Από ανθρώπους των γραμμάτων, σίγουρα όλοι έχετε ακούσει τον Ρίτσο, τον Βάρναλη, άντε και τον Λειβαδίτη. Τον Μυριβήλη, τον Παλαμά, τον Βαλαωρίτη, τον Καραγάτση και άλλες μορφές των ελληνικών γραμμάτων, λίγοι τους έχουν ακουστά. Βλέπετε, δεν ήταν αριστεροί, κι όποιος δεν είναι αριστερός στην σύγχρονη Ελλάδα, τον τρώει το μαύρο σκοτάδι της λησμονιάς.
Στα δύσκολα χρόνια που πέρασε η Ελλάδα, μετά το 1944, ο Μυριβήλης δεν σιώπησε, αλλά πήρε σαφή θέση υπέρ των εθνικών δυνάμεων της χώρας. Μάλιστα, συνέγραψε και το υπέροχο βιβλίο «Ο κομμουνισμός και το παιδομάζωμα», γι’ αυτό το τρομερό έγκλημα κατά του μέλλοντος της ελληνικής φυλής.
Παρακάτω, θα παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα από ομιλία που παρέθεσε ο μέγας αυτός λογοτέχνης, το 1948. Συνιστώ να το διαβάσετε με προσοχή, καθώς σχεδόν όλα αυτά που είπε τότε, ισχύουν και σήμερα.
Για την ανθελληνική φύση του κομμουνισμού:
«Δεν υπάρχουν Έλληνες κομμουνιστές. Όταν κανείς γίνει συνειδητός κομμουνιστής παύει νά 'ναι Έλληνας. Γι’ αυτό και το κόμμα λέγεται Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας και όχι Ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα».
Για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν σε βάρος του ελληνικού λαού:
«120 χιλιάδες υπολογίζονται οι άοπλοι και αθώοι άνθρωποι που σφάχτηκαν από τους κομμουνιστές, από τα χρόνια της κατοχής ως σήμερα. Μόνο γιατί επέμεναν να είναι Έλληνες αδιαφοροποίητοι. Ο Άρης Βελουχιώτης το είχε διακηρύξει αφελέστατα. Εφτάμιση εκατομμύρια Έλληνες είναι, είπε σε μια συζήτηση. Απ’ αυτούς θα μείνουν τρία εκατομμύρια, και πολλοί θα είναι».
Για τον πραγματικό λόγο των επιθέσεων των κομμουνιστών κατά των συνδετικών κρίκων της εθνικής μας ενότητας:
«Κάθε φορά που το Γένος σύσσωμο αισθανθεί αυτό το θαύμα, νοιώθει συγχρόνως πως καμιά υλική δύναμη δε μπορεί να το βάλει κάτω. Αυτό το ξέρουν καλά –καλύτερα από μας- όλοι οι εχθροί που κατά καιρούς επιχείρησαν να εξαφανίσουν την Ελληνική φυλή που στέκεται πεισματικά ριζωμένη πάνω σε τούτο το βράχο σαν τα δυνατά πουρνάρια επί τριάντα αιώνες. Και γι’ αυτό οι επιθέσεις τους εκδηλώνονται με λύσσα και μανία σε όλους εκείνους τους παράγοντες που αποτελούν τους συνδετικούς κρίκους για την εθνική μας ενότητα. Τη σημαία, τη θρησκεία, το σχολειό, τα ήθη και έθιμα, τη γλώσσα, τα τραγούδια και τις παραδόσεις της οικογένειας. Γνήσιος κομμουνιστής είναι εκείνος που θα μπορέσει, κάτω από μια σοφή, βαθειά ψυχολογημένη και επίμονη κατηχητική καθοδήγηση, να σκοτώσει μέσα του όλα αυτά τα λογικά και συναισθηματικά στοιχεία, που αποτελούν την ιδιομορφία του εθνικού πολιτισμού μας».
Για τον νέο τύπο ανθρώπου, που θέλει να φτιάξει ο κομμουνισμός:
«Ο κομμουνιστής είναι μέλος μιας νέας φυλής, ενός νέου τύπου ανθρώπου. Η νέα αυτή φυλή κατασκευάζεται μέσα στο εργαστήριο του πανσλαβισμού, από τα ρετάλια όλων των φυλών, των λαών και των εθνών. Η δύναμη που κινεί τη σατανική μηχανή του είναι το μίσος. Ο κομμουνιστής για να προχωρήσει πρέπει να μη λυπάται τον άνθρωπο. Για να γίνει αυτό πρέπει να πιστέψει πως η θρησκεία της αγάπης είναι απάτη. Πως το έγκλημα, η ψευτιά, η λεηλασία, η εκπόρνευση, η κλεψιά, ο βιασμός, δεν είναι πια κακουργήματα μόνο, είναι πράξεις πολιτικές, που επιτρέπονται και επιβάλλονται για ένα πιστό του κόμματος. Πως η ελευθερία του ατόμου είναι εφεύρεση των αστών, και πως η δημοκρατία είναι μέθοδος τυραννίας. Η αληθινή δημοκρατία είναι η δικτατόρευσις πάνω στην ολότητα μιας κομματικής μειονότητας συνωμοτικής, οπλισμένης, αποφασισμένης να σφάξει όλους όσους έχουν αντίθετη γνώμη με τη δική της».
