Νέα τηλεφωνική απάτη με κλωνοποίηση φωνής: Πώς παγιδεύουν την οικογένειά σου με AI

Νέα μορφή τηλεφωνικής απάτης βρίσκεται στο στόχαστρο των Αρχών, καθώς οι επιτήδειοι μπορούν πλέον να αξιοποιήσουν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) για να κλωνοποιήσουν ή να μιμηθούν τη φωνή ενός ανθρώπου και στη συνέχεια να εξαπατήσουν συγγενείς του.

Ένα χαρακτηριστικό περιστατικό δείχνει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να στηθεί η παγίδα.

Γυναίκα έλαβε μήνυμα με φωνή που έμοιαζε με εκείνη του πατέρα της και άκουσε οδηγίες να συγκεντρώσει τα χρυσαφικά του σπιτιού σε μια σακούλα και να τα πετάξει από το μπαλκόνι, ώστε να τα παραλάβει κάποιος.

Η απάτη αποκαλύφθηκε όταν επικοινώνησε με τον πραγματικό πατέρα της και διαπίστωσε ότι δεν είχε ζητήσει ποτέ κάτι τέτοιο.

Το περιστατικό δείχνει ότι οι τηλεφωνικές απάτες περνούν πλέον σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Ο απατεώνας δεν χρειάζεται να προσποιηθεί μόνο ότι είναι συγγενής. Μπορεί να επιχειρήσει να κάνει και τη φωνή του να ακούγεται σαν τη φωνή του πραγματικού ανθρώπου.

Πώς στήνεται η παγίδα

Στις παραδοσιακές τηλεφωνικές απάτες, οι δράστες χρησιμοποιούν ένα επείγον σενάριο για να προκαλέσουν πανικό στο θύμα.

Μπορεί να ισχυριστούν ότι ένα παιδί ή εγγόνι έχει εμπλακεί σε τροχαίο, βρίσκεται σε νοσοκομείο ή αντιμετωπίζει κάποιο άλλο σοβαρό πρόβλημα και χρειάζεται άμεσα χρήματα.

Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί πλέον να προσθέσει ένα ιδιαίτερα πειστικό στοιχείο σε αυτή την πρακτική: τη φωνή.

Ένα άτομο μπορεί να ακούσει στην άλλη άκρη της γραμμής μια φωνή που μοιάζει εκπληκτικά με εκείνη του παιδιού, του γονέα ή άλλου συγγενή του. Οι δράστες στη συνέχεια χρησιμοποιούν την υποτιθέμενη ανάγκη για άμεση βοήθεια ώστε να πιέσουν το θύμα να ενεργήσει χωρίς να προλάβει να ελέγξει την πληροφορία.

Από πού μπορούν να βρουν τη φωνή

Για την προσπάθεια δημιουργίας μιας συνθετικής φωνής μπορεί να αξιοποιηθεί διαθέσιμο ηχητικό υλικό.

Ένα βίντεο που έχει αναρτηθεί δημόσια στα social media ή άλλο περιεχόμενο στο οποίο ακούγεται καθαρά ένα άτομο μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να αποτελέσει δείγμα για εργαλεία κλωνοποίησης φωνής.

Παράλληλα, οι δράστες μπορούν να επιχειρήσουν να αποσπάσουν προσωπικές πληροφορίες μέσω μιας προηγούμενης τηλεφωνικής επικοινωνίας.

Σε ένα τέτοιο σενάριο, το πρώτο τηλεφώνημα μπορεί να φαίνεται εντελώς άσχετο με την πραγματική απάτη. Ο στόχος όμως μπορεί να είναι η συγκέντρωση στοιχείων όπως το ονοματεπώνυμο, η οικογενειακή κατάσταση ή ένα δείγμα φωνής.

Στη συνέχεια, οι πληροφορίες αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προσέγγιση συγγενικού προσώπου.

Η ΕΛ.ΑΣ. έχει προειδοποιήσει για τη χρήση AI

Η Ελληνική Αστυνομία έχει ενημερώσει τους πολίτες για περιστατικά στα οποία εξετάζεται η πιθανή χρήση εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης για τη μίμηση ή αναπαράσταση της φωνής οικείων προσώπων.

Σύμφωνα με το σενάριο που έχει περιγραφεί από τις Αρχές, οι δράστες μπορούν αρχικά να επικοινωνήσουν με ένα άτομο και να αποσπάσουν ένα δείγμα φωνής του. Στη συνέχεια μπορεί να στραφούν σε συγγενή του, δημιουργώντας ένα υποτιθέμενο επείγον περιστατικό.

Η Αστυνομία έχει διευκρινίσει ότι τα περιστατικά στα οποία εξετάζεται συγκεκριμένα η χρήση αυτής της μεθόδου είναι μέχρι στιγμής περιορισμένα.

Ωστόσο, η εξέλιξη της τεχνολογίας δημιουργεί μια νέα δυνατότητα για τους απατεώνες, καθώς μια γνώριμη φωνή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ενισχύσει την αξιοπιστία ενός ψεύτικου σεναρίου.

Δεν χρειάζεται να έχει παραβιαστεί το κινητό

Η κλωνοποίηση φωνής δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι δράστες έχουν αποκτήσει πρόσβαση στο κινητό ή στους λογαριασμούς του ανθρώπου που μιμούνται.

Η φωνή μπορεί να υπάρχει ήδη σε δημόσιο περιεχόμενο ή να έχει καταγραφεί κατά τη διάρκεια μιας τηλεφωνικής συνομιλίας.

Αυτό σημαίνει ότι η προστασία δεν αφορά μόνο τους κωδικούς και τις ηλεκτρονικές συσκευές. Αφορά και τις πληροφορίες που δημοσιοποιούμε, καθώς και το πόσο εύκολα δίνουμε προσωπικά στοιχεία σε αγνώστους κατά τη διάρκεια μιας τηλεφωνικής επικοινωνίας.

Δεν ζητούν πάντα τραπεζική μεταφορά

Το περιστατικό με τα χρυσαφικά δείχνει και κάτι ακόμη.

Ο στόχος των απατεώνων δεν είναι απαραίτητα να πείσουν το θύμα να κάνει ηλεκτρονική μεταφορά χρημάτων.

Μπορούν να του ζητήσουν να βγάλει από το σπίτι μετρητά, κοσμήματα ή άλλα αντικείμενα αξίας και να τα παραδώσει με κάποιον τρόπο σε συνεργό τους.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η οδηγία ήταν να τοποθετηθούν τα χρυσαφικά σε σακούλα και να πεταχτούν από το μπαλκόνι.

Το σχέδιο θα μπορούσε να έχει ολοκληρωθεί μέσα σε λίγα λεπτά εάν η γυναίκα δεν είχε αποφασίσει να ελέγξει την πληροφορία επικοινωνώντας με τον πατέρα της.

Πώς θα καταλάβετε ότι πρόκειται για απάτη

Το σημαντικότερο στοιχείο είναι η πίεση για άμεση δράση.

Όταν κάποιος υποστηρίζει ότι είναι συγγενής και ζητά χρήματα, κοσμήματα, κωδικούς ή οποιαδήποτε άλλη ενέργεια που πρέπει να γίνει αμέσως, δεν πρέπει να ακολουθήσετε τις οδηγίες χωρίς επιβεβαίωση.

• Οι πολίτες θα πρέπει:να τερματίζουν την ύποπτη επικοινωνία,
• να καλούν οι ίδιοι τον συγγενή στον αριθμό που ήδη γνωρίζουν,
• να επικοινωνούν με δεύτερο μέλος της οικογένειας εάν δεν μπορούν να βρουν τον συγκεκριμένο άνθρωπο,
• να μην παραδίδουν χρήματα ή τιμαλφή σε άγνωστα πρόσωπα,
• να μην αφήνουν αντικείμενα σε σημεία που τους υποδεικνύονται τηλεφωνικά,
• να μην αποκαλύπτουν προσωπικά ή τραπεζικά στοιχεία.

Χρήσιμη μπορεί να είναι επίσης μια συμφωνημένη οικογενειακή «λέξη ασφαλείας», την οποία θα γνωρίζουν μόνο τα μέλη της οικογένειας και θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

Η βασική συμβουλή είναι πλέον ακόμη πιο σημαντική: μην εμπιστεύεστε μια φωνή μόνο και μόνο επειδή ακούγεται γνώριμη.

Με ένα δεύτερο τηλεφώνημα στον πραγματικό συγγενή μπορεί να αποκαλυφθεί μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα μια απάτη που έχει σχεδιαστεί ώστε να φαίνεται απολύτως αληθινή.

 

Πηγή: https://www.pronews.gr 

Read more »

Άνετη πρωτιά του κόμματος του Πούτιν στις ρωσικές βουλευτικές εκλογές – Ενοχλημένοι οι διεθνιστές

Συνεχίζει ακάθεκτη η Μόσχα

Ενόχλησε την διεθνιστική Δύση ότι το κόμμα του Βλαντίμιρ Πούτιν κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία τις βουλευτικές εκλογές που ολοκληρώθηκαν χθες Κυριακή και αμαυρώθηκαν από κυβερνοεπιθέσεις και επιδρομές ουκρανικών μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων, τις οποίες η Μόσχα διεμήνυσε πως θα ανταποδώσει.

Η ψηφοφορία διεξήχθη επίσης στις περιφέρειες που έχει θέσει υπό έλεγχο και λέει πως έχει προσαρτήσει η Μόσχα.

Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά αποτελέσματα που μεταδόθηκαν από ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων μετά την καταμέτρηση του 50% και κάτι των ψηφοδελτίων, η Ενωμένη Ρωσία, το προεδρικό κόμμα, έλαβε το 57,8% των ψήφων, έναντι 13,7% των κομμουνιστών και 8,7% των εθνικιστών του LDPR.

Με δεδομένη αυτή την τάση και τον τρόπο που διεξάγονται οι εκλογές, το κυβερνών κόμμα αναμένεται να διατηρήσει την πλειοψηφία δυο τρίτων στις έδρες στη Δούμα, κάτι που εξ ορισμού σημαίνει πως έχει τη δυνατότητα αναθεώρησης του Συντάγματος, κατά προβολές του κρατικού πρακτορείου ειδήσεων TASS.

Η τελευταία ημέρα της ψηφοφορίας αμαυρώθηκε από ουκρανική επιδομή στην οποία εξαπολύθηκαν πάνω από χίλια drones. Στην ίδια τη Μόσχα, μεγάλο διυλιστήριο υπέστη ζημιά, σύμφωνα με τον δήμαρχο Σεργκέι Σαμπιάνιν, ο οποίος κατήγγειλε την επίθεση «άνευ προηγουμένου», η οποία «προφανώς σχεδιάστηκε με σκοπό να προκαλέσει προβλήματα στις εκλογές».

Χθες βράδυ το ρωσικό υπουργείο Άμυνας τόνισε πως «θα συνεχίσει και θα εντείνει» τα πλήγματα με «όπλα υψηλής ακρίβειας εναντίον στρατιωτικών στόχων στο Κίεβο» σε αντίποινα.

Παράλληλα η ρωσική εκλογική επιτροπή έκανε λόγο για «πάνω από χίλια» κύματα κυβερνοεπιθέσεων με σκοπό να κορεστούν τα συστήματα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, καθώς και εναντίον «τηλεπικοινωνιακών υποδομών στο σύνολο της Ρωσίας».

Οι επιθέσεις αυτές έγιναν από «ομάδες με ιδιαίτερο επαγγελματισμό και καλά συντονισμένες, που χρησιμοποίησαν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης», σύμφωνα με την κ. Παμφίλαβα, που είδε «ενδείξεις ουκρανικής ανάμιξης».

Φυσικά υπήρξαν διεθνιστικές αντιδράσεις σε σχέση με ακόμα μία νίκη του Πούτιν στην Ρωσία.

Η «Αρκούδα» πάντως αγνοεί την Δύση και προχωρά με βάση το δικό της πλάνο.



Πηγή: https://www.el.gr

Read more »

O μύθος για την Αγιά Σοφιά επιβεβαιώθηκε: Υπόγειες σήραγγες 1.600 ετών και μήκους 9 χλμ ήρθαν στο φως

Ο αστικός μύθος για την ύπαρξη εκτεταμένου υπόγειου περάσματος κάτω από την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη επιβεβαιώθηκε από τον Τούρκο υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού Μεχμέτ Νουρί Ερσόι, ο οποίος έκανε λόγο για τμήματα σηράγγων συνολικού μήκους περίπου 9 χιλιομέτρων.

Ο Τούρκος υπουργός, μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στο Καχραμανμαράς, ανέφερε ότι οι εργασίες καθαρισμού και αποκατάστασης των προσβάσιμων τμημάτων βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, σημειώνοντας ότι σε αρκετά σημεία η πρόσβαση εμποδίζεται από καταρρεύσεις. «Μόλις ολοκληρωθούν οι εργασίες, μπορούμε να αξιολογήσουμε το άνοιγμα των κατάλληλων και ασφαλών τμημάτων για τους επισκέπτες», τόνισε.

Η αναφορά του υπουργού στις υπόγειες διαδρομές έρχεται σε συνέχεια δήλωσης που είχε κάνει το Φεβρουάριο του 2026, όταν είχε ανακοινώσει την καταγραφή σηράγγων που χρονολογούνται πριν από περίπου 1.600 χρόνια.

Ο Μεχμέτ Νουρί Ερσόι αναφέρθηκε παράλληλα στις εργασίες αποκατάστασης, συντήρησης και στατικής ενίσχυσης που πραγματοποιούνται στην Αγία Σοφία, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για τις πιο ολοκληρωμένες παρεμβάσεις στην ιστορία της Τουρκικής Δημοκρατίας, «με στόχο -όπως είπε- την ασφαλή μεταβίβαση αυτού του σχεδόν 1.500 ετών κτίσματος στις μελλοντικές γενιές». Σύμφωνα με τον ίδιο, στο πλαίσιο των εργασιών έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες αποκατάστασης στους τάφους, στο Παιδικό Σχολείο, στον Πύργο του Ρολογιού και στο δάπεδο της στοάς, ενώ έχει ολοκληρωθεί και η στατική ενίσχυση του βορειοανατολικού μιναρέ.

Ο Τούρκος υπουργός Πολιτισμού ανέφερε επίσης ότι στον κύριο τρούλο συνεχίζονται η δομική ενίσχυση και η συντήρηση των ψηφιδωτών.«Έχει ολοκληρωθεί η προσωρινή μεταλλική στέγη και το προστατευτικό σύστημα κάλυψης για την προστασία του κύριου τρούλου. Χάρη σε μια ειδική πλατφόρμα που έχει δημιουργηθεί στο εσωτερικό, πραγματοποιούνται εργασίες τεκμηρίωσης, καθαρισμού και συντήρησης των ψηφιδωτών στον τρούλο, ενώ συνεχίζονται οι λατρευτικές εκδηλώσεις και οι επισκέψεις. Οι στατικές αναλύσεις έχουν επίσης εντοπίσει την ανάγκη ενίσχυσης στο ανατολικό ημιθόλο. Σε αυτό το τμήμα, παράλληλα με την ενίσχυση του συστήματος στήριξης, ξεκινά μια νέα φάση για τη συντήρηση των ψηφιδωτών, των ζωγραφισμένων διακοσμήσεων και των μαρμάρινων επιφανειών», όπως εξήγησε ο Μεχμέτ Νουρί Ερσόι.

 

Πηγή: https://www.el.gr 

Read more »

Όλοι συνεννοημένοι για την «ΑΙ»! Gates: «Καμία κυβέρνηση δεν είναι έτοιμη για αυτό που έρχεται»

Θα προσφέρουν άραγε μία... «παγκόσμια λύση»; Προς τι αυτός ο ξαφνικός τρόμος για την τεχνητή νοημοσύνη πριν καν τη βγάλουν στη φόρα;

Συνεχίζουν να πέφτουν «βροχή» οι εκκλήσεις επιστημόνων, εταιρειών και κορυφαίων διεθνιστών για τους… κινδύνους της λεγόμενης τεχνητής νοημοσύνης.

Ακόμα και προσωπικότητες που έχουν εκ διαμέτρου αντίθετη ιδεολογία και νοοτροπία, όπως ο Έλον Μασκ, ο Jensen Huang της Nvidia και άλλοι μεγιστάνες, συμφωνούν σε ένα πράγμα:

Ζητούν εδώ και τώρα παγκόσμια συντονισμένη δράση για την ΑΙ!
Παρέμβαση και του Bill Gates

Καμία κυβέρνηση στον κόσμο δεν είναι έτοιμη για τις αλλαγές που θα επιφέρει η τεχνητή νοημοσύνη στην κοινωνία, δήλωσε ο Bill Gates σε συνέντευξή του στο Reuters.

Ο… «μεγάλος φιλάνθρωπος» έχει πλέον αναθεωρήσει τη στάση του για την τεχνητή νοημοσύνη προειδοποιώντας για νία σειρά από απειλές που ελοχεύουν.

«Δεν νομίζω ότι καμία κυβέρνηση έχει εμβαθύνει στο ζήτημα όσο θα έπρεπε. Η τεχνολογία αυτή έχει τεράστιες δυνατότητες να βοηθήσει τους φτωχότερους πληθυσμούς του κόσμου, εφόσον διαχειριστεί σωστά και η πρόσβαση σε αυτήν είναι ισότιμη».

Ο Γκέιτς αποκάλυψε μάλιστα ότι βρίσκεται σε συζητήσεις ακόμα και με τον Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη.

«Οι κυβερνήσεις υστερούν σημαντικά σε αυτόν τον τομέα», είπε, προσθέτοντας πως επιδιώκει μία συνάντηση με τον Κινέζο πρόεδρο. 

 

Πηγή: https://www.el.gr 

Read more »

Ὁ ἀχάριστος εἶναι πάντα λυπημένος.

 

  -Γέροντα, γιατί πολλοὶ ἄνθρωποι, ἐνῶ τὰ ἔχουν ὅλα, νιώθουν ἄγχος καὶ στενοχώρια;

-Ὅταν βλέπετε ἕναν ἄνθρωπο νὰ ἔχη μεγάλο ἄγχος, στενοχώρια καὶ λύπη, ἐνῶ τίποτε δὲν τοῦ λείπει, νὰ ξέρετε ὅτι τοῦ λείπει ὁ Θεός.

Ὅποιος τὰ ἔχει ὅλα, καὶ ὑλικὰ ἀγαθὰ καὶ ὑγεία, καί, ἀντὶ νὰ εὐγνωμονῆ τὸν Θεὸ , ἔχει παράλογες ἀπαιτήσεις καὶ γκρινιάζει, εἶναι γιὰ τὴν κόλαση μὲ τὰ παπούτσια. Ὁ ἄνθρωπος, ὅταν ἔχη εὐγνωμοσύνη, μὲ ὅλα εἶναι εὐχαριστημένος. Σκέφτεται τί τοῦ δίνει ὁ Θεὸς κάθε μέρα καὶ χαίρεται τὰ πάντα. Ὅταν ὅμως εἶναι ἀχάριστος, μὲ τίποτε δὲν εἶναι εὐχαριστημένος γκρινιάζει καὶ βασανίζεται μὲ ὅλα. Ἄν, ἂς ποῦμε, δὲν ἐκτιμάη τὴν λιακάδα καὶ γκρινιάζει, ἔρχεται ὁ Βαρδάρης καὶ τὸν παγώνει …; Δὲν θέλει τὴν λιακάδα θέλει τὸ τουρτούρισμα ποὺ προκαλεῖ ὁ Βαρδάρης.

-Γέροντα, τί θέλετε νὰ πεῖτε μ’ αὐτό;

-Θέλω νὰ πῶ ὅτι, ἂν δὲν ἀναγνωρίζουμε τὶς εὐλογίες ποὺ μᾶς δίνει ὁ Θεὸς καὶ γκρινιάζουμε, ἔρχονται οἱ δοκιμασίες καὶ μαζευόμαστε κουβάρι. Ὄχι, ἀλήθεια σᾶς λέω, ὅποιος ἔχει αὐτὸ τὸ τυπικὸ , τὴν συνήθεια τῆς γκρίνιας, νὰ ξέρη ὅτι θὰ τοῦ ἔρθη σκαμπιλάκι ἀπὸ τὸν Θεό, γιὰ νὰ ξοφλήση τουλάχιστον λίγο σ’ αὐτὴν τὴν ζωή. Καὶ ἂν δὲν τοῦ ἔρθη σκαμπιλάκι, αὐτὸ θὰ εἶναι χειρότερο, γιατί τότε θὰ τὰ πληρώση ὅλα μία καὶ καλὴ στὴν ἄλλη ζωή.

-Δηλαδὴ , Γέροντα, ἡ γκρίνια μπορεῖ νὰ εἶναι συνήθεια;

-Γίνεται συνήθεια, γιατί ἡ γκρίνια φέρνει γκρίνια καὶ ἡ κακομοιριὰ φέρνει κακομοιριά. Ὅποιος σπέρνει κακομοιριά, θερίζει κακομοιριὰ καὶ ἀποθηκεύει ἄγχος. Ἐνῶ, ὅποιος σπέρνει δοξολογία, δέχεται τὴν θεϊκὴ χαρὰ καὶ τὴν αἰώνια εὐλογία. Ὁ γκρινιάρης, ὅσες εὐλογίες κι ἂν τοῦ δώση ὁ Θεός, δὲν τὶς ἀναγνωρίζει. Γι’ αὐτὸ ἀπομακρύνεται ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν πλησιάζει ὁ πειρασμὸς τὸν κυνηγάει συνέχεια ὁ πειρασμὸς καὶ τοῦ φέρνει ὅλο ἀναποδιές, ἐνῶ τὸν εὐγνώμονα τὸν κυνηγάει ὁ Θεὸς μὲ τὶς εὐλογίες Του.

Ἡ ἀχαριστία εἶναι μεγάλη ἁμαρτία, τὴν ὁποία ἤλεγξε ὁ Χριστός. «Οὒχ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; οἱ δὲ ἐννέα ποῦ», εἶπε στὸν λεπρὸ ποὺ ἐπέτρεψε νὰ Τὸν εὐχαριστήση . Ὁ Χριστὸς ζήτησε τὴν εὐγνωμοσύνη ἀπὸ τοὺς δέκα λεπροὺς ὄχι γιὰ τὸν ἑαυτὸ Του ἀλλὰ γιὰ τοὺς ἴδιους, γιατί ἡ εὐγνωμοσύνη ἐκείνους θὰ ὠφελοῦσε.

Πηγή: https://agiazoni.gr

Read more »

ΗΤΑΝ Ο ΠΕΤΡΟΣ..

Διήγηση Γέροντα Νήφωνος Βατοπεδινού στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Βύρωνος:

- Όταν ήμασταν στο Βατοπέδι, στις αρχές που πήγαμε, ζούσε και ο Γέροντας μας ο Ιωσήφ. Ήταν γύρω στα τέλη Νοεμβρίου. Ήμουν αρχοντάρης, αρχοντάρης είναι ο μοναχός που υποδέχεται τους ξένους. Και τότε είχαν γίνει μερικά επεισόδια στις 17 Νοεμβρίου στο Πολυτεχνείο, είχαν σπάσει και είχαν γίνει μεγάλες φασαρίες.
Μια ομάδα από αυτά τα παιδιά, τους αναρχικούς, κυνηγημένοι από την αστυνομία έφυγαν και ήρθαν για να κρυφτούν στο Άγιο Όρος. Και ήρθαν εκεί διότι ο ένας από αυτούς -ο οποίος είχε ξυρισμένο το κεφάλι του από τις δύο πλευρές και είχε ένα σαν λειρί εδώ μπροστά και ήταν και βαμμένο πράσινο στις άκρες- είχε ένα θείο στη Μονή Εσφιγμένου. Και τους είπε, θα πάμε στο θείο μου εκεί να κρυφτούμε.
Φυσικά, ούτε διαμονητήρια είχαν ούτε ήξεραν πως θα μπουν μέσα.
Πήγαν, δεν μπορούσαν να μπουν και μπήκαν με τα πόδια .. πόσες ώρες να φθάσουν.
Έφθασαν στην Μονή Εσφιγμένου.
Ξέρετε είναι και λίγο αυστηροί εκεί και μόλις τους είδαν σ’ αυτά τα χάλια .. με τα σκουλαρίκια .. δεν τους δέχθηκαν .
Έφυγαν.
Και ήρθαν με τα πόδια, σουρούπωνε θα βράδιαζε, στο Μοναστήρι μας.
Ετοιμαζόταν ο πορτάρης να κλείσει την πόρτα και μόλις τους είδε ο καημένος κι αυτός φοβήθηκε, έτσι όπως ήταν η όψη τους και ειδοποίησε το Γέροντα και λέει, Γέροντα τι να κάνουμε;
Τώρα να τους διώξουμε;
Πού θα πήγαιναν;
Δεν είχαν και χρόνο γιατί οι Μονές κλείνουν τις πύλες με τη δύση του ηλίου.
Είπε ο Γέροντας, εντάξει, εφόσον τα έφερε η Παναγία τα παιδιά εδώ βάλτε τους σε ένα δωμάτιο στο Αρχονταρίκι αλλά μην τους βάλετε κοντά με τους άλλους προσκυνητές. Βάλτε τους κάπου ξεχωριστά και έχετε και λίγο το νου σας.
Λοιπόν, ως αρχοντάρης τους φιλοξένησα. Εντάξει, φαινόντουσαν λίγο τρομαγμένοι, απορημένοι από το περιβάλλον που ζούσαν, κουρασμένοι κιόλας από την οδοιπορία. Ξεκουράστηκαν λοιπόν, τους βάλαμε να φάνε. Τους μιλήσαμε λίγο αλλά τους είπαμε ότι ένα βράδυ θα φιλοξενηθείτε, αύριο πρέπει να φύγετε.
Λοιπόν, τους είπαμε και λίγα λόγια αγάπης, ότι ο Θεός είναι αγάπη, ό,τι κι αν κάνουμε στη ζωή μας υπάρχει μετάνοια.
Και την επόμενη μέρα αυτός με το λειρί λέει, πάτερ, θέλω να μείνω ακόμη μία ημέρα. Μπορώ να μείνω;
Οι άλλοι δεν ήθελαν, έφυγαν.
Λέω, θα ρωτήσω και θα σου απαντήσω.
Ε, ο Γέροντας λέει, εντάξει αφού θέλει ας μείνει ακόμη ένα βράδυ.
Έμεινε ακόμη ένα βράδυ, του λέω θα μείνεις, όμως θα ακολουθήσεις το πρόγραμμά μας, θα έρχεσαι στην Εκκλησία, στην τράπεζα.
Έμεινε ακόμη ένα βράδυ, λέει, μπορώ να μείνω ακόμη ένα βράδυ;
Λέει ο Γέροντας, κοίταξε, πες τε του τουλάχιστον να βάλει ένα σκουφάκι να μην φαίνεται έτσι και να προκαλεί και τους άλλους, και τους πατέρες και τους προσκυνητές.
Δεν είπε όχι, δέχτηκε.
Έμεινε δύο μέρες, τρεις μέρες ο Πέτρος. Πέτρος ήταν το όνομά του, ένα παιδί με μεγάλα πράσινα μάτια.
Και ένα απόγευμα όταν κάναμε Εσπερινό, πίσω στη λιτή -λιτή είναι ο πρόναος ας πούμε- ακούστηκαν αναφιλητά, κάποιος έκλαιγε με λυγμούς.
Πήγα εγώ να δω και ήταν ο Πέτρος σκυμμένος και έκλαιγε με αναφιλητά.
-Πέτρο μου συμβαίνει κάτι;
Σκέφτηκα μήπως του είπε κάποιος κάτι που ήταν έτσι. Όχι.
Μου λέει, θέλω να σου μιλήσω.
Βγήκαμε λοιπόν έξω μετά που τελείωσε ο Εσπερινός και μου λέει,
-- Πάτερ, υπάρχει και για μένα σωτηρία; Μπορώ κι εγώ να σωθώ;
Λέω, Πέτρο μου, για όλους υπάρχει σωτηρία. Ο ληστής ήταν πάνω στο σταυρό και ο Χριστός μας τον έσωσε.
Λέει, μα εγώ τόσο πολύ πλήγωσα και τους ανθρώπους και τους γονείς μου και τον Θεό. Και μου απεκάλυψε ότι ήταν από μία οικογένεια διαλυμένη.
Ο πατέρας χτυπούσε τη μητέρα του, αυτός δεν μπορούσε να τα βλέπει.
Δώδεκα χρονών έφυγε από το σπίτι του, έμενε στα Εξάρχεια, έμπλεξε εκεί με αναρχικούς, με ναρκωτικά και λοιπά.
Ήταν μια ζωή έτσι ταραγμένη.
Αλλά όμως ήταν μια πολύ καλή ψυχούλα.
Το λέω αυτό αδελφοί μου για να μην απορρίπτουμε ποτέ μας κανέναν.
Γιατί εκείνους που εμείς απορρίπτουμε, τους μαζεύει ο Θεός.
Εμείς νομίζουμε ότι είμαστε οι καλοί και εκεί είναι που την πατάμε.
Και θα δούμε εκπλήξεις έλεγε ο Γερο Παΐσιος, στη Δευτέρα Παρουσία.
Θα δούμε εκείνους που δεν υπολογίζαμε να μπαίνουν μέσα και θα δούμε άλλους που υπολογίζαμε, όπως είμαι εγώ, να μένουν απ’ έξω.
Μη γένοιτο όμως. Ευχόμαστε και ελπίζουμε στην αγάπη του Χριστού μας, όλοι μας να σωθούμε.
Λοιπόν ο Πέτρος, μετά απ’ αυτήν την αλλοίωση που η Παναγία μας του έκανε, του είπαμε ότι πρέπει να εξομολογηθεί. Και με τόσα δάκρυα εξομολογήθηκε, που κάτω το πάτωμα είχε γίνει μία μικρή λιμνούλα από τα δάκρυα του Πέτρου.
Ο Πέτρος έμεινε αρκετά στο Μοναστήρι μας. Ο Γέροντας είπε, πες τε του να το κόψει αυτό το πράγμα τουλάχιστον.
Και είπε, όχι δεν θα το κόψω, όχι γιατί δεν θέλω, δεν θα το κόψω για να μην πάω έξω και μου πουν ότι σε έβαλαν οι μοναχοί και το έκοψες, θα πάω έξω και θα το κόψω μόνος μου.
Κι έτσι, φορούσε το σκουφάκι.
Έφυγε ο Πέτρος λοιπόν, άρχισε να κάνει μία πνευματική ζωή.
Ξαναήρθε ακόμη μία φορά με αλλοιωμένη την όψη και τον χάσαμε τον Πέτρο, δεν ξαναπαρουσιάστηκε.
Εν τω μεταξύ δεν είχε μιλήσει ποτέ με την μητέρα του από τότε που έφυγε από το σπίτι, και προσπαθήσαμε, κάναμε την επανασύνδεση. Βρήκαμε τα τηλέφωνα, της τα είπαμε, συγκλονίστηκε η γυναίκα γιατί νόμιζε ότι είναι πεθαμένο το παιδί της και έγινε μία πολύ ευλογημένη έτσι κατάστασις.
Μετά από δύο χρόνια είχαμε πάει σε μία πανήγυρη μίας Μονής του Αγίου Όρους και μετά την πανήγυρη πήγαμε με τα πόδια σε ένα άλλο Μοναστήρι κοντινό να προσκυνήσουμε. Τότε ήταν μαζί μας και ο μακαριστός ο μητροπολίτης Καστορίας Γρηγόριος, ο οποίος μας είπε, μην πείτε ότι είμαι επίσκοπος να μην μου κάνουν τιμές οι πατέρες και ξεσηκώνονται.
Πήγαμε εκεί λοιπόν, μας κέρασαν και όταν ετοιμαζόμασταν να φύγουμε έρχεται ένας μοναχός και μου λέει,
-- Πάτερ Νήφων δεν με γνώρισες;
-- Κοίταξα, λέω, όχι, ποιος είσαι;
-- Λέει, κοίταξέ με καλά.
Τι είδα; Δύο πράσινα μεγάλα μάτια. Ήταν ο Πέτρος.
Ήταν ο Πέτρος ο οποίος ήταν δόκιμος μοναχός.
Και τότε έπεσε ο ένας μέσα στην αγκαλιά του άλλου.
Κλαίγαμε και δόξασα την Παναγία μας για τα μεγάλα θαύματα που κάνει.
Αυτά είναι τα θαύματα αδελφοί μου.
Σας είπα ένα.
Όποιος προσκυνητής πάει στο Άγιο Όρος είναι και ένα θαύμα μέσα στην ψυχή του, γι’ αυτό να ευχαριστούμε την Παναγία μας που υπάρχει και το Άγιο Όρος και όλα τα Μοναστήρια και οι Ναοί και επιτελούν αυτά τα μεγάλα θαύματα της θεραπείας των ψυχών.
Που όλος ο κόσμος δεν αξίζει όσο μία ψυχή...!!!

 

Πηγή: https://trelogiannis.blogspot.com/ 

Read more »

Η μισή ΕΥΠ ήταν παγιδευμένη από το Predator – Πρωτοφανές για μυστική υπηρεσία

Σε μια πρωτοφανή υπόθεση για τα παγκόσμια χρονικά των μυστικών υπηρεσιών, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) υπέστη βαθύτατη κατασκοπευτική διείσδυση και καίρια παραβίαση της εσωτερικής της ασφάλειας, μέσω του παράνομου λογισμικού παρακολούθησης Predator.

Δεν επρόκειτο απλώς για στοχεύσεις πολιτικών προσώπων ή δημοσιογράφων. Το κακόβουλο λογισμικό «άλωσε» τον ίδιο τον πυρήνα και την ηγεσία της Υπηρεσίας, παγιδεύοντας ή στοχοποιώντας κορυφαία στελέχη πρώτης γραμμής:

Β. Βλάχου: Η Εισαγγελέας που επόπτευε θεσμικά την ΕΥΠ.

Β. Γκρίζης: Ο τότε Α΄ Υποδιοικητής της Υπηρεσίας.

Α. Παπαγεωργίου: Ο τότε Διευθυντής Ασφαλείας.

Γ. Παπαδόπουλος: Ο προϊστάμενος του κρίσιμου τμήματος Αντικατασκοπείας της Πάτρας.

Α. Ρούσσου: Η πρώην διοικήτρια της ευαίσθητης μονάδας Κομοτηνής – Ξάνθης.

Μ. Σάκαλη: Στέλεχος με υπηρεσία στη Διεύθυνση Κυβερνοχώρου αλλά και σε άλλα καίρια επιχειρησιακά πόστα.

«Μόλυνση» σε πραγματικό χρόνο: Το αποκαλυπτικό χρονολόγιο

Δεκάδες κακόβουλα μηνύματα χρησιμοποιήθηκαν όχι μόνο για την αρχική εγκατάσταση του Predator, αλλά και για την παράταση της επιμόλυνσης των συσκευών. Το σοκαριστικό στοιχείο που προκύπτει από το περιεχόμενο και τον χρονισμό των sms είναι ότι οι χειριστές του λογισμικού είχαν πρόσβαση σε απόρρητες εσωτερικές πληροφορίες της ΕΥΠ σε πραγματικό χρόνο:

• 26 Ιανουαρίου 2021: Παγιδεύεται η Εισαγγελέας της ΕΥΠ, Β. Βλάχου. Για την αποστολή του κακόβουλου συνδέσμου χρησιμοποιήθηκε η τεχνική του spoofing, εμφανίζοντας ως αποστολέα τον προσωπικό αριθμό του τότε Γ.Γ. του Πρωθυπουργού, Γ. Δημητριάδη.
• 12 Μαρτίου 2021: Αποστέλλεται μήνυμα-δόλωμα που περιγράφει λεπτομέρειες για τη διαρρύθμιση του προσωπικού χώρου του Διοικητή της ΕΥΠ εντός του κτιρίου της Κατεχάκη — λεπτομέρειες άγνωστες σε οποιονδήποτε εκτός υπηρεσίας.
• 17 Μαρτίου 2021: SMS αποδεικνύει ότι οι χειριστές γνώριζαν πως ο Γ. Παπαδόπουλος είχε τοποθετηθεί μόλις λίγες εβδομάδες νωρίτερα προϊστάμενος Αντικατασκοπείας στην Πάτρα.
• 19 Μαρτίου 2021: Χρησιμοποιείται ως «δόλωμα» καταγγελία που είχε μόλις κοινοποιηθεί εντός της ΕΥΠ, αποδεικνύοντας «ζωντανή» υποκλοπή εσωτερικών δεδομένων.
• 19 Απριλίου 2021: Αποστολή μηνύματος με αντικείμενο διαρροές που συνέβαιναν στο εσωτερικό της Υπηρεσίας.
• 22 Ιουνίου 2021: Στοχοποιείται ο Διευθυντής Ασφαλείας, Α. Παπαγεωργίου, με μήνυμα που περιέχει ακριβή προσφώνηση της ιδιότητάς του και αναφορές σε ζήτημα τουρκικών υπηρεσιών.
• 2 Νοεμβρίου 2021: Μήνυμα αποκαλύπτει πλήρη γνώση πρόσφατης, άκρως απόρρητης υπηρεσιακής τοποθέτησης στελέχους.
• 4 Νοεμβρίου 2021: Χρησιμοποιείται ενδοϋπηρεσιακό θέμα διοικητικών υπαλλήλων, φανερώνοντας ταυτόχρονη, ομαδική στόχευση προσώπων του ίδιου κύκλου.
• 18 Νοεμβρίου 2021: Στοχοποιείται τηλεφωνική γραμμή καταχωρισμένη σε τρίτο όνομα (Α. Γουλιάρη). Η προσφώνηση «Γιάννη» αποδεικνύει ότι οι χειριστές γνώριζαν άριστα ποιος ήταν ο πραγματικός χρήστης του τηλεφώνου.
• 19 Νοεμβρίου 2021: SMS-δόλωμα με ευθεία αναφορά στις άρσεις απορρήτου που διενεργούσε η ίδια η ΕΥΠ.
• 22 Νοεμβρίου 2021: Χρησιμοποιείται περιεχόμενο που φωτογραφίζει το ειδικό χαρτοφυλάκιο του Α΄ Υποδιοικητή, Β. Γκρίζη.
• 25 Νοεμβρίου 2021: Επιχειρείται μόλυνση μέσω της κρυπτογραφημένης εφαρμογής Signal, με κατασκευασμένη ψηφιακή ταυτότητα και απόλυτα προσωποποιημένο δόλωμα, επιβεβαιώνοντας βαθιά γνώση των προσωπικών και υπηρεσιακών σχέσεων μεταξύ των πρακτόρων.

Σκιές κατασκοπείας και αναπάντητα ερωτήματα

Η μεθοδολογία των δραστών φανερώνει προηγμένη τεχνογνωσία: δοκιμές συνδέσμων, άμεση επιχειρησιακή ενεργοποίηση και κυρίως μια ομαδοποιημένη στόχευση που απαιτούσε εσωτερική πληροφόρηση «εκ των έσω».

Το μείζον εθνικό ζήτημα παραμένει ορθάνοιχτο: Μέχρι σήμερα δεν έχει αποσαφηνιστεί ποια ακριβώς διαβαθμισμένα έγγραφα και αρχεία υπεκλάπησαν από τις μολυσμένες συσκευές των κορυφαίων στελεχών, ποια ήταν η έκταση της εθνικής ζημιάς, ποιοι απέκτησαν πρόσβαση στα δεδομένα της ελληνικής αντικατασκοπείας και αν αυτά τα μυστικά εξακολουθούν να βρίσκονται στα χέρια τρίτων ή ξένων παραγόντων.

Η ΕΥΠ υπέστη μια πρωτοφανή κατασκοπευτική άλωση εκ των έσω. Η εθνική ασφάλεια της χώρας εκτέθηκε ανεπανόρθωτα και η πλήρης διερεύνηση των ποινικών ευθυνών για κατασκοπεία αποτελεί πλέον επιτακτική θεσμική υποχρέωση.

 

Πηγή: https://www.pronews.gr 

Read more »

Εξελίξεις με το ρωσοτουρκικό deal για την πυρηνική ενέργεια – Στο πλάνο και η Ανατολική Θράκη

Τι θα γίνει πριν το τέλος του έτους.

Η πρώτη μονάδα του Πυρηνικού Σταθμού (NPP) Akkuyu θα τεθεί σε λειτουργία μέχρι το τέλος του 2026 και οι απαραίτητες δοκιμές βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη, δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Alparslan Bayraktar.

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον Τούρκο πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο Μπισκέκ την 1η Σεπτεμβρίου, εξέφρασε την πεποίθηση ότι η κρατική εταιρεία Rosatom θα θέσει σε λειτουργία την πρώτη μονάδα του πυρηνικού σταθμού Akkuyu το 2026, όπως έχει προγραμματιστεί.

«Στον πρώτο πυρηνικό σταθμό της Τουρκίας, τον πυρηνικό σταθμό Akkuyu, συνεχίζονται οι εργασίες για την έναρξη λειτουργίας της πρώτης μονάδας παραγωγής ενέργειας.

Η φάση δοκιμών έχει ξεκινήσει στην πρώτη μονάδα παραγωγής ενέργειας του σταθμού, η οποία αποτελείται από τέσσερις αντιδραστήρες, ο καθένας με εγκατεστημένη ισχύ 1.200 μεγαβάτ.

Προγραμματίζεται ότι ο πρώτος αντιδραστήρας θα αρχίσει να παράγει ηλεκτρική ενέργεια μέχρι το τέλος του έτους», δήλωσε ο Bayraktar, όπως ανέφερε η εφημερίδα T24.

Αναμένεται ότι με την έναρξη λειτουργίας της πρώτης μονάδας παραγωγής ενέργειας, περίπου το 2-2,5% των αναγκών της Τουρκίας σε ηλεκτρική ενέργεια θα καλυφθεί από πυρηνική ενέργεια, πρόσθεσε ο υπουργός.

Μετά την ολοκλήρωση και των τεσσάρων μονάδων παραγωγής ενέργειας, ο πυρηνικός σταθμός παραγωγής ενέργειας θα παράγει περίπου 35 δισεκατομμύρια κιλοβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως και θα καλύπτει περίπου το 10% της συνολικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας της Τουρκίας, δήλωσε ο Μπαϊρακτάρ.

«Η Ρωσία ενδιαφέρεται να συμμετάσχει σε ένα μελλοντικό έργο κατασκευής ενός νέου πυρηνικού σταθμού παραγωγής ενέργειας στην περιοχή της Ανατολικής Θράκης», πρόσθεσε ο υπουργός.

 

Πηγή: https://www.el.gr 

Read more »

Ελλάδα-Τουρκία-Ισραήλ: Πως η αντιπαράθεση διολισθαίνει σε θερμή σύγκρουση

Γράφει ο ΤΣΙΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ

Έναν αιώνα μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Τουρκία έχει αναδειχθεί εκ νέου σε σημαντικό περιφερειακό παράγοντα, με αυξανόμενη παρουσία από τον Καύκασο και τη Μαύρη Θάλασσα έως τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και την Ανατολική Μεσόγειο.

Η εξέλιξη αυτή έχει συνοδευτεί στο εσωτερικό από μια έντονα εθνικιστική πολιτική αφήγηση, στην οποία η ιστορική και πολιτισμική συνέχεια της Τουρκίας συνδέεται με την αντίληψη ότι η χώρα δικαιούται έναν διευρυμένο ρόλο στο περιφερειακό σύστημα. Η ρητορική περί “Αιώνα της Τουρκίας”, όπως και οι συχνές αναφορές στην οθωμανική κληρονομιά εντάσσονται σε αυτή την προσπάθεια πολιτικής και κοινωνικής κινητοποίησης.

Η εσωτερική αυτή ρητορική, ωστόσο, δεν πρέπει να συγχέεται αυτομάτως με την πραγματική έκταση της τουρκικής ισχύος, ή με τις επιχειρησιακές δυνατότητες της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Η Τουρκία έχει πράγματι διευρύνει σημαντικά την περιφερειακή της εμβέλεια από το 2016 και μετά, αξιοποιώντας στρατιωτικά μέσα, διπλωματικές σχέσεις, οικονομικούς δεσμούς και μη κρατικούς εταίρους. Η παρουσία της στη Συρία και το Ιράκ, η στρατιωτική εμπλοκή στη Λιβύη, οι σχέσεις με το Αζερμπαϊτζάν και η δραστηριοποίηση στη Σομαλία, αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Η διεύρυνση αυτή, όμως, δεν ισοδυναμεί με περιφερειακή ηγεμονία. Η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικούς περιορισμούς, μεταξύ των οποίων οι οικονομικές πιέσεις, η εξάρτηση από διεθνείς αγορές και δυτικές τεχνολογίες, οι μεταβολές της αμερικανικής πολιτικής και ο ανταγωνισμός με άλλες περιφερειακές δυνάμεις. Η τουρκική στρατηγική, επομένως, μπορεί να ερμηνευθεί περισσότερο ως προσπάθεια διεύρυνσης του στρατηγικού βάθους και διαχείρισης μιας ασταθούς περιφέρειας, παρά ως γραμμική προσπάθεια αποκατάστασης μιας νέας “οθωμανικής τάξης”.

Αυτή η διάκριση έχει ιδιαίτερη σημασία για την αξιολόγηση των σχέσεων της Τουρκίας με την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ. Οι τρεις σχέσεις δεν αποτελούν ανεξάρτητες αντιπαραθέσεις. Τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να συνδέονται μέσω κοινών γεωπολιτικών πεδίων: Των θαλάσσιων ζωνών και της οριοθέτησης στην Ανατολική Μεσόγειο, της ενεργειακής ασφάλειας, της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου, της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και της εξέλιξης της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας στη Συρία.

Το γεγονός αυτό αυξάνει τη στρατηγική σημασία των επιμέρους κρίσεων. Μια αντιπαράθεση στο Αιγαίο δεν είναι υποχρεωτικό να παραμείνει αποκλειστικά ελληνοτουρκική, όπως μια κρίση στη Συρία δεν είναι απαραίτητο να παραμείνει αποκλειστικά ισραηλινο-τουρκική. Η αλληλεπίδραση των επιμέρους θεάτρων δημιουργεί δυνατότητες μετάδοσης της κρίσης.

Από τη ρητορική στην επιχειρησιακή συμπεριφορά

Για την αξιολόγηση του κινδύνου είναι χρήσιμη η διάκριση μεταξύ τριών επιπέδων: Το πρώτο αφορά τη ρητορική και τις πολιτικές, ή νομικές διεκδικήσεις. Σε αυτό περιλαμβάνονται οι δημόσιες δηλώσεις, οι νέοι χάρτες, η νομοθεσία, οι διοικητικές αποφάσεις και οι διπλωματικές διαμαρτυρίες. Παρότι μπορούν να επιβαρύνουν σημαντικά τις διμερείς σχέσεις, δεν αποτελούν καθ’ εαυτές ένδειξη επικείμενης στρατιωτικής σύγκρουσης.

Το δεύτερο επίπεδο αφορά τη στρατιωτική υποστήριξη των πολιτικών διεκδικήσεων. Εδώ εντάσσονται η ανάπτυξη πολεμικών πλοίων για τη συνοδεία ερευνητικών ή ενεργειακών σκαφών, η αυξημένη παρουσία αεροσκαφών και UAV, οι μεγάλης κλίμακας ασκήσεις σε αμφισβητούμενες περιοχές και η συστηματική παρακολούθηση των δραστηριοτήτων της άλλης πλευράς. Το τρίτο επίπεδο αφορά την άμεση στρατιωτική επιβολή: Προσπάθειες παρεμπόδισης πλοίων, επικίνδυνες αναχαιτίσεις αεροσκαφών, απειλή χρήσης βίας, αλλαγή κανόνων εμπλοκής, ή πραγματική χρήση στρατιωτικής ισχύος.

Η μετάβαση από το δεύτερο στο τρίτο επίπεδο αποτελεί την κρίσιμη ποιοτική αλλαγή. Μέχρι εκείνο το σημείο, οι κυβερνήσεις διαθέτουν σχετικά μεγάλο περιθώριο ελιγμών. Όταν όμως στρατιωτικές δυνάμεις χρησιμοποιούνται για να εξαναγκάσουν την άλλη πλευρά να εγκαταλείψει μια θέση, ο κίνδυνος ακούσιας κλιμάκωσης αυξάνεται σημαντικά.

 

Το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος

Στο ελληνοτουρκικό μέτωπο, οι σημαντικότεροι δείκτες δεν είναι τόσο οι νέες πολιτικές δηλώσεις, όσο η μεταβολή της επιχειρησιακής συμπεριφοράς. Ιδιαίτερη σημασία θα είχε η αποστολή ερευνητικού σκάφους σε περιοχή που αμφισβητείται από την Ελλάδα και η συνοδεία του από σημαντικές τουρκικές ναυτικές δυνάμεις. Αντίστοιχα, αυξημένη σημασία θα είχε μια ελληνική απόφαση να προστατεύσει το σκάφος με πολεμικά πλοία. Σε μια τέτοια περίπτωση, η αλληλουχία θα μπορούσε να λάβει τη μορφή:

• Ερευνητική δραστηριότητα
• Τουρκική ναυτική συνοδεία
• Ελληνική παρακολούθηση
• Αεροπορικές αναχαιτίσεις
• Επικίνδυνοι ελιγμοί
• Πιθανό ατύχημα ή χρήση βίας.

Η αύξηση των περιστατικών με UAV και αεροσκάφη αποκτά συνεπώς σημασία, όχι μόνο λόγω της πολιτικής τους διάστασης, αλλά και λόγω της αυξημένης πιθανότητας ατυχήματος. Ανάλογη σημασία έχουν οι NAVTEX και οι NOTAM. Η έκδοση αλληλοαναιρούμενων οδηγιών αποτελεί κυρίως διπλωματικό και νομικό εργαλείο. Εάν όμως συνδυαστεί με στρατιωτικές δυνάμεις που επιχειρούν να επιβάλουν στην πράξη τις σχετικές οδηγίες, η φύση της αντιπαράθεσης αλλάζει.

Κύπρος και ενεργειακός ανταγωνισμός

Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου αποτελεί ένα από τα σημεία όπου η ενεργειακή και η γεωπολιτική διάσταση συναντώνται. Η διαφωνία σχετικά με τις θαλάσσιες περιοχές στις οποίες πραγματοποιούνται οι απαραίτητες έρευνες αποκτά ιδιαίτερη σημασία εφόσον συνδέεται με την ευρύτερη τουρκική αμφισβήτηση της δικαιοδοσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και των ελληνικών θαλάσσιων δικαιωμάτων.

Η κρίσιμη εξέλιξη δεν θα ήταν μια νέα τουρκική διπλωματική διαμαρτυρία. Θα ήταν η προσπάθεια παρεμπόδισης των εργασιών μέσω στρατιωτικών μέσων. Η εμφάνιση τουρκικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή ενός σκάφους που πραγματοποιεί έρευνες ή εργασίες και η απαίτηση να διακοπεί η δραστηριότητα θα αποτελούσε σαφή ένδειξη ότι η αντιπαράθεση έχει μεταφερθεί από το διπλωματικό στο επιχειρησιακό επίπεδο.

Η Κύπρος αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση επειδή συγκεντρώνει πολλές από τις περιφερειακές διαφωνίες. Το Κυπριακό, οι θαλάσσιες διεκδικήσεις, οι ενεργειακοί πόροι, η ηλεκτρική διασύνδεση με την Ελλάδα και οι στενότερες σχέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Ελλάδα και το Ισραήλ δημιουργούν ένα περιβάλλον, στο οποίο οι επιμέρους κρίσεις μπορούν να αλληλοτροφοδοτούνται.

Αυτό δεν σημαίνει ότι μια ελληνοτουρκική ή ισραηλινοτουρκική κρίση θα οδηγήσει αναγκαστικά σε στρατιωτική εμπλοκή γύρω από την Κύπρο. Αυξάνει, όμως, την πιθανότητα η Κύπρος να λειτουργήσει ως κρίσιμος συνδετικός κρίκος μεταξύ διαφορετικών θεάτρων επιχειρήσεων.

Το ισραηλινοτουρκικό μέτωπο

Στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, το σημαντικότερο πεδίο παρακολούθησης είναι η Συρία. Η Τουρκία επιδιώκει να διατηρήσει σημαντική επιρροή στη μεταπολεμική Συρία και να διαμορφώσει τις εξελίξεις σε ένα κράτος που βρίσκεται άμεσα στη στρατηγική της περιφέρεια. Το Ισραήλ, από την άλλη πλευρά, επιδιώκει να διατηρήσει την ελευθερία στρατιωτικής δράσης του και να αποτρέψει τη δημιουργία απειλών κοντά στα σύνορά του.

Η δημιουργία μόνιμων τουρκικών στρατιωτικών υποδομών, ιδιαίτερα αεροπορικών βάσεων, ραντάρ ή συστημάτων αεράμυνας, θα μπορούσε να αυξήσει σημαντικά την πιθανότητα άμεσης αντιπαράθεσης. Το πλέον κρίσιμο σημείο θα ήταν η εμφάνιση τουρκικού στρατιωτικού προσωπικού σε εγκαταστάσεις που το Ισραήλ θεωρεί αναγκαίο να πλήξει. Ένα ισραηλινό πλήγμα που θα προκαλούσε απώλειες σε Τούρκους στρατιωτικούς θα δημιουργούσε συνθήκες πολύ μεγαλύτερης πίεσης για τουρκική αντίδραση. Η αλληλουχία που θα αποτελούσε ένα από τα σοβαρότερα πιθανά μονοπάτια προς άμεση στρατιωτική σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ:

• Ισραηλινό πλήγμα
• Τουρκικές απώλειες
• Τουρκική στρατιωτική απάντηση
• Ισραηλινή ανταπάντηση.

Η αξιολόγηση της κατάστασης μπορεί επομένως να βασιστεί σε συγκεκριμένους δείκτες.

• Πρώτον, αύξηση των επικίνδυνων αεροπορικών αναχαιτίσεων και των περιστατικών UAV.
• Δεύτερον, ανάπτυξη τουρκικών πολεμικών πλοίων για συνοδεία ερευνητικών ή ενεργειακών σκαφών.
• Τρίτον, αντίστοιχη ανάπτυξη ελληνικών ή άλλων συμμαχικών ναυτικών δυνάμεων για προστασία των δραστηριοτήτων αυτών.
• Τέταρτον, προσπάθεια φυσικής παρεμπόδισης πλοίων ή ενεργειακών έργων.
• Πέμπτον, μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές ασκήσεις σε άμεση γειτνίαση με αμφισβητούμενες περιοχές, ιδίως με πραγματικά πυρά.
• Έκτον, δημιουργία ή επέκταση τουρκικών στρατιωτικών υποδομών στη Συρία, ιδιαίτερα συστημάτων αεράμυνας και αεροπορικών εγκαταστάσεων.
• Έβδομον, απώλειες στρατιωτικού προσωπικού της Τουρκίας από ισραηλινή ενέργεια ή, αντίστροφα, απώλειες ισραηλινού προσωπικού από τουρκική ενέργεια.
• Όγδοον, διακοπή ή περιορισμός των στρατιωτικών και διπλωματικών διαύλων επικοινωνίας μεταξύ των εμπλεκόμενων κρατών.
• Ένατο, ενδείξεις πραγματικής κινητοποίησης, όπως μετακινήσεις μη απαραίτητου προσωπικού, αλλαγές στην ετοιμότητα μονάδων, ή ασυνήθιστες συγκεντρώσεις δυνάμεων.
• Δέκατο, ενεργοποίηση διεθνών μηχανισμών αποκλιμάκωσης από το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση ως αποτέλεσμα συγκεκριμένου στρατιωτικού περιστατικού και όχι απλώς λόγω γενικής έντασης.

Κανένας από αυτούς τους δείκτες δεν αρκεί μόνος του για να προβλέψει πόλεμο. Η σημασία τους βρίσκεται στη συσσώρευση και στη χρονική σύμπτωσή τους.

Το σενάριο της αλληλοτροφοδοτούμενης κρίσης

Το μεγαλύτερο στρατηγικό ρίσκο προκύπτει όταν διαφορετικές κρίσεις συμπέσουν χρονικά. Μια αντιπαράθεση Ελλάδας-Τουρκίας στο Αιγαίο θα μπορούσε να συμπέσει με ένταση γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου. Ταυτόχρονα, μια ισραηλινή επιχείρηση στη Συρία θα μπορούσε να προκαλέσει τουρκικές απώλειες, ή τουρκική στρατιωτική αντίδραση.

Σε μια τέτοια κατάσταση, οι επιμέρους κρίσεις θα μπορούσαν να ερμηνευθούν από τις εμπλεκόμενες κυβερνήσεις ως τμήματα μιας ενιαίας στρατηγικής αντιπαράθεσης. Αυτό θα περιόριζε σημαντικά τα περιθώρια αποκλιμάκωσης. Το κρίσιμο επομένως δεν είναι μόνο εάν κάποια από τις εμπλεκόμενες κυβερνήσεις επιθυμεί έναν πόλεμο. Είναι εάν δημιουργείται μια αλληλουχία ενεργειών, στην οποία κάθε πλευρά αισθάνεται υποχρεωμένη να απαντήσει στην προηγούμενη ενέργεια της άλλης.

Η διαφορά μεταξύ μιας περιφερειακής κρίσης που παραμένει ελεγχόμενη και μιας κρίσης που οδηγεί σε σύγκρουση μπορεί τελικά να βρίσκεται σε ένα μόνο γεγονός: Στην πρώτη περίπτωση οι στρατιωτικές δυνάμεις χρησιμοποιούνται κυρίως για αποτροπή και σηματοδότηση. Στη δεύτερη χρησιμοποιούνται για να εξαναγκάσουν την άλλη πλευρά να αλλάξει συμπεριφορά.

Αυτό είναι το σημείο στο οποίο η στρατηγική αντιπαράθεση μετατρέπεται σε άμεσο κίνδυνο στρατιωτικού επεισοδίου. Το σίγουρο είναι ότι η σημερινή κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο είναι αναμφίβολα πιο ανησυχητική, από μια απλή περίοδο έντονης διπλωματικής αντιπαράθεσης…


Πηγή: https://koukfamily.blogspot.com , https://slpress.gr

Read more »

Από τους πονηρούς λογισμούς που πολεμούν τον άνθρωπο, τρεις είναι οι πιο σκληροί

 Ο πόλεμος των λογισμών

Από τους πονηρούς λογισμούς που πολεμούν τον άνθρωπο, τρεις είναι οι πιο σκληροί: της απιστίας, της βλασφημίας και της πορνείας.

Για να κοπάσει αυτός ο πόλεμος, πρέπει πρώτα να γνωρίζεις πότε αμαρτάνεις και πότε όχι:
Δεν αμαρτάνεις όταν ο νους, η βούληση, δε συγκατατίθεται στους λογισμούς, πολύ περισσότερο όταν τους αποστρέφεται ή τους περιφρονεί.
Αμαρτάνεις, κάποτε και θανάσιμα, όταν ο νους αυτοπροαίρετα συγκρατεί τους λογισμούς και η καρδιά ηδύνεται και ευχαριστείται μ’ αυτούς.
Όποιος πολεμείται από πονηρούς λογισμούς και δεν τους αποδέχεται, ταράσσεται όμως νομίζοντας ότι αμάρτησε, αυτός είναι μικρόψυχος, εμπαίζεται από το διάβολο και δε γνωρίζει να διακρίνει μεταξύ προσβολής και συγκαταθέσεως.
Μην παραξενεύεσαι που οι ίδιοι λογισμοί φέρνουν μαζί τους και θάνατο και ζωή, αιώνιο θάνατο ή αιώνια ζωή. Σ’ εκείνον που τους αποδέχεται προκαλούν θάνατο. Σ’ εκείνον που τους αποστρέφεται και τους πολεμά χαρίζουν ζωή, και αυξάνουν το μισθό του στον ουρανό.

Συμβαίνει κάποτε να έρχονται λογισμοί απιστίας ή βλασφημίας κατά του Θεού, της Υπεραγίας Θεοτόκου ή των αγίων.
Καμιά φορά, αντικρίζοντας τα άχραντα και θεία Μυστήρια ή τις άγιες εικόνες, πέφτουν επάνω σου σαν μαύρο σύννεφο βλάσφημες σκέψεις.
Περιφρόνησε αυτούς τους λογισμούς.Αδιαφόρησε.
Μην ανησυχείς και μη θλίβεσαι, γιατί έτσι χαροποιείς το διάβολο. Του αρκεί να σε βλέπει θλιμμένο και συγχυσμένο, αν δεν κατορθώσει κάτι χειρότερο.
Θα επαυξήσει τότε τους λογισμούς σου, για να εξουθενώσει τελείως τη συνείδησή σου. Όταν όμως σε δει να περιφρονείς τους βλάσφημους λογισμούς, θα απομακρυνθεί ντροπιασμένος.

Πρόσεξε, και θα διαπιστώσεις ότι και τα τρία είδη των λογισμών γεννιούνται συχνά από την κατάκριση. Μην κατακρίνεις τον αδελφό σου και θα καταφέρεις γενναίο πλήγμα στους πονηρούς λογισμούς. Επειδή όμως ο πόλεμος των λογισμών ταλαιπωρεί συνήθως τους υπερηφάνους και φθονερούς, ο πιο σίγουρος τρόπος για ν’ απαλλαγείς απ’ αυτόν είναι να καλλιεργήσεις μέσα σου την ταπείνωση και την ακακία.

Οι άγιοι Πατέρες διδάσκουν και υποδεικνύουν τα μέσα και τους τρόπους που θα χρησιμοποιήσεις για να νικήσεις τους λογισμούς και να καταισχύνεις τους δαίμονες που τους σπέρνουν μέσα σου:

Να τους φανερώνεις στον πνευματικό σου με την εξομολόγηση.
Να προσεύχεσαι στον Κύριο με θέρμη, αναθέτοντας σ’ Εκείνον την ασθένειά σου και ομολογώντας την αδυναμία σου.
Να καλλιεργείς μέσα σου τη συντριβή του νου, την αυτομεμψία και, γενικά, ταπεινό φρόνημα.
Ν’ αγαπήσεις τη νηστεία, που θανατώνει προ παντός τους σαρκικούς λογισμούς.
Ν’ αγαπήσεις τους σωματικούς κόπους και μόχθους, που ταπεινώνουν το σώμα και πνίγουν μέσα στον ιδρώτα σου τις πανουργίες των δαιμόνων.
Να ζεις συνέχεια με τη μνήμη του θανάτου και της φοβερής κρίσεως του Θεού.
Ν’ αντιπαραθέτεις στους ρυπαρούς λογισμούς άλλους λογισμούς, υγιείς και θεάρεστους.
Τέλος, αν είσαι δυνατός, περιφρόνησε και περιγέλασε τους λογισμούς, κι ύστερα προσπέρασέ τους αδιάφορα.Ο τελευταίος αυτός τρόπος εξευτελίζει τελείως τους δαίμονες.

 

Πηγή: https://proskynitis.blogspot.com 

Read more »

Οι συνέπειες μιας άμβλωσης πριν από 34 χρόνια και ο ρόλος του πατέρα

 

Οι συνέπειες μιας άμβλωσης πριν από 34 χρόνια και ο ρόλος του πατέρα, φωτο afistemenaziso , πηγή εδώ

Ο Jeff Bradford περιγράφει πώς η συμβουλή του πατέρα του τον οδήγησε να στηρίξει την έκτρωση της αρραβωνιαστικιάς του πριν από 34 χρόνια.

Ο Jeff Bradford, επικεφαλής μιας από τις μεγαλύτερες αμερικανικές οργανώσεις υπέρ της αγέννητης ζωής, της Human Coalition, δημοσίευσε προσωπική μαρτυρία για την άμβλωση στην οποία υποβλήθηκε η αρραβωνιαστικιά του πριν από 34 χρόνια. Ο ίδιος αφηγείται πώς οδήγησε τότε την τότε αρραβωνιαστικιά του σε κλινική για να κάνει έκτρωση.

Ο Bradford περιγράφει ότι όταν έμαθε για την εγκυμοσύνη ήταν φοβισμένος και αβέβαιος για τον τρόπο που ένα παιδί θα επηρέαζε τον γάμο του, οπότε ζήτησε συμβουλή από τον πατέρα του. Ο πατέρας του συμβούλεψε την αρραβωνιαστικιά του, Tricia, να κάνει έκτρωση, πιστεύοντας ότι έτσι τους προστάτευε από μια δύσκολη εγκυμοσύνη. Η απόφαση αυτή τους στέρησε τη ζωή της κόρης τους, την οποία είχαν ονομάσει Σάρα.

Ο ίδιος τονίζει ότι η έκτρωση θεωρείται συνήθως γυναικείο ζήτημα, κάτι που όμως απέχει πολύ από την αλήθεια, καθώς πρόκειται για οικογενειακό ζήτημα. Στο κείμενό του απευθύνεται σε άνδρες, καλώντας τους να αποδεχθούν με θάρρος την ευθύνη της πατρότητας και να μη φοβούνται να σταθούν δίπλα στις γυναίκες τους σε στιγμές κρίσης. Ως επικεφαλής της Human Coalition, δηλώνει αποφασισμένος να χρησιμοποιήσει τη δημόσια φωνή του για την ενημέρωση των οικογενειών σχετικά με τις συνέπειες της άμβλωσης. 

Ακολουθεί ολόκληρη η μαρτυρία του

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που οδήγησα την κοπέλα μου στη κλινική για να κάνει έκτρωση.

34 χρόνια πριν, η νυν σύζυγός μου και εγώ, ήμαστε αρραβωνιασμένοι και ανακαλύψαμε ξαφνικά ότι εκείνη ήταν έγκυος. Ήμασταν και οι δύο φοβισμένοι και αβέβαιοι για τον τρόπο που ένα παιδί θα επηρέαζε τον γάμο μας. Έτσι, έκανα ό,τι κάνουν πολλοί νέοι άνδρες. Στράφηκα για συμβουλή σε κάποιον που σεβόμουν: στον πατέρα μου.

Θεωρούσα τον πατέρα μου καλό άνθρωπο. Εμπιστευόμουν την κρίση του. Εκείνος συμβούλεψε την αρραβωνιαστικιά μου, Tricia, να κάνει έκτρωση. Τότε, αυτό μας φάνηκε σαν η διέξοδος στην κατάστασή μας. Προσπαθούσε να μας συμβουλεύσει με έναν τρόπο που εκείνος θεωρούσε στοργικό και σοφό. Ο πατέρας μου γνώριζε τον πόνο του διαζυγίου και ήθελε να με «προστατεύσει» από μια εγκυμοσύνη, γιατί πίστευε ότι μπορούσε να προκαλέσει την διάλυση της σχέσης μου. Νόμιζε πως έκανε το καλύτερο για την Tricia και για μένα.

Δυστυχώς, η απόφασή μας να πάμε στην κλινική για την έκτρωση οδήγησε στα πάντα, εκτός από το να μας προστατεύσει από τον πόνο.

Για χρόνια, η Tricia και εγώ κουβαλούσαμε την ντροπή και την λύπη ο καθένας μόνος του και σιωπηλά. Όταν κάναμε την έκτρωση δεν είχαμε συναισθανθεί πλήρως το μόνιμο βάρος από την απόφαση που πήραμε. Μια απόφαση που μας κόστισε τη ζωή της γλυκιάς μας κόρης, της Σάρας.

Η έκτρωση θεωρείται συνήθως ως γυναικείο ζήτημα, ένα ζήτημα που δεν αφορά τους άνδρες. Αυτό, όμως, απέχει όσο περισσότερο μπορείτε να φανταστείτε από την αλήθεια.

Η έκτρωση είναι ένα οικογενειακό ζήτημα.

Φέτος, την ημέρα του πατέρα, θέλω να ενθαρρύνω τους άνδρες να δεχθούν με χαρά και θάρρος την ευθύνη που απαιτεί η πατρότητα.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που μαστίζουν την κοινωνία μας είναι η μη αποδοχή της πατρότητας. Υπάρχουν αμέτρητα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς την καθοδήγηση, την προστασία και την παρουσία ενός πατέρα στην ζωή τους.

Αναγνωρίζω ότι δεν νιώθουν όλοι οι άνδρες έτοιμοι να αναλάβουν αυτόν τον ρόλο. Σίγουρα και εγώ δεν ένιωθα έτοιμος όταν έμαθα ότι η Tricia ήταν έγκυος. Αναλογιζόμενος, όμως, το παρελθόν, εύχομαι να είχα επιμείνει, και να είχα σταθεί με τόλμη δίπλα σε εκείνη και το παιδί μας.

Ο φόβος καθοδηγούσε μεγάλο μέρος των αποφάσεων μου ως νεαρός άνδρας. Κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιώ πόσο πολύ οι νέοι άνδρες χρειάζονται θάρρος, καθοδήγηση και δυνατά παραδείγματα θυσιαστικής πατρότητας. Πάρα πολλοί άνδρες έχουν διδαχθεί ότι η έκτρωση είναι θέμα κάποιου άλλου. Δεν είναι. Οι άνδρες διαμορφώνουν αυτές τις αποφάσεις μέσω της παρουσίας τους ή της απουσίας τους, του φόβου τους ή του θάρρους τους.

Ωστόσο, οι θαρραλέοι και οι ευσεβείς άνδρες δεν χτίζονται αυτόματα. Οι δυνατοί πατέρες και οι δυνατές οικογένειες σπάνια δημιουργούνται μόνοι τους. Χτίζονται μέσα σε δυνατά σπίτια, στην εκκλησία και μέσα σε δυνατές κοινότητες.

Η εκκλησία έχει την ευθύνη να καθοδηγήσει τους νέους άνδρες, ώστε να έχουν θάρρος, θυσιαστική αγάπη και να αναλαμβάνουν ευθύνες. Να τους βοηθήσει να προχωρούν μέσω της πίστης, της υπευθυνότητας, με την συμπαράσταση του περιβάλλοντός τους.

Επίσης, η οικογένεια έχει σημαντικό ρόλο. Αν δεν δώσουμε εμείς τα σωστά μαθήματα στους γιους μας, θα δώσει ο κόσμος τα δικά του μαθήματα. Αν δεν προστατεύσουμε εμείς τις κόρες μας, ο πολιτισμός θα δώσει το δικό του ορισμό στο τι σημαίνει προστασία.

Σήμερα είμαι ηγέτης μιας από τις μεγαλύτερες οργανώσεις υπέρ της αγέννητης ζωής, της Human Coalition, και είμαι αποφασισμένος να χρησιμοποιήσω την φωνή μου για λογαριασμό αυτών που δεν έχουν φωνή. Οι οικογένειες πρέπει να γνωρίζουν την αλήθεια για την άμβλωση και τις πληγές που προκαλεί.

Η ιστορία μου είναι προσωπική, όμως εκατομμύρια οικογένειες εξακολουθούν σήμερα να βρίσκονται αντιμέτωπες με αυτές τις δύσκολες αποφάσεις.

Τι μπορούμε να κάνουμε όταν αντιμετωπίζουμε ένα τόσο μεγάλο και θανατηφόρο κακό; Η προτροπή μου προς τους άνδρες είναι απλή: προσευχηθείτε και μη φοβάστε.

Προσευχηθείτε για τις γυναίκες στην ζωή σας, για τις γυναίκες σε όλη την χώρα που είναι παράλυτες από το φόβο, γι αυτές που έχουν παγιδευτεί στο ψέμα ότι η έκτρωση είναι η μόνη επιλογή.

Προσευχηθείτε για τους άνδρες στην ζωή σας. Προσευχηθείτε να βασιστούν στον Θεό για να γίνουν δυνατοί σύζυγοι και πατέρες. Προσευχηθείτε να σταθούν με τόλμη δίπλα στις γυναίκες και τις οικογένειες σε στιγμές κρίσης.

Τριάντα τέσσερα χρόνια αργότερα, ακόμα σκέφτομαι την κόρη που δεν γνωρίσαμε ποτέ. Δεν μπορώ να αλλάξω την απόφαση που πήραμε η Tricia και εγώ, αλλά μπορώ να πω την αλήθεια για το τι στέρησε η έκτρωση από την οικογένειά μας.

Αν θέλουμε η έκτρωση να φύγει από την ζωή μας, χρειάζονται πατέρες που είναι πρόθυμοι να επιλέξουν το θάρρος αντί του φόβου, και να σταθούν δίπλα στις γυναίκες με αγάπη, θυσία και πολλή εμπιστοσύνη στο Θεό.

Από τον Jeff Bradford, για την ιστοσελίδα LifeNews.com
Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου: «Αφήστε με να ζήσω!»

Πηγή: https://eeod.gr

Read more »

Yπουργός του Ισραήλ λέει ότι «δεν θα επιτραπεί στον Τραμπ» να υπογράψει συμφωνία ειρήνης με το Ιράν

Ο κορυφαίος υπουργός του Ισραήλ λέει ότι «δεν θα επιτραπεί στον Τραμπ» να υπογράψει συμφωνία ειρήνης με το Ιράν, κι οι Αμερικανοί φορολογούμενοι πρέπει να χρηματοδοτήσουν το «Μεγάλο Ισραήλ»


-Μπάξτερ Ντμίτρι

Ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, δήλωσε τον περασμένο Μάιο φέτος ότι το Ισραήλ «δεν θα επιτρέψει» στον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να οριστικοποιήσει αυτό που αποκάλεσε «κακή συμφωνία» για ειρήνη με το Ιράν — και οι Αμερικανοί φορολογούμενοι πρέπει να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν τους επιθετικούς πολέμους του Ισραήλ για το υπόλοιπο του χρόνου.

Ο Μπεν-Γκβιρ το ξεκαθάρισε ξεκάθαρα: οποιαδήποτε συμφωνία που δεν εξουδετερώνει πλήρως τις πυρηνικές και πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν — και πιθανώς δεν διατηρεί τη ροή του ατελείωτου αγωγού σύγκρουσης — είναι εκτός συζήτησης, ανεξάρτητα από το τι θέλουν ο Αμερικανός πρόεδρος ή οι ψηφοφόροι.

«Αυτή είναι μια συμφωνία που μπορεί να βλάψει το κράτος του Ισραήλ και δεν θα επιτρέψουμε να συμβεί αυτό», δήλωσε, τοποθετώντας την ισραηλινή κυβέρνηση ως τον απόλυτο κάτοχο βέτο στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.

Ενώ ο Τραμπ σηματοδοτεί πρόοδο σε ένα μνημόνιο κατανόησης για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, την άμβλυνση ορισμένων εντάσεων και την αντιμετώπιση των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου, οι σκληροπυρηνικοί στο Ισραήλ θεωρούν οποιαδήποτε παρέκκλιση από την οδό ως προδοσία. Τα σχόλια του Μπεν-Γκβιρ έρχονται εν μέσω αναφορών για αναδυόμενες συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν και ακόμη και επιφυλακτική υποστήριξη από τον Νετανιάχου για ένα πλαίσιο – εφόσον ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις του Ισραήλ.

Για χρόνια, οι σκεπτικιστές έχουν χαρακτηριστεί ως «θεωρητές συνωμοσίας» επειδή επισημαίνουν την εξαιρετική επιρροή των ισραηλινών συμφερόντων, της AIPAC και των συμμαχικών λόμπι πάνω Η πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Αυτή η στιγμή σκίζει τη μάσκα. Ένας υπουργός σε μια ξένη χώρα δηλώνει ανοιχτά ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ – που εκλέχθηκε από Αμερικανούς ψηφοφόρους – δεν θα «επιτραπεί» να επιδιώξει την ειρήνη.

Η ατζέντα του Τραμπ «Πρώτα η Αμερική» υποσχέθηκε αποκλιμάκωση όπου είναι δυνατόν και τοποθέτηση των συμφερόντων των ΗΠΑ πάνω από ατελείωτους πολέμους.

Η ατζέντα του Τελ Αβίβ φαίνεται να είναι κλειδωμένη σε μόνιμη περιφερειακή κυριαρχία, σε αισθήματα αλλαγής καθεστώτος και στο να μην αφήνει ποτέ τη ροή χρημάτων και όπλων να σταματήσει.

Ο Μπεν-Γκβιρ, γνωστός σκληροπυρηνικός από το κόμμα Otzma Yehudit, δεν είναι κάποια περιθωριακή φωνή – είναι κορυφαίος υπουργός στην κυβέρνηση Νετανιάχου. Η δήλωσή του αντικατοπτρίζει ένα μοτίβο: το Ισραήλ προωθεί μαξιμαλιστικές θέσεις και η Ουάσινγκτον αναμένεται να ακολουθήσει.

Η ευρύτερη εικόνα

Αυτό το επεισόδιο υπογραμμίζει την περιστρεφόμενη πόρτα των νεοσυντηρητικών, των influencers με διπλή υπηκοότητα και της τεράστιας χρηματοδότησης των εκστρατειών που διαμορφώνουν την πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Ενώ οι Αμερικανοί φορολογούμενοι πληρώνουν τον λογαριασμό για βοήθεια, όπλα και πιθανές μελλοντικές συγκρούσεις, οι Ισραηλινοί υπουργοί συζητούν αδιάφορα την άσκηση βέτο στις αποφάσεις του Λευκού Οίκου.

Ειρήνη με το Ιράν; Όχι αν αυτό παρεμβαίνει στη συναίνεση για ένα πόλεμο. Καθώς ο Τραμπ διαχειρίζεται αυτό το ζήτημα, το πραγματικό ερώτημα για τους Αμερικανούς δεν αφορά μόνο το Ιράν – αφορά το αν η πολιτική των ΗΠΑ εξυπηρετεί την Αμερική ή χρησιμεύει ως επέκταση του στρατηγικού οράματος ενός άλλου έθνους. Ο Μπεν-Γκβιρ μόλις έκανε την απάντηση άβολα σαφή.

Η μάσκα έπεσε. Το ερώτημα τώρα είναι: Θα το προσέξει επιτέλους η Αμερική;

Πηγή: https://greeknewsondemand.com

Read more »

Ο Θεός τους ιδικούς του, δεν τους στερεί από τίποτε!

Κάποτε δύο Χριστιανοί υποδηματοποιοί κατοικούσαν και εργάζονταν στον ίδιο δρόμο.

Ο ένας, αν και είχε μεγάλη οικογένεια, κατάφερνε να την συντηρεί καλά και μάλιστα του περίσσευαν και χρήματα. Ο άλλος, αν και ανύπαντρος, μόλις που τα έβγαζε πέρα, γιά να κρατιέται στη ζωή, παρόλο που δούλευε και τις Κυριακές αλλά και τις εορτές, σε αντίθεση με τον πρώτο, που δεν εργαζόταν ποτέ αυτές τις ημέρες.

Μία ημέρα επήγε ο δεύτερος τσαγκάρης στον πρώτο και του διηγήθηκε την οικονομική του κατάσταση και του ζήτησε να μάθη, πώς αυτός κατώρθωνε να τα βγάζει πέρα.

Και εκείνος του απάντησε:

«Φίλε μου, έχω έναν κρυμμένο θησαυρό και κάθε Κυριακή, παίρνω απ’ αυτόν τον θησαυρό, όσα μου χρειάζονται».

«Θα μπορούσες να μου δείξεις και να μου πεις κάτι, γι’ αυτόν τον θησαυρό;»

«Ευχαρίστως! Την άλλη Κυριακή έλα μαζί μου γιά να στον δείξω», του είπε ο πρώτος τσαγκάρης.

Πράγματι, την Κυριακή τον παίρνει και τον πάει στην Εκκλησία. Παρακολούθησαν την Θεία Λειτουργία και μετά την απόλυση του λέει:

«Όπως είδες φίλε, εδώ στην Εκκλησία ευρίσκεται ο θησαυρός μου. Μετέχοντας στην Θεία Λειτουργία, έχω την ευλογία του Θεού. Πρόσεχε και εσύ τις ημέρες του Κυρίου καθώς και τις εορτές, μετέχοντας στη Θεία Λατρεία και στα Μυστήρια και κατεξοχήν στην Θεία Κοινωνία και πίστεψέ με, ότι Αυτός ο Μεγάλος Θησαυρός, δηλαδή, ο ίδιος ο Χριστός, είναι τόσο Πλούσιος, που δεν αφήνει νηστικούς όσους καταφεύγουν σ’ Αυτόν»!!

 

Πηγή: https://psihisangigmata.blogspot.com 

Read more »

Ἡ Μαντόνα ἐνέπαιξε τά ἱερά καί ὅσια μέσα στήν ἕδρα τους!

Σύνταξη:

Ἱστολόγιον ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ https://kaiomenivatos.blogspot.com/

Αὐτά, γιατί κάποιοι ἀφελεῖς πίστεψαν καί ἔσπευσαν νά ἀρθρογραφήσουν ὅτι μπορεῖ ἡ Μαντόνα πού τό καλλιτεχνικό της ψευδές ὄνομα βλασφήμως σημαίνει· “Παναγία”, νά βάζει ἀρχή μετανοίας…

Ἡ “ἱέρεια” τῆς μουσικῆς πού τελεῖ σατανιστικές καί ἀποκρυφιστικές τελετές ἐπί σκηνῆς καί σέ βίντεο, συνάμα καί ἄσεμνες ἐπί δεκαετίες ἔχοντας διαφθείρει πνευματικά καί ἠθικά γενεές γενεῶν, ἦλθε γιά νά βλασφημήσει τά ἱερά καί ὅσια μέσα στήν ἴδια τους τή ἕδρα πλαγίως (ἀποκρύφως), δηλαδή στήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα καί μέσα σέ Ἱερά Μονή!

Πιθανόν αὐτό τό πλάγιο τελετουργικό νά σημαίνει ἐπερχόμενο δεινό συμβάν γιά τήν Ἑλλάδα πού τά νεοταξικά κέντρα ἐξουσίας θέλουν ὁπωσδήποτε νά καταστραφεῖ τόσο μέ τήν ἀποχριστιανοποίηση, ὅσο καί μέ τήν γεωπολιτική της παράδοση, γι’ αὐτό καί ἡ Ἱεραρχία τῆς Σατανιστικῆς Καμπάλ πού λατρεύει ἡ Μαντόνα καί τήν ὁποία ἐδῶ καί χρόνια δημόσια παραδέχεται, διαφημίζει καί προωθεῖ, τήν ἔστειλε στήν χῶρα μας γιά νά ἀφήσει τήν κουτσουλιά της, τό μαγικό της ξόρκι, πρίν πατήσουν οἱ ἀντίχριστοι τοῦ κόσμου τό κουμπί ἐκκίνησης κάποιου ζοφεροῦ συμβάντος πού μᾶς ἑτοιμάζουν οἱ σκοτεινές δυνάμεις!
Σίγουρα ἀποτελεῖ κι αὐτό τό συμβάν ἕνα συμβολικό ἀποτύπωμα τῆς Παγκόσμιας Νέας Τάξης Πραγμάτων ἀπό τά πολλά πού χρησιμοποιοῦν γιά νά μολύνουν τήν ἀτμόσφαιρα τοῦ κόσμου καί γιά νά μαγαρίσουν τόν ὁδό τοῦ Χριστοῦ στρώνοντας τήν ὁδό ἕλευσης τοῦ Ἀντιχρίστου!

Θέλουν νά ἀντικαταστήσουν τόν Χριστό μέ τόν Ἀντίχριστο (συμβολιζόμενος ἀπό τόν γιό τῆς Μαντόνα πού τήν συνόδευε ἐν προκειμένῳ), τήν Παναγία μέ τήν πόρνη μητέρα του (συμβολιζόμενη ἀπό τήν Μαντόνα ἐν προκειμένῳ*), τούς 12 μαθητές τοῦ Χριστοῦ μέ τούς ἐργάτες τοῦ Ἀντιχρίστου (συμβολιζόμενοι ἀπό τούς 12 συνοδούς τῆς Μαντόνα ἐν προκειμένῳ).
*Ἡ ἐνδυμασία της μάλιστα μέσα στή Μονή ἦταν λευκά μακριά ροῦχα καί μακριά μανδῆλα στό κεφάλι πού παραπέμπαν στήν γυναικεῖα ἐνδυμασία ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ…

Καί τό κερασάκι στήν τοῦρτα τῶν ἄνωθι ἀποκρυφιστικῶν συμβολισμῶν ἦταν τό μασονικό μάτι πού τά βλέπει ὅλα… στήν τοῦρτα γενεθλίων τῆς Μαντόνα στό πάρτυ της στήν Κέρκυρα καί μέ τήν ἴδια ντυμένη “ἡ Ἄρτα μέ τά Γιάννενα”… “παιδί τῶν λουλουδιῶν” (καί ὄχι τοῦ Θεοῦ…), σάν ἀπόκοσμη φιγοῦρα βγαλμένη ἀπό τήν γνωστή ἐποχή τῆς δεκαετίας τοῦ ’60 καί τοῦ ’70, ὅπου οἱ νέοι κυρίως ἔκαναν τότε τήν “ἐπανάστασή τους” (ὅπως Ἑωσφόρος μέ τούς Ἀγγέλους πού τόν ἀκολούθησαν κι ἐπαναστάτησαν ἀπέναντι στόν Θεό;…) καί ξεχύθηκαν στόν γυμνισμό, στά ναρκωτικά, στό ἀλκοόλ, στά ξενύχτια, στήν ἀπείθεια, στήν ἀθεΐα καί σέ κάθε εἴδους ἐλευθεριότητα, τῶν ὁποίων συνεχίζουμε μισό περίπου αἰῶνα μετά νά μαζεύουμε τά ἀπόβλητά τους μέχρι καί τήν σημερινή κοινωνία, πού ἀποτελεῖ ἀναβαθμισμένη παραλλαγή ὅλων τῶν προηγούμενων ἐπί τά χείρρω!

 

Τό κακό εἶναι πώς τήν δέχθηκαν αὐτοί (Ἡγούμενος Μονῆς Βαρλαάμ στά Μετέωρα καί λοιποί ρασοφόροι) πού θά ἔπρεπε νά τῆς κάνουν ἐξορκισμό ἤ νά τῆς βροντοφωνάξουν· “οὐκ ἔξεστι σοί” νά πατήσεις ἐδῶ μέσα, ἀλλά ἀντίθετα ἐπέτρεψαν νά μαγαρίσει μέ τό διάβα της καί τήν δαιμονικῶς συμβολική παρουσία καί συνοδεία της τούς ἱερούς χώρους τῆς Πίστεώς μας!
«ἵνα τί καθεῖλες τὸν φραγμὸν αὐτῆς καὶ τρυγῶσιν αὐτὴν πάντες οἱ παραπορευόμενοι τὴν ὁδόν; ἐλυμήνατο αὐτὴν σῦς ἐκ δρυμοῦ, καὶ μονιὸς ἄγριος κατενεμήσατο αὐτήν» (Ψαλμός 79, 13-14).
Μπάστε σκύλοι ἀλέστε.

Πηγή: https://balsamopsyxhs.gr

Read more »

Η κίνηση της Κίνας που μπορεί να αλλάξει τον χάρτη του παγκόσμιου εμπορίου

Σε μια εποχή έντονης γεωπολιτικής αστάθειας, όπου οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή έχουν παραλύσει τις παραδοσιακές θαλάσσιες οδούς, η Κίνα επιδεικνύει για άλλη μια φορά τη στρατηγική της ευφυία, ανακοινώνοντας μια νέα εμπορική αρτηρία που κόβει τον χρόνο και τις αποστάσεις στη μέση.

Ο λεγόμενος «Δρόμος του Μεταξιού των Πάγων», ένα φιλόδοξο ναυτιλιακό εγχείρημα που ξεκινά από τις ακτές της Ανατολικής Ασίας και τερματίζει στην καρδιά της Ευρώπης, έρχεται να προσφέρει μια βιώσιμη ανάσα στο παγκόσμιο εμπόριο, την ίδια στιγμή που οι πύλες της Ερυθράς Θάλασσας κλείνουν η μία μετά την άλλη.

Ένα ταξίδι που αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού

Η κινεζική εταιρεία εμπορευματοκιβωτίων Sea Legend, με μακρά εμπειρία στις γραμμές που συνδέουν την Ασία με τη Βόρεια Αφρική και την Τουρκία, πήρε την απόφαση να επισημοποιήσει ένα δρομολόγιο που δοκίμασε με επιτυχία τον περασμένο Οκτώβριο.

Η αρχική δοκιμή έφερε εντυπωσιακά αποτελέσματα. Το πλοίο διένυσε την απόσταση σε μόλις 20 ημέρες, τη στιγμή που ένα συμβατικό ταξίδι μέσω της Διώρυγας του Σουέζ απαιτεί περίπου 40 ημέρες, ενώ η παράκαμψη από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας στη Νότια Αφρική ξεπερνά τις 50. Αυτή η σημαντική μείωση του χρόνου μεταφοράς δίνει στις κινεζικές εξαγωγές ένα τεράστιο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, ειδικά για προϊόντα που μετρούν κάθε ώρα καθυστέρησης.

 

 

Γραφική απεικόνιση της διαδρομής από την Guardian

Μια λύση στις καυτές γραμμές της Μέσης Ανατολής

Τα Στενά του Μπαμπ ελ-Μάντεμπ, η βασική πύλη εισόδου στην Ερυθρά Θάλασσα απέναντι από τις ακτές της Υεμένης, έχουν μετατραπεί τις τελευταίες εβδομάδες σε μια ζώνη αποκλεισμού για τη διεθνή ναυτιλία.

Οι αντάρτες Χούθι, με την υποστήριξη του Ιράν, έχουν εξαπολύσει μια σειρά επιθέσεων εναντίον πλοίων που συνδέονται με τη Σαουδική Αραβία, διαταράσσοντας σοβαρά την κυκλοφορία προς και από τη Διώρυγα του Σουέζ. Αυτές οι εξελίξεις, σε συνδυασμό με τον πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Ιράν που έχει περιορίσει τις μετακινήσεις στον Περσικό Κόλπο, έχουν φέρει τις ναυτιλιακές εταιρείες σε αδιέξοδο.

Σε αυτό το ρευστό σκηνικό, η αρκτική οδός αναδεικνύεται σε μια αξιόπιστη εναλλακτική, αποφεύγοντας τα «καυτά» σημεία των συγκρούσεων και προσφέροντας ασφάλεια μέσα από τις παγωμένες θάλασσες.

Ένας δρόμος που γεννήθηκε από την κλιματική αλλαγή

Η τήξη των πάγων της Αρκτικής, αν και αποτελεί μια περιβαλλοντική απειλή που φέρνει πλημμύρες και φυσικές καταστροφές σε διάφορες γωνιές του πλανήτη, έχει ταυτόχρονα ανοίξει νέες θαλάσσιες οδούς που ήταν αδιανόητες πριν από λίγες δεκαετίες. Η Κίνα αξιοποιεί αυτή την πραγματικότητα όχι απλώς ως μια ευκαιρία, αλλά ως στρατηγική κίνηση που εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο του σύγχρονου Δρόμου του Μεταξιού.

Η νέα διαδρομή, που ξεκινά από το λιμάνι Νινγκμπό, περνά κατά μήκος της ρωσικής Βόρειας Θαλάσσιας Οδού μέσα στον Αρκτικό Κύκλο και κατευθύνεται νότια στη Βόρεια Θάλασσα μέχρι το Φίλιξστοου της Αγγλίας, δεν είναι απλώς μια γραμμή σε έναν χάρτη. Είναι ένα μήνυμα: η Κίνα βρίσκει τρόπους να διατηρεί το εμπόριό της ανοιχτό, ακόμα κι όταν ο κόσμος «καίγεται».

Το προφίλ του νέου εμπορικού άξονα

Ο Li Xiaobin, επικεφαλής λειτουργικός διευθυντής της Sea Legend, τόνισε ότι η νέα οδός ταιριάζει απόλυτα στις ανάγκες των σύγχρονων βιομηχανιών. Οι χαμηλές θερμοκρασίες της Αρκτικής και η σύντομη διάρκεια του ταξιδιού την καθιστούν ιδανική για φορτία ευαίσθητα στις υψηλές θερμοκρασίες, όπως οι μπαταρίες ιόντων λιθίου, ή για προϊόντα όπου ο χρόνος παράδοσης μετράει σε χρήμα, όπως τα φωτοβολταϊκά συστήματα. Η επέκταση της γραμμής, που ονομάστηκε «Ice Silk Road» σε αντιστοιχία με τον ιστορικό Δρόμο του Μεταξιού, αποτελεί ένα ακόμη βήμα στην κινεζική στρατηγική κυριαρχίας στις παγκόσμιες εμπορικές ροές του 21ου αιώνα.


Με το παγκόσμιο εμπόριο να βρίσκεται σε ομηρία γεωπολιτικών εντάσεων, η πρωτοβουλία αυτή αναδεικνύει την Κίνα σε πρωταγωνιστή της εμπορικής καινοτομίας, αξιοποιώντας ακόμη και τις πιο αντίξοες συνθήκες της φύσης για να χτίσει γέφυρες όπου άλλοι βλέπουν μόνο εμπόδια. Ο «Δρόμος των Πάγων» δεν είναι απλώς μια νέα γραμμή, είναι η απάντηση της Ανατολής στη ρευστότητα της Δύσης, ένα βήμα προς ένα πολυπολικό εμπορικό σύστημα όπου οι παλιοί δρόμοι χάνουν τη μοναδικότητά τους



Πηγή: https://www.olympia.gr

Read more »

Από τον βίο του αββά Σισώη

 

Από το Γεροντικό

Ένας αδελφός που είχε αδικηθεί από άλλον αδελφό πήγε στον αββά Σισώη και του είπε: «Κάποιος αδελφός με αδίκησε και θέλω να βρω το δίκιο μου». Ο γέροντας τον παρακαλούσε: «Μη, παιδί μου· καλύτερα άφησε την υπεράσπισή σου στον Θεό». Εκείνος επέμενε: «Δεν θα σταματήσω μέχρι να βρω το δίκιο μου». Είπε τότε ο γέροντας: «Ας προσευχηθούμε, αδελφέ», και αφού σηκώθηκε είπε: «Θεέ, δεν έχουμε πια την ανάγκη της φροντίδας σου, γιατί εμείς μόνοι μας βρίσκουμε το δίκιο μας». Όταν το άκουσε αυτό ο αδελφός, έπεσε στα πόδια του γέροντα και είπε: «Δεν αντιδικώ άλλο με τον αδελφό· συγχώρησέ με, αββά».

 

Πολλές φορές έλεγε στον αββά Σισώη ο μαθητής του: «Αββά, σήκω να φάμε», και εκείνος τον ρωτούσε: «Δεν φάγαμε, παιδί μου;» «Όχι, πάτερ», αποκρινόταν ο μαθητής, και έλεγε ο γέροντας: «Αν δεν φάγαμε, φέρε να φάμε».

Τρεις γέροντες άκουσαν για τον αββά Σισώη και πήγαν να τον δουν. Τον ρώτησε ο πρώτος: «Πάτερ, πώς μπορώ να σωθώ από τον πύρινο ποταμό;» Ο γέροντας δεν του απάντησε. «Πάτερ», τον ρώτησε ο δεύτερος, «πώς μπορώ να σωθώ από το τρίξιμο των δοντιών και από το ακοίμητο σκουλήκι;» Τον ρώτησε και ο τρίτος: «Πάτερ, τι να κάνω που η μνήμη του εξωτέρου σκότους με σκοτώνει;» Τότε ο γέροντας τους είπε: «Εγώ τίποτε από αυτά δεν σκέφτομαι. Ελπίζω ότι ο Θεός, που είναι σπλαχνικός, θα με ελεήσει».

Όταν άκουσαν αυτά τα λόγια οι γέροντες έφυγαν λυπημένοι. Ο γέροντας όμως, μη θέλοντας να τους αφήσει να φύγουν λυπημένοι, τους κάλεσε πίσω και είπε: «Είστε μακάριοι, αδελφοί· σας ζήλεψα. Γιατί ο πρώτος από εσάς είπε για τον πύρινο ποταμό, ο δεύτερος για τα τάρταρα και ο τρίτος για το εξώτερο σκότος· αν λοιπόν ο νους σας θυμάται διαρκώς αυτά τα πράγματα, είναι αδύνατο να αμαρτήσετε. Τι θα κάνω όμως εγώ ο σκληρόκαρδος, που ούτε βάζω στον νου μου ότι υπάρχει κόλαση για τους ανθρώπους και γι’ αυτό όλη την ώρα αμαρτάνω;» Οι γέροντες τότε του έβαλαν μετάνοια και είπαν: «Όπως ακούσαμε, έτσι και είδαμε».

 

Πηγή: https://www.koinoniaorthodoxias.org 

Read more »

Η Γεωπολιτική Παγίδα των «Θαλάσσιων Πάρκων»

Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος

Η μονομερής ανακήρυξη «Εθνικών Θαλάσσιων Πάρκων» από την Τουρκία στο Βόρειο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο αποτελεί μια ξεκάθαρη προσπάθεια της Άγκυρας να παγιώσει τετελεσμένα και να επιβάλει de facto τις αναθεωρητικές της αξιώσεις έναντι των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Τα δύο Προεδρικά Διατάγματα που εκδόθηκαν με την υπογραφή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εργαλειοποιούν την περιβαλλοντική προστασία με σκοπό τον γεωπολιτικό αποκλεισμό κρίσιμων ελληνικών νησιών, όπως το Καστελλόριζο, η Λήμνος και η Σαμοθράκη. Η κίνηση αυτή αναδεικνύει τα όρια της πάγιας ελληνικής διπλωματικής τακτικής, η οποία, περιοριζόμενη στη θεωρητική επίκληση του Διεθνούς Δικαίου, αδυνατεί να αναχαιτίσει μια περιφερειακή δύναμη που συστηματικά παραβιάζει τη διεθνή νομιμότητα για να εδραιώσει τη στρατηγική της υπεροχή.

Η καθυστέρηση της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια σε όλη την επικράτεια στερεί από τη χώρα μια ιστορική και μοναδική ευκαιρία να κατοχυρώσει νομικά τον έλεγχο του 73% του Αιγαίου. Όσο η Αθήνα αναβάλλει την άσκηση αυτού του νόμιμου δικαιώματός της, τόσο η Τουρκία βρίσκει το διπλωματικό και επιχειρησιακό κενό για να παγιώνει de facto καταστάσεις αμφισβήτησης στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Η επιλογή της περιοχής Φετιγιέ-Κας δεν είναι τυχαία. Το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Κας, αποτελεί το γεωγραφικό και νομικό κλειδί για την οριοθέτηση της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στην Ανατολική Μεσόγειο. Με την περικύκλωση του νησιού, η Τουρκία επιχειρεί να μειώσει την επήρεια των ελληνικών νησιών σε θαλάσσιες ζώνες. Επιδιώκει να εγκλωβίσει το Καστελλόριζο σε μια στενή ζώνη χωρικών υδάτων 6 ναυτικών μιλίων, αποκόπτοντάς το από την υπόλοιπη ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Το μεγάλο και αναπάντητο ερώτημα που τίθεται πλέον είναι τι θα συμβεί όταν το ελληνικό και το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό κληθούν να υπερασπιστούν τις ίδιες θαλάσσιες περιοχές. Εάν η Άγκυρα στείλει πολεμικά πλοία για να επιβάλει το καθεστώς προστασίας των δικών της «θαλάσσιων πάρκων» εντός της ελληνικής ΑΟΖ, η Ελλάδα θα υποχρεωθεί να αναπτύξει τον στόλο της για να υπερασπιστεί τον χώρο που της ανήκει νόμιμα. Μια τέτοια απευθείας αντιπαράθεση στο πεδίο εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για ένα θερμό επεισόδιο ή μια γενικευμένη σύρραξη, καθώς καμία πλευρά δεν θα μπορεί να υποχωρήσει χωρίς να υποστεί τεράστιο πολιτικό και στρατηγικό κόστος. 

 

Πηγή: https://koukfamily.blogspot.com 

Read more »

Η Μεγάλη Σκακιέρα και η κατάρρευση της αμερικανικής ψευδαίσθησης!

 

 

 

Η Παγκοσμιοποίηση πεθαίνει, η Ουκρανία ηττάται παρά την απίστευτη σε υλικό και χρήμα χορήγηση από τις ΗΠΑ και ΕΕ, η Ρωσια...ήταν πολύ σκληρή για να πεθάνει και το Ιράν στο τέλος, έβγαλε και τη γλώσσα του περιπαικτικά!

Η Δύση στα χέρια των Νεοταξιτών, έγινε ένα κράμα από πολυπολιτισμικά σκουπίδια και έρμαιο σε χέρια διαχειριστών και όχι ηγετων! Σήμερα, πληρώνει το βαρύ τίμημα…

Εάν παρατηρήσει κανείς με ψύχραιμη απόσταση τις σημερινές παγκόσμιες εξελίξεις, βλέπει την Ουκρανία να παραπαίει και να χάνει σταδιακά το Ντονμπάς, τη Ζαπορίζια, το Μικολάεφ και την Οδησσό, ενώ έχει ήδη ηττηθεί στρατηγικά στον αέρα. Ταυτόχρονα βλέπει και τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον τελευταίο κυρίαρχο της μεταψυχροπολεμικής εποχής, να παραπαίουν και αυτές, όχι πλέον από εξωτερική πίεση μόνο, αλλά από την ίδια την αδυναμία τους να διατηρήσουν το βάρος της ηγεμονίας που οι ίδιες είχαν υψώσει σε δόγμα.

Είκοσι περίπου χρόνια πριν, ένας από τους οξυδερκέστερους Αμερικανούς γεωστρατηγιστές, ο Ζμπίγκνιεφ Μπρεζίνσκι, είχε ήδη διατυπώσει με ακρίβεια το δίλημμα που σήμερα εκρήγνυται μπροστά μας. Σε δοκίμιό του με τίτλο «Το δίλημμα του τελευταίου κυρίαρχου», δημοσιευμένο το 2005, έθεσε το ερώτημα που ακόμη και σήμερα παραμένει αναπάντητο: Kυριαρχία για ποιο σκοπό;

Η Θεωρία του Μπρεζίνσκι

Ο Μπρεζίνσκι δεν ήταν απλώς ένας ακόμη ακαδημαϊκός. Είχε διατελέσει Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας επί προεδρίας Κάρτερ, είχε μελετήσει σε βάθος τη σοβιετική πραγματικότητα και είχε κατανοήσει όσο λίγοι τη γεωγραφική λογική της εξουσίας. Η σκέψη του δεν βασιζόταν σε ηθικολογίες ούτε σε ιδεολογικές εμμονές· βασιζόταν στην ψυχρή παρατήρηση του χάρτη. Και ο χάρτης, για εκείνον, είχε ένα μόνο κέντρο βάρους: την Ευρασία.

Η κεντρική του θέση, όπως την ανέπτυξε στο βιβλίο «Η Μεγάλη Σκακιέρα» το 1997, είναι απλή και αδυσώπητη. Η Ευρασία αποτελεί τη σκακιέρα πάνω στην οποία παίζεται το παιχνίδι της παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας. Όποιος ελέγχει την Ευρασία, ελέγχει τον κόσμο.

Για πρώτη φορά στην Iστορία, μια μη ευρασιατική δύναμη, οι Ηνωμένες Πολιτείες, βρέθηκε στη θέση να ασκεί αποφασιστική επιρροή πάνω σε αυτή την ήπειρο. Η διατήρηση αυτής της πρωτοκαθεδρίας, όπως υποστήριζε, εξαρτάται από ένα και μόνο στρατηγικό καθήκον: Να εμποδιστεί η εμφάνιση οποιασδήποτε δύναμης ή συνασπισμού δυνάμεων που θα μπορούσε να κυριαρχήσει στην Ευρασία και να αμφισβητήσει την αμερικανική θέση.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Μπρεζίνσκι διέκρινε δύο κατηγορίες κρατών. Από τη μία τους γεωστρατηγικούς παίκτες — τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Ρωσία, την Κίνα και την Ινδία —, κράτη ικανά να διαμορφώνουν ενεργά το γεωπολιτικό παιχνίδι. Από την άλλη τους γεωπολιτικούς άξονες, κράτη των οποίων η σημασία δεν πηγάζει από την εγγενή τους ισχύ, αλλά από τη γεωγραφική τους θέση. Ανάμεσά τους ξεχώριζε με δραματική έμφαση η Ουκρανία.

Η φράση του παραμένει μέχρι σήμερα η πιο εύστοχη σύνοψη του ουκρανικού ζητήματος: Χωρίς την Ουκρανία, η Ρωσία παύει να είναι ευρασιατική αυτοκρατορία! Με την Ουκρανία υποταγμένη και ενσωματωμένη, η Ρωσία γίνεται αυτόματα αυτοκρατορία. Η ανεξαρτησία της Ουκρανίας δεν ήταν για τον Μπρεζίνσκι ζήτημα δημοκρατίας ή ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ήταν ζήτημα γεωπολιτικών μαθηματικών.

Η Ουκρανία πρόσφερε στη Ρωσία πληθυσμό, γεωργικό πλούτο, βιομηχανική βάση και πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα. Η απώλειά της μείωνε τη Ρωσία σε περιφερειακή ασιατική δύναμη, περιορισμένη και αποδυναμωμένη. Η ανάκτησή της την επανέφερε στο επίπεδο της αυτοκρατορίας.

Αυτή η διάγνωση αποδείχθηκε προφητική. Ο πόλεμος που ξέσπασε το 2022 εξ’ αιτίας της δυτικής νεοταξικής λαίλαπας και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, δεν είναι παρά η βίαιη επιβεβαίωση της λογικής του Μπρεζίνσκι. Η Ρωσία δεν πολεμά για αφηρημένες ιδεολογίες. Πολεμά για να μην χάσει οριστικά τον γεωπολιτικό άξονα που της επιτρέπει να παραμένει μεγάλη δύναμη.

Η Δύση, από την πλευρά της, υποστηρίζει την Ουκρανία όχι από αφηρημένη αλληλεγγύη, αλλά επειδή γνωρίζει ότι η πλήρης ρωσική επικράτηση θα ανατρέψει την ισορροπία στην Ευρασία.

Όμως ο Μπρεζίνσκι δεν περιορίστηκε στη γεωγραφική ανάλυση. Στο δοκίμιο του 2005 προχώρησε βαθύτερα. Διαπίστωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν καταστεί ο τελευταίος πραγματικά κυρίαρχος του πλανήτη. Ενώ όλα τα άλλα κράτη έβλεπαν την κυριαρχία τους να διαβρώνεται από την οικονομική αλληλεξάρτηση, τους υπερεθνικούς θεσμούς και τη διεθνή κοινή γνώμη, η Αμερική διατηρούσε ακόμη την ικανότητα μονομερούς δράσης. Η εισβολή στο Ιράκ, η άρνηση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, η απόρριψη του Πρωτοκόλλου του Κιότο κλπ ήταν εκδηλώσεις αυτής της μοναδικής κυριαρχίας.

Αυτή όμως η κυριαρχία δεν ήταν χωρίς κόστος. Ο Μπρεζίνσκι έθεσε το κρίσιμο ερώτημα: Κυριαρχία για ποιο σκοπό;

Αν η Αμερική χρησιμοποιούσε την ισχύ της αποκλειστικά για να προστατεύσει τα στενά εθνικά της συμφέροντα και να διεξάγει έναν ατέρμονα «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», θα προκαλούσε παγκόσμια αντιπάθεια, θα απομονωνόταν και τελικά θα υπονόμευε την ίδια την ασφάλειά της. Το πραγματικό πρόβλημα της εποχής, όπως υποστήριζε, δεν ήταν η τρομοκρατία. Η τρομοκρατία ήταν σύμπτωμα. Το βαθύτερο φαινόμενο ήταν η παγκόσμια πολιτική αφύπνιση.

Για πρώτη φορά στην Ιστορία, δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη, ιδιαίτερα νέοι και φτωχοί, αποκτούσαν πολιτική συνείδηση μέσω της παιδείας, των μέσων ενημέρωσης και της δημογραφικής έκρηξης. Αυτή η αφύπνιση ήταν ριζοσπαστική, λαϊκιστική και συχνά εχθρική προς την αμερικανική ηγεμονία.

Για να στηρίξει την προειδοποίησή του, ο Μπρεζίνσκι επικαλέστηκε τρεις μεγάλους στοχαστές του πολιτισμικού πεπρωμένου. Τον Όσβαλντ Σπένγκλερ, τον Άρνολντ Τόινμπι και τον Σάμιουελ Χάντινγκτον. Οι δύο πρώτοι και ο τρίτος, ιδιαίτερα, φωτίζουν με διαφορετικό τρόπο το ίδιο ζήτημα: Την αδυναμία ενός πολιτισμού να διατηρήσει επ’ αόριστον την παγκόσμια κυριαρχία όταν έχει ήδη εισέλθει στη φάση της παρακμής ή όταν αγνοεί τις πολιτισμικές ρίζες των αντιπάλων του.

 

Η Θεωρία του Σπέγκλερ

Ο Όσβαλντ Σπένγκλερ, στο μνημειώδες έργο του «Η Παρακμή της Δύσης», ανέπτυξε μια οργανική θεώρηση της Ιστορίας. Κάθε πολιτισμός γεννιέται, ανθεί, ωριμάζει και πεθαίνει όπως ένας ζωντανός οργανισμός.

Η Δύση, την οποία ονόμασε «φαουστιανό» πολιτισμό, είχε ήδη, κατά τη γνώμη του, περάσει από την εποχή της δημιουργικής κουλτούρας στην εποχή του πολιτισμού — δηλαδή από την εποχή της ψυχής στην εποχή του καθαρού νου, από τη θρησκευτική και καλλιτεχνική δημιουργία στη μηχανική, χρηματική και αυτοκρατορική εξουσία.

Στην τελική φάση εμφανίζεται ο …«Καίσαρας»: Η δημοκρατία παραχωρεί τη θέση της σε ισχυρές προσωπικότητες που κυβερνούν μέσω του χρήματος και της δύναμης, ενώ οι πόλεμοι γίνονται για την κληρονομιά ολόκληρου του κόσμου.

Ο Σπένγκλερ προειδοποιούσε ότι το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι η υποδούλωση της ανθρωπότητας σε λίγες ισχυρές φύσεις και ελίτ, αποφασισμένες να κυριαρχήσουν και δεν εννοούσε απόλυτα τους Νεοταξίτες. Αυτοί ουσιαστικά αντέγραψαν τις θεωρίες του και τις οικειοποιήθηκαν. Ο Μπρεζίνσκι λοιπόν, επικαλείται αυτή την προειδοποίηση για να δείξει τον κίνδυνο που διατρέχει η Αμερική αν συνεχίσει να ασκεί την κυριαρχία της ως καθαρή δύναμη χωρίς ανώτερο σκοπό.

Η προσπάθεια να διατηρηθεί η μοναδική κυριαρχία με στρατιωτικά και οικονομικά μέσα μπορεί να μετατρέψει την ίδια την Αμερική σε μηχανισμό αυτοκρατορικής εξάντλησης, όπου η εσωτερική συνοχή διαβρώνεται και η εξωτερική επιρροή χάνει κάθε ηθική νομιμοποίηση.

Ο Σάμιουελ Χάντινγκτον, από την άλλη πλευρά, στο έργο του «Η Σύγκρουση των Πολιτισμών», προσέφερε μια διαφορετική αλλά εξ’ ίσου ανησυχητική προοπτική. Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, υποστήριζε πως οι μεγάλες συγκρούσεις δεν θα είναι πλέον ιδεολογικές, αλλά πολιτισμικές. Οι άνθρωποι θα ταυτίζονται όλο και περισσότερο με τον πολιτισμό τους — δυτικό, ορθόδοξο, ισλαμικό, σινικό, ινδουιστικό — και οι γραμμές ρήξης θα ακολουθούν τα πολιτισμικά σύνορα.

Η προσπάθεια της Δύσης να επιβάλει τις δικές της αξίες ως παγκόσμιες θα συναντήσει ολοένα και ισχυρότερη αντίσταση. Η δημοκρατία, αντί να κοσμοπολιτίζει, μπορεί να λειτουργήσει παραδοσιακοποιητικά: Να ενισχύσει την πολιτισμική αυτοσυνείδηση και να οξύνει τις αντιθέσεις.

Ο Χάντινγκτον διέβλεπε ότι η Δύση θα βρεθεί αντιμέτωπη με «τους υπόλοιπους» και ότι η προσπάθεια να διατηρήσει την παγκόσμια ηγεμονία χωρίς να αναγνωρίσει την πολιτισμική πολυμορφία, θα οδηγούσε σε απομόνωση και σύγκρουση

Ο Μπρεζίνσκι χρησιμοποιεί αυτή τη διάγνωση για να επισημάνει ότι η αμερικανική κυριαρχία δεν μπορεί πλέον να βασίζεται στην υπόθεση πως ο υπόλοιπος κόσμος θα αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα το νεοταξικό δυτικό μοντέλο. Η παγκόσμια πολιτική αφύπνιση που περιγράφει είναι ακριβώς η αφύπνιση πολιτισμικών ταυτοτήτων που αρνούνται να υποταχθούν.

Έτσι, ο Μπρεζίνσκι συνθέτει τις δύο θεωρίες σε μια ενιαία προειδοποίηση. Από τον Σπένγκλερ αντλεί τον φόβο της εσωτερικής παρακμής: Η Δύση, και ιδιαίτερα η Αμερική, κινδυνεύει να μετατραπεί σε καθαρό μηχανισμό ισχύος χωρίς ψυχή, όπου η δημοκρατία εκφυλίζεται σε καισαρισμό και το χρήμα αντικαθιστά κάθε ανώτερη αρχή.

Από τον Χάντινγκτον αντλεί τον φόβο της εξωτερικής αντίστασης: Ο υπόλοιπος κόσμος δεν είναι κενός χώρος προς κατάκτηση, αλλά σύνολο πολιτισμών με δική τους ιστορική μνήμη και βούληση αυτοπροσδιορισμού. Η προσπάθεια να επιβληθεί μονομερής κυριαρχία θα προκαλέσει όχι μόνο γεωπολιτική, αλλά και πολιτισμική αντίδραση.

Η πρόταση του Μπρεζίνσκι ήταν σαφής. Η Αμερική όφειλε να μετατρέψει την κυριαρχία της σε εργαλείο παροχής διεθνών δημόσιων αγαθών. Να ηγηθεί μιας πολυμερούς, συνεργατικής τάξης, αντί να επιμένει σε μονομερή ηγεμονία. Να αναγνωρίσει έμμεσα την πολυπολικότητα και να αναπτύξει κοινό όραμα με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις. Διαφορετικά, η προσπάθεια να διατηρηθεί η μοναδική κυριαρχία θα οδηγούσε σε αυτοκαταστροφή, όπως ακριβώς γίνεται τώρα.

Είκοσι χρόνια μετά, το δίλημμα που είχε θέσει έχει γίνει πραγματικότητα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε μονόδρομο εσωτερικής και εξωτερικής εξάντλησης. Η στήριξη προς την Ουκρανία έχει μετατραπεί, όπως ορθά επισημαίνει ο Γάλλος ιστορικός Εμμανουέλ Τοντ, σε μηχανισμό που καταδικάζει την ίδια την Ουκρανία σε καταστροφική ήττα. Όσο η Ουκρανία λαμβάνει όπλα, θα πολεμά. Η συνέχιση της σύγκρουσης έχει γίνει ο ίδιος ο λόγος ύπαρξης του ουκρανικού κράτους.

Ταυτόχρονα, ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται καταστροφικά, ενώ καλλιεργείται ένας παράλογος υπερεθνικισμός που δικαιολογεί μια αυτοκτονική αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Η Δύση, με την υποστήριξή της, επιβάλλει ουσιαστικά στην Ουκρανία τη θανατική ποινή.

Την ίδια στιγμή, τα ψεύδη των προηγούμενων ετών καταρρέουν το ένα μετά το άλλο. Το 2022 Ουκρανοί αξιωματούχοι διαβεβαίωναν ότι τα ρωσικά αποθέματα πυραύλων είχαν εξαντληθεί. Το 2025 ο ίδιος ο Ζελένσκι διαβεβαίωνε τον Γερμανό καγκελάριο ότι η ρωσική στρατιωτική βιομηχανία θα κατέρρεε. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης αναπαρήγαγαν με ενθουσιασμό τις ίδιες προβλέψεις. Και όμως, το 2026 οι ίδιοι Ουκρανοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι η ρωσική παραγωγή πυραύλων υπερβαίνει τα σχέδια, ότι οι βαλλιστικοί πύραυλοι εκτοξεύονται σε ρυθμούς που ξεπερνούν τις δυνατότητες της ουκρανικής αεράμυνας και ότι η φύση του αεροπορικού πολέμου έχει αλλάξει ριζικά. Ο αεροπορικός πόλεμος που υποτίθεται ότι θα ανάγκαζε τη Ρωσία σε ειρήνη έχει αποτύχει παταγωδώς.

Η κατάρρευση δεν περιορίζεται στην Ουκρανία. Επεκτείνεται στην ίδια την αμερικανική στρατηγική. Το εκστρατευτικό μοντέλο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, βασισμένο στην απόλυτη υπεροχή της εφοδιαστικής αλυσίδας, έχει εξαντληθεί. Η εποχή των αεροπλανοφόρων, των οποίων η συμβολική σημασία υπερίσχυε της πολεμικής τους χρησιμότητας, φτάνει στο τέλος της. Η Αμερική αποδεικνύεται απροετοίμαστη — και ψυχολογικά ακόμη περισσότερο — να αντιμετωπίσει αντίπαλο με συγκρίσιμη ισχύ πυρός.

Το πάθημα του Βιετνάμ που δεν έγινε…μάθημα, επιστρέφει: Η εμπλοκή σε μακρινά μέτωπα χωρίς ξεκάθαρο στρατηγικό τέλος οδηγεί σε εσωτερική εξάντληση και σε εγκατάλειψη του κανόνα του χρυσού, όπως συνέβη το 1971.

Ο Μπρεζίνσκι είχε προειδοποιήσει. Είχε καλέσει την Ουάσινγκτον να αναπτύξει κοινό όραμα με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις. Είχε μιλήσει για την ανάγκη αναγνώρισης της πολυπολικότητας. Είχε επισημάνει ότι η προσπάθεια να διατηρηθεί η μοναδική κυριαρχία θα κατέληγε σε αυτοκαταστροφή.

Σήμερα βλέπουμε ακριβώς αυτό. Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται μπροστά σε ένα νέο στρατηγικό δίλημμα! Είτε να ζήσουν για τον εαυτό τους, επιστρέφοντας σε μια μορφή φρουρίου της Βόρειας Αμερικής, είτε να συνεχίσουν να θυσιάζουν τα εθνικά τους συμφέροντα για την άνεση συμμάχων που αποδεικνύονται ολοένα και πιο ανίκανοι να σηκώσουν το βάρος της δικής τους άμυνας.

 

Εν κατακλείδι

Η Ευρασία ζει πλέον τη δική της ζωή. Η Μέση Ανατολή αρχίζει να ακολουθεί τον ίδιο δρόμο. Οι περιφερειακές δυνάμεις — η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία, το Πακιστάν — διαμορφώνουν δικούς τους μηχανισμούς ασφαλείας στο κενό που αφήνει η αμερικανική υποχώρηση. Οι BRICS+ και ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης λειτουργούν χωρίς τη Δύση. Το παλιό σύστημα συντεταγμένων απλά καταρρέει.

Ο Μπρεζίνσκι δεν ήταν προφήτης. Ήταν παρατηρητής της γεωγραφίας και της ισχύος. Είδε καθαρά ότι η Ουκρανία ήταν ο αποφασιστικός άξονας. Είδε επίσης ότι η αμερικανική κυριαρχία δεν μπορούσε να διατηρηθεί επ’ αόριστον ως μονομερής επιβολή.

Από τον Σπένγκλερ άντλησε την επίγνωση ότι κάθε πολιτισμός έχει το δικό του βιολογικό όριο. Από τον Χάντινγκτον την επίγνωση ότι οι πολιτισμοί δεν εξαφανίζονται όταν ηττώνται στρατιωτικά, αλλά επανέρχονται με νέα ένταση ταυτότητας.

Εκεί που υπερεκτίμησε την κατάσταση ήταν στην αντοχή της αμερικανικής εσωτερικής συνοχής και στην ταχύτητα με την οποία άλλες δυνάμεις θα αμφισβητούσαν την ηγεμονία. Σήμερα, το δίλημμα που έθεσε έχει πάρει συγκεκριμένη μορφή. Η Αμερική είτε θα αποδεχθεί την πολυπολικότητα και θα αναζητήσει μια νέα ισορροπία, είτε θα συνεχίσει να καταναλώνει τη δύναμή της σε πολέμους χωρίς νίκη, μέχρις ότου η ίδια η εξάντληση την αναγκάσει σε υποχώρηση.

Η Ίστορία είναι βάναυση και το κυριότερο; Δεν περιμένει! Η Μεγάλη Σκακιέρα εξακολουθεί μεν να υπάρχει, αλλά τα πιόνια έχουν ήδη αρχίσει να κινούνται με δική τους λογική. Και ο “τελευταίος κυρίαρχος” ανακαλύπτει, με καθυστέρηση βέβαια, ότι η κυριαρχία χωρίς στρατηγικό σκοπό και χωρίς πολιτισμική επίγνωση μετατρέπεται σε παγίδα! Και η Αμερική, όχι μόνο του Τράμπ αλλά και των προηγούμενων της Νεοταξίας, έχουν μπεί στη παγίδα αυτή και απλα, δεν μπορούν να την ακυρώσουν. Είναι πολύ αργά πια. To μόνο που απομένει, είναι το ξεκαθάρισμα λογαριασμών για το ποιός θα πάρει τη μεγάλη μερίδα. Κι αυτό ακριβώς θα είναι το διακύβευμα στην 4η φάση του Γ’ Παγκοσμίου Πολεμου που έχει ήδη αρχίσει…


Quid delictum est?* = “Τι λάθος-παράπτωμα έγινε;” Το ερώτημα του αυτοκράτορα της Ρώμης Μάρκου Αυρηλίου για τον κακό και άστατο χαρακτήρα του γιού του Κόμμοδου

Πύρινος Λόγιος

Πηγή: https://www.pirinoslogios.com

Read more »

Αποκάλυψη από τον Τάκερ Κάρλσον: Η πτυχή της ρωσικής κοινωνίας που ΗΠΑ και χώρες της ΕΕ εχθρεύονται μανιωδώς

 

 

Σε μια διαφορετική ερμηνεία για τη σύγκρουση της Δύσης με τη Ρωσία προχώρησε ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τάκερ Κάρλσον, υποστηρίζοντας ότι πίσω από τη γεωπολιτική αντιπαράθεση κρύβεται μια βαθύτερη ιδεολογική και πνευματική σύγκρουση.

Μιλώντας στο RT, ο Κάρλσον διερωτήθηκε εάν η χριστιανική ταυτότητα της Ρωσίας αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους για την εχθρική στάση τμήματος των δυτικών ελίτ απέναντι στη Μόσχα.

Όπως υποστηρίζει, ο Βλαντίμιρ Πούτιν επιχειρεί να ενισχύσει τις παραδοσιακές αξίες, την Ορθόδοξη Εκκλησία και την οικογένεια, υιοθετώντας παράλληλα αυστηρότερη στάση απέναντι σε δραστηριότητες που θεωρούνται επιζήμιες.

«Η πραγματική μάχη δεν είναι μόνο γεωστρατηγική, αλλά πνευματική.

Δεν φοβούνται την Ρωσία στο πολεμικό κομμάτι αλλά κυρίως στο αξιακό», υποστήριξε χαρακτηριστικά ο Κάρλσον, λέγοντας πως η Ρωσία είναι «μια κοινωνία που επιχειρεί να αντισταθεί στην απόλυτη κυριαρχία του ατομικισμού».

Στο επίκεντρο της τοποθέτησής του βρίσκεται και η κριτική του στον σύγχρονο αμερικανικό φιλελευθερισμό, τον οποίο θεωρεί υπεύθυνο για τη σχετικοποίηση των παραδοσιακών αξιών.

« […] Αυτή η διαφορά επιτρέπει στη ρωσική ηγεσία να συνδέει άμεσα τη νομοθεσία με την παραδοσιακή ηθική.

Πράξεις που θεωρούνται επιζήμιες από θρησκευτική σκοπιά —όπως τα ναρκωτικά, ο τζόγος ή η πορνογραφία— απαγορεύονται ή περιορίζονται αυστηρά από το κράτος.

Αντίθετα, στις ΗΠΑ, η παρουσία ισχυρών λόμπι και η φιλελεύθερη προσέγγιση επιτρέπουν τη νομιμοποίηση τέτοιων δραστηριοτήτων», σημείωσε στη συνέχεια.

Ο δημοσιογράφος αναφέρθηκε ακόμα στις συνταγματικές αλλαγές του 2020 στη Ρωσία, με τις οποίες ενισχύθηκε θεσμικά η προστασία της οικογένειας και έγινε αναφορά στην πίστη στον Θεό.

Κατά τον Κάρλσον, η αντιπαράθεση αφορά τελικά δύο διαφορετικά μοντέλα κοινωνίας.

«Μπορεί να υπάρξει ελευθερία χωρίς ιερό, δημοκρατία χωρίς παράδοση, οικογένεια χωρίς ηθικό θεμέλιο;», διερωτήθηκε, υποστηρίζοντας ότι η Δύση δυσκολεύεται πλέον να δώσει μια σαφή απάντηση.

Πηγή: https://www.pronews.gr

Read more »

ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΧΡΥΣΟΥ, ΧΑΛΚΟΥ ΚΑΙ ΣΠΑΝΙΩΝ ΓΑΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΤΟΥ ΣΙΝΑ!

 

Αποκαλύψεις-σεισμός από τον καθηγητή Γεωλογίας Αβραάμ Ζεληλίδη στον Focus FM 103,6:

Επιστημονικοί χάρτες και πρόσφατες μελέτες των Αιγυπτίων δείχνουν ότι η ευρύτερη περιοχή του Ελληνορθόδοξου Μοναστηριού «κολυμπάει» σε ανυπολόγιστο ορυκτό πλούτο! Την ίδια ώρα όμως που το Κάιρο διεκδικεί εκτάσεις, η Αθήνα παρακολουθεί αμέτοχη!

 

Τι Κρύβει το Υπέδαφος της Αγίας Αικατερίνης; Τι δείχνουν πρόσφατες Αιγυπτιακές Μελέτες;

Μια αποκαλυπτική συνέντευξη που ταράζει τα νερά της γεωπολιτικής και των εθνικών μας συμφερόντων παραχώρησε σήμερα ο καθηγητής Γεωλογίας κ. Αβραάμ Ζεληλίδης στον Focus FM 103,6. Με βάση πρόσφατες επιστημονικές μελέτες και εξειδικευμένους χάρτες Αιγυπτίων επιστημόνων (έκδοσης 2026), αποκαλύπτεται ότι η περιοχή γύρω από το ιστορικό Ελληνορθόδοξο Μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά βρίσκεται στο επίκεντρο τεράστιων κοιτασμάτων χρυσοφόρων φλεβών, χαλκού, μαγγανίου και κρίσιμων Σπανίων Γαιών.

Ο κ. Ζεληλίδης, ο οποίος διαθέτει πολυετή εμπειρία στη στρωματογραφία και τις πετρελαϊκές έρευνες στον Κόλπο του Σουέζ, εξήγησε πώς ανατρέχοντας στη διεθνή βιβλιογραφία εντόπισε εξαιρετικά ενδιαφέρουσες δημοσιεύσεις σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά από Αιγύπτιους γεωλόγους:

«Μου έκανε εντύπωση ένας χάρτης που δημοσιεύουν με τα κοιτάσματα που περιμένουν στην περιοχή. Αναφέρεται χρυσός, χαλκός, μαγκάνιο, σπάνιες γαίες και άλλα ορυκτά.

Βλέποντας τον χάρτη, η Αγία Αικατερίνη βρίσκεται ακριβώς πάνω σε παλιά ορυχεία χαλκού από τη ρωμαϊκή ακόμα εποχή.

Σήμερα, με τη σύγχρονη τεχνολογία, η εκμετάλλευσή τους είναι υπερ-αποδοτική, ενώ υπάρχουν αποδεδειγμένα χρυσός και σπάνιες γαίες», τόνισε ο κ. Ζεληλίδης.

Δείτε εδώ τον χάρτη που εξασφάλισε το VoiceNews:

Όλο το Νότιο Σινά «Φλέγεται» από Ορυκτά! Από τον Κόλπο της Άκαμπα έως το Σουέζ!

Όπως προκύπτει από τη χαρτογράφηση, ολόκληρο το νότιο τμήμα της χερσονήσου του Σινά (από τον Κόλπο της Άκαμπα μέχρι τον Κόλπο του Σουέζ) είναι γεμάτο από κρίσιμα ορυκτά λόγω της ιδιαίτερης γεωλογικής δομής του.

Όπως εξηγεί ο κύριος Ζεληλίδης, πρόκειται για έναν συνδυασμό μαγματικών και ιζηματογενών πετρωμάτων, που μπορούν και πρέπει να αξιοποιηθούν.

Ο Πόλεμος των Σπανίων Γαιών

Οι Σπάνιες Γαίες αποτελούν τη «ραχοκοκαλιά» της σύγχρονης υψηλής τεχνολογίας, αλλά και της αμυντικής βιομηχανίας. Όπως σημειώνει ο καθηγητής, οι πρόσφατες μελέτες χρησιμοποίησαν γεωφυσικές μεθόδους επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη πλούσιων κοιτασμάτων. Ο έλεγχος των σπανίων γαιών αποτελεί εξάλλου μία από τις κύριες αιτίες των παγκόσμιων γεωπολιτικών συγκρούσεων, όπως συμβαίνει στην Ουκρανία.

Η συνέχεια του άρθρου εδώ 

 

Πηγή: https://voicenews.gr 

Read more »