και οι άνθρωποι που ζουν με περιορισμένο προϋπολογισμό θα υποφέρουν περισσότερο, φυσικά. Πάντα εμείς οι υπόλοιποι υποφέρουμε για τους πολέμους των πλουσίων.
Μέχρι στιγμής, τα περισσότερα από αυτά δεν έχουν συμβεί. Παραδόξως, όλοι οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Κίνα.


ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ
Ας αναλύσουμε τους υπολογισμούς. 100 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου παράγονται και καταναλώνονται καθημερινά. Όπως αναφέρθηκε, 20 εκατομμύρια την ημέρα χάνονταν από το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ. Μετά από αυτό, διάφοροι αγωγοί αύξησαν τη ροή πετρελαίου τους και πρόσθεσαν 7 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. Έτσι, αυτό μειώνει το πλήγμα σε -13 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. Πολλές χώρες έχουν ανοίξει τα αποθέματά τους για να προσθέσουν άλλα 2,5 εκατομμύρια την ημέρα. Υπάρχει όμως μια παγίδα.

Οι περισσότερες χώρες δεν έχουν αποθέματα πετρελαίου που θα διαρκέσουν πολύ. Για ορισμένες από αυτές, είναι μόνο μέρες. Για τις ΗΠΑ, είναι μερικοί μήνες.

Ωστόσο, πολλά από τα γραφήματα που δείχνουν τα αποθέματα πετρελαίου ανά χώρα παραλείπουν την Κίνα, επειδή κανείς δεν είναι σίγουρος πόσα έχει η Κίνα σε αποθέματα. Αλλά ξέρουμε ένα πράγμα – είναι μια τεράστια ποσότητα.

Το απόθεμα της Κίνας επισκιάζει εκείνο του υπόλοιπου κόσμου μαζί – και μπορεί ακόμη και να είναι πολύ μεγαλύτερο από την εκτίμηση των 1,4 δισεκατομμυρίων βαρελιών, επειδή αυτός ο αριθμός προέρχεται μόνο από τα ορατά αποθέματα, όχι από αυτά που μπορεί να είναι κρυμμένα.

Τέλος πάντων, αν πάρετε τα -13 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα και αφαιρέσετε άλλα 2,5 εκατομμύρια από τα αποθέματα, θα έχετε ένα έλλειμμα 10,5 εκατομμυρίων βαρελιών που λείπουν την ημέρα. Έτσι, το 10% της παγκόσμιας ζήτησης πετρελαίου θα εξακολουθούσε να μην καλύπτεται.

Ωστόσο, καθώς ο ασταθής, ψυχωτικός πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράν συνεχιζόταν τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, οι αγορές έδειξαν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν υπέφερε τόσο πολύ όσο αναμενόταν και η παγκόσμια προσφορά πετρελαίου ήταν μόνο 5% κάτω από τον κανόνα, αντί για 10,5%. Έτσι, άνθρωποι με μεγάλα μυαλά έσπευσαν να καταλάβουν τι στο καλό συνέβαινε.

Αποδείχθηκε ότι η Κίνα είχε μειώσει τις εισαγωγές πετρελαίου της κατά σχεδόν 50%, ουσιαστικά σώζοντας την παγκόσμια οικονομία. Αλλά κανείς δεν ήξερε γιατί. Το Atlantic το ονόμασε «Το Μεγάλο Μυστήριο του Κινεζικού Πετρελαίου». Το συνημμένο διάγραμμα δείχνει τις εισαγωγές πετρελαίου της Κίνας να καταρρέουν.

ΠΩΣ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ
Η Κίνα κατάφερε να μειώσει τόσο δραστικά τις εισαγωγές της χρησιμοποιώντας μια ποικιλία τακτικών.

Ζήτησαν από τους Κινέζους να χρησιμοποιούν λιγότερο φυσικό αέριο (να ταξιδεύουν λιγότερο ή να το κάνουν με τρένο, ποδήλατο κ.λπ. αντί για αυτοκίνητο). Άρχισαν να χρησιμοποιούν περισσότερη ενέργεια από άνθρακα (δυστυχώς). Βούτηξαν στα τεράστια αποθέματα πετρελαίου τους. Και τέλος, χρησιμοποίησαν απίστευτες ποσότητες πράσινης ενέργειας. Στην πραγματικότητα, κάθε εβδομάδα η Κίνα κατασκευάζει την υποδομή πράσινης ενέργειας που ισοδυναμεί με πέντε πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής!

Εν τω μεταξύ, η πρόσφατη υποδομή πράσινης ενέργειας των ΗΠΑ αποτελείται από δύο γυναίκες Άμις με μια βουτυρένια χούφτα.

Συνολικά, οι ενέργειες της Κίνας έχουν ελαχιστοποιήσει σε μεγάλο βαθμό οποιοδήποτε πετρελαϊκό σοκ από τα παράλογα πολεμικά παιχνίδια των ΗΠΑ.

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟ Η ΚΙΝΑ
Γιατί η Κίνα θα έσωζε την παγκόσμια οικονομία και τις ΗΠΑ και την Ευρώπη από τις συνέπειες του καταστροφικού, παράλογου, ανοργάνωτου, Τασμανικού Διαβόλου πολέμου τους στο Ιράν;; Και γιατί θα το έκαναν αυτό ενώ μόλις που μιλούσαν γι’ αυτό; Λοιπόν, εδώ είναι οι πιθανοί λόγοι:

1) Αυτή η κίνηση δίνει στην Κίνα τεράστια δύναμη έναντι των ΗΠΑ. Δείχνει ότι η Κίνα δεν μπορεί να ηττηθεί απλώς με τη διακοπή των εισαγωγών πετρελαίου. Δείχνει επίσης ότι η Κίνα έχει τη δύναμη να στηρίξει (ή να καταστρέψει) την παγκόσμια οικονομία. Αυτή τη στιγμή, μόνο λόγω της Κίνας οι ΗΠΑ και η Ευρώπη δεν γονατίζουν.

2) Η διάσωση της παγκόσμιας οικονομίας προστατεύει επίσης την οικονομία της Κίνας. Εάν ένα μεγάλο ποσοστό των χωρών στις οποίες εξάγει η Κίνα ξαφνικά δυσκολευόταν ή κατέρρεε, η οικονομία της Κίνας θα αντιμετώπιζε μεγάλα προβλήματα. Αλλά αν αυτό ενισχύσει την παγκόσμια προσφορά πετρελαίου, η δική τους οικονομία θα συνεχίσει να ανθίζει. Ενώ οι ΗΠΑ υποφέρουν από αυτόν τον καταστροφικό πόλεμο στο Ιράν, η Κίνα όχι.

3) Τέλος, αυτό αποδεικνύει ότι η Κίνα είναι πλέον ένας σημαντικός παράγοντας όσον αφορά την ενέργεια που τροφοδοτεί τον κόσμο. Οι ΗΠΑ δεν είναι πλέον ηγεμόνας. Το πετροδολάριο δεν είναι πλέον θεός. Το Ιράν έχει αποδείξει τη δύναμή του να ελέγχει το Στενό του Ορμούζ και η Κίνα έχει αποδείξει τη δύναμή της να ελέγχει την παγκόσμια οικονομία.

Αυτό είναι το καρφί στο φέρετρο για την αυτοκρατορική δύναμη των ΗΠΑ, ακόμη και με την αμερικανική προπαγάνδα χαρτιού υγείας όπως το CNN να παραδέχεται ότι η Κίνα κέρδισε τον πόλεμο του Ιράν. Η άρχουσα ελίτ των ΗΠΑ μπήκε στον πόλεμο κατά του Ιράν εν μέρει για να προστατεύσει και να ενισχύσει το πετροδολάριο. Είχε ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Η Κίνα χρησιμοποίησε το πετρογουάν για να δημιουργήσει αποθέματα πετρελαίου μεγαλύτερα από ό,τι ο υπόλοιπος κόσμος μαζί. Και, τουλάχιστον προς το παρόν, πρέπει να ευχαριστήσουμε την Κίνα που έσωσε την παγκόσμια οικονομία, ενώ οι ΗΠΑ προσπαθούν να βάλουν φωτιά σε όλα.

LEE CAMP

Maria Nikolakaki

 

Πηγή: https://www.triklopodia.gr 

Read more »

ΤΟ ΠΕΡΙ ΘΕΟΔΙΚΙΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

(Γιατί ευτυχούν ασεβείς και δυστυχούν ευσεβείς;)

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Ένας από τους συνηθέστερους διαχρονικούς σκανδαλισμούς των πιστών, αλλά και σύνηθες επιχείρημα των χριστιανομάχων, είναι η διαπίστωση ότι πολλοί ασεβείς άνθρωποι ευτυχούν, ευημερούν, σε αντίθεση με πολλούς δικαίους και ευσεβείς οι οποίοι δυστυχούν. Μάλιστα ο σκανδαλισμός αυτός θέτει σε δοκιμασία την πίστη πολλών, αν τελικά ο Θεός είναι πράγματι δίκαιος και γιατί ανέχεται αυτή την αδικία.

Πρόκειται για ένα πανάρχαιο πρόβλημα, το οποίο απασχολεί τον άνθρωπο από το απώτερο παρελθόν και ορίζεται ως «θεοδικία». Είναι φιλοσοφικός και συγχρόνως θεολογικός όρος που χρησιμοποιήθηκε από τον Γερμανό φιλόσοφο Λάιμπνιτς (Gottfried von Leibniz) (1646-1716), για να προσδιορίσει τη φιλοσοφική - θεολογική συζήτηση περί του πώς συμβιβάζεται η ύπαρξη του κακού στο διηνεκές στον κόσμο με την πανσοφία, παναγαθότητα, παντοδυναμία και δικαιοσύνη του Θεού.

Τίθενται από πολλούς τα ερωτήματα: Γιατί οι δίκαιοι δοκιμάζονται και υποφέρουν και οι άδικοι ευημερούν; Γιατί οι δίκαιοι να υποφέρουν; Πως γίνεται, ο Θεός της αγάπης να επιτρέπει τις δοκιμασίες των δικαίων και να ανέχεται την ευτυχία των αδίκων και αμετανόητων αμαρτωλών; Ως που φτάνει η αγάπη του Θεού; Σε αυτά τα ερωτήματα θα προσπαθήσουμε να δώσουμε απάντηση.

Το πρόβλημα της θεοδικίας απαντάται συχνά στην Παλαιά Διαθήκη, όπου οι ιεροί συγγραφείς, προκειμένου να προβάλλουν την απόλυτη αγαθότητα και την δικαιοσύνη του Θεού, προβληματίζονται για την, συχνά «αναίτια» δοκιμασία των ευσεβών και για την ευημερία των ασεβών, των απίστων και αδίκων. Ο Προφήτης Ιερεμίας ρωτάει με απορία τον Θεό σχετικά με το θέμα της καλοτυχίας των ασεβών, ομολογώντας παράλληλα, χωρίς καμιά αμφιβολία, την δικαιοσύνη Του: «Δίκαιος εἶ, Κύριε, ὅτι ἀπολογήσομαι πρὸς σέ, πλὴν κρίματα λαλήσω πρὸς σέ· τί ὅτι ὁδὸς ἀσεβῶν εὐοδοῦται, εὐθήνησαν πάντες οἱ ἀθετοῦντες ἀθετήματα; ἐφύτευσας αὐτοὺς καὶ ἐρριζώθησαν· ἐτεκνοποιήσαντο καὶ ἐποίησαν καρπόν· ἐγγὺς εἶ σὺ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ πόρρω ἀπὸ τῶν νεφρῶν αὐτῶν» (Μετ.: Εσύ είσαι δίκαιος, πώς μπορώ να διαμαρτυρηθώ εναντίον σου; Γιατί οι ασεβείς στη ζωή τους είναι επιτυχημένοι; Γιατί ευτυχούν όλοι εκείνοι που παραβαίνουν συνεχώς τον νόμο σου; Τους φύτεψες κι αυτοί έριξαν βαθιές ρίζες. Γέννησαν παιδιά και απέκτησαν απογόνους. Είσαι κοντά στο στόμα τους και εκπληρώνεις το αίτημά τους, είσαι όμως μακριά από τις επιθυμίες της καρδιάς τους) (Ιερ.12, 1-2).

Ομοίως και ο Ψαλμωδός διερωτάται: «ἐμοῦ δὲ παραμικρὸν ἐσαλεύθησαν οἱ πόδες, παρ᾿ ὀλίγον ἐξεχύθη τὰ διαβήματά μου. ὅτι ἐζήλωσα ἐπὶ τοῖς ἀνόμοις εἰρήνην ἁμαρτωλῶν θεωρῶν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνάνευσις ἐν τῷ θανάτῳ αὐτῶν καὶ στερέωμα ἐν τῇ μάστιγι αὐτῶν· ἐν κόποις ἀνθρώπων οὐκ εἰσὶ καὶ μετὰ ἀνθρώπων οὐ μαστιγωθήσονται. διὰ τοῦτο ἐκράτησεν αὐτοὺς ἡ ὑπερηφανία, περιεβάλοντο ἀδικίαν καὶ ἀσέβειαν ἑαυτῶν. ἐξελεύσεται ὡς ἐκ στέατος ἡ ἀδικία αὐτῶν, διῆλθον εἰς διάθεσιν καρδίας· διενοήθησαν καὶ ἐλάλησαν ἐν πονηρίᾳ, ἀδικίαν εἰς τὸ ὕψος ἐλάλησαν· ἔθεντο εἰς οὐρανὸν τὸ στόμα αὐτῶν, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν διῆλθεν ἐπὶ τῆς γῆς», (Μετ.: Σε μένα σαλεύτηκαν τα πόδια μου, παραλίγο τα βήματα της ζωής μου να φύγουν από το δρόμο τού Κυρίου. Γιατί καταλήφθηκα από ζήλεια κατά των παρανόμων, επειδή έβλεπα την ευημερία των αμαρτωλών ανθρώπων. Γιατί έβλεπα ότι δεν υπάρχει μεγάλη αγωνία και πολλή κακοπάθεια κατά το θάνατό τους και ότι δεν κρατάει πολύ η θλίψη που τυχόν τους μαστίζει κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Αυτοί δεν κοπιάζουν, όπως οι άλλοι άνθρωποι, και δεν ταλαιπωρούνται ούτε υποφέρουν όπως οι άλλοι) (Ψαλμ.72, 2-5).

Η περίπτωση του Δικαίου Ιώβ είναι η πιο αντιπροσωπευτική της θεοδικίας. Ο δίκαιος, ευσεβής και άμεμπτος αυτός άνθρωπος υποβλήθηκε σε μια φρικτή δοκιμασία, επειδή το ζήτησε ο Σατανάς και το παραχώρησε ο Θεός, για να δοκιμαστεί η πίστη του (Ιωβ.1,12). Οδυρόμενος μέσα στην απέραντη θλίψη του και χωρίς να χάσει την πίστη του στο Θεό, εξέφραζε σε Αυτόν την δίκαιη και εύλογη απορία του: «Ει εγώ ήμαρτον, τι δυνήσομαι πράξαι, ο επιστάμενος τον νούν των ανθρώπων; Διατί έθου με κατεντευκτήν σου, ειμί δε επί σοι φορτίον; Καί διατί ουκ εποιήσω της ανομίας μου λήθην και καθαρισμόν της αμαρτίας μου; νυνί δε εις γην απελεύσομαι, ορθρίζων δε ουκέτι ειμί», (Μετ.: Εάν εγώ Κύριε έσφαλα, πες μου τι πρέπει να κάμω, Εσύ που γνωρίζει τις καρδιές των ανθρώπων; Γιατί με τα κτυπήματά σου με κάνεις να δυσφορώ και να παίρνω θέση κατηγόρου εναντίον σου, να γίνομαι σε Σένα καθημερινό φορτίο; Την ανομία μου να συγχωρήσεις δεν μπορείς; Την ανομία μου να σβήσεις; Αφού σε λίγο θα πλαγιάζω μες στο χώμα κι αν με γυρεύεις, δε θα υπάρχω πια» (Ιώβ.7,20-21). Παρά ταύτα ο άμεμπτος αυτός άνθρωπος, υπομένει με καρτερία την δοκιμασία του και ευλογεί το Θεό: «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον» (1,21). Κι ακόμα: «Εν τούτοις πάσι τοις συμβεβηκόσιν αυτώ ουδέν ήμαρτεν εναντίον του Κυρίου και ουκ έδωκεν αφροσύνην τω Θεώ» (1,22), έμεινε δίκαιος και επικρίνει τους φίλους του και την σύζυγό του, για τη στάση του απέναντί του, θεωρώντας την υβριστική προς τον απόλυτα δίκαιο Θεό.

Απάντηση στο πρόβλημα της θεοδικίας δίνει ο Προφήτης Αββακούμ, με τη φράση του «Ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται» (Ἀβ. 2,4), δηλαδή, αληθινά ζωντανός, έστω και μέσα στη θλίψη, είναι ο δίκαιος. Αυτός ζει πραγματικά και όχι ο ασεβής και ο άδικος, έστω και μέσα στην πρόσκαιρη ευημερία του. Διότι, όπως είχε πει ο μακαριστός Μητροπολίτης Γόρτυνος κυρός Ιερεμίας, «Τό πρόβλημα τῆς θεοδικίας δημιουργήθηκε μέ τήν σύνδεση τῆς ἀρετῆς καί τῆς κακίας πρός τά ὑλικά ἀγαθά. Ἄν εἶσαι ἐνάρετος θά τά ἀπολαύσεις καί ἄν εἶσαι ἁμαρτωλός θά τά στερηθεῖς. Αὐτό ὅμως, ἀγαπητοί μου, δέν είναι σωστό. Ἀγαπᾶμε τόν Θεό μας ὄχι γιά νά καλοπεράσουμε, ἀλλά γιατί ἡ ἀγάπη Του μᾶς εὐφραίνει τήν ψυχή καί δίνει νόημα στήν ζωή μας … Ἄς μή συνδέουμε, λοιπόν, τήν εὐσέβεια μέ τά ὑλικά ἀγαθά καί τήν ἀσέβεια μέ την δυστυχία, γιατί αὐτός ὁ σύνδεσμος δημιουργεῖ τό πρόβλημα τῆς θεοδικίας … Ὁ εὐσεβής ἄνθρωπος πρέπει νά εἶναι στερεωμένος στήν πίστη του ὅτι ὁ Θεός εἶναι δίκαιος καί δέν πρέπει καθόλου νά κλονίζεται σ᾽ αὐτή τήν πίστη. Καί θά ἀγαπᾶμε τόν Θεό ἔστω καί ἄν γίνουμε πάμπτωχοι ἤ ἀκόμα καί ἄν μᾶς κλείσουν σ᾽ ἕνα μπουντρούμι».

Ο απόστολος Παύλος δίνει απάντηση στο πρόβλημα της θεοδικίας με την προσωπική του δοκιμασία υγείας. Προφανώς, κανένας άλλος δεν κοπίασε για το Χριστό όπως εκείνος και για τούτο θα έπρεπε, σύμφωνα με την εσφαλμένη άποψη όσων αμφισβητούν την θεία δικαιοσύνη, να είναι προικισμένος από το Θεό με άνετη ζωή, ψυχοσωματική ευρωστία, οικονομική άνεση, δόξα, τιμές και αναγνώριση του τιτάνιου έργου του. Όμως τίποτε από όλα αυτά δεν είχε ο μεγάλος απόστολος. Η ζωή του ήταν μια διαρκής περιπέτεια, γεμάτη διώξεις, κακουχίες, κόπους, στερήσεις. Έγραψε στους πιστούς της Κορίνθου: «δοκῶ γὰρ ὅτι ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν, ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις. ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν, ὑμεῖς δὲ φρόνιμοι ἐν Χριστῷ· ἡμεῖς ἀσθενεῖς, ὑμεῖς δὲ ἰσχυροί· ὑμεῖς ἔνδοξοι, ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι. ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦμεν καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί· λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν, διωκόμενοι ἀνεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν» (Α΄Κορ.4,9-13). Είναι χαρακτηριστική η φράση του «Ο Θεός… απέδειξεν», δηλαδή ότι ο Θεός επέτρεψε να αντιμετωπιστούν, ο ίδιος και οι άλλοι απόστολοι, ως «περικαθάρματα τοῦ κόσμου, πάντων περίψημα ἕως ἄρτι» (Α΄Κορ.4,13). Ο ίδιος ο Παύλος υπέφερε και από ένα σοβαρό σωματικό νόσημα το οποίο τον βασάνιζε φρικτά και για το οποίο παρακάλεσε επανειλημμένα τον Κύριο να τον θεραπεύσει. Αναφέρει ο ίδιος: «ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι, ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί, ἄγγελος σατᾶν, ἵνα με κολαφίζῃ ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι. ὑπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα ἵνα ἀποστῇ ἀπ᾿ ἐμοῦ· καὶ εἴρηκέ μοι· ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ. διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν διωγμοῖς, ἐν στενοχωρίαις, ὑπὲρ Χριστοῦ· ὅταν γὰρ ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι» (Β΄Κορ.12,7-10). Ο φοβερός και επώδυνος «σκόλοψ» του δόθηκε να μην πέσει στο πάθος της υπερηφάνειας και έτσι θα αποτύγχανε το αποστολικό του έργο. Η χάρις του Θεού είναι ασύγκριτα μεγαλύτερο δώρο από τον οποιοδήποτε σωματικό σκόλοπα. Τελικά ο μεγάλος απόστολος κατανόησε αυτή την παραχώρηση του Θεού, ότι ήταν για το συμφέρον του και ομολόγησε: «η δύναμίς μου εν ασθένεια τελειούται» (Β΄Κορ.12,9), «Χαίρω εν τοις παθήμασί μου» (Κολ.1,24), «εγώ γαρ τα στίγματα του Κυρίου Ιησού εν τω σώματί μου βαστάζω» (Γαλ.6,17) και συμβουλεύει: «χαίρετε εν Κυρίω, πάλιν ερώ, χαίρετε» (Φιλιπ.4,4), να χαιρόμαστε πάντοτε και να δοξολογούμε το Θεό, σε όποια κατάσταση βρισκόμαστε.

Ομοίως και οι Πατέρες της Εκκλησίας ασχολήθηκαν με το πρόβλημα της θεοδικίας, θεωρώντας τις όποιες θλίψεις της ζωής ως παιδαγωγία, ως μέρος του πνευματικού μας αγώνα. Όπως το χρυσάφι, όταν εξορυχτεί είναι ακάθαρτο, αναμειγμένο με βρωμιές και άλλα ευτελή μέταλλα και για να λάβει την αξία του και τη λάμψη, χρειάζεται να περάσει από σκληρή επεξεργασία, από πυράκτωση και λιώσιμο την κάμινο, έτσι και ο άνθρωπος, για να απαλλαγεί από τη σαθρότητα της αμαρτίας και τα πάθη του απαιτείται επισταμένη και κοπιώδης κάθαρση.

Μέσα από τις θλίψεις ο άνθρωπος κατανοεί την μικρότητά του, την σχετικότητά του, το πεπερασμένο των δυνατοτήτων του, την φθαρτότητα του και το αναπάντεχο και βέβαιο του θανάτου. Μόνο ο θλιμμένος άνθρωπος μπορεί να αποβάλλει την δαιμονική κατάσταση της υπερηφάνειας και να συλλογιστεί τον ουράνιο προορισμό του, την κλήση του από το Θεό για την κατά χάριν θέωσή του. Ο Ιερός Χρυσόστομος χαρακτηρίζει τις δοκιμασίες ως «έργο της προνοίας του Θεού», έχοντας υπόψη του τον Ψαλμωδό: «Αγαθόν μοι ότι επείρασάς με, όπως αν μάθω τα δικαιώματά σου» (Ψαλμ.118,7).

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος μας συμβουλεύει: «Δεν πρέπει ούτε να απελπιζόμαστε δια τις συμφορές, ούτε να υπερηφανευόμαστε για την αφθονία. Όποιος σκέπτεται πως ο πειρασμός παρουσιάστηκε για κάτι καλό, για τη διαπαιδαγώγησή του, για την μετάνοιά του, για να εμποδίσει μελλοντικά αμαρτήματα, δεν αγανακτεί, αλλά αποβλέπει στον Θεό και τον ευχαριστεί γιατί παρεχώρησε τον πειρασμό. Δέχεται πρόθυμα την παιδαγωγική τιμωρία». Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής έγραψε: «Ο φρόνιμος, αναλογιζόμενος την ιατρεία που επιφέρουν οι αποφάσεις του Θεού, υπομένει ευχαρίστως τις συμφορές, που εξ αιτίας εκείνων του συμβαίνουν, και τίποτε άλλο δεν θεωρεί αίτιο, παρά μόνο τις αμαρτίες του. Ο ανόητος όμως, επειδή αδυνατεί να καταλάβει την σοφότατη πρόνοια του Θεού, όταν αμαρτάνει και τιμωρείται, θεωρεί υπευθύνους για τις συμφορές του ή τον Θεό ή τους ανθρώπους. Δεν είναι λοιπόν δυνατόν να αποφύγει την μέλλουσα κρίσι αυτός που αμάρτησε, χωρίς να υποβληθεί εδώ: είτε σε εκούσιους κόπους είτε σε ακούσιες συμφορές». Αλλού ο ιερός πατήρ τονίζει: «Ο ανόητος άνθρωπος δεν αποδέχεται τα φάρμακα του Θεού και ζητάει από το Θεό να επέμβει στη ζωή του, όπως ο ίδιος θέλει και όχι όπως κρίνει ο μεγάλος ιατρός της ψυχής του ανθρώπου ότι συμφέρει. Γι’ αυτό δείχνει αδιαφορία και κυριεύεται από ανησυχία και άλλοτε πολεμά με πείσμα τους ανθρώπους, άλλοτε δε βλασφημεί προς τον Θεό και με τον τρόπο λοιπόν αυτό και την αγνωμοσύνη του δείχνει, και παρηγοριά δεν βρίσκει».

Αλλά ας δούμε που οφείλεται η ευημερία και ευτυχία των ασεβών. Αναμφίβολα όχι ως κάποια επιβράβευση, δίνοντάς τους ο Θεός πλουσιοπάροχα γήινα αγαθά, αλλά στον τρόπο που οι ίδιοι τα αποκτούν και τα σπαταλούν, για να ικανοποιήσουν την ηδονοθηρία τους και την ματαιοδοξία τους. Ο Σατανάς, ο «άρχων του κόσμου τούτου» (Ιωάν.16,11), έχει δυστυχώς τη δύναμη, αντλώντας την από την ανθρώπινη ενδοτικότητα, να δωροδοκεί τα θύματά του με κάποια αγαθά, τα οποία είναι προϊόντα αμαρτίας. Ο άνθρωπος μακριά από το Θεό δεν έχει αναστολές και ηθικούς φραγμούς για να πράξει κάθε άνομη πράξη, προκειμένου να ικανοποιήσει το εγώ του, να πλουτίσει. Να φέρουμε για παράδειγμα τον κλέφτη έμπορο, ο οποίος κερδίζει από τις κλοπές και αποκτά την οικονομική άνεση να ζει πολυτελώς. Τον άρπαγα, που δεν διστάζει να αρπάξει, χωρίς την παραμικρή αίσθηση συμπόνιας, την περιουσία κάποιου ευρισκόμενου σε ανάγκη. Τον άμετρα φιλόδοξο, ο οποίος πατεί επί πτωμάτων για να ικανοποιήσει τα φιλόδοξα σχέδιά του, μη έχοντας αναστολές για την άδικη ανέλιξη του. Κάπως έτσι εξηγείται η όποια ευημερία των ασεβών. Επ’ αυτού ο απόστολος Παύλος βεβαιώνει: «κατὰ δὲ τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀποκαλύψεως καὶ δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ, ὃς ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ ἔργα αὐτοῦ, τοῖς μὲν καθ᾿ ὑπομονὴν ἔργου ἀγαθοῦ δόξαν καὶ τιμὴν καὶ ἀφθαρσίαν ζητοῦσι ζωὴν αἰώνιον» (Ρωμ.2,5-7).

Είναι ανάγκη να κάνουμε μια απαραίτητη διευκρίνιση, όσον αφορά την εσφαλμένη εξήγηση της θεοδικίας, από πολλούς πιστούς και μάλιστα θεολόγους. Επηρεασμένοι από την αιρετική δυτική (παπική και προτεσταντική) «θεολογία», περί της «ικανοποιήσεως της θείας δικαιοσύνης», ανάγουν σε σωτηριολογική υπόθεση την ευτυχία των ασεβών και την δυστυχία των ευσεβών. Σύμφωνα με την άκρως βλάσφημη αυτή «θεολογία», ο άτεγκτος, ανελεήμων, σαδιστής και αιμοδιψής Θεός ζητά την ικανοποίηση της προσβεβλημένης δικαιοσύνης του, λόγω της αμαρτίας του ανθρώπου και για τούτο, για να καταλαγιάσει ο θυμός του, απαιτεί τιμωρίες εξιλέωσης από αυτόν, είτε εν ζωή, είτε μετά θάνατον (στο καθαρτήριο). Όσο πιο τρομερό και επώδυνο είναι το μαρτύριο της τιμωρίας, τόσο ευκολότερα «ικανοποιείται η θεία δικαιοσύνη» και ο αμαρτωλός λαμβάνει την άφεση! Έτσι λοιπόν, οι θλίψεις ορισμένων ανθρώπων εκλαμβάνονται ως «μέσον εξιλέωσης των αμαρτιών τους»! Αν «πληρώσουν» σε ετούτη τη ζωή το «χρέος» των αμαρτιών τους, δεν θα τιμωρηθούν μετά θάνατον! Κάποιοι, μάλιστα, επιδιώκουν να δοκιμαστούν εν ζωή, να μην κολαστούν στην άλλη ζωή! Με αυτή τη «λογική», κάποιοι αμετανόητοι ασεβείς, χρονίως ταλαιπωρούμενοι από επώδυνες ασθένειες, «εξιλεώνονται» για τις αμαρτίες τους και εισέρχονται στον παράδεισο! Δεν πρόκειται βεβαίως για ορθόδοξη διδασκαλία, αλλά για αιρετική και άκρως παραπλανητική, μάλλον ολέθρια, αφού επαναπαύεται ο δοκιμαζόμενος στην «πληρωμή» των αμαρτιών του, δια της δοκιμασίας και αμελεί για την μετάνοιά του.

Σύμφωνα με την ορθόδοξη διδασκαλία, η διαδικασία της σωτηρίας δεν έχει το χαρακτήρα της δοσοληψίας ανθρώπου και Θεού, αλλά είναι δωρεά δική Του. Το «χρέος» των αμαρτιών μας το έσβησε το πανάγιο Αίμα του Σωτήρα μας Χριστού στον Γολγοθά, καθότι, «τὸ αἷμα ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας» (Α΄Ιωάν.1,7). Ο απόστολος Παύλος είναι σαφής: «έτι αμαρτωλών όντων ημών Χριστός υπέρ ημών απέθανε. Πολλώ ουν δκαιωθέντες νυν εν τω αίματι αυτού… ει γαρ εχθροί όντες κατηλλάγημεν τω Θεώ δια του θανάτου του υιού αυτού» (Ρωμ.5,8-10). Αυτός «παρεδόθη δια τα παραπτώματα ημών και ηγέρθη δια την δικαίωσιν ημών» (Ρωμ.4,25). Η σωτηρία μας δεν πρόκειται να προέλθει «εξ έργων των εν δικαιοσύνη, ά εποιήσαμεν ημείς, αλλά κατά το αυτού έλεος έσωσεν ημάς δια λουτρού παλιγγενεσίας και ανακαινώσεως Πνεύματος Αγίου», (Τιτ.3,5). Και κατά τον απόστολο Πέτρο: Ο Χριστός «άπαξ περί αμαρτιών απέθανεν, δίκαιος υπέρ αδίκων, ίνα ημάς προσάγη τω Θεώ» (Α΄Πετρ.3:18), γενόμενος ο ίδιος «αντίλυτρον υπέρ πάντων» (Α΄Τιμ.2,6).

Ως εκ τούτου κανένα δικό μας «κατόρθωμα» και καμιά κακοπάθεια, δεν μπορεί να «πληρώσει» το «χρέος» των αμαρτιών μας, παρά μόνο η πίστη μας στο Χριστό, η οποία οδηγεί στην αιώνια ζωή, «Αμήν αμήν λέγω υμίν, ο πιστεύων εις εμέ έχει ζωήν αιώνιον» (Ιωάν.6,47), μαζί με την συγκατάθεσή μας να ανήκουμε οργανικά ενωμένοι, δια των Ιερών Μυστηρίων, με Αυτόν και ο συνεχής αγώνας μας για αποκοπή παθών και απόκτηση αρετών. Ο παράδεισος ή η κόλαση δεν είναι καταστάσεις επιβράβευσης ή τιμωρίας, αλλά επιλογές. Όταν έλεγε ο άγιος Παΐσιος ότι «ο καρκίνος βάζει πλήθος ανθρώπων στον παράδεισο», εννοούσε ότι, η δοκιμασία φέρνει «εις εαυτόν» πολλούς ασθενείς, τους οδηγεί στη μετάνοια και όχι αυτή καθ’ εαυτή η νόσος.

Η όποια «ευτυχία» ή κακοπάθεια είναι συμβεβηκότα της γήινης ζωής μας, όψεις του προαιώνιου κοινωνικού προβλήματος, ως αποτέλεσμα της αμαρτίας. Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μας διαβεβαίωσε πως «εν τω κόσμω τούτω θλίψιν έξετε» (Ιωάν.16,33). Πουθενά δεν μας είπε ότι η γήινη ζωή μας θα είναι άνετη, ευτυχισμένη, ευημερούσα, γεμάτη ηδονές, δόξες και τιμές. Άλλωστε η επίγεια ζωή μας δεν είναι ούτε μόνιμη, ούτε παραδεισένια, αλλά μια επίπονη πορεία, προς την τελείωση και ο δρόμος τραχύς, ανηφορικός, κοπιαστικός, γεμάτος κινδύνους, παγίδες, θλίψεις, στεναχώριες και προβλήματα. Όμως, πρέπει να έχουμε θάρρος και πίστη σε Εκείνον ο Οποίος νίκησε τον κόσμο, «θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμο» (Ιωάν.16,33), δηλαδή την αμαρτία, τη φθορά και το θάνατο. Μας μίλησε για στενή οδό, που οδηγεί στην αιώνια ζωή και για την φαρδιά οδό, η οποία οδηγεί στην αιώνια καταδίκη της κολάσεως «Εισέλθετε διά της στενής πύλης. ότι πλατεία η πύλη και ευρύχωρος η οδός η απάγουσα εις την απώλειαν, και πολλοί εισίν οι εισερχόμενοι δι’ αυτής. ότι στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν, και ολίγοι εισίν οι ευρίσκοντες αυτήν» (Ματθ.7,13). Η αρετή απαιτεί θυσίες, σε αντίθεση με την αμαρτία και την ασωτία, η οποία δεν απαιτεί καμιά θυσία, αλλά, αντίθετα, απελευθερώνει τα ζωώδη ένστικτα του ανθρώπου, οδηγώντας τον σε οδυνηρά αποτελέσματα και εν τέλει στην καταστροφή.

Για τούτο δεν πρέπει να σκανδαλιζόμαστε επειδή δεν κατορθώσαμε αποκτήσαμε πλούτη, ευδαιμονία, τέλεια υγεία και άλλα αγαθά, όπως τα αποκαλεί ο κόσμος. Να μας αρκεί η χάρις του Θεού και η ελπίδα των ουρανίων και αιωνίων αγαθών «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν» (Α΄Κορ.2,9). Να συνειδητοποιήσουμε ότι «οὐδεὶς ἡμῶν ἑαυτῷ ζῆ καὶ οὐδεὶς ἑαυτῷ ἀποθνήσκει· ἐάν τε γὰρ ζῶμεν, τῷ Κυρίῳ ζῶμεν, ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν, τῷ Κυρίῳ ἀποθνήσκομεν. ἐάν τε οὖν ζῶμεν ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν, τοῦ Κυρίου ἐσμέν» (Ρωμ.14,7-9). Και τέλος να μη θεωρούμε ως ευτυχία την όποια πρόσκαιρη ευημερία των ασεβών και αμετανόητων ανθρώπων, διότι κανείς δε γνωρίζει το τέλος κανενός και το σπουδαιότερο, την έκβαση της μετά θάνατον ζωής. Να μη μας διαφεύγει η διδακτική παραβολή του Κυρίου για τον πλούσιο και τον φτωχό Λάζαρο (Λουκ.16,19-31). Ο μεν πρώτος απόλαυσε τους καρπούς της αμαρτίας στην πρόσκαιρη γήινη ζωή, αμετανόητος, ανελέητος και σκληρός, ο δε δεύτερος, παραμένοντας ταπεινός, δια των επίγειων δοκιμασιών, απόλαυσε τα άφθαρτα και αιώνια αγαθά της ουράνιας βασιλείας του Θεού.

 

Πηγή: https://koukfamily.blogspot.com 

Read more »

Το αποκάλυψαν οι Κινέζοι – Η ισραηλινή Mossad πίσω από τη μεταναστευτική κρίση στη Ceuta – Σχέδιο αποσταθεροποίησης

Οι αναλυτές των κινεζικών υπηρεσιών πληροφοριών υποστηρίζουν ότι η Mossad εκμεταλλεύεται την κρίση μετανάστευσης μεταξύ Ισπανίας και Μαρόκου για να ασκήσει πίεση στη Μαδρίτη, με συνέπειες για την Ευρώπη, την Κίνα και την περιφερειακή ασφάλεια.
Κύκλοι των κινεζικών υπηρεσιών πληροφοριών, του στρατού, της πολιτικής και της στρατηγικής έχουν αναλύσει την τρέχουσα κρίση με τη ροή χιλιάδων Μαροκινών προσφύγων προς τις ισπανικές πόλεις Θέουτα και Μελίγια, εστιάζοντας σε τεχνικές και επιτόπιες επιχειρήσεις πληροφοριών για την αντιμετώπιση των δραστηριοτήτων της Mossad και δυτικών υπηρεσιών που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, τροφοδοτούν την κρίση με στόχο την αποπομπή της Ισπανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό, κατά την ίδια ανάλυση, γίνεται με πλήρη υποστήριξη της ισραηλινής Mossad, εξαιτίας της σταθερής στάσης της Ισπανίας, της υποστήριξής της προς τη Γάζα, της αναγνώρισης της Παλαιστίνης και της επανειλημμένης διεθνούς έκθεσης του Ισραήλ.
Για τον σκοπό αυτό, η Κίνα φέρεται να ενεργοποίησε το Ένατο Γραφείο του κινεζικού Υπουργείου Κρατικής Ασφάλειας, το οποίο λειτουργεί ως κινεζική υπηρεσία πληροφοριών (MSS). Η ενεργοποίηση αυτή αποσκοπεί στην προστασία των κινεζικών συμφερόντων και επενδύσεων στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας Belt and Road από διείσδυση ξένων υπηρεσιών πληροφοριών, ιδίως της ισραηλινής Mossad, λόγω των συμφερόντων που της αποδίδονται στην υποκίνηση της κρίσης.

Η κινεζική κάλυψη της κρίσης και οι φόβοι για τα ευρωπαϊκά σύνορα

Οι αναφορές επισημαίνουν την κάλυψη της κρίσης από κινεζικά μέσα ενημέρωσης, όπως τα CGTN και Xinhua, τα οποία έδωσαν έμφαση στον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της κρίσης, στα αυστηρά ισπανικά μέτρα ασφαλείας, στις επιπτώσεις για τη σταθερότητα των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ζώνης Σένγκεν, καθώς και στις συνέπειες για τις σχέσεις της Ισπανίας με την ΕΕ, μετά τις εκκλήσεις ορισμένων κρατών-μελών για πρόταση δυσπιστίας και αποπομπή της Ισπανίας από την Ένωση.
Παράλληλα, αναλύσεις κινεζικών think tanks και υπηρεσιών πληροφοριών επικεντρώθηκαν στον βαθμό εμπλοκής ξένων υπηρεσιών πληροφοριών στην υποκίνηση αυτών των μετακινήσεων και στην τροφοδότηση της αναταραχής.
Οι αναλύσεις αυτές εξετάζουν τις απειλές που συνδέονται με τη μη παραδοσιακή ασφάλεια από την εισροή παράτυπων Μαροκινών μεταναστών στη Θέουτα και τη Μελίγια και συζητούν τις γεωπολιτικές κρίσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις εμπορικές και ενεργειακές διαδρομές της Κίνας.
Εξετάζουν επίσης την επέκταση κινεζικών επιχειρήσεων ασφαλείας και υποστήριξης σε περιοχές ζωτικής σημασίας για τα κινεζικά λιμενικά και εφοδιαστικά συμφέροντα, με στόχο την προστασία έργων υποδομής και διαδρομών εφοδιασμού. 

 

 

«Δάκτυλος» Mossad πίσω από την κρίση Θέουτας–Μελίγιας

Οι κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών, και ειδικότερα το Ένατο Γραφείο του MSS, συνδέουν την εισροή παράτυπων Μαροκινών προσφύγων και μεταναστών στις ισπανικές θύλακες με την έντονη διπλωματική ένταση μεταξύ Ισπανίας και Ισραήλ.
Κατά την κινεζική ανάλυση, η ένταση αυτή πηγάζει από την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από τη Μαδρίτη και τη στάση της στον πόλεμο της Γάζας.
Ως ενδείξεις αναφέρονται οι συνήθεις, κατά το κείμενο, πρακτικές πίεσης του Ισραήλ, όπως πολιτικές δηλώσεις, ανάκληση πρεσβευτών και οικονομικές και διπλωματικές πιέσεις μέσω δυτικών συμμάχων.
Στο πλαίσιο αυτό, η ανάλυση δείχνει ευθέως προς τη Mossad και τον νέο διευθυντή της, Roman Gofman, κατηγορώντας τους ότι οργανώνουν παράτυπες μεταναστευτικές ροές Μαροκινών προς τη Θέουτα και τη Μελίγια, περιοχές που βρίσκονται υπό ισπανική κυριαρχία. Στόχος, σύμφωνα με το κείμενο, είναι να περιοριστεί η επανειλημμένη κριτική της Ισπανίας προς τις ισραηλινές πολιτικές στη Γάζα και το Ιράν και να πληγεί πολιτικά η κυβέρνηση του Pedro Sánchez.

Η επίσκεψη του Pedro Sánchez και οι εκκλήσεις για αποπομπή από την ΕΕ

Το κείμενο του Modern Diplomacy, συνδέει την κρίση με την επίσκεψη του Pedro Sánchez στη Θέουτα το Σάββατο 1 Αυγούστου 2026, όπου, σύμφωνα με την περιγραφή, δέχθηκε έντονες αποδοκιμασίες από διαδηλωτές που τον κατηγόρησαν για άμεση ευθύνη στην πρωτοφανή συνοριακή κρίση με το Μαρόκο.
Παράλληλα, αναφέρεται ότι ακούστηκαν ισχυρές φωνές εντός της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες, με ισχυρή υποστήριξη της Mossad, ζητούν για πρώτη φορά στην ιστορία της Ένωσης την αποπομπή της Ισπανίας από την ΕΕ.
Σκοπός αυτής της πίεσης, σύμφωνα με την ανάλυση, είναι να αποτραπεί η δυνατότητα των ευρωπαϊκών κρατών να διαχειριστούν τη σοβαρή συνοριακή κρίση που προκαλεί η είσοδος χιλιάδων Μαροκινών προσφύγων και μεταναστών και τα σχέδιά τους να κινηθούν προς την υπόλοιπη Ευρώπη μέσω της ισπανικής επικράτειας.

Ο ρόλος του Roman Gofman και η νέα στρατιωτική γραμμή της Mossad

Τα κινεζικά think tanks αποδίδουν την κλιμάκωση της κρίσης στην αυξανόμενη διπλωματική σύγκρουση Ισπανίας–Ισραήλ, την οποία συνδέουν με ισπανικές παρεμβάσεις σε ισραηλινά ζητήματα.
Από κινεζική σκοπιά, αυτό ενδέχεται να ώθησε τη Mossad να εμπλακεί στις συνοριακές μεταναστευτικές κρίσεις μεταξύ Μαρόκου και Ισπανίας, υποκινώντας αναταραχή και χάος.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο στρατιωτικό υπόβαθρο του Roman Gofman, ο οποίος ανέλαβε την ηγεσία της Mossad τον Ιούνιο του 2026, διαδεχόμενος τον David Barnea. Το κείμενο υποστηρίζει ότι, σε αντίθεση με τους προκατόχους του, διαθέτει καθαρά στρατιωτικό προφίλ και δίνει προτεραιότητα σε επιτόπιες επιχειρήσεις πληροφοριών για την αντιμετώπιση ιρανικών απειλών και περιφερειακών δικτύων. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται, κατά την ανάλυση, και η εμπλοκή στις μεταναστευτικές κρίσεις Μαρόκου–Ισπανίας, αξιοποιώντας στρατιωτικού τύπου επιθετικές επιχειρήσεις.

Οι δημόσιες αντιπαραθέσεις Ισπανίας–Ισραήλ και οι κινεζικές ερμηνείες

Οι κινεζικές πολιτικές και μυστικές αναλύσεις εξετάζουν τις δημόσιες αντιπαραθέσεις μεταξύ Ισπανών αξιωματούχων και Ισραηλινών διπλωματών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίες προέκυψαν από τις ισπανικές θέσεις κατά των ισραηλινών πολιτικών. Εξετάζουν επίσης τις αλληλοκατηγορίες στον ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένης της κριτικής του Ισραηλινού πρέσβη στον ΟΗΕ Danny Danon προς την Ισπανία για την κρίση στη Θέουτα και της αναφοράς του στην ύπαρξη ισπανικών αποικιακών θυλάκων στην Αφρική.
Ως απάντηση, ο Ισπανός υπουργός Μεταφορών Oscar Puente έγραψε ότι «φαίνεται πως όλα έγιναν πιο ξεκάθαρα». Οι κινεζικοί αναλυτές πληροφοριών ερμήνευσαν αυτή τη δήλωση ως πολιτικό και πληροφοριακό σήμα που εξηγεί τη φύση της κρίσης και υποδηλώνει εμπλοκή της Mossad στην ενθάρρυνση Μαροκινών να μεταναστεύσουν παράτυπα προς τη Θέουτα και τη Μελίγια.

Δίκτυα διακινητών, παραπληροφόρηση και φόβοι για αποσταθεροποίηση

Οι κινεζικές υπηρεσίες συνεχίζουν να αξιολογούν τα αίτια της πρωτοφανούς εισροής μεταναστών προς τις ισπανικές θύλακες, αποδίδοντας ρόλο σε δίκτυα διακινητών που ενδέχεται να συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με τη Mossad.
Τα δίκτυα αυτά, διαδίδουν παραπλανητικές πληροφορίες σχετικά με δικαστικές αποφάσεις για τη Θέουτα και τη Μελίγια, υποστηρίζοντας ότι η άφιξη στις περιοχές αυτές θα επιτρέψει ασφαλή αίτηση ασύλου και εύκολη απόκτηση ισπανικής υπηκοότητας.
Για τον λόγο αυτό, οι κινεζικοί επίσημοι κύκλοι ζητούν στενό συντονισμό ασφαλείας μεταξύ Μαρόκου και Ισπανίας για την ανάσχεση της κρίσης και τον επαναπατρισμό των μεταναστών, χωρίς παρεμβάσεις εξωτερικών παραγόντων όπως η Mossad, η οποία, κατά την ανάλυση, επιδιώκει τη διαιώνιση της κρίσης.

Ενισχυμένη κινητοποίηση του MSS και προστασία της Belt and Road

H κρίση εξηγεί την πρόσφατη εντατικοποίηση της δραστηριότητας του Ένατου Γραφείου του MSS, το οποίο φέρεται να παρακολουθεί στενά κινήσεις και επιχειρήσεις πρακτόρων της Mossad, ιδίως σε Ιράν και Αίγυπτο.
Η κινητοποίηση αυτή, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ακολούθησε την επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος στο λιμάνι της Damietta και την κρίση στη Θέουτα και τη Μελίγια και αποσκοπεί στην προστασία κινεζικών επενδύσεων και έργων της Belt and Road από δυτικές, ισραηλινές και κυρίως αμερικανικές διεισδύσεις, δίκτυα κατασκοπείας και επιχειρήσεις δολιοφθοράς.
Η ανάλυση υποστηρίζει ότι αυτά τα δίκτυα συνδέονται άμεσα με προσπάθειες αποσταθεροποίησης της Βόρειας Αφρικής μέσω του ζητήματος της παράτυπης μετανάστευσης και της ροής μεταναστών από το Μαρόκο προς τη Θέουτα και τη Μελίγια, με τελικό στόχο την υπονόμευση των κινεζικών επενδύσεων και έργων υποδομής στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή.

 

Πηγή: www.bankingnews.gr 

Read more »

ΤΟ ΝΕΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΔΕΛΤΙΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΑ

Αρχικά να ξεκαθαριστεί ότι στην Ελλάδα υφίστανται οι εξής τύποι δελτίων αστυνομικής ταυτότητας για τους πολίτες της χώρας:
1) ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Α: Δελτία ταυτότητας νέου τύπου με αναγραφή του προσωπικού αριθμού (περιλαμβάνουν στοιχεία του/της κατόχου με λατινικούς χαρακτήρες)
2) ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Β: Δελτία ταυτότητας νέου τύπου χωρίς αναγραφή του προσωπικού αριθμού (περιλαμβάνουν στοιχεία του/της κατόχου με λατινικούς χαρακτήρες)
3) ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Γ: Δελτία ταυτότητας παλαιού τύπου κάτω της 15ετίας (περιλαμβάνουν στοιχεία του/της κατόχου με λατινικούς χαρακτήρες)
4) ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Δ: Δελτία ταυτότητας παλαιού τύπου άνω της 15ετίας που περιλαμβάνουν στοιχεία του/της κατόχου με λατινικούς χαρακτήρες
5) ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ε: Δελτία ταυτότητας παλαιού τύπου που δεν περιλαμβάνουν στοιχεία του/της κατόχου με λατινικούς χαρακτήρες

Ένα δελτίο ταυτότητας ενήλικου πολίτη των κατηγοριών Α, Β θεωρείται τυπικά ισχυρό:
α) εφόσον δεν έχει φθαρεί ή αλλοιωθεί σημαντικά
β) εφόσον δεν έχουν μεταβληθεί τα στοιχεία του/της κατόχου (π.χ. αλλαγή ονόματος με δικαστική απόφαση)
γ) μέχρι να συμπληρωθεί 10ετία από την έκδοσή του

Ένα δελτίο ταυτότητας ενήλικου πολίτη της κατηγορίας Γ θεωρείται τυπικά ισχυρό:
α) εφόσον δεν έχει φθαρεί ή αλλοιωθεί σημαντικά
β) εφόσον δεν έχουν μεταβληθεί τα στοιχεία του/της κατόχου (π.χ. αλλαγή ονόματος με δικαστική απόφαση)
γ) μέχρι να συμπληρωθεί 15ετία από την έκδοσή του
Ελληνικά νέα

Δελτίο ταυτότητας της κατηγορίας Γ μεταπίπτει στην κατηγορία Δ, αμέσως μετά τη συμπλήρωση 15ετίας από την έκδοσή του. Κάθε δελτίο ταυτότητας, του οποίου η διάρκεια ισχύος έχει παρέλθει, θεωρείται ισχυρό με επιφύλαξη, σύμφωνα με απόφαση του ΣτΕ. Δελτίο ταυτότητας της κατηγορίας Δ ή Ε δεν θεωρείται τυπικά ισχυρό, καθώς έχει παρέλθει 15ετία από την έκδοσή του. Δελτίο ταυτότητας της κατηγορίας Δ ή Ε θεωρείται με επιφύλαξη ισχυρό:
α) εφόσον δεν έχει φθαρεί ή αλλοιωθεί σημαντικά
β) εφόσον δεν έχουν μεταβληθεί τα στοιχεία του/της κατόχου (π.χ. αλλαγή ονόματος με δικαστική απόφαση)
γ) εφόσον δεν έχουν μεταβληθεί σημαντικά τα χαρακτηριστικά του προσώπου του/της κατόχου και η ταυτοποίηση καθίσταται εφικτή

Επαφίεται λοιπόν, στη διακριτική ευχέρεια του εκάστοτε υπαλλήλου/λειτουργού/ιδιώτη να δεχθεί ως ισχυρό το δελτίο ταυτότητας πολίτη της κατηγορίας Δ ή Ε. Η με επιφύλαξη ταυτοποίηση είναι υποκειμενικός δείκτης, καθώς υπάλληλος δημόσιας υπηρεσίας ενδέχεται να δεχθεί ένα τέτοιο δελτίο ταυτότητας ως ισχυρό και τραπεζικός υπάλληλος ενδέχεται να μην το δεχθεί (ή το αντίστροφο).

Ο ευρωπαϊκός κανονισμός (ΕΕ) 2019/1157 για την ενίσχυση της ασφάλειας των δελτίων ταυτότητας των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντικαταστάθηκε από τον ευρωπαϊκό κανονισμό (ΕΕ) 2025/1208. Επισημαίνεται ότι ο ευρωπαϊκός κανονισμός ΔΕΝ υποχρεώνει καμία χώρα-μέλος της ΕΕ να αντικαταστήσει τα δελτία ταυτότητας των πολιτών της με εκείνα που προβλέπονται από τον κανονισμό. Κάθε χώρα-μέλος της ένωσης έχει το δικαίωμα να αποφασίσει μονομερώς αν θα διατηρήσει ή αν θα αντικαταστήσει τα δελτία ταυτότητας των πολιτών της με εκείνα του κανονισμού. Στην πρώτη περίπτωση, η χώρα-μέλος της Ένωσης υποχρεούται να θεσπίσει ΕΠΙΠΛΕΟΝ των δελτίων ταυτότητας των πολιτών για το εσωτερικό της χώρας, τα δελτία ταυτότητας του κανονισμού.

Διαφοροποιήσεις μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών δελτίων ταυτότητας, που θα αναφερθούν στη συνέχεια, ανακύπτουν όσον αφορά τη δυνατότητα εξ αποστάσεως ταυτοποίησης φυσικών προσώπων με σκοπό την έκδοση πιστοποιητικού υπηρεσίας εμπιστοσύνης. Τα ψηφιακά πιστοποιητικά για την έκδοση ψηφιακής υπογραφής φυσικού προσώπου, ανήκουν στην κατηγορία των πιστοποιητικών υπηρεσίας εμπιστοσύνης.

Λαμβάνοντας υπόψη:
i) τον ευρωπαϊκό κανονισμό (ΕΕ) 2025/1208
ii) την ΚΥΑ 8200/0-297647/2018 (ΦΕΚ 1476/Β/27-4-2018), όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει
iii) την ΥΑ 27499 ΕΞ 2021 (ΦΕΚ 3682/Β/10-8-2021), όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει
iv) την ΥΑ 3021/22/10-ο΄(ΦΕΚ 7111//Β/30-12-2025)
v) την Απόφαση ΣτΕ 1602/2021
εξάγονται τα εξής συμπεράσματα:

1. Τα δελτία ταυτότητας των κατηγοριών Γ, Δ, παύουν να ισχύουν ως ταξιδιωτικά έγγραφα σε οποιαδήποτε χώρα του εξωτερικού από 03/08/2026.
2. Έκδοση ή ανανέωση διαβατηρίου από 03/08/2026, θα έχουν δικαίωμα να αιτηθούν μόνο κάτοχοι δελτίων ταυτότητας κατηγορίας Α ή Β, χωρίς να απορριφθεί η αίτησή τους. Οι αιτήσεις των κατόχων δελτίων ταυτότητας των κατηγοριών Γ, Δ, Ε, για έκδοση/ανανέωση/αντικατάσταση διαβατηρίου που θα υποβληθούν από 03/08/2026 και μετά θα απορρίπτονται.
3. Τα δελτία ταυτότητας της κατηγορίας Γ παραμένουν τυπικά ισχυρά για όλες τις χρήσεις στο εσωτερικό της χώρας μέχρι 25/09/2027.
4. Τα δελτία ταυτότητας της κατηγορίας Γ παραμένουν τυπικά ισχυρά για όλες τις χρήσεις στο εσωτερικό της χώρας από 26/09/2027 και μετά, με μία μόνο εξαίρεση. Από 26/09/2027 και μετά, τα δελτία ταυτότητας της κατηγορίας Γ δεν θα γίνονται δεκτά για εξ αποστάσεως ταυτοποίηση φυσικού προσώπου με σκοπό την έκδοση πιστοποιητικού υπηρεσίας εμπιστοσύνης. Θα γίνονται όμως δεκτά για δια ζώσης ταυτοποίηση φυσικού προσώπου με σκοπό την έκδοση πιστοποιητικού υπηρεσίας εμπιστοσύνης.
5. Τα δελτία ταυτότητας της κατηγορίας Δ παραμένουν με επιφύλαξη ισχυρά για όλες τις χρήσεις στο εσωτερικό της χώρας μέχρι 25/09/2027.
6. Τα δελτία ταυτότητας της κατηγορίας Δ παραμένουν με επιφύλαξη ισχυρά για όλες τις χρήσεις στο εσωτερικό της χώρας από 26/09/2027 και μετά, με μία μόνο εξαίρεση. Από 26/09/2027 και μετά, τα δελτία ταυτότητας της κατηγορίας Δ δεν θα γίνονται δεκτά για εξ αποστάσεως ταυτοποίηση φυσικού προσώπου με σκοπό την έκδοση πιστοποιητικού υπηρεσίας εμπιστοσύνης. Θα γίνονται όμως δεκτά με επιφύλαξη για δια ζώσης ταυτοποίηση φυσικού προσώπου με σκοπό την έκδοση πιστοποιητικού υπηρεσίας εμπιστοσύνης.
7. Τα δελτία ταυτότητας της κατηγορίας Ε παραμένουν με επιφύλαξη ισχυρά για όλες τις χρήσεις στο εσωτερικό της χώρας, εκτός από την ταυτοποίηση (είτε εξ αποστάσεως είτε δια ζώσης) φυσικού προσώπου με σκοπό την έκδοση πιστοποιητικού υπηρεσίας εμπιστοσύνης.

Γεώργιος Στεφάνου

 

 

Πηγή: https://www.triklopodia.gr

Read more »

Η αμαρτία που ο Χριστός κατήγγειλε περισσότερο από κάθε άλλη

Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά τα Ευαγγέλια, θα παρατηρήσει κάτι που ίσως τον εκπλήξει.Ο Χριστός αγκάλιασε τους αμαρτωλούς.
Δεν δίστασε να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τελώνες. Δεν απέφυγε τις πόρνες. Δεν απομάκρυνε τους λεπρούς. Δεν απέρριψε τον ληστή πάνω στον Σταυρό. Συγχώρησε τη μοιχαλίδα. Αναζήτησε τον Πέτρο μετά την άρνησή του. Κάλεσε τον Ζακχαίο στο σπίτι του. Έκανε φίλο Του τον Ματθαίο, έναν άνθρωπο που όλοι περιφρονούσαν.

Σε κανέναν από αυτούς δεν είπε: «Δεν σε θέλω.»
Σε όλους είπε: «Έλα.»
Κι όμως, υπάρχει μία κατηγορία ανθρώπων απέναντι στην οποία ο λόγος Του γίνεται εξαιρετικά αυστηρός.
Δεν είναι οι πόρνες. Δεν είναι οι κλέφτες. Δεν είναι οι μοιχοί. Δεν είναι οι τελώνες.
Είναι οι υποκριτές.
Σχεδόν ολόκληρο το 23ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου αποτελεί μια σειρά από φοβερά «Ουαί».
«Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί...»
Το επαναλαμβάνει ξανά και ξανά.Γιατί;
Μήπως η υποκρισία είναι μεγαλύτερη αμαρτία από τη μοιχεία ή τον φόνο;
Όχι ως προς τις εξωτερικές συνέπειες.Αλλά η υποκρισία έχει κάτι ιδιαίτερα επικίνδυνο.Ο αμαρτωλός συνήθως γνωρίζει ότι είναι αμαρτωλός. Μπορεί να πέσει στα γόνατα και να ζητήσει έλεος.
Ο υποκριτής όμως πιστεύει ότι είναι ήδη δίκαιος.
Δεν μετανοεί, γιατί δεν θεωρεί ότι έχει ανάγκη μετανοίας.Δεν ζητά γιατρό, γιατί νομίζει ότι είναι υγιής.Και έτσι κλείνει μόνος του την πόρτα στη χάρη του Θεού.
Γι' αυτό ο Χριστός ήταν τόσο αυστηρός.Όχι επειδή μισούσε τους Φαρισαίους.
Αλλά επειδή αγαπούσε την αλήθεια.

Η υποκρισία είναι το προσωπείο της αρετής. Είναι η προσπάθεια να φαίνεται κανείς άγιος χωρίς να αγωνίζεται πραγματικά να γίνει άγιος.
Ο Χριστός δεν καταδίκασε την αδυναμία.Καταδίκασε την προσποίηση.
Δεν κατηγόρησε τον άνθρωπο που έπεσε.Κατηγόρησε εκείνον που παρίστανε ότι δεν έπεσε ποτέ.
Ο τελώνης σώθηκε επειδή χτυπούσε το στήθος του.Ο Φαρισαίος έφυγε αδικαίωτος επειδή θαύμαζε τον εαυτό του.
Και σήμερα ο κίνδυνος παραμένει ο ίδιος.Δεν είναι μόνο να κάνουμε αμαρτίες.
Είναι να φοράμε το προσωπείο της ευσέβειας ενώ μέσα μας κυριαρχούν η υπερηφάνεια, η κατάκριση και η έλλειψη αγάπης.
Να μιλάμε για τον Θεό, αλλά να μην μοιάζουμε στον Θεό.
Να γνωρίζουμε την Αγία Γραφή, αλλά να μη ζούμε το Ευαγγέλιο.
Να δείχνουμε στους άλλους τον ουρανό, ενώ εμείς δεν κάνουμε ούτε ένα βήμα προς αυτόν.
Η υποκρισία είναι τόσο επικίνδυνη γιατί παραπλανά πρώτα απ' όλα τον ίδιο τον άνθρωπο. Του δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι βρίσκεται κοντά στον Θεό, ενώ στην πραγματικότητα έχει απομακρυνθεί από Αυτόν.
Γι' αυτό και ο Χριστός ύψωσε τόσο δυνατά τη φωνή Του.
Όχι από μίσος.Αλλά από αγάπη.
Γιατί ήθελε να σπάσει το σκληρό κέλυφος της αυτοδικαίωσης, ώστε να μπορέσει να γεννηθεί η μετάνοια.
Ο Θεός δεν απορρίπτει ποτέ τον αμαρτωλό που λέει: «Ήμαρτον.»
Απορρίπτει τη στάση εκείνου που λέει: «Δεν έχω ανάγκη από τον Θεό, γιατί είμαι ήδη δίκαιος.»
Ας προσέξουμε λοιπόν όλοι μας.
Δεν θα μας σώσει η εικόνα που δείχνουμε στους ανθρώπους.
Θα μας σώσει η αλήθεια της καρδιάς μας μπροστά στον Θεό.
Γιατί στην τελική κρίση, ο Χριστός δεν θα αναζητήσει ανθρώπους που έμοιαζαν άγιοι.
Θα αναζητήσει ανθρώπους που είχαν το θάρρος να μετανοήσουν αληθινά.
Στην τελική κρίση, δεν θα αναζητηθούν όσοι έμοιαζαν άγιοι, αλλά όσοι είχαν το θάρρος να μετανοήσουν πραγματικά.

 

Πηγή: https://proskynitis.blogspot.com 

Read more »

Ποιος κυβερνά πραγματικά τον κόσμο; Αυτές είναι οι 10 εταιρείες-μονοπώλια που ελέγχουν την παγκόσμια οικονομία

Ολοι γνωρίζουν την Apple, την Amazon ή τη Microsoft. Όμως η πραγματική, ωμή οικονομική ισχύς βρίσκεται κρυμμένη αλλού! Βρίσκεται στις λεγόμενες «εταιρείες-σημεία συμφόρησης» (bottleneck firms) — εταιρείες που ελέγχουν τα πιο νευραλγικά «περάσματα» της παγκόσμιας αλυσίδας αξίας. Χωρίς αυτές, η παγκόσμια οικονομία απλά... σβήνει!

Αν μία από αυτές σταματήσει να λειτουργεί για 24 ώρες, οι γραμμές παραγωγής αυτοκινήτων θα παγώσουν, οι τιμές των τροφίμων θα εκτοξευθούν, τα ράφια θα αδειάσουν και η Τεχνητή Νοημοσύνη θα σιγήσει!


Οι 10 «Αόρατοι Αυτοκράτορες» της Παγκόσμιας Οικονομίας

1. ASML (Ολλανδία) Ο Θεός των Μικροτσίπ

Εκτιμώμενη Αξία: 650 δισ. δολάρια

Γιατί ελέγχει τον πλανήτη: Κατασκευάζει τις μηχανές Ακραίας Υπεριώδους Λιθογραφίας (EUV). Κάθε μηχάνημα κοστίζει πάνω από 350 εκατομμύρια δολάρια και αποτελείται από 100.000+ εξαρτήματα. Δεν υπάρχει απολύτως κανένας ανταγωνιστής στον πλανήτη! Χωρίς την ASML, η παραγωγή προηγμένων τσιπ απλά σταματά.

2. TSMC (Ταϊβάν) Το Παγκόσμιο Ψηφιακό «Χυτήριο»

Εκτιμώμενη Αξία: 1,7 τρισ. δολάρια

Γιατί ελέγχει τον πλανήτη: Δεν σχεδιάζει τσιπ — τα φτιάχνει για όλους τους άλλους. Apple, Nvidia, AMD και Qualcomm εξαρτώνται από αυτήν. Πάνω από το 90% των πιο εξελιγμένων επεξεργαστών του κόσμου βγαίνει από τα δικά της εργοστάσια!

3. Synopsys (ΗΠΑ) Ο Ψηφιακός Αρχιτέκτονας

Εκτιμώμενη Αξία: 170 δισ. δολάρια

Γιατί ελέγχει τον πλανήτη: Πριν παραχθεί ένα τσιπ, πρέπει να σχεδιαστεί. Η Synopsys ελέγχει το λογισμικό ηλεκτρονικού σχεδιασμού (EDA) που χρησιμοποιεί σχεδόν ολόκληρη η παγκόσμια βιομηχανία ημιαγωγών.

4. Cadence Design Systems (ΗΠΑ) Ο Δεύτερος Πυλώνας του Σχεδιασμού

Εκτιμώμενη Αξία: 135 δισ. δολάρια

Γιατί ελέγχει τον πλανήτη: Μαζί με τη Synopsys κατέχουν το απόλυτο μονοπώλιο. Χωρίς τις δικές της πλατφόρμες, η δημιουργία σύγχρονων επεξεργαστών είναι τεχνικά αδύνατη.

5. KLA Corporation (ΗΠΑ) Ο Απόλυτος Ελεγκτής Ποιότητας

Εκτιμώμενη Αξία: 125 δισ. δολάρια

Γιατί ελέγχει τον πλανήτη: Κατασκευάζει τα υπερακριβή συστήματα αισθητήρων που επιθεωρούν αν τα τσιπ έχουν κατασκευαστεί σωστά. Χωρίς την KLA, η παραγωγή ημιαγωγών θα είχε ποσοστά αποτυχίας που θα διέλυσαν τη βιομηχανία.

6. Cargill (ΗΠΑ) Ο Σκιώδης «Ταιστής» της Ανθρωπότητας

Εκτιμώμενη Αξία: 70–80 δισ. δολάρια

Γιατί ελέγχει τον πλανήτη: Ο μεγαλύτερος ιδιωτικός κολοσσός διακίνησης σιτηρών, ζωοτροφών, κακάο και ελαίων. Γνωρίζει την πορεία της παγκόσμιας σοδειάς και τις ελλείψεις τροφίμων πριν καν αποτυπωθούν στις χρηματιστηριακές τιμές!

7. MSC (Ελβετία/Ιταλία) Ο Κυρίαρχος των Ωκεανών

Εκτιμώμενη Αξία: 110–130 δισ. δολάρια

Γιατί ελέγχει τον πλανήτη: Η μεγαλύτερη εταιρεία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο. Ελέγχει τις θαλάσσιες αρτηρίες μεταφέροντας από φάρμακα και τρόφιμα μέχρι βιομηχανικό εξοπλισμό.

8. CATL (Κίνα) | Η «Καρδιά» της Παγκόσμιας Ηλεκτροκίνησης

Εκτιμώμενη Αξία: ≈ 320 δισ. δολάρια

Γιατί ελέγχει τον πλανήτη: Ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης στις μπαταρίες ηλεκτρικών οχημάτων. Προμηθεύει σχεδόν κάθε μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία, κρατώντας το «κλειδί» της πράσινης μετάβασης.

9. Saudi Aramco (Σαουδική Αραβία) Ο Ενεργειακός Αυτοκράτορας

Εκτιμώμενη Αξία: 1,8 τρισ. δολάρια

Γιατί ελέγχει τον πλανήτη: Ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στη γη. Κάθε της απόφαση για την παραγωγή μπορεί να εκτοξεύσει ή να ρίξει τον παγκόσμιο πληθωρισμό μέσα σε λίγα λεπτά!

10. Nvidia (ΗΠΑ) | Ο «Εγκέφαλος» της Τεχνητής Νοημοσύνης

11+ Τρισεκατομμύρια σε 10 χέρια!

Αυτοί οι 10 κολοσσοί συγκεντρώνουν συνολική κεφαλαιοποίηση που ξεπερνά τα 11 τρισεκατομμύρια δολάρια — μέγεθος μεγαλύτερο από το ΑΕΠ σχεδόν κάθε χώρας στον πλανήτη, εκτός των ΗΠΑ και της Κίνας!

Στον σύγχρονο γεωπολιτικό «σκάκι», η ισχύς δεν μετριέται πλέον μόνο με τους στρατούς ή τα έσοδα. Μετριέται στο πόσο ακαριαία μπορεί να παραλύσει ο κόσμος αν μία από αυτές τις 10 εταιρείες κατεβάσει τον διακόπτη!

Εκτιμώμενη Αξία: 6,1 τρισ. δολάρια

Γιατί ελέγχει τον πλανήτη: Οι επεξεργαστές της (GPUs) είναι το «καύσιμο» πίσω από την επανάσταση της Τεχνητής Νοημοσύνης. Από το ChatGPT μέχρι τα υπερυπολογιστικά κέντρα της Google και της Meta, τα πάντα τρέχουν σε δικό της υλικό.

 

Πηγή: https://www.pentapostagma.gr/ 

Read more »

“Ο Σατανάς θα σε κυνηγήσει”: Τα λόγια του Μελ Γκίμπσον στον σεναριογράφο της “Ανάστασης του Χριστού”

Ο μακροχρόνιος συνεργάτης του Μελ Γκίμπσον, Ράνταλ Γουάλας, αποκάλυψε την προειδοποίηση που του έδωσε ο δύο φορές βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός και σκηνοθέτης, προτού ξεκινήσουν να γράφουν τη συνέχεια του «Τα Πάθη του Χριστού».

Ο 76χρονος σεναριογράφος, ο οποίος είχε συνεργαστεί στο παρελθόν με τον 70χρονο σκηνοθέτη και ηθοποιό για τις ταινίες «Braveheart» του 1995, «We Were Soldiers» του 2002 και «Hacksaw Ridge» του 2016, συνέγραψε το σενάριο για την ταινία «Η Ανάσταση του Χριστού» με τον Γκίμπσον και τον αδελφό του Ντόναλ Γκίμπσον.

Σε πρόσφατη εμφάνισή του στο podcast του Raymond Arroyo, «Arroyo Grande», ο Wallace θυμήθηκε πώς παρότρυνε τον Gibson να γράψει την ιστορία της Ανάστασης μετά την τεράστια επιτυχία του «Τα Πάθη του Χριστού».

«Ο Μελ δεν με πλησίασε. Τον πλησίασα εγώ, στην πραγματικότητα», είπε ο Γουάλας για το πώς άρχισαν να συνεργάζονται στην «Ανάσταση του Χριστού».

«Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα αυτά τα χρόνια, δεν είχε σκεφτεί πολλές φορές την Ανάσταση», συνέχισε ο Γουάλας. «Στην πραγματικότητα, στο αρχικό «Τα Πάθη του Χριστού», η αρχική έκδοση δεν είχε τη σκηνή της Ανάστασης. Έπαιρνε σχόλια από ανθρώπους που έλεγαν: «Θέλουμε πραγματικά να το δούμε αυτό»».

Ο Γουάλας είπε ότι ο Γκίμπσον τελικά αποφάσισε να προσθέσει τη σύντομη σκηνή της Ανάστασης που χρησιμεύει ως ο τελικός επίλογος των «Παθών του Χριστού».

Στην ακολουθία, ο Ιησούς φαίνεται να σηκώνεται, να φεύγει από τον τάφο και να αποκαλύπτει τις πληγές στα χέρια του πριν τελειώσει η ταινία.

Ο Γουάλας είπε στον Αρόγιο ότι πρότεινε την ανάπτυξη μιας μεγάλου μήκους ταινίας που να απεικονίζει την Ανάσταση, ενώ αυτός και ο Γκίμπσον βρίσκονταν σε περιοδεία προώθησης του “Hacksaw Ridge” το 2016.

«Έχοντας μελετήσει την Ανάσταση και έχοντας απορροφηθεί τόσο πολύ από αυτήν, τη σκέφτηκα πολλές φορές», θυμήθηκε ο Γουάλας. «Δεν είχα καμία σχέση με τα «Πάθη του Χριστού». Όταν προωθούσαμε το «Hacksaw Ridge», καθόμασταν εκεί και μιλούσαμε για τη ζωή μας, και είπα: «Κοίτα, ξέρεις, η ιστορία που πραγματικά πρέπει να πεις είναι η Ανάσταση»».

Ο Γουάλας συνέχισε περιγράφοντας την αντίδραση του Γκίμπσον στην πρότασή του, θυμούμενος ότι ο σκηνοθέτης πίστευε ότι το έργο θα μπορούσε να προκαλέσει πνευματικό πόλεμο.

«Υπήρξε αυτή η μεγάλη παύση και είπε κάτι βαθιά όμορφο. Είπε: “Αν το κάνουμε αυτό, δεν μπορεί να είναι για τα χρήματα και δεν μπορεί να είναι για να εκδικηθούμε ανθρώπους που μας έχουν μισήσει ή μας έχουν αδικήσει ή ήταν δυσαρεστημένοι μαζί μας”», θυμήθηκε ο Γουάλας. «Και είπα: “Αμήν σε αυτό”».

«Τότε είπε, “Ξέρεις, ο Σατανάς θα σε κυνηγήσει”», συνέχισε ο Γουάλας.

«Το μοναδικό του όραμα για το πνευματικό βασίλειο είναι πραγματικά ξεχωριστό», είπε ο Γουάλας για τον Γκίμπσον.

«Η απόλυτη ταινία, από κάποιες απόψεις, θα έχει στοιχεία που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί».

«Στην πραγματικότητα, από πολλές απόψεις, θα είναι κάτι που κανείς δεν έχει ξαναδεί», πρόσθεσε ο Γουάλας. «Κι όμως πιστεύω ότι θα είναι, κατά κάποιο τρόπο, η πιο συνεπής αφήγηση της συνολικής πίστης, του δέους και του μυστηρίου που βιώνουν οι Χριστιανοί όταν βιώνουν την Ανάσταση».

Στη συνέχεια πρωταγωνιστούν ο Jaakko Ohtonen ως Jesus, μαζί με τους Mariela Garriga, Pier Luigi Pasino, Kasia Smutniak, Riccardo Scamarcio και Rupert Everett, σύμφωνα με το PEOPLE. Ο Wallace συνεργάστηκε με τον Gibson και τον αδελφό του Donal Gibson στο σενάριο.

Το Πρώτο Μέρος έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 6 Μαΐου 2027, ενώ το Δεύτερο Μέρος θα ακολουθήσει στις 25 Μαΐου 2028.

Πηγή: https://www.el.gr

Read more »

Εκπαιδεύονται οι σύγχρονοι χριστιανοί να έχουν μία αυτόματη αλλεργική αντίδραση σε έννοιες όπως «εντολή Θεού,αμαρτία, πόνος, θάνατος, κρίση Θεού... »

Η «θεολογία της ελευθερίας».

Αρκετοί σύγχρονοι θεολόγοι διδάσκουν μία θεολογία χειραφέτησης από το παρελθόν, μία θεωρία μεταπατερικής/αντιπατερικής ερμηνείας των νόμων/εντολών του Θεού. Αυτό όμως που, τουλάχιστον προσωπικά, με τρομάζει είναι η «θεολογία της ελευθερίας».

Εκπαιδεύονται οι σύγχρονοι χριστιανοί να έχουν μία αυτόματη αλλεργική αντίδραση σε έννοιες όπως «εντολή Θεού», «δικαιώματα του Θεού», «δικαιώματα του διαβόλου», «αμαρτία, πόνος, θάνατος, κρίση Θεού... » και άλλα πολλά παρόμοια.
Οι χριστιανοί προτρέπονται να έχουν «δικιά τους άποψη» περί πίστεως και ζωής, να αμφιβάλλουν για την ορθότητα της διδασκαλίας των Πατέρων μας, να ζητούν λογικά και ορθολογιστικά επιχειρήματα για τα πάντα, να δοκιμάζουν και να ζουν μέσα στην αμαρτία αρκεί να το κάνουν «με αλήθεια και αγάπη» (!!!), να σχετικοποιούν (και εν τέλει να αρνούνται) εύκολα και επιπόλαια ο,τιδήποτε τους δημιουργεί βάρος.


Φιμώνεται έτσι η εσωτερική φωνή της συνειδήσεως, αλλοιώνεται η διδασκαλία του Ευαγγελίου και επιπλέον υπάρχουν οι πρόθυμοι ιερείς, που με χαμόγελο και «ψαγμένο» στυλ, υποστηρίζουν θερμά όλα τα παραπάνω!

Πηγή: https://proskynitis.blogspot.com

Read more »

Επιθέσεις σε διυλιστήρια σε όλο τον κόσμο: Το παγκόσμιο σχέδιο πίσω από αυτές τις επιθέσεις και η παγίδα της Ατζέντας 2030!

Το μπαράζ των επιθέσεων διυλιστήρια συνδέεται με την Ατζέντα 2030 των Ηνωμένων Εθνών και τους στόχους της για το «Net-Zero». Οι διακηρύξεις για «καθαρή ενέργεια» και «βιώσιμη παραγωγή» απαιτούν τη βίαιη και συστηματική εξάλειψη του άνθρακα, του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η καταστροφή των διυλιστηρίων αποτελεί το όπλο για τη μετάβαση σε μια νέα τάξη πραγμάτων, όπου η ενέργεια θα ελέγχεται από ελάχιστους, ενώ οι λαοί θα καλούνται να πληρώσουν το δυσβάσταχτο οικονομικό τίμημα…

Πηγή: Strategic Culture Foundation
Απόδοση & Σχολιασμός: Ελλήνων Αφύπνιση

Ένα εφιαλτικό και ξεκάθαρο μοτίβο πολέμου εξελίσσεται από τις αρχές του 2026 στην παγκόσμια σκακιέρα, μετατρέποντας τις πετρελαϊκές υποδομές στον απόλυτο γεωπολιτικό στόχο. Σύμφωνα με την ανάλυση της δημοσιογράφου Sonja van den Ende, οι πρόσφατες καταιγιστικές επιθέσεις σε διυλιστήρια και ενεργειακούς κόμβους —από τη Ρωσία και την Ουκρανία μέχρι το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία— δεν αποτελούν τυχαία στρατιωτικά πλήγματα, αλλά ένα σκοτεινό, προσχεδιασμένο εργαλείο για τη βίαιη επιβολή της απομάκρυνσης από τα ορυκτά καύσιμα.

Το Strategic Culture Foundation (SCF) είναι μια ρωσική δεξαμενή σκέψης (think tank) και διαδικτυακό περιοδικό με έδρα τη Μόσχα και φυσικά σε αντίθεση με τα Δυτικά ΜΜΕ και τα αντίστοιχα Thnik Tank’s παρουσιάζει μια εικόνα της παγκόσμιας κατάστασης που πολλοί σκεπτόμενοι άνθρωποι έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται, ασχέτως αν εναντιώνεται στο επίσημο αφήγημα της Δύσης.

Η καταστροφή των υποδομών φυσικής προμήθειας πετρελαίου χρησιμοποιείται, σύμφωνα με την ανάλυση του άρθρου, πλέον ως ένας νέος, υβριδικός τρόπος άσκησης πολέμου, ο οποίος εξυπηρετεί τα συμφέροντα ισχυρών παγκόσμιων κινημάτων, κυβερνήσεων και ΜΚΟ της Δύσης που επιδιώκουν τον πλήρη έλεγχο της ενέργειας.

Από τις αρχές του 2026, έχουμε δει ένα μοτίβο όχι μόνο στη Ρωσία και την Ουκρανία, αλλά και στο Ιράν και τα κράτη του Κόλπου, στη Σαουδική Αραβία, στη Βενεζουέλα και σε όλες τις χώρες που έχουν αποθέματα πετρελαίου – ή μάλλον, το παράγουν.

 

Ρωσία και Ουκρανία

Από την έναρξη της σύγκρουσης, η Ουκρανία πραγματοποιεί μεγάλης κλίμακας επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε ρωσικές εγκαταστάσεις πετρελαίου, με δεκάδες χτυπήματα το 2025 και το 2026, όπως γύρω από τη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη τελευταία.

Επίσης, η Ρωσία έχει επιτεθεί σε πολλούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας στην Ουκρανία, ως αντίποινα για τις ζημιές και – φυσικά δεν αναφέρεται στον δυτικό τύπο – τις επιθέσεις στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Ουκρανίας και στις οποίες εμπλέκονται άμεσα εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ. Αυτό προκαλεί μια ορατή κρίση καυσίμων και υψηλή οικονομική πίεση σε όλο τον κόσμο.

 

Μέση Ανατολή και Στενό του Ορμούζ

Η κλιμακούμενη σύγκρουση των ΗΠΑ με το Ιράν έχει μετατρέψει τον Περσικό Κόλπο σε εμπόλεμη ζώνη, με τις στρατηγικές εγκαταστάσεις της Saudi Aramco να δέχονται απανωτά ιρανικά χτυπήματα από μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Όπως επισημαίνει η Sonja van den Ende, πίσω από αυτή την καθολική ανάφλεξη κρύβεται η πρόθεση ισχυρών δυτικών κέντρων εξουσίας να προκαλέσουν ένα τεχνητό «κραχ» στα ορυκτά καύσιμα, χρησιμοποιώντας τις πολεμικές συρράξεις ως το τέλειο προπέτασμα καπνού.

Τον Μάρτιο του 2026, οι συγκρούσεις εντός και γύρω από το Ιράν – με άλλα λόγια, ο πόλεμος των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν – οδήγησαν σε σοβαρές διαταραχές της σημαντικότερης πετρελαϊκής αρτηρίας στον κόσμο. Επιπλέον, μεγάλες εγκαταστάσεις, όπως το διυλιστήριο της Saudi Aramco, έχουν αντιμετωπίσει επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη από το Ιράν που σταμάτησαν προσωρινά τις παγκόσμιες εξαγωγές.

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους βλέπουμε αυτές τις επιθέσεις σε διυλιστήρια πετρελαίου. Πρώτον, διάφορες κυβερνήσεις και ομάδες ΜΚΟ, ιδιαίτερα στη Δυτική Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τον Καναδά, θέλουν να «καταστρέψουν» την φυσική προμήθεια πετρελαίου στον κόσμο. Πρόκειται για ισχυρά παγκόσμια κινήματα , κυβερνήσεις, επιστήμονες (πληρωμένοι από κυβερνήσεις) και ακτιβιστές που έχουν δεσμευτεί να μειώσουν την παγκόσμια εξάρτηση από το πετρέλαιο – μια διαδικασία γνωστή ως σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων. Υποστηρίζουν ότι το πετρέλαιο αποτελεί παράγοντα που συμβάλλει στην κλιματική αλλαγή.

Ταυτόχρονα, οι γεωπολιτικές συγκρούσεις οδηγούν στην προσωρινή φυσική καταστροφή των πετρελαϊκών υποδομών. Οι ΗΠΑ υπό τον Ντόναλντ Τραμπ και την «απενεργοποιημένη» έννοια του MAGA έχουν γίνει μια κυβέρνηση πολέμου που απαγάγει προέδρους στη Βενεζουέλα (μια χώρα πλούσια σε πετρέλαιο), απειλεί την Κούβα, απειλεί την Ευρώπη, έχει ξεκινήσει πόλεμο εναντίον του Ιράν και είναι συνένοχοι μέσω παραδόσεων όπλων στο Ισραήλ στην εξόντωση των κατοίκων της Γάζας και στον αιματηρό πόλεμο στον Λίβανο. Επίσης – και αυτό πρέπει να δηλώνεται ξανά και ξανά – είναι συνένοχοι στον πόλεμο κατά της Ρωσίας. Άλλωστε, όπως και με το Ισραήλ, σε αυτήν την περίπτωση πωλούν όπλα στην Ευρώπη με προορισμό την Ουκρανία. Ρώσοι πολίτες πεθαίνουν σχεδόν καθημερινά από πυραύλους και ειδικά από μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Η Ευρώπη επικεντρώνεται στη Ρωσία και διεξάγει πόλεμο εναντίον της Ρωσίας μέσω της Ουκρανίας. Πρόσφατα, έχουμε δει μια εστίαση σε επιθέσεις σε διυλιστήρια πετρελαίου και τρομοκρατία (επιθέσεις εναντίον αμάχων), όπως στο Σταρόμπελσκ και, πιο πρόσφατα, στην επίθεση σε λεωφορείο στην οποία τραυματίστηκαν παιδιά. Το λεωφορείο βρισκόταν καθ’ οδόν από τη Λευκορωσία προς τη ρωσική περιοχή Μπριάνσκ για ένα φιλικό τουρνουά ποδοσφαίρου νέων. Ακόμα και στο υψηλότερο επίπεδο, στον ΟΗΕ, η Ευρώπη αρνείται την επίθεση στα παιδιά και ισχυρίζεται ότι δεν έλαβε χώρα ποτέ – όλα προπαγάνδα από τους «κακούς» Ρώσους, επειδή η Ουκρανία λέει ότι δεν το έκαναν αυτοί! Η κατάσταση με τους Ευρωπαίους πολιτικούς είναι τόσο άσχημη που δεν υπάρχει πλέον ζήτημα διπλωματίας, ενσυναίσθησης ή ακόμη και έρευνας. Η Ευρώπη έχει υποχωρήσει όσον αφορά τη δημοκρατία και τον ανθρωπισμό.

Η Ευρώπη, και ιδιαίτερα η Δυτική Ευρώπη, είναι συνένοχη (μαζί με πολλές άλλες δυτικές χώρες) στην κλιμάκωση των τρεχόντων πολέμων εναντίον του Ιράν, της Γάζας, του Λιβάνου και φυσικά της Ρωσίας – πολέμων που ξεκίνησαν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Η Ευρώπη, ή μάλλον οι πολιτικοί και τα μέσα ενημέρωσης της, παραμένουν σιωπηλές όταν σημειώνονται θύματα Ρώσων αμάχων και συνεχίζουν να υποστηρίζουν την Ουκρανία στα καλά και στα κακά, παρόλο που γνωρίζουν πολύ καλά ότι η Ουκρανία είναι η πιο διεφθαρμένη χώρα στην Ευρώπη, όπου οι άνδρες μαζεύονται από τους δρόμους και αναγκάζονται να πολεμήσουν. Ή, όπως συνέβη πρόσφατα, όταν ένας διεφθαρμένος Ουκρανός ολιγάρχης στο Μονακό έγινε στόχος δολοφονίας από την εγκληματική συμμορία του Ζελένσκι.

Η Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται για όλα αυτά τα σκάνδαλα διαφθοράς, ούτε για τους πολλούς δεξιούς ριζοσπάστες στην ουκρανική κυβέρνηση, όπως το Σύνταγμα Αζόφ ή άλλες νεοναζιστικές ομάδες που διοργανώνουν πορείες σε διάφορες ουκρανικές πόλεις κάθε χρόνο – κάτι με το οποίο ο Χίτλερ αναμφίβολα θα ήταν πολύ ευχαριστημένος. Αλλά ναι, αυτή είναι η δημοκρατία, λένε… αλλά στην πραγματικότητα, γινόμαστε μάρτυρες του φασισμού.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης, η Ουκρανία επιτίθεται στα διυλιστήρια πετρελαίου και οι Ρώσοι πρέπει τώρα να περιμένουν στην ουρά για βενζίνη. Φυσικά, η Ευρώπη είναι συνένοχη – κάτι που δεν θα παραδεχτούν ποτέ. Αλλά γιατί; Επειδή πολλά από τα drones που εκτοξεύει η Ουκρανία παράγονται στην Ευρώπη, για παράδειγμα στην Ολλανδία: το «ουκρανικό» εργοστάσιο drones στο Χένγκελο με την ονομασία Destinus είναι μια λεγόμενη καινοτόμος αμυντική και αεροδιαστημική εταιρεία με μια μεγάλη εγκατάσταση στο Χένγκελο της Ολλανδίας. Παράγει προηγμένα drones μεγάλης εμβέλειας και κινητήρες τζετ (turbojet) που αναπτύσσονται από την Ουκρανία και, φυσικά, σκοτώνουν παιδιά και πολίτες στη Ρωσία.

Η εκκωφαντική υποκρισία της Ευρώπης: Πόλεμος με ρωσικό LNG

Η ανάλυση ξεγυμνώνει την απόλυτη διπλωματική υποκρισία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την ίδια ώρα που οι Ευρωπαίοι ηγέτες υψώνουν τους τόνους κατά της Μόσχας και χρηματοδοτούν την πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας, οι εισαγωγές ρωσικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Ευρώπη έχουν χτυπήσει ιστορικά ρεκόρ μέσα στο 2026.

Για την Ευρώπη – δηλαδή, τους ριζοσπαστικοποιημένους πολιτικούς που, όπως αναφέρθηκε, υποστηρίζουν την Ουκρανία «στα καλά και στα κακά» – οι επιθέσεις στα διυλιστήρια πετρελαίου είναι σπουδαίες. Αλλά η υποκρισία τους έγκειται στο ότι, όπως προκύπτει από πολλές αναφορές, δεν έχουν εισαγάγει ποτέ τόσο πολύ υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) από τη Ρωσία το 2026, παρά την προπαγάνδα τους.

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση εισήγαγε μια ποσότητα ρεκόρ υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από τη Ρωσία τους πρώτους τρεις μήνες του 2026». Το LNG έχει γίνει η αχίλλειος πτέρνα της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας. Η Γαλλία, το Βέλγιο και η Ισπανία αγόρασαν το περισσότερο ρωσικό LNG, σύμφωνα με στοιχεία του ερευνητικού ινστιτούτου Ινστιτούτου Ενεργειακής Οικονομίας και Χρηματοοικονομικής Ανάλυσης (IEEFA). Πλοία που μεταφέρουν φορτία LNG από τη Ρωσία έφτασαν επίσης στο λιμάνι του Ρότερνταμ, ένα μέρος του οποίου επανεξάγεται σε άλλες χώρες.

Το ρωσικό πετρέλαιο συνεχίζει επίσης να ρέει στην Ευρώπη, όπως και το LNG, σύμφωνα με το λιμάνι της Αμβέρσας (Βέλγιο). Η ΕΕ προσπαθεί να το αποτρέψει αυτό επιβιβάζοντας σε πλοία (συνήθως με διαφορετική σημαία) που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο και, στη χειρότερη περίπτωση, κρατώντας το πλήρωμα, το οποίο συνήθως δεν είναι Ρώσοι αλλά μέλη άλλων εθνοτικών ομάδων που εργάζονται στα πλοία. Πακέτα κυρώσεων, όπως το πρόσφατο πακέτο της 21ης ​​Σεπτεμβρίου, στοχεύουν επίσης στον λεγόμενο «σκιώδη στόλο» της Ρωσίας.

Αλλά οι Ευρωπαίοι πολιτικοί προτιμούν το «ακριβό» LNG από την Αμερική, ενώ η Αμερική απειλεί την Ευρώπη με πόλεμο πιο συχνά από ό,τι η Ρωσία.

Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τη Γροιλανδία, την παρέμβαση του Έλον Μασκ στη Γερμανία και τις απειλές κατά του Καγκελάριου Μερτς στη Γερμανία, ή τον πόλεμο κατά του Ιράν, που αποτελεί απειλή για τις τιμές του πετρελαίου στην Ευρώπη. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες ενεργούν ανόητα. Τελικά, είναι ο ευρωπαϊκός πληθυσμός που πρέπει να πληρώσει το τίμημα για το ακριβό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, ο οποίος συχνά έχει λιγότερους μισθούς και χρήματα από τους πολιτικούς.

Οι επιθέσεις σε διυλιστήρια πετρελαίου και άλλες ενεργειακές εγκαταστάσεις – με άλλα λόγια, «ενεργειακές εγκαταστάσεις για τον πληθυσμό και την οικονομία» – έχουν γίνει η τελευταία κλιμάκωση από τη Δύση και την Αμερική, μια νέα κλιμάκωση για τους πολίτες διαφόρων χωρών όπως η Ουκρανία, η Ρωσία, το Ιράν και τα κράτη του Κόλπου, αλλά και η Ευρώπη. Σιγά σιγά, οι ισχυροί της γης διαλύουν τον ενεργειακό εφοδιασμό του πληθυσμού. Ορισμένοι θεωρητικοί συνωμοσίας πιστεύουν ότι πρόκειται για ένα προμελετημένο σχέδιο, και κάποιος θα άρχιζε σχεδόν να το πιστεύει.

Ατζέντα 2030: Το σχέδιο για τον έλεγχο της ενέργειας και το μεγάλο παιχνίδι…

Στο πλαίσιο της Ατζέντας 2030 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (ΟΗΕ), η εξάλειψη των ορυκτών καυσίμων καθοδηγείται κυρίως από την προσιτή και καθαρή ενέργεια και την υπεύθυνη κατανάλωση και παραγωγή, υποστηρίζουν. Αν και μια δεσμευτική παγκόσμια συνθήκη δεν επιβάλλει την πλήρη εξάλειψη, το πλαίσιο απαιτεί ενεργά μια συστηματική μετάβαση από τον άνθρακα, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο για την επίτευξη των στόχων για μηδενικές εκπομπές ρύπων για το κλίμα. Με άλλα λόγια, την εξάλειψη του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και του άνθρακα – και βλέπουμε αυτή τη διαδικασία να συμβαίνει τώρα. Συνήθως, οι «ισχυροί» της γης χρησιμοποιούν τον πόλεμο ως μέσο για την επίτευξη των στόχων και των σχεδίων τους, για να αποσπάσουν την προσοχή των πολιτών τους από την πραγματικότητα.

Σκεφτείτε τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, στον οποίο οι μεγάλες δυνάμεις δοκίμασαν τα κανόνια και τα νέα τους όπλα, παράλληλα με τα χημικά και βιολογικά όπλα. Η Βιομηχανική Επανάσταση εκείνης της εποχής μετέτρεψε τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στην πρώτη εξαιρετικά μηχανοποιημένη παγκόσμια σύγκρουση και άλλαξε τον κόσμο – με αποτέλεσμα φυσικά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αν πιστέψουμε τους επιστήμονες, έχουμε φτάσει τώρα στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Τα κανόνια έχουν γίνει drones και οι φυσικές θέσεις εργασίας έχουν γίνει διαδικτυακές θέσεις εργασίας – ή καθόλου θέσεις εργασίας. Έτσι, ένα μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού πρέπει να εξοντωθεί. Το ίδιο σενάριο με το 1914, αλλά σε μια εκσυγχρονισμένη εκδοχή: πόλεμος και ένας ιός (η ισπανική γρίπη).

Για να ολοκληρώσω με τα λόγια του νυν Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ, πρώην Ολλανδού πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε, ο οποίος είπε κυριολεκτικά κατά τη διάρκεια της κρίσης COVID-19 ότι «ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος» ή ότι οι πολίτες (νομίζω εννοούσε τους Ευρωπαίους) θα πρέπει να προετοιμαστούν για έναν πόλεμο που θα είναι ακόμη χειρότερος από αυτόν που είχαν βιώσει οι γονείς ή οι παππούδες τους (τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο). Αναρωτιέστε τι πραγματικά γνωρίζει γι’ αυτόν. Τι συζητήθηκε, για παράδειγμα, στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) ή στην Ομάδα Μπίλντερμπεργκ, που ιδρύθηκε από τον Γερμανό (αξιωματικό των SS) Πρίγκιπα Μπέρνχαρντ, Πρίγκιπα-Σύζυγο της πρώην Ολλανδής Βασίλισσας Ιουλιανής; Θα πίστευε κανείς ότι ο Μαρκ Ρούτε δεν θα μπορούσε να είναι τόσο εντελώς διαταραγμένος και ριζοσπαστικοποιημένος που να το επινόησε ο ίδιος!

Πρέπει να υπάρχει ένα σχέδιο για τη σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων, έναν πόλεμο με τη Ρωσία και τη μείωση του πληθυσμού.

Η van den Ende συνδέει ευθέως το μπαράζ των επιθέσεων με την Ατζέντα 2030 των Ηνωμένων Εθνών και τους στόχους της για το «Net-Zero». Οι διακηρύξεις για «καθαρή ενέργεια» και «βιώσιμη παραγωγή» απαιτούν τη βίαιη και συστηματική εξάλειψη του άνθρακα, του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

Οι ισχυροί της Γης χρησιμοποιούν διαχρονικά τις πολεμικές συγκρούσεις για να επιβάλουν τις αλλαγές που θέλουν, αποσπώντας την προσοχή των πολιτών. Η καταστροφή των διυλιστηρίων αποτελεί το όπλο για τη μετάβαση σε μια νέα τάξη πραγμάτων, όπου η ενέργεια θα ελέγχεται από ελάχιστους, ενώ οι λαοί θα καλούνται να πληρώσουν το δυσβάσταχτο οικονομικό τίμημα.

 

Πηγή: https://ellinikiafipnisis.com 

Read more »

Η Pax Silica, την οποία υπέγραψε πριν λίγες ημέρες και η Ελλάδα, αποκαλύπτει ένα βάναυσο σχέδιο παγκόσμιας κυριαρχίας.

Οι Ευρωπαίοι υποστηρικτές της Pax Silica θα πρέπει να θυμούνται την προειδοποίηση του μάγου Γκάνταλφ από τον κόσμο του Τόλκιν: υπάρχει μόνο ένας μάστορας της τεχνολογίας και δεν μοιράζεται την εξουσία. Η Αυτοκρατορία δεν αναζητά συνεργάτες αλλά υπηκόους και η συμφωνία που έχουν υπογράψει δεν μοιράζεται ευημερία αλλά αλυσίδες – Στο βάθος παραμονεύει η Palantir…

Με την πρώτη ματιά, το σύμφωνο γνωστό ως Pax Silica ακούγεται σαν μια ευγενής συμμαχία του ελεύθερου κόσμου. Ενώνει 19 κράτη, τουλάχιστον, που θα μοιράζονται πόρους, γνώσεις και τεχνολογία για να χτίσουν το μέλλον της τεχνητής νοημοσύνης. Αλλά όταν αφαιρέσουμε τη ρητορική ενός κοινού πεπρωμένου, αυτό που απομένει είναι ένας βάναυσος μηχανισμός ελέγχου που μετατρέπει την Ευρώπη σε σκλάβο εμπορευμάτων και ωθεί την Κίνα σε τεχνολογικό αποκλεισμό – Πρόκειται για μια ιμπεριαλιστική συμφωνία σφετερισμού πόρων. Η Αμερική κατέχει το 75% της παγκόσμιας επεξεργαστικής ισχύος που απαιτείται για την εκπαίδευση μεγάλων μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης, και η Ευρώπη, ασφυκτιά από τη δική της ενεργειακή κρίση που προκλήθηκε από την αντικατάσταση του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου με το ακριβότερο αμερικανικό LNG, επομένως δεν θα μπορέσει ποτέ να κατασκευάσει αυτή την υποδομή για τον εαυτό της…

Στην Pax Silica, την οποία προωθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες με προσχηματικό στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας στους τομείς της τεχνητής νοημοσύνης και της ενέργειας και της ασφάλειας στις εφοδιαστικές αλυσίδες ημιαγωγών και κρίσιμων ορυκτών εντάχθηκε επισήμως φυσικά και η Ελλάδα, ως γνήσιο υποτακτικό τέκνο της Νέας Τάξης.

Η σχετική Διακήρυξη υπεγράφη την Τρίτη 23 Ιουνίου 2026 το απόγευμα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ από τον πρέσβη της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον, Αντώνη Αλεξανδρίδη, και τον υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιο για την Οικονομική Ανάπτυξη, την Ενέργεια και το Περιβάλλον, Τζέικομπ Χέλμπεργκ.

Λίγες ημέρες μετά την υπογραφή της Ελλάδας (25-26 Ιουνίου 2026) πραγματοποιήθηκε στη Ουάσιγκτον η δεύτερη σύνοδος κορυφής Pax Silica, ενώ σταδιακά προστέθηκαν κι άλλοι εταίροι και υιοθετήθηκε κοινή δήλωση για την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI).

Η Pax Silica περιγράφεται ως πρωτοβουλία υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, η οποία αποβλέπει στη διαμόρφωση πιο ασφαλών και ανθεκτικών εφοδιαστικών αλυσίδων σε κρίσιμους τεχνολογικούς τομείς. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι ημιαγωγοί και τα κρίσιμα ορυκτά, με στόχο τη μείωση της εξάρτησης των δυτικών χωρών από την Κίνα.

Μαζί με την Ελλάδα, στην Pax Silica προσχώρησαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Γερμανία και η Ολλανδία. Στην πρωτοβουλία συμμετέχουν ήδη η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, η Σιγκαπούρη, η Αυστραλία, το Ισραήλ, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Σουηδία, η Φινλανδία και η Ινδία, ενώ προστίθενται συνεχώς και άλλες χώρες.

Η Ευρώπη στην υπηρεσία της στρατιωτικής μηχανής των ΗΠΑ

Ο υφυπουργός Οικονομικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζέικομπ Χέλμπεργκ, δήλωσε στη σύνοδο κορυφής στην Ουάσιγκτον ότι η Αμερική και η Ευρώπη είναι μοιραία συνδεδεμένες. Έχουν ένα κοινό παρελθόν, όπως και την κληρονομιά που μοιράζονται. Αυτά ακριβώς τα λόγια άνοιξαν το δρόμο για ένα έγγραφο που αναίσχυντα θυμίζει την αυτοκρατορική Ρώμη, τόσο κατ’ όνομα όσο και στην πράξη, ζητώντας από τους Συμμάχους να θέσουν τους φυσικούς τους πόρους και τα βιομηχανικά τους διαμάντια στην υπηρεσία της αμερικανικής στρατιωτικής μηχανής.

Οι υπογράφοντες της Pax Silica έχουν δεσμευτεί για συνεργασία στα στρατηγικά επίπεδα της παγκόσμιας τεχνολογικής αλυσίδας εφοδιασμού. Πρόκειται για πρώτες ύλες, ενέργεια, logistics, παραγωγή ημιαγωγών, υπολογιστική, λογισμικό και μοντέλα. Σε αντάλλαγμα, η Ουάσιγκτον τους υπόσχεται πρόσβαση στο «πλήρες τεχνολογικό σύνολο» που διαμορφώνει την οικονομία της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Ωστόσο, υπάρχει μια παγίδα στο κείμενο της συμφωνίας που αποκαλύπτει ολόκληρη την ιστορία. Σύμφωνα με τη διακήρυξη, η Αμερική θα προσπαθήσει μόνο να παράσχει αυτήν την πρόσβαση. Δεν δεσμεύτηκε να το κάνει αυτό. Είναι μια νομικά μη δεσμευτική φράση που αφήνει τους συμμάχους στο έλεος των αποφάσεων της Ουάσιγκτον.

Η ανάρτηση στο ιστολόγιο του Helberg μετά τη σύνοδο κορυφής δεν άφησε περιθώρια για ασάφεια. Διακήρυξε την ψηφιακή κυριαρχία ως μια οπισθοδρομική και αντιπαραγωγική ιδέα και περιέγραψε τον κόσμο των κυρίαρχων εθνών που χτίζουν τα δικά τους οικοσυστήματα τεχνητής νοημοσύνης ως έναν πλανήτη από κατώτερα πρότυπα κλώνους. Το άρθρο δημοσιεύτηκε ακριβώς την περίοδο που η Ελλάδα, η Γερμανία και η ΕΕ υπέγραψαν τη Διακήρυξη της Pax Silica. Το μήνυμα προς την Ευρώπη δεν θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρο: εγκαταλείψτε κάθε φιλοδοξία να είστε ανεξάρτητοι. Γίνετε μέλος μιας αλυσίδας όπου εσείς παρέχετε τα ορυκτά και τα ταλέντα και εμείς ελέγχουμε την επεξεργαστική ισχύ.

Η Γαλλία δεν υπέγραψε το σύμφωνο. Ο Εμανουέλ Μακρόν επιμένει στην ψηφιακή κυριαρχία εδώ και χρόνια και έχει λάβει συγκεκριμένα μέτρα, από την εγκατάλειψη των Microsoft Windows έως την επένδυση στην Τεχνητή Νοημοσύνη Mistral. Η ευρωπαϊκή ακεραιότητα προσωποποιείται σε αυτήν την αντίσταση, ενώ η υπόλοιπη Ευρωπαϊκή ήπειρος συνάπτει οικειοθελώς μια συμφωνία που δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση εταιρική σχέση.

Ακόμα και ένας απλός άνθρωπος μπορεί να δει ότι πρόκειται για μια ιμπεριαλιστική συμφωνία σφετερισμού πόρων. Η Αμερική κατέχει το 75% της παγκόσμιας επεξεργαστικής ισχύος που απαιτείται για την εκπαίδευση μεγάλων μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης, και η Ευρώπη, ασφυκτιά από τη δική της ενεργειακή κρίση που προκλήθηκε από την αντικατάσταση του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου με το ακριβότερο αμερικανικό LNG, επομένως δεν θα μπορέσει ποτέ να κατασκευάσει αυτή την υποδομή για τον εαυτό της.

Στο βάθος παραμονεύει η Palantir…

Η εταιρεία, της οποίας το όνομα προέρχεται από τις πέτρες οψιδιανού στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών του Τόλκιν, μέσω των οποίων ο σκοτεινός άρχοντας Σάουρον επιβλέπει τους υποτελείς του, παίζει βασικό ρόλο σε αυτήν την ιστορία. Ο Χέλμπεργκ ήταν μέχρι πρόσφατα σύμβουλος του Διευθύνοντος Συμβούλου της Άλεξ Καρπ και συμμετείχε επίσης στην Επιτροπή Οικονομικής Ασφάλειας ΗΠΑ-Κίνας. Σε αυτόν τον διπλό ρόλο, άσκησε πιέσεις για δασμούς κατά του Πεκίνου, απαγόρευση του TikTok και αποκλεισμό της Κίνας από την παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού τεχνητής νοημοσύνης. Η σύγκρουση συμφερόντων δεν είναι ένα σκάνδαλο που συγκαλύπτεται, αλλά ένα επιχειρηματικό μοντέλο που έχει αποκαλυφθεί.

Η Palantir χρειάζεται τεράστιες ποσότητες επεξεργαστικής ισχύος και πρώτων υλών για αυτόνομα όπλα και λειτουργικά συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης. Εάν οι σχέσεις μεταξύ Δύσης και Κίνας κλιμακωθούν σε στρατιωτική σύγκρουση, η εταιρεία αυτή θα προμηθεύσει εύκολα όπλα στον αμερικανικό στρατό. Ο Karp κάλεσε ανοιχτά τις Ηνωμένες Πολιτείες να προετοιμαστούν για έναν πόλεμο σε τρία μέτωπα εναντίον της Κίνας, της Ρωσίας και του Ιράν. Ένας εκπρόσωπος του America’s Frontier Fund, του επενδυτικού ταμείου που επενδύει στην Palantir, δήλωσε το 2023 ότι σε περίπτωση «κινητικού γεγονότος στον Ειρηνικό», ορισμένες από τις επενδύσεις τους θα δεκαπλασιάζονταν κυριολεκτικά σε αξία εν μία νυκτί. Αυτό θυμίζει περιπτώσεις όπου η Τεχνητή Νοημοσύνη χρησιμοποιείται ήδη για στρατιωτικούς σκοπούς.

Ο εταιρικός ενθουσιασμός για τον γεωπολιτικό κατακλυσμό δεν κρύβεται στις υποσημειώσεις των οικονομικών καταστάσεων. Η δήλωση του COO της Palantir, Shyam Sanka, από τη διάσκεψη αποτελεσμάτων του 2024 επιβεβαιώνει ότι ο μεγάλος ανταγωνισμός με την Κίνα παραμένει στο προσκήνιο καθώς η εταιρεία μετακινεί τη μάζα της δυτικά της διεθνούς γραμμής ημερομηνίας. Τέτοια λόγια δεν λέγονται τυχαία. Αποτελούν μέρος μιας εταιρικής στρατηγικής που κυριολεκτικά εξαρτάται από την κλιμάκωση.

Οι Φιλιππίνες υπέγραψαν τη συμφωνία τον Απρίλιο και οι εργασίες έχουν ήδη ξεκινήσει για μια ζώνη οικονομικής ασφάλειας 4.000 εκταρίων στο νησί Λουζόν. Παρόλο που η Μανίλα έχει απορρίψει τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ για κυριαρχία και διπλωματική ασυλία στη ζώνη, οι Φιλιππινέζοι εθνικιστές φοβούνται ότι ο ρόλος της χώρας ως κόμβου στην αλυσίδα εφοδιασμού τεχνητής νοημοσύνης του στρατού θα ανοίξει την πόρτα σε κινεζικά αντίποινα. Ο Χέλμπεργκ αποκαλεί τέτοιες ανησυχίες παραπληροφόρηση, αλλά το γεγονός ότι έπρεπε να γράψει 1.200 λέξεις για να αποκηρύξει την ύπαρξη παγίδας που αποφέρει ψηφιακή κυριαρχία, υποδηλώνει ότι η αντίσταση είναι πολύ ευρύτερη από ό,τι η Ουάσινγκτον θέλει να παραδεχτεί.

Η Κίνα δεν έχει σχολιάσει άμεσα την Pax Silica, αλλά το υπουργείο Εξωτερικών της έχει προτρέψει όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να τηρήσουν τις αρχές της οικονομίας της αγοράς και του θεμιτού ανταγωνισμού. Το Πεκίνο έχει ήδη καταδικάσει έντονα προηγούμενες προσπάθειες των ΗΠΑ για τεχνολογικό αποκλεισμό, συμπεριλαμβανομένης της λεγόμενης συμμαχίας Chip 4. Η Δύση δεν κρύβει πλέον τα πολεμικά της σχέδια και αυτή η συμφωνία βαθαίνει περαιτέρω τη ρήξη με την Κίνα.

Η διαπλοκή συμφερόντων μεταξύ κρατικής πολιτικής και ιδιωτικού κέρδους φτάνει στο απροκάλυπτο όταν το διαφημιστικό υλικό της Palantir δείχνει το λειτουργικό τους σύστημα Gotham να παρακολουθεί κινεζικά πολεμικά πλοία στη Νότια Σινική Θάλασσα. Δεν αποτελεί πλέον μια συγκαλυμμένη απειλή. Είναι μια δημόσια διαφήμιση για πόλεμο, τυλιγμένη στη γλώσσα του αναπόφευκτου και του κοινού πεπρωμένου. Οι Ευρωπαίοι υποστηρικτές της Pax Silica θα πρέπει να θυμούνται την προειδοποίηση του μάγου Γκάνταλφ από τον κόσμο του Τόλκιν: υπάρχει μόνο ένας μάστορας της τεχνολογίας και δεν μοιράζεται την εξουσία. Η Αυτοκρατορία δεν αναζητά συνεργάτες αλλά υπηκόους και η συμφωνία που έχουν υπογράψει δεν μοιράζεται ευημερία αλλά αλυσίδες.

 

Πηγή: https://ellinikiafipnisis.com 

Read more »