Θέλουν να φτιάξουν μνημείο του Σατανά στην Oκλαχόμα

Απίστευτα πράγματα συμβαίνουν στην Νέα Εποχή

Τη γενική κατακραυγή της χριστιανικής κοινής γνώμης έχει προκαλέσει στις ΗΠΑ η ανακοίνωση από την πλευρά της «Σατανιστικής Εκκλησίας», η οποία εδρεύει στη Νέα Υόρκη, να δωρίσει στο Πολιτειακό Καπιτώλιο της Οκλαχόμα ένα άγαλμα-μνημείο ύψους 2,10 μέτρων που αναπαριστά τον τραγόμορφο Σατανά μαζί με δύο παιδιά.

Ο σάλος έχει προκληθεί όχι μόνο λόγω της πρόθεσης των νεοϋρκέζων σατανιστών να δωρίσουν το μνημείο με σκοπό να κοσμήσει τη νότια πλευρά του κρατικού κτιρίου, αλλά και λόγω του γεγονότος ότι η βόρεια πλευρά του κοσμείται από άλλο μνημείο που αναγράφει τις δέκα εντολές.

Κάποιοι θέλουν να καταργήσουν τις θρησκείες και στην θέση τους να βάλουν μια Πανθρησκεία με εωσφωριστική-υλιστική βάση.

Πηγή: http://www.apocalypsejohn.com

Read more »

Οι εξελίξεις στην Τουρκία και οι γεωπολιτικές πτυχές του θέματος

Του Σάββα Καλεντερίδη 

Μετά από μια δεκαετία παρουσίας στον πρωθυπουργικό θώκο, το 2013 θα καταγραφεί ως έτος σχεδόν απόλυτης κυριαρχίας, ενώ το 2014 θα είναι η πιο δύσκολη χρονιά αν όχι η χρονιά της αποκαθήλωσης για τον Ερντογάν.

Ο κύριος αντίπαλος του χαρισματικού Τούρκου πρωθυπουργού δεν είναι ο Γκιουλέν ούτε οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, όπως διατείνεται ο ίδιος και οι απολύτως χειραγωγημένοι κονδυλοφόροι που τον ακολουθούν, αλλά το απολύτως προσωποπαγές σύστημα εξουσίας που προσπάθησε να εγκαθιδρύσει, που είναι ευπαθές και ανοίγει πολλές πόρτες στη διαφθορά. Και είναι ακριβώς οι ίδιες πόρτες από τις οποίες εισβάλλουν και οι -όποιες- αντίπαλες δυνάμεις, εκμεταλλευόμενες τις συστημικές αδυναμίες, για να φέρουν εις πέρας τους δικούς τους σκοπούς και στόχους.

Ο Ερντογάν, μετά το 2009, από τη μια πλευρά έκανε τη μεγάλη στροφή που επιχείρησε -αποτυχημένα- να κάνει ο Οζάλ, το 1990-91, αναγνωρίζοντας ντε φάκτο το κουρδικό κράτος του Νοτίου Κουρδιστάν (Β. Ιράκ), και από την άλλη ξεκίνησε τις διαδικασίες δρομολόγησης πολιτικής λύσης για το τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν. Να υπογραμμίσουμε ότι σύμφωνα με ισχυρότατες ενδείξεις, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο τον επέλεξαν άνθρωποι των ΗΠΑ, από το 1994, όταν ήταν δήμαρχος Κωνσταντινούπολης. Επειδή οι κεμαλιστές και οι στρατιωτικοί δεν δεχόντουσαν μια τέτοια αλλαγή στην παραδοσιακή πολιτική της Τουρκίας στο Κουρδικό, η οποία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους θα οδηγήσει την Τουρκία στο διαμελισμό, οι επιτελείς της Ουάσιγκτον θεώρησαν ότι μόνο ένας ηγέτης με ευρεία αποδοχή από τις λαϊκές μάζες ήταν κατάλληλος για κάτι τέτοιο. Ευρεία αποδοχή στην Τουρκία σημαίνει πολιτικό Ισλάμ. Και επειδή ο Ντετζμετίν Ερμπακάν ήταν και ριζοσπάστης και υπερήλικας, επελέγη ο Ερντογάν.

Το αξιοπερίεργο είναι ότι, σύμφωνα με καταγγελίες του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος, το κίνημα Γκιουλέν, ο ηγέτης του οποίου ζει αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ, ήταν αυτό που έδωσε στη δημοσιότητα το καλοκαίρι του 2012 τα πρακτικά των συνομιλιών του Όσλο, μεταξύ του τουρκικού κράτους και του ΡΚΚ, τορπιλίζοντας στην ουσία τις συνομιλίες. Επίσης, το Φεβρουάριο του 2013 σημειώνεται η πρώτη μετωπική σύγκρουση Ερντογάν-Γκιουλέν, όταν οι εισαγγελείς αποπειράθηκαν να συλλάβουν την διοικητή της ΜΙΤ, με την κατηγορία ότι συμμετείχε στις προαναφερθείσες συνομιλίες με μια τρομοκρατική οργάνωση.

Αξιοσημείωτο επίσης, αν όχι αξιοπερίεργο, είναι τα γεγονότα που οδηγούν στην αποδυνάμωση του Ερντογάν, τα οποία ξεκίνησαν με υπαιτιότητα και πρωτοβουλία του ιδίου, με το νόμο που καθιστούσε υποχρεωτική τη μεταβίβαση των φροντιστηρίων του κινήματος Γκιουλέν στο υπουργείο Παιδείας, συμπίπτουν με τη λειτουργία του νέου αγωγού μεταφοράς πετρελαίου από το Κουρδιστάν στο Γιουμουρταλίκ των Αδάνων. Η απόφαση αυτή της Άγκυρας να συνεργαστεί με την κυβέρνηση Μπαρζανί, ερήμην της Βαγδάτης, για τη μεταφορά κουρδικού πετρελαίου στις διεθνείς αγορές, αν και είναι αδύνατον να έγινε χωρίς προηγούμενες διαβουλεύσεις με κάποια κέντρα στην Ουάσιγκτον και το Λονδίνο, σε κάποια φάση ενόχλησε την Ουάσιγκτον. Έχει καταγραφεί, μάλιστα, παρέμβαση της αμερικανικής διοίκησης, που είχε αποτέλεσμα τα έσοδα από την πώληση του κουρδικού πετρελαίου να καταλήγουν σε ειδικό λογαριασμό που έχει ανοιχθεί από το 2003 στην JP Morgan, αντί της τουρκικής Halk Bankası, όπως είχε απαιτήσει ο Ερντογάν από τον Μπαρζανί. Για όσους δεν ενθυμούνται, η κρατική Halk Bankası είναι μπλεγμένη μέχρι τα «μπούνια» στο σκάνδαλο τις διακίνησης μαύρου χρήματος ύψους 87 δις δολαρίων, που αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα του Ερντογάν, και επειδή αποτελεί απόδειξης παραβίασης του εμπάργκο εναντίον του Ιράν, που επέβαλαν οι ΗΠΑ!

Αφού υπογραμμίσουμε και πάλι ότι ο ίδιος ο Τούρκος πρωθυπουργός με τις πρακτικές του έδωσε την ευκαιρία στους όποιους αντιπάλους του να τον πλήξουν, να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι το βαθμολόγιο του μέχρι προχθές πιστού φίλου της Ουάσιγκτον Ερντογάν, είναι ήδη κάτω από τη βάση και για μια σειρά από λόγους.

Στη Συρία, από ένα σημείο και μετά εξόργισε την Ουάσιγκτον επειδή έκανε του κεφαλιού του, υποστηρίζοντας την Αλ Κάιντα-Αλ Νούσρα, για να πλήξει τους Κούρδους και να αποκλείσει το ενδεχόμενο κατασκευής ενός δεύτερου αγωγού που θα μεταφέρει το κουρδικό πετρέλαιο στη Μεσόγειο.

Στην Αίγυπτο υποστήριξε ανοικτά τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, προκαλώντας ρήγμα και στις σχέσεις της με τη Σαουδική Αραβία-ΗΑΕ.

Τέλος, πέρα από τα γνωστά προβλήματα με το Ισραήλ, η Τουρκία, με την αποστολή του ερευνητικού σκάφους Μπάρμπαρος στη θάλασσα της Κύπρου, αποπειράται να κινηθεί αποσταθεροποιητικά σε μια κατάσταση που τείνει να εμπεδωθεί στην περιοχή, στην οποία εμπλέκεται η αμερικανική Noble Energy και η ισραηλινή Delek, προφανώς όχι χωρίς προηγούμενες συνεννοήσεις και διαβουλεύσεις με τις αντίστοιχες κυβερνήσεις.

Εν κατακλείδι, ασχέτως αν τον ασκό του Αιόλου τον άνοιξε ο ίδιος ο Ερντογάν, η κατάσταση στην Τουρκία και οι συνεπακόλουθες πολιτικές εξελίξεις, σχετίζονται και επηρεάζουν-ονται με ένα περίπλοκο πλέγμα γεωπολιτικών παραγόντων και εξελίξεων, που επηρεάζουν και ενδιαφέρουν και τα ελληνικά πράγματα. Γι’ αυτό αξίζουν της μέγιστης προσοχής μας!

Πηγή: http://infognomonpolitics.blogspot.gr

Read more »

Στη Συρία αποφασίστηκε η διδασκαλία της ρωσικής γλώσσας στα σχολεία

Το υπουργείο Παιδείας της Συρίας αποφάσισε να συμπεριλάβει τη ρωσική γλώσσα στο πρόγραμμα σπουδών από το επόμενο έτος, μαζί με την αγγλική γλώσσα ως επιλογή από τους μαθητές των σχολείων.

Ο υπουργός Παιδείας Χοζάν Γκόους είπε ότι «με την έναρξη του επόμενου ακαδημαϊκού έτους, το υπουργείο έχει ολοκληρώσει όλες τις προετοιμασίες για τη διδαχή της ρωσικής γλώσσας σε μια σειρά από σχολεία, βάσει του προγράμματος των σπουδών τους».

Η Μόσχα είναι η πιο σημαντική σύμμαχος της Συρίας και έχει προβάλει βέτο τρεις φορές στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, εμποδίζοντας την έγκριση ψηφίσματος για τη καταδίκη του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ στον εμφύλιο πόλεμο της χώρας, σημειώνει το λιβανικό δημοσίευμα.

Πηγή: http://www.echedoros-a.gr

Read more »

ΛΑΟΘΑΛΑΣΣΑ ΓΙΑ ΤΑ ΤΙΜΙΑ ΔΩΡΑ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ ΠΟΥ ΕΦΘΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΣΤΗ ΜΟΣΧΑ

Στις 23:00 χθες βράδυ (ώρα Μόσχας) στον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος Χριστού ξεκίνησε η επίσημη Λειτουργία των Χριστουγέννων.

Πρώτη φορά στην ιστορία της Ρωσίας, συνοδεύτηκε από μια προσευχή μπροστά από ένα από τα ιερότερα προσκυνήματα της Χριστιανοσύνης,τα Δώρα των Μάγων.

O Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος, επικεφαλής της ρωσικής εκκλησίας, προσκύνησε τα Τίμια Δώρα που έφεραν από το Άγιο Όρος.

Tα Τίμια Δώρα των Μάγων θα μείνουν στην ρωσική πρωτεύουσα μια εβδομάδα , μέχρι τις 13 Ιανουαρίου. 

Τα τίμια Δώρα των Μάγων έφτασαν στη Μόσχα με ειδική πτήση από την Θεσσαλονίκη λίγες ώρες πριν από την εορταστική Λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος Χριστού .

Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα χριστιανικά προσκυνήματα. Στο αεροδρόμιο Βνούκοβο της ρωσικής πρωτεύουσας έγινε η επίσημη υποδοχή.

Από το δέκατο πέμπτο αιώνα τα ιερά δώρα των Μάγων δεν έφυγαν ποτέ από το έδαφος της Ελλάδας .Όλο αυτό το διάστημα βρίσκονταν στο μοναστήρι του Αγίου Παύλου του Αγίου Όρους . .

Πριν από την έναρξη της Θείας Λειτουργίας τα τίμια δώρα υποδέχθηκαν ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών και οι ιεράρχες της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας .

Κατόπιν Ιερείς τοποθέτησαν την λάρνακα στο κέντρο του ναού.

Έτσι ξεκίνησε η παραδοσιακή αγρυπνία προεξάρχοντος του Πατριάρχη Κύριλλου . Στο ναό υπήρχαν περίπου πέντε χιλιάδες άτομα.

Ο Πατριάρχης Κύριλλος απευθυνόμενος στους πιστούς είπε μεταξύ άλλων: 

"Να θυμάστε στις προσευχές σας, εκείνους που υποφέρουν από τις τρομοκρατικές ενέργειες σε Volgograd και Πιατιγκόρσκ . Ας ζητήσουμε από τον Κύριο την υγεία των τραυματιών , στήριξη των πασχόντων, ανάπαυση των ψυχών των νεκρών"

Τα Δώρα των Αγίων Μάγων θα παραμείνουν στον καθεδρικό ναό του Χριστού Σωτήρος στη Μόσχα μια εβδομάδα . Μια εβδομάδα αργότερα, η κιβωτός θα πάει στην Αγία Πετρούπολη και, στη συνέχεια - στο Μινσκ και στο Κίεβο . Μέχρι τις 30 Ιανουαρίου οπότε και θα επιστρέψει πίσω στο μοναστήρι του Αγίου Παύλου στο Άγιον Όρος .

Πηγή: http://www.agioritikovima.gr

Read more »

ΤΟ ΕΙΡΗΝΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ ΜΑΘΗΤΡΙΑΣ ΠΟΥ «ΚΕΡΔΙΣΕ» ΤΗΝ UNESCO

Η Έλενα Καρανταγλή, μαθήτρια της Γ’ Λυκείου από την Χαλκιδική, βραβεύτηκε από την Unesco για το βίντεο που δημιούργησε για την ειρήνη.

Η 17χρονη μαθήτρια συμμετείχε σε διεθνή διαγωνισμό της Unesco εκφράζοντας την άποψή της για την ειρήνη μέσω ενός βίντεο για το θέμα: «Πολιτισμός της Ειρήνης».

Η νεαρή κοπέλα ήταν μία από τους 1.300 νέους ηλικίας 14 έως 25 ετών που έλαβαν μέρος, κερδίζοντας το βραβείο στην κατηγορία του video clip.

Οι υπόλοιπες κατηγορίες ήταν το δοκίμιο, η φωτογραφία και οι γραφικές τέχνες.

Το βραβευμένο βίντεο «Οι σπόροι της ειρήνης» διάρκειας ενός λεπτού δημιουργήθηκε με την τεχνική stop-motion/κινούμενο σχέδιο αποτέλεσμα ατομικής διεργασίας.

Πηγή: http://www.agioritikovima.gr

Read more »

Ο ΙΕΡΕΑΣ, Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΤΥΠΙΑ!

Κάποιος γέροντας, καθαρός και άγιος, κάθε φορά πού λειτουργούσε, έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του.

Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τούς αιρετικούς, κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα, έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία, χωρίς να ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα.

Κάποτε όμως, από οικονομία Θεού, τον επισκέφθηκε ένας αδελφός πού γνώριζε καλά τα θεία δόγματα.
Ο αδελφός ήταν διάκονος, κι έτυχε να παρευρεθεί την ώρα πού ο γέροντας λειτουργούσε.

Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε: «Αυτά πού λες, πάτερ, στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως».

Ο γέροντας όμως, επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους, δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. Μα ο διάκονος επέμενε να ελέγχει την κακοδοξία: «Σφάλλεις, καλόγερε. Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά».

Τότε ο γέροντας, βλέποντας την επιμονή του διακόνου, ρώτησε σε κάποια λειτουργία τούς αγγέλους πού τον παράστεκαν: «Τι είναι αυτά πού μου λέει ο διάκονος;»
Καλά σου λέει, απάντησαν εκείνοι, να τα παραδεχθείς και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς;
Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε, ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο. 

 

 

Πηγή: http://www.agioritikovima.gr

Read more »

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΣΤΑ ΠΕΡΙ ΠΡΩΤΕΙΟΥ ΠΟΥ ΑΝΕΦΕΡΕ Η ΡΩΣΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

Απάντηση στην πρόσφατη ανακοίνωση της Ρωσικής Ιεράς Συνόδου περί του πρωτείου του Οικουμενικού Πατριάρχου, έδωσε εμμέσως πλην σαφώς ο κ. Βαρθολομαίος στη χθεσινή του πρωτοχρονιάτικη ομιλία.

Ο κ. Βαρθολομαίος με αφορμή τον απολογισμό του ταξιδιού του σε Τσεχία και Σλοβακία είπε πως το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι μητέρα Εκκλησία ολόκληρου του σλαβικού κόσμου. Συνεπώς και των Ρωσων....

Συνάμα πέταξε το γάντι σε όσους διαφωνούν ή έχουν ενστάσεις κατά καιρούς αποδίδοντας ιδιαίτερη σημασία στην επερχόμενη Σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών υπό την προεδρείαν του ιδίου την Κυριακή της Ορθοδοξίας, 9ην Μαρτίου 2014. Κατα τα λοιπά έδωσε βαρύτητα στην προσφώνηση "οικουμενικός" από τους Τούρκους, στα δρώμενα στη Μέση Ανατολή , στην επίσκεψη στο Άγιον Όρος, ενώ έκανε και εκτενή αναφορά στην αγιοποίηση του Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου.

Ολόκληρο το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχου έχει ως εξής:
Ιερώτατοι και προσφιλέστατοι αδελφοί Ιεράρχαι της Μητρός Εκκλησίας,
Εντιμότατε κύριε Πρόξενε της Ελλάδος ενταύθα,
Εντιμολογιώτατοι Άρχοντες,
Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Η Μήτηρ Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία εν τη συνεχεί στρατεία και οδοιπορία αυτής ανά τους αιώνας διήλθεν εν ακόμη έτος της Χάριτος Αυτού εν τη αεννάω πορεία να φθάση τον Άφθαστον, αφ᾿ ενός μεν διά να Τω προσφέρη δώρα τίμια, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν, δηλαδή τα έργα της, αφ᾿ ετέρου δε, ως οι Μάγοι, να χαρή χαράν μεγάλην, ήτοι να εύρη την καταξίωσιν και τον δίκαιον μισθόν παρά του αγαθού ανταποδότου, ότι τον δρόμον τελεί, την πίστιν τηρεί, και παραδίδει τα πάντα εις τον «δι᾿ Ου τα πάντα εγένετο».

Εν τη ανεξερευνήτω βουλή του Θεού, ο Οποίος μόνος έχει εις την εξουσίαν Του τους χρόνους και τους καιρούς, αένναος ρέει ο χρόνος και τα έτη της ζωής των ανθρώπων το εν μετά το άλλο κυλούν εις την άβυσσον της αιωνιότητος. Έρχονται και παρέρχονται αι γενεαί• και εάν εντός της παροδικότητος ταύτης υπάρχη κάτι το οποίον μένει, ανώτερον της φθοράς του πανδαμάτορος χρόνου, αυτό είναι μόνον η αρετή, με εκφάνσεις της το ήθος, το φρόνημα, την αγάπην, την ενότητα, την αλήθειαν.

Εισήλθομεν σήμερον εις εν ακόμη ημερολογιακόν έτος. Δεν λησμονούμεν όμως ότι διά την Εκκλησίαν εν τη πραγματικότητι δεν υπάρχει χρόνος αλλά αιωνιότης. Ο χρόνος είναι εν δώρον του Θεού. Είναι ο σύμμαχος του άνθρώπου εις την αρετήν και εις την φανέρωσιν της αληθείας. Καί ως δώρον του Θεού θεωρούμεν τα σημαντικά γεγονότα του έτους το οποίον εξέπνευσεν• εξέπνευσε πλήρες γεγονότων χαράς, λύπης, αγώνος, πικρίας, οδύνης, πορείας, ευκολιών, δυσκολιών. Είναι τα δώρα, ή άλλως η Χάρις αντί της Χάριτος, τα οποία δυνάμεθα να προσφέρωμεν ως δώρα τίμια η Μεγάλη Εκκλησία της Ανατολής προς τον κόσμον κατά το μόλις λήξαν έτος.

Μεταξύ των χαρμοσύνων γεγονότων - δώρων σημειούμεν ιδιαιτέρως την πανηγυρικώς εορτασθείσαν 1700ην επέτειον από της εκδόσεως του Διατάγματος των Μεδιολάνων περί της ανεξιθρησκείας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διά των οργανωθεισών εκδηλώσεων εν Μεδιολάνοις, Κωνσταντινουπόλει και Σερβία, εις τας οποίας το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, ως φυσικός συνεχιστής του οράματος και του πνεύματος του μεγάλου μεταρρυθμιστού της ιστορίας Αγίου Κωνσταντίνου, κατείχε τον πρωτεύοντα ρόλον.

Ως ευλογίαν αξιολογούμεν την συμμετοχήν ημών εις τας εορτάς διά την επέτειον των 1150 ετών από της αποστολής υπό της Μητρός Εκκλησίας εις Μοραβίαν των Αγίων Ισαποστόλων Θεσσαλονικέων Κυρίλλου και Μεθοδίου. Η επίσκεψις αύτη της ημετέρας Μετριότητος εις Τσεχίαν και Σλοβακίαν ετόνωσε και ενίσχυσε τον δεσμόν της ιστορικής ταύτης πνευματικής κοιτίδος ολοκλήρου του σλαβικού κόσμου μετά του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως Μητρός αυτού Εκκλησίας και επεβεβαίωσε την κεντρικήν θέσιν την οποίαν τούτο κατέχει εις την καρδίαν του.

Διά τον ίδιον λόγον ετιμήσαμεν δεόντως ως Οικουμενικόν Πατριαρχείον και την επέτειον των 1025 ετών από του βαπτίσματος των Ρως του Κιέβου και της ευρυτέρας εκεί περιοχής, και πάλιν πρωτοβουλία τότε και εργώδει προσπαθεία της Μητρός Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, διά της αποστολής εκείσε ημετέρας πολυμελούς Αντιπροσωπείας.

Παρακολουθούμεν μετ᾿ αγωνίας την κατάστασιν της διηρημένης Ορθοδοξίας εν Ουκρανία και προσευχόμεθα και εργαζόμεθα διά την επίλυσιν του από εικοσιπενταετίας συνεχιζομένου εκεί προβλήματος της διαιρέσεως και της διασπάσεως του αρράφου Χιτώνος του Κυρίου.

Αι αποστολικαί περιοδείαι ημών εις Τσεχίαν και Σλοβακίαν, εις Εσθονίαν και Φιλλανδίαν, εις Θεσσαλονίκην και μάλιστα εις την κοιτίδα του παρ᾿ ημίν Ορθοδόξου Μοναχισμού, το Άγιον Όρος Άθω, απέδειξαν τον βαθύν σεβασμόν, τον οποίον οι μοναχοί και άπαντες οι ορθόδοξοι πιστοί τρέφουν διά την Μητέρα Εκκλησίαν, η οποία ιστορικώς εσεβάσθη και διεφύλαξε την ιδιαιτέραν ταυτότητα εκάστου εξ αυτών, συσσωματούσα φυσικώς αυτούς εις τους κόλπους της, όπως η φυσική Μήτηρ κυοφορεί το τέκνον εις τα σπλάγχνα αυτής.

Ιδία αι επισκέψεις ημών εις τας Μητροπόλεις της περιοχής της Θεσσαλονίκης, ακολουθήσασαι την τοιαύτην εις Άγιον Όρος, πέραν του επετειακού χαρακτήρος των, είχον και τον σκοπόν της τονώσεως του φρονήματος του εκεί Ορθοδόξου ομαίμονος λαού, ο οποίος διέρχεται μίαν βαθείαν και πολυμέτωπον κρίσιν, αλλά και ενισχύσεως της ενότητος αυτού. Ο θεσμός του Πατριαρχείου πάντοτε ενώνει και επιθυμία μας είναι ο ρόλος αυτού να είναι πάντοτε ενωτικός και συμφιλιωτικός.

Πρωτοφανή εις τα ιστορικά χρονικά έκφρασιν της αναγνωρίσεως του οικουμενικού χαρακτήρος της Μητρός Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως σηματοδοτεί η απονομή εις την ημετέραν Μετριότητα του τίτλου του επιτίμου διδάκτορος υπό του ενταύθα Πανεπιστημίου του Βοσπόρου, εορτάζοντος εφέτος ένα και ήμισυν αιώνα από της ιδρύσεώς του. Η διάκρισις αύτη, διά πρώτην φοράν χορηγουμένη υπό Τουρκικού Κρατικού Πανεπιστημιακού και Ακαδημαικού Ιδρύματος, ήρε προκαταλήψεις ετών και έδειξεν ότι εν νέον πνεύμα ελευθερίας πνέει εις την κοινωνίαν ημών. Άνευ δε της ελευθερίας, δεν είναι δυνατόν να υπάρξη αληθινή παιδεία.

Το προμνημονευθέν γεγονός, όπως και η επιστροφή σημαντικής ακινήτου περιουσίας εις Ιδρύματα και Κοινότητας ημών ενταύθα, εν Ίμβρω και εν Τενέδω, ως και η επαναλειτουργία ημετέρου σχολείου εν Ίμβρω, αποτελούν ευχάριστα μηνύματα δικαιοσύνης και αληθείας, τα οποία ευχόμεθα να συνεχισθούν και να πολλαπλασιασθούν κατά το αρχόμενον έτος.

Ενταύθα δεν θα ηθέλομεν να παραλείψωμεν να σημειώσωμεν και το μέγα δι᾿ ημάς προσωπικώς γεγονός του εορτασμού της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος και του Αγίου Πάσχα μετά συγγενών και φίλων κατόπιν πολλών ετών εν τη ιδιαιτέρα ημών πατρίδι Ίμβρω, ως και τα προσκυνήματα ημών εις Καππαδοκίαν, Παναγίαν Σουμελά Πόντου, Προικόννησον, Αττάλειαν και Μύρα, άτινα πάντα επλήρωσαν την καρδίαν ημών πνευματικής χαράς και ευφροσύνης, πεποίθαμεν δε και τας καρδίας των πολλών συμπροσκυνητών και συνεκδήμων κατ᾿ αυτά.

Εν ολίγοις, αυτά τα δώρα ηδυνήθημεν να προσφέρωμεν κατά το παρελθόν έτος τω Αφθάστω Κυρίω, τω Βασιλεί των αιώνων και Θεώ ημών.

Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, εξ ετέρου, διά του ηθικού κύρους αυτού και διά συγκεκριμένων πολυπλεύρων πρωτοβουλιών του, ως η συμμετοχή και αι ομιλίαι ημών εις διεθνή συνέδρια εν Βιέννη και Monaco, προσεπάθησε να συμβάλη εις την επικράτησιν της ασφαλείας, της ειρήνης, της ευδοκίας, της ευημερίας, της απολαύσεως των αγαθών της κτίσεως υπό του ανθρώπου και εις πολλούς άλλους τομείς. Μετά λύπης όμως παρακολουθεί ότι παρά τας προσπαθείας αυτού, αλλά και των πλέον αρμοδίων διεθνών οργανισμών και της παγκοσμίου κοινότητος, και κατά τα εφετεινά Χριστούγεννα εις την γειτονικήν Συρίαν αλλά και αλλαχού του πλανήτου γη «ολέθριον δόγμα δεινών θρασυνομένων ηρωδών... νηπίων ακάκων απεργάζεται φόνους... και βρέφη αναιρεί αναιτίως».

Όμως, εν τη Χάριτι του Κυρίου συνεχίζομεν, έχοντες υπ᾿ όψιν το του Μάρκου Αυρηλίου «παν εφήμερον και το μνημονεύον και το μνημονευόμενον» (πρβλ. Τα εις εαυτόν), κυρίως δε το «οι καιροί ου μενετοί» του Θουκυδίδου (Ιστορίαι, 1, 142,3).

Διά το μόλις αρξάμενον έτος, Θεού θέλοντος, προγραμματίζομεν πολλά. Αποδίδομεν όμως ιδιαιτέραν σημασίαν εις την Σύναξιν των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών υπό την προεδρείαν της ημετέρας Μετριότητος εις το Ιερόν ημών Κέντρον, την Κυριακήν της Ορθοδοξίας, 9ην Μαρτίου 2014, διά το τελικόν στάδιον της προετοιμασίας και συγκλήσεως της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, γεγονός αληθώς πολυσήμαντον και ιστορικόν, το οποίον θα καταδείξη απτώς την ενότητα του παναρμονίου θεσμού της ενιαίας Ορθοδοξίας.

Εφέτος, συμπληρούται 50ετία από της ιδρύσεως των Μητροπόλεων του Οικουμενικού ημών Πατριαρχείου εν Ευρώπη. Επί τη αφορμή αυτή επεσκέφθημεν ήδη την εορτάσασαν το γεγονός Ιεράν Μητρόπολιν Αυστρίας, ενώ ο εορτασμός του γεγονότος τούτου θα κορυφωθή διά της επισήμου επισκέψεως ημών κατά τον προσεχή Μάιον εις την Ιεράν Μητρόπολιν Γερμανίας.

Εις την προσπάθειαν ημών διά την προώθησιν της καταλλαγής και του διαλόγου μεταξύ των χριστιανών προγραμματίζομεν συνάντησιν μετά του Αγιωτάτου Πάπα Φραγκίσκου εν Ιεροσολύμοις, πεντήκοντα έτη μετά την εκεί ιστορικήν συνάντησιν του μακαριστού Πατριάρχου Αθηναγόρου μετά του Πάπα Παύλου του Στ΄, διά να δώσωμεν ώθησιν εις την αρξαμένην θεοφιλή προσπάθειαν εκείνων και να συμβάλωμεν όση ημίν δύναμις εις την εκπλήρωσιν του θελήματος του Κυρίου «ίνα εν ώμεν» πάντες οι εις Αυτόν πιστεύοντες. Εντός του ιδίου πλαισίου αναμένομεν εντός ολίγων ημερών την επίσκεψιν εις το Ιερόν ημών Κέντρον της Αυτού Χάριτος, του νέου Αρχιεπισκόπου Καντουαρίας κυρίου Justin Welby.

Εν ταυτώ, συνεχίζομεν και θα εντείνωμεν την προσπάθειαν διά την στήριξιν των διωκομένων χριστιανών εις την Μέσην Ανατολήν, εργαζόμενοι, κυρίως δε προσευχόμενοι, διά τον τερματισμόν του πολέμου εις την αιματοπότιστον με αίμα νέων μαρτύρων Συρίαν, διά την προστασίαν των χριστιανικών μνημείων, των Ιερών Ναών και των ιερών μονών, ως και διά την απελευθέρωσιν και την διαλεύκανσιν της υποθέσεως των δύο απαχθέντων Μητροπολιτών και των μοναζουσών της ιστορικής Ιεράς Μονής της Αγίας Θέκλης. Δεν θα παύσωμεν να διακηρύττωμεν προς πάσαν κατεύθυνσιν ότι τα εκεί γεγονότα, τα οποία ημέρα τη ημέρα έρχονται εις το φως, αποτελούν όνειδος διά την ανθρωπότητα και είμεθα όλοι υπεύθυνοι με την σιωπήν και την αδιαφορίαν ημών.

Ωσαύτως, θα εντείνωμεν τας προσπαθείας διά την παροχήν της αδείας προς επαναλειτουργίαν της Ιεράς ημών Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, καθώς και διά την ίδρυσιν Διεθνούς Κέντρου Περιβάλλοντος και Διαθρησκειακού Διαλόγου εις την νήσον Πρίγκηπον, αξιοποιούντες το υπάρχον κτήριον του τέως Ορφανοτροφείου, ως εξηγγείλαμεν και επισήμως κατά την ομιλίαν ημών από του Βήματος του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου μόλις προ ολίγων ημερών.

Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω,

Χαίρομεν από τούδε και αγαλλόμεθα, διότι και το έτος τούτο θα είναι συν Θεώ εν έτος εκδαπανήσεώς μας εις την διακονίαν της Μητρός Εκκλησίας.
«Χαίρομεν ότι τα ονόματα ημών γράφονται εν τοις ουρανοίς» (πρβλ. Λουκ. ι΄ 20-21). Εις ημάς, τους δουλώσαντας εαυτούς εκουσίως εις την διακονίαν της Μητρός Εκκλησίας, ο Κύριος αυτής ελευθερίαν χαρίζεται και ως οικείων δούλων Του απογράφει τα ονόματα ημών εν τοις ουρανοίς.

Ο χρόνος είναι καιρός, ο οποίος παρέχεται ημίν διά να αγωνισθώμεν και να επιτύχωμεν τον σκοπόν μας να φθάσωμεν εις το τέρμα του αθλήματος της αιωνίου ζωής. Εις το τέρμα της οδού προς την βασιλείαν των ουρανών, γνωρίζοντες ότι «τοις πάσι χρόνος και καιρός τω παντί πράγματι υπό τον ουρανόν» (Εκκλ. γ΄ 1). Καί, τέλος, έχοντες υπ᾿ όψιν το του τραγικού Ευριπίδου «Γνώμαι δ᾿ αμείνους εισί των γεραιτέρων, ο γαρ χρόνος δίδαγμα ποικιλώτατον».

Έχοντες αυτήν την δυνατότητα ας βαδίσωμεν με ασφάλειαν το νέον έτος, έκαστος εκ της θέσεως εις την οποίαν έχει ταχθή, φιλοσοφούντες επί της ζωής και δίδοντες νόημα εις την ζωήν. Τοιουτοτρόπως, κάθε παρερχομένη ημέρα θα αντιπροσωπεύη όχι μονάδα απολεσθέντος χρόνου, αλλά πολύτιμον κεφάλαιον αληθείας, δηλαδή αποθησαυριζομένης αρετής, η οποία κατά τον αρχαίον τραγικόν «καν θάνη τις, ουκ απόλλυται, ζη δ᾿ ουκέτι όντος σώματος» (Ευριπίδης), εν αντιθέσει προς πάντα τα παροδικά και θνητά «άτινα εκβάλλεται εις τον αφεδρώνα», κατά την αψευδή ευαγγελικήν ρήσιν.

Το έτος αυτό ευχόμεθα να είναι δι᾿ ημάς πάντας μία αφετηρία διά να το διέλθωμεν όχι συμβατικώς, αλλά περισσότερον ως αληθινοί και γνήσιοι άνθρωποι, όχι κοινωνικοί, αλλά περισσότερον μωροί διά τον Χριστόν, όχι απλώς καλοί, διότι καλοί υπάρχουν παντού, αλλά καινοί άνθρωποι.

Ας θέσωμεν ως στόχον ημών να το διέλθωμεν ως καινήν πολιτείαν. Μόνον τοιουτοτρόπως θα εξέλθωμεν εκ της κρίσεως, ήτις εξακολουθεί να μαστίζη τον λαόν του Θεού. Όχι βελτιούντες κάποια πράγματα, αλλά μεταβάλλοντες εαυτούς εις καινούς εν Χριστώ ανθρώπους. Μόνον ούτω θα βοηθήσωμεν ενεργώς τον κόσμον.

Ζώντες εν Φαναρίω, εν τη Κωνσταντίνου Πόλει, είμεθα αφιερωμένοι ψυχή τε και σώματι, είμεθα συνδεδεμένοι με την ζωήν του Χριστού. Έχομεν κληθή να φυλάξωμεν μίαν σκοπιάν, μίαν έπαλξιν. Καί το ανατέλλον έτος είναι εν έτος σκοπιάς και φυλακής εις την διακονίαν της Μητρός Εκκλησίας, ήτις στηρίζεται εις ημάς τους ολίγους διακονητάς της. Συγχρόνως, εκ της σκοπιάς αυτής οφείλομεν να βλέπωμεν συνεχώς τον «μη βλέποντα εις πρόσωπον ανθρώπου» Θεόν. Οιαδήτις και εάν είναι η διακονία ημών εις την Εκκλησίαν, ο πραγματικός σκοπός είναι να βλέπωμεν τον Θεόν, να ζώμεν διά τον Θεόν, να αναπνέωμεν διά τον Θεόν.

Όλοι αναμένουν να αλλάξη ο κόσμος ή να βελτιωθούν τα πράγματα. Δεν δυνάμεθα ασφαλώς να αλλάξωμεν τον κόσμον, αλλά δυνάμεθα να σώσωμεν τον κόσμον με την βοήθειαν του Θεού. Αυτή είναι η αποστολή μας. Καί εκπληρούντες αυτήν πιστώς θα είμεθα πάντοτε χαρούμενοι, πάντοτε αισιόδοξοι, πάντοτε με ελπίδα και χωρίς κραδασμούς. Θα μεταδίδωμεν την ελπίδα εις τον κόσμον και την παρότρυνσιν διά μίαν εσωτερικήν αλλαγήν και ανακαίνισιν, η οποία εν τέλει ζυμώνει, επηρεάζει και σώζει τον κόσμον. Ο,τι πράττει κανείς μένει εις τον αιώνα. Καί το καλόν και το κακόν.

Αδελφοί,
«Ου κατά φύσιν ημίν η αδικία, αλλά και αλλότριόν τι» (Ιερού Χρυσοστόμου εις τον Ζ΄ Ψαλμόν, P.G. 55, 101). Εν τούτω, ο προσφάτως αγιοκαταταχθείς υπό της Μητρός Εκκλησίας εις το Αγιολόγιον της Οικουμενικής Ορθοδοξίας Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης αποτελεί εν απλούν, εύγλωττον και λαμπρόν παράδειγμα. Εν υπόδειγμα διά το οπόσον η Εκκλησία, παρέχουσα την δυνατότητα της εσωτερικής προσωπικής ανακαινίσεως, μεταβάλλει συγχρόνως τον κόσμον. Είς ολιγογράμματος, απλούς, αδύναμος άνθρωπος, ένας ταπεινός και άσημος Αγιορείτης με τόσας ασθενείας, ήσκησε μίαν τοιαύτην βαθείαν επίδρασιν εις την ζωήν τόσον πολλών ανθρώπων. Εδόθη τόσον πολύ εις τον Θεόν, και τοιαύτη ήτο η εσωτερική αλλοίωσίς του, ώστε χιλιάδες ανά την οικουμένην ήλλαξαν και εσώθησαν από το παράδειγμά του.

Η Αγιοκατάταξίς του υπό της Εκκλησίας εν Αγίω Πνεύματι ήτο μία εκ των μεγαλυτέρων ευλογιών του Θεού κατά το παριππεύσαν έτος, διά την οποίαν εκ βαθέων Τον δοξάζομεν• μία πηγή ευλογίας δι᾿ άπασαν την Εκκλησίαν από την Αμερικήν μέχρι την Ρωσσίαν και από το Φανάριον μέχρι το Χόνγκ-Κόνγκ. Όσον και εάν, ως άνθρωποι σάρκα φορούντες, έχομεν τας ατελείας και τας ανθρωπίνας αδυναμίας ημών, οι Άγιοι είναι ζωντανοί, ομιλούν εις τας καρδίας των πιστών, αμείβουν τους κόπους των, εκπληρώνουν τους πόθους των, ανορθώνουν τας συντετριμμένας ψυχάς της συγχρόνου κοινωνίας, επανευαγγελίζονται την αποκλειστικήν αγάπην προς τον σαρκωθέντα Λόγον του Πατρός.

Ας παρακαλέσωμεν τον Όσιον Πορφύριον να πρεσβεύη προς Κύριον ίνα ευλογήση και το αρχόμενον νέον έτος, το οποίον, κατά το έθος, εφέτος απεφασίσαμεν συνοδικώς να αφιερώσωμεν εις το ιστορικόν γεγονός της εκκλησιαστικής μουσικής μεταρρυθμίσεως, από της οποίας συμπληρούνται διακόσια έτη. Τιμώμεν εν γεγονός καθοριστικόν διά την λατρευτικήν ζωήν της Εκκλησίας. Πρόκειται διά την τροποποίησιν του συστήματος καταγραφής της βυζαντινής μουσικής, τη μερίμνη της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας.

Η τροποποίησις αύτη συνετέλεσε σημαντικώς εις την ευρυτέραν διάδοσιν της βυζαντινής μουσικής, ήτις εκινδύνευε να παραμείνη κτήμα μιάς περιωρισμένης μόνον μερίδος ανθρώπων. Διά τούτο εκρίναμεν καλόν να ενθυμηθώμεν εφέτος το γεγονός τούτο, ως υπόμνησιν της μερίμνης ημών των εκκλησιαστικών ποιμένων διά την διάσωσιν και διάδοσιν της παραδοσιακής εκκλησιαστικής μελωδίας και εν γένει της βυζαντινής πνευματικής παρακαταθήκης της Μητρός Εκκλησίας.

Τα ανωτέρω σήμερον από του Πατριάρχου, ως απολογισμός και προγραμματισμός, ως έργον και ως προοπτική. Προς άπαντας, κληρικούς και λαικούς, άνδρας και γυναίκας, ποιμένας και ποιμαινομένους, πρεσβυτέρους και νεωτέρους, πλουσίους και πτωχούς, αρχιερείς και απλούς εργάτας της Μητρός Εκκλησίας, εκφράζομεν ευχαριστίας, ευγνωμοσύνην και ευχήν ο σαρκί περιτμηθείς διά την σωτηρίαν του ανθρωπίνου γένους Κύριος ημών Ιησούς Χριστός να αμείβη πλουσίως τον μισθόν της αγάπης και της διακονίας της Μητρός Εκκλησίας. Τω δε ανάρχω μόνω Θεώ κράτος, τιμή και δόξα και ευχαριστία και ευγνωμοσύνη και προσκύνησις νυν και εις τους απεράντους αιώνας.

 

 

Πηγή: http://www.agioritikovima.gr

Read more »

Η ανάγνωση ενός βιβλίου προκαλεί έκρηξη στο μυαλό

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο αμερικανικό πανεπιστήμιο της Εμορί και το συμπέρασμά της είναι ότι διαβάζοντας ένα βιβλίο προκαλείται αυξημένη συνδεσιμότητα στον εγκέφαλο και νευρολογικές αλλαγές που επιτείνουν τη δύναμη της μνήμης.

Οι αλλαγές αυτές καταγράφηκαν στο αριστερό κροταφικό φλοιό, στην περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη δεκτικότητα για τη γλώσσα, καθώς και την αισθητηριακή περιοχή του εγκεφάλου .

Οι νευρώνες της περιοχής αυτής έχουν συσχετιστεί με την εξαπάτηση του νου να νομίζει ότι κάνει κάτι που δεν είναι. Για παράδειγμα, σκέφτεται ότι τρέχει (χωρίς στην πραγματικότητα να το κάνει) και έτσι μπορεί να ενεργοποιήσει τους νευρώνες που σχετίζονται με τη φυσική πράξη της λειτουργίας.

«Οι νευρωνικές αλλαγές που βρήκαμε συνδέονται με μια φυσική αίσθηση και το σύστημα κίνησης. Εδειξαν πως με την ανάγνωση ενός μυθιστορήματος, ο αναγνώστης μεταφέρεται στο σώμα του πρωταγωνιστή» σημειώνει ο νευροεπιστήμονας καθηγητής Gregory Berns , επικεφαλής της μελέτης.

Για τις ανάγκες της μελέτης, 21 μαθητές κλήθηκαν να διαβάσουν το ίδιο βιβλίο (το θρίλερ «Πομπηία» του Ρόμπερτ Χάρις) και αφού το ολοκλήρωσαν, οι επιστήμονες σάρωσαν τους εγκεφάλους τους. Τα αποτελέσματα ήταν κάτι παραπάνω από ενδεικτικά: όντως εκείνες τις πέντε ημέρες μετά την ανάγνωση του βιβλίου, στους εγκεφάλους των μαθητών προκλήθηκε μια μικρή έκρηξη που όμως συν τω χρόνω αποδείχθηκε πως δεν ήταν χρονικά περιορισμένη (εντός των πενθημέρου), αλλά κρατούσε πολύ περισσότερο.

 

 

Πηγή: http://www.defencenet.gr

Read more »

ΤΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΑΚΙ ΤΩΝ ΑΓΩΓΩΝ. Η μυστική συνάντηση Πούτιν με Σαουδαράβα πρίγκιπα και οι επιθέσεις στο Βόλγκογκραντ

 

Από τις αρχές του περασμένου Αυγούστου η Σαουδική Αραβία είχε προειδοποιήσει τη Ρωσία ότι επίκειται τρομοκρατικές ενέργειες στους χειμερινούς Ολυμπιακούς στο Σότσι εάν η Μόσχα δεν συναινούσε σε πρόταση από το Ριάντ αναφορικά με τη Συρία. Την αποκάλυψη είχε κάνει η εφημερίδα The Telegraph και τώρα επανέρχεται στη δημοσιότητα μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Βόλγκογκραντ.

Οι πληροφορίες ήρθαν ύστερα από έγγραφα τα οποία διέρρευσαν μετά την συνάντηση κεκλεισμένων των θυρών που πραγματοποιήσει ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin με τον Σαουδάραβα πρίγκιπα Bandar bin Sultan επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών της Σαουδικής Αραβίας.

Στην συνάντηση εκείνη ο Σαουδάραβας πρίγκιπάς είχε ακολουθήσει τη μέθοδο του «καρότου με το μαστίγιο», προσφέροντας στη Μόσχα διάφορες αντιπαροχές εάν η Ρωσία εγκατέλειπε την Συρία και τον Assad αλλά απειλώντας εμμέσως στην περίπτωση που δεν γινόταν κάτι τέτοιο με τρομοκρατικές επιθέσεις!

«Ας εξετάσουμε πως μπορούμε να εγκαθιδρύσουμε μια κοινή στρατηγική στο θέμα του πετρελαίου. Στόχος πρέπει να είναι μια συμφωνία στην τιμή του και στην ποσότητα που παράγεται κάτι που θα κρατήσει τις τιμές σταθερές στην παγκόσμια αγορά;», φέρεται να είχε είπε ο bin Sultan στον Putin κατά τη διάρκεια της τετράωρης συνάντησής τους.

«Αναγνωρίζουμε το μεγάλο ενδιαφέρον της Ρωσίας για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο στο Ισραήλ και την Κύπρο. Παράλληλα αντιλαμβανόμαστε την σπουδαιότητα του ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου από τη Ρωσία στην Ευρώπη. Δεν μας ενδιαφέρει ένας ανταγωνισμός στις συγκεκριμένες περιοχές, κάθώς μπορούμε να συνεργαστούμε», είπε ακόμη στον Ρώσο πρόεδρο ισχυριζόμενος παράλληλα ότι μιλά και εξ ονόματος της Ουάσιγκτον.

Οι συνομιλίες περιστράφηκαν γύρω από την Σαουδική προσφορά για μια στρατηγική συμμαχία του OPEC με τη Ρωσία για τη δημιουργία ενός μεγάλου συνασπισμού, καθώς τα δύο μέρη παράγουν περί τα 40 εκατ. βαρέλια πετρελαίου την ημέρα καλύπτοντας το 45% της παγκόσμιας παραγωγής.

Οι λεπτομέρειες της συνομιλίας είχαν διαρρεύσει στον ρωσικό Τύπο αλλά μια περισσότερο λεπτομέρειες αναφορά εμφανίστηκε στην εφημερίδα του Λιβάνου As-Safir η οποία πρόσκειται στην φιλο-ιρανική οργάνωση της Hezbollah η οποία έχει εχθρικές σχέσεις με τη Σ. Αραβία.

Όπως ανέφερε η λιβανέζικη εφημερίδα ο Bandar δεσμεύτηκε να διαφυλάξει την ασφάλεια της ρωσικής ναυτικής βάσης στην Ταρτούς και των ρωσικών συμφερόντων στη Συρία μαζί με την προσφορά της συμμαχίας του OPEC με τη Ρωσία εάν η τελευταία απέσυρε την υποστήριξή της στον Assad και δεν αντιδρούσε καθόλου στην κατάρρευση του συριακού καθεστώτος.

Στην αντίθετη περίπτωση όμως και δεν επερχόταν μια συμφωνία μεταξύ Μόσχας και Ριάντ ο Bandar προειδοποίησε για επιθέσεις Τσετσένων ισλαμιστών στους χειμερινούς Ολυμπιακούς στο Σότσι.

«Μπορώ να σας εγγυηθώ την προστασία των Ολυμπιακών αγώνων του 2014. Οι ομάδες των Τσετσένων που απειλούν την ασφάλειά τους ελέγχονται από εμάς», φέρεται να είπε ο Σαουδάραβας επίσημος στον Putin.

Ο ίδιος πρόσθεσε πως οι ένοπλες ομάδες των Τσετσένων που δρουν στη Συρία είναι εργαλείο πίεσης το οποίο μπορεί να «ανάβει» ή να «σβήνει» κατά το δοκούν.

«Τους χρησιμοποιούμε εναντίον του συριακού καθεστώτος αλλά δεν θα έχουν κανένα ρόλο στη μελλοντική Συρία», φέρεται να ισχυρίστηκε ο Σαουδάραβας επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών της χώρας του.

Είναι αλήθεια πως ο Putin είχε δώσει σημάδια πως ήθελε τη δημιουργία ενός καρτέλ πετρελαίου από την «Διακήρυξη της Μόσχας» τον Ιούλιο για την άμυνα απέναντι σε «άδικες πιέσεις» όπως είχε πει. Πάντως η Σαουδική Αραβία, όπως σημειώνουν διεθνείς αναλυτές είναι άγνωστο τι εγγυήσεις για την τιμή του φυσικού αερίου μπορεί να προσφέρει στη Μόσχα πέρα αυτών που μπορεί να ασκήσει το Κατάρ αλλά και σε άλλες χώρες της περιοχής προκειμένου να μειώσουν την παραγωγή του.

Από την άλλη όμως το Κατάρ κατά κύριο λόγο, θέλει την πτώση του Assad για να μπορέσει να περάσει τον αγωγό φυσικού αερίου μέσα από τη Συρία προς την Ευρώπη έχοντας το τρία μεγαλύτερα αποθέματα στον κόσμο μετά τη Ρωσία και το Ιράν και ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα στο νότιο Pars.

Σε ένα τέτοιο βέβαια ενδεχόμενο, δηλαδή πτώσης του Assad και δημιουργίας του αγωγού φυσικού αερίου από το Κατάρ – το οποίο τώρα μεταφέρεται μέσω του περσικού Κόλπου- η Ρωσία αποκτά ένα ακόμη ανταγωνιστή μετά το Αζερμπαϊτζάν. Σε μια τέτοια περίπτωση οι ΗΠΑ θα ολοκλήρωναν το σχέδιό τους για τον εν μέρη αποκλεισμό του ρωσικού φυσικού αερίου από την Ευρώπη και κατά συνέπεια πλήττοντας τη ρωσική οικονομία.

Παράλληλα η πτώση Assad θα απέκλειε και την πιθανότητα δημιουργίας αγωγού φυσικού αερίου από το Ιράν μέσω Συρίας ο όποιος θα κατέληγε στη Μεσόγειο. .

Από την άλλη όμως εάν η Μόσχα δεχόταν την προσφορά της Σ. Αραβίας η τελευταία θα μπορούσε να μειώσει την παραγωγή του πετρελαίου ενισχύοντας την τιμή του μαύρου χρυσού ωφελώντας έτσι τη ρωσική αγορά, αλλά και αυτό εμπεριέχει τον κίνδυνο η απότομη αύξηση να οδηγούσε σε ένα παγκόσμια ύφεση με κίνδυνο την πτώση της ζήτησης για πετρέλαιο.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Ρωσίας είχε μείνει εντελώς ασυγκίνητος από την σαουδαραβική προσφορά.

«Θεωρούμε ότι το καθεστώς του Βashar Al Assad είναι ο καλύτερος εκπρόσωπος του συριακού λαού και όχι αυτοί που τρώνε τα συκώτια», είχε πει σε συνάντησή του με το Βρετανό πρωθυπουργό David Cameron.

Τότε ο Bandar είχε πει πως δεν υπάρχει άλλη διέξοδος πλην αυτής της στρατιωτικής επέμβασης σε περίπτωση που η Ρωσία αρνηθεί τη συμφωνία, εννοώντας βέβαια την στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ ύστερα από την όπως αποδείχθηκε, προβοκατόρικη επίθεση με χημικά στη Δαμασκό.

Στρατιωτική επέμβαση η οποία βέβαια δεν πραγματοποιήθηκε μετά το διπλωματική «τρικλοποδιά» που έβαλε ο Sergei Lavrov σε ΗΠΑ και Σαουδική Αραβία. Και τώρα τι;

Δεν γνωρίζουμε εάν αυτά που φέρεται να είχε πει ο Bandar στον Putin ανταποκρίνονται πλήρως στην πραγματικότητα και όπως τα είχε αναφέρει στις 27 Αυγούστου η βρετανική εφημερίδα The Telegraph επικαλούμενη πληροφορίες από την λιβανική εφημερίδα As-Safir αλλά οι δύο βομβιστικές επιθέσεις στο Βόλγκογκραντ σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηριστούν ως τυχαίες πράξεις αυτοθυσίας κάποιων ισλαμιστών από τον Καύκασο.

Το σίγουρο είναι ότι η Σαουδική Αραβία παίζει πολύ «χοντρό» παιχνίδι σε σημείο που δεν ίσως δεν μπορεί να διαχειριστεί. Ιδίως οι τελευταίες εξελίξεις αναφορικά με την προσέγγιση ΗΠΑ και Ιράν και που φαίνεται πως έχουν προκαλέσει την οργή του Ριάντ η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο.

Πηγή: http://www.defencenet.gr

Read more »

Μαντέλα: Ο κομμουνιστής τρομοκράτης που υποστηρίχθηκε από Σιωνιστές

Ο Μαντέλα με τον Eβραίο Joe Slovo στην Μόσχα

Ο Νέλσον Μαντέλα, ο πρώην πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, πέθανε στην ηλικία των 95 ετών. Με τίτλους του τύπου «παγκόσμιος θρήνος», «θρηνεί η ανθρωπότητα» και άλλα συγκινητικά, τα media σε όλο τον κόσμο, ξόδεψαν ώρες αμέτρητες υμνώντας τον Μαντέλα και παρουσιάζοντάς τον ως ένα είδος «αγγέλου της ειρήνης», κάτι σαν έναν «κοσμικό άγιο». Πρόκειται βέβαια, για κατασκευασμένη πραγματικότητα. Ο Μαντέλα ήταν ευθυγραμμισμένος αρχικά με το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο (ANC), μια κομμουνιστική επαναστατική ομάδα που σε μεγάλο βαθμό επηρεάζονταν και χρηματοδοτείτο από σιωνιστές Εβραίους. Ο οργανισμός αυτός υπήρξε υπεύθυνος για κάθε είδους φρικαλεότητες στη Νότια Αφρική, οι οποίες τελικά οδήγησαν τον Μαντέλα στη φυλακή. Ο Μαντέλα ήταν συν-ιδρυτής της μαχόμενης πτέρυγας του ANC με διάφορα κομμουνιστές της Νότιας Αφρικής συμπεριλαμβανομένου ενός Εβραίου με το όνομα Arthur Goldreich.

Η ομάδα ονομάστηκε ‘Umkhonto we Sizwe’ ή ‘Δόρυ του Έθνους’. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το ANC όχι μόνο επιτέθηκε σε επίσημα κυβερνητικά κτίρια, αλλά ακόμη και σε μη - κυβερνητικούς στόχους, μέχρι και κινηματογραφικές αίθουσες. Στην αρχή, οι στόχοι ήταν οι υποδομές, αλλά δύο δεκαετίες σκότωναν αμάχους χωρίς τύψεις - χειροβομβίδες έπεφταν σε φαστφουντάδικα και ο Μαντέλα δεν προέβαλε αντιρρήσεις.
Ανάμεσα σ’ αυτές τις επιθέσεις ήταν η επίθεση της 8ης Ιανουαρίου 1982 στο πυρηνικό εργοστάσιο Koeberg κοντά στο Κέιπ Τάουν, η βομβιστική επίθεση στην Church Street (φωτο) στις 20 του Μάη του 1983, όπου σκοτώθηκαν 19 άτομα και εκείνη της 14ης Ιουνίου 1986 με αυτοκίνητο – βόμβα στο Bar Magoo στο Durban , όπου 3 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 73 τραυματίστηκαν.

Ήταν αυτή η δραστηριότητα που έκανε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών να χαρακτηρίσουν επίσημα το ANC ως τρομοκρατική οργάνωση. Ο ίδιος ο Μαντέλα ήταν ακόμα στην λίστα παρακολούθησης τρομοκρατών των ΗΠΑ μέχρι το 2008. Τέτοια αστεία γεγονότα για τον Μαντέλα, όπως αυτό, αγνοούνται πλήρως από όλα τα "μεγάλα" μέσα μαζικής ενημέρωσης, επειδή έρχονται σε αντίθεση με την "αγιογραφία" που προσπαθούν να ζωγραφίσουν.

Για να καταλάβει κάποιος ποιος πραγματικά ήταν ο Μαντέλα είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε την πραγματική ιστορία του απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής. Οι πολιτικές του απαρτχάιντ ή του φυλετικού διαχωρισμού σε μεγάλο βαθμό είχαν υλοποιηθεί από τα τέλη του 1940 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1950. Οι πολιτικές αυτές είχαν αρχικά σκοπό να δώσουν στις διαφορετικές φυλές στη Νότια Αφρική, ένα ανεξάρτητο δικό τους χώρο. Υποστηρίχθηκε από ηγέτες της Νότιας Αφρικής κατά τη στιγμή που η Νότια Αφρική δεν ήταν ένα ενιαίο έθνος, αλλά αποτελείτο από πολλές διαφορετικές φυλετικές ομάδες, οι οποίες θα έπρεπε να χωρίζονται μεταξύ τους. Παρά το γεγονός ότι τα πλεονεκτήματα ή τα μειονεκτήματα των εν λόγω πολιτικών θα μπορούσαν να συζητηθούν, οι πολιτικές δεν ήταν τόσο ειδεχθείς όπως έχουμε συνηθίσει να πιστεύουμε.

Η λεγόμενη κυβέρνηση του απαρτχάιντ της Νοτίου Αφρικής στην οποία κυριαρχούσαν οι Λευκοί Ευρωπαίοι είχαν κάνει τη Νότια Αφρική ένα επιτυχημένο ανεξάρτητο κράτος του προηγμένου κόσμου. Αυτός ήταν ο πραγματικός λόγος που οι Εβραίοι κομμουνιστές προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν το ANC ως ένα τρόπο για να δαιμονοποιήσουν τους Λευκούς ευρωπαίους ηγέτες που ήταν στην εξουσία. Η Νότια Αφρική αντιπροσώπευε μια ανεξάρτητη οικονομική και στρατιωτική δύναμη που έπρεπε να τεθεί υπό την επιρροή τους.

Όπως και το «κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα» στην Αμερική, το ANC κυριαρχήθηκε από Εβραίους κομμουνιστές ακόμα και μέχρι τη δεκαετία του 1990, όταν ανέλαβε την εξουσία ο Μαντέλα. Ένα πρόσφατο άρθρο από την ισραηλινή Haaretz επισημαίνει τα εξής: «Το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο, το απελευθερωτικό κίνημα που έγινε το κυβερνών κόμμα το 1994, είχε επίσης πάρα πολλούς Εβραίους, συμπεριλαμβανομένων του Joe Slovo, του Ronnie Kasrils και του Denis Goldberg».

Το ANC καθοδηγήθηκε από δύο Κομμουνιστές Εβραίους, τον Albie Sachs (φωτο), "έναν από τους σημαντικότερους διανοούμενους του" (London Sunday Times, 29 Αυγούστου 1993) και τον Yossel ("Joe") Mashel Slovo (1926-1995).

Ο Slovo γεννήθηκε σε ένα shtetl στη Λιθουανία και μεγάλωσε μιλώντας Γίντις και μελετώντας το Ταλμούδ. Προσχώρησε στην τρομοκρατική πτέρυγα του ANC, το ‘Umkhonto we Sizwe’, το 1961 και τελικά έγινε ο διοικητής του. Ονομάστηκε Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Νότιας Αφρικής το 1986.
Ο Slovo ήταν ο «εμπνευστής πολλών από τις τρομοκρατικές επιθέσεις του ANC, συμπεριλαμβανομένης και της έκρηξης με αυτοκίνητο το 1983 που σκότωσε 19 ανθρώπους και τραυμάτισε πολλούς άλλους... Στον Slovo, ο οποίος είχε ταξιδέψει στη Σοβιετική Ένωση πολλές φορές, απονεμήθηκε ένα σοβιετικό μετάλλιο στα 60α του γενέθλια ... Ο Slovo υπήρξε ένας αφοσιωμένος κομμουνιστής, ένας μαρξιστής-λενινιστής χωρίς καμία ηθική, για τον οποίον μόνο η νίκη μετράει, ανεξάρτητα από το ανθρώπινο κόστος, ανεξάρτητα από την αιματοχυσία ... Ο Slovo δεν αμφισβήτησε την εικόνα του ως «ο κομμουνιστικός εγκέφαλος» πίσω από τον ένοπλο αγώνα του ANC. «Η επαναστατική βία δημιούργησε την εμπνευσμένη επίδραση που είχαμε πρόθεση, και οδήγησε το ANC στην ηγετική του θέση», είπε ο Slovo (L.A. Times, 16 Αυγούστου 1987). Όταν το ANC του Νέλσον Μαντέλα ανέλαβε τη Νότια Αφρική, ο Slovo ονομάστηκε Υπουργός Οικισμού.

Το ANC όχι μόνο συμμετείχε σε τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον Λευκών, αλλά έκανε τα ίδια ενάντια στους Μαύρους ποιοι θεωρούνταν ύποπτοι για συνεργασία με τους Λευκούς. Συγκεκριμένα εκτελούσαν και βασάνιζαν ανθρώπους με το να βάζουν φωτιά σε ελαστικό καουτσούκ γεμάτο με βενζίνη και να το πιέζουν πάνω στα στήθη και τα χέρια τους. Η πρακτική αναφέρεται ως necklacing και έπαιρνε συνήθως 15 λεπτά για να πεθάνει το θύμα ορισμένες περιπτώσεις. Εκατοντάδες εκτελέσεις με αυτή τη μέθοδο πραγματοποιήθηκαν από το ANC. Ακόμα και η γυναίκα του Μαντέλα, Winnie, ενέκρινε σιωπηρά αυτή τη μέθοδο βασανισμού και εκτέλεσης.

Από νωρίς στη ζωή του ο Μαντέλα ήταν περιτριγυρισμένος από Εβραίους και του δόθηκε η πρώτη δουλειά ως υπάλληλος από έναν Εβραίο δικηγόρο με το όνομα Lazar Sidelsky (δεξιά στην φωτο). Ο ίδιος συνδέθηκε με ένα μεγάλο αριθμό Εβραίων κομμουνιστών συμπεριλαμβανομένων μερικών από αυτούς που αναφέρθηκαν προηγουμένως. Στην πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια μιας επιδρομής των αρχών στο ANC στις αρχές της δεκαετίας του 1960 που είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψή του και την μακρά ποινή φυλάκισης, συνελήφθηκε επίσης ένας σημαντικός αριθμός Εβραίων. Αποκαλύφτηκαν επίσης τεράστιες κρύπτες όπλων και εκρηκτικών στην κατοχή του ANC. Ένα πρόσφατα δημοσιευμένο άρθρο από το περιοδικό Tablet αναφέρει μεγάλες λεπτομέρειες για το πώς ο Μαντέλα ήταν πλήρως συνδεόμενος με ένα σημαντικό αριθμό σιωνιστών και Κομμουνιστών Εβραίων πριν και μέχρι τη στιγμή της σύλληψής του.

Ο Εβραίος Ben Cohen στην ‘Jewish Press’ και στο άρθρο με τίτλο «Ο Μαντέλα και ο Σιωνισμός» γράφει μεταξύ άλλων: «Τα απομνημονεύματα του Μαντέλα είναι γεμάτα από θετικές αναφορές για τους Εβραίους και το Ισραήλ. Υπενθυμίζει ότι έμαθε τον ανταρτοπόλεμο όχι από τον Φιντέλ Κάστρο, αλλά από τον Arthur Goldreich (φωτο), τον Εβραίο που πολέμησε με την Παλμάχ στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας του Ισραήλ. Έλεγε ότι η μόνη αεροπορική εταιρεία που ήταν διατεθειμένος να πετάξει στην Ευρώπη χωρίς διαβατήριο, ήταν η ισραηλινή El Al. Ο Mandela έγραψε επίσης, κάποτε ότι οι Εβραίοι, σύμφωνα με την εμπειρία του, ήταν πολύ πιο ευαίσθητοι για το θέμα της φυλής, λόγω της ιστορίας τους».


Το 1985, ο Πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Pieter W. Botha (φωτο) πρότεινε να ελευθερώσουν τον Μαντέλα από τη φυλακή, εάν απέρριπτε άνευ όρων τη βία ως πολιτικό μέσο. Ο Μαντέλα αρνήθηκε την προσφορά. Το γεγονός αυτό καταστρέφει εντελώς την αντίληψη ότι ο Μαντέλα ήταν ένας «άνθρωπος της ειρήνης».

Η απελευθέρωση του Μαντέλα από τη φυλακή το 1990, έγινε δεκτή με ευρεία κάλυψη από τα mainstream μέσα ενημέρωσης. Αντί να ασχοληθούν με το παρελθόν του, τον παρουσίαζαν ως «άνθρωπο της ειρήνης» και έναν ηρωικό μαχητή της ελευθερίας. Η γελοία υπερβολή των μέσων ενημέρωσης βοήθησε τον Μαντέλα να γίνει Πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, επιτρέποντας τους Εβραίους υποστηρικτές του να μετατρέψουν τη Νότιο Αφρική σε ένα έθνος που διευθύνεται από Κομμουνιστικές αρχές.

Με την ανάληψη της προεδρίας από τον Μαντέλα, η οικονομία της Νότιας Αφρικής επιδεινώθηκε σε σύγκριση με όταν υπήρχε η κυβέρνηση του απαρτχάιντ. Ένα άρθρο του BBC αναφέρει μεγάλες λεπτομέρειες για το πώς τα πράγματα ήταν καλύτερα πριν από το ANC και την ανάληψη της εξουσίας από τον Μαντέλα. Στην πραγματικότητα, η οικονομική ανισότητα είναι πολύ χειρότερη τώρα από ότι ήταν πριν. Η ανεργία και η φτώχεια είναι ανεξέλεγκτη με πολλούς Νοτιοαφρικανούς να ζουν σε παράγκες. Κάθε διαφωνία κατά του ANC σε μεγάλο βαθμό καταπνίγεται. Υπήρξε επίσης μια τρομερή αύξηση στον αριθμό των Λευκών Νοτιοαφρικανών που δολοφονήθηκαν από Μαύρους μετά από αυτή τη μεταμόρφωση. Συγκεκριμένα οι λευκοί αγρότες της Νότιας Αφρικής έχουν αποτελέσει τους πρωταρχικούς στόχους κατά τη διάρκεια αυτής της βασιλείας του φόνου και του τρόμου.

Το αίμα των 75.000 Λευκών που δολοφονήθηκαν άγρια από βάρβαρους μαύρους εγκληματίες από το τέλος του απαρτχάιντ είναι στα χέρια του Μαντέλα. Τα αγροκτήματα των Λευκών κλάπηκαν από ορδές μαύρων, ο Λευκός πληθυσμός έχει μειωθεί και πολλοί λευκοί πλέον ζουν σε παραγκουπόλεις, παλεύουν με την πείνα, ενώ οι κόρες τους αναγκάζονται να στραφούν στην πορνεία. (Λευκά παιδιά στη Νότια Αφρική ζουν σε άθλιες συνθήκες, αλλά δεν βλέπουμε χριστιανικές οργανώσεις να νοιάζονται και να μας ζητούν να τα σώσουμε).

Αλλά και τα δεινά των Μαύρων στη Νότια Αφρική είναι πολύ χειρότερα υπό την «λαϊκή κυβέρνηση». Ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με 1 δολάριο την ημέρα διπλασιάστηκε από 2 σε 4 εκατομμύρια! Το ποσοστό ανεργίας διπλασιάστηκε στο 48 % στα έτη 1991-2002. Το ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού ζει σε παράγκες χωρίς τρεχούμενο νερό ή ηλεκτρικό ρεύμα. Το ένα τέταρτο δεν έχει πρόσβαση σε καθαρό νερό. Το 40 % δεν έχει τηλέφωνο. Το ποσοστό μόλυνσης από το AIDS και τη φυματίωσης είναι 20 %. Το προσδόκιμο ζωής μειώθηκε κατά 13 χρόνια. Το 40 % των σχολείων δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα.

Εν κατακλείδι, η ερώτηση που δεν θέτει κανένας για τον Μαντέλα είναι η εξής: Είναι οι Μαύροι Νοτιοαφρικανοί σε καλύτερη κατάσταση από ό, τι στις παλιές κακές ημέρες; (Καλά, τους Λευκούς ξεχάστε τους : Οι περισσότεροι από αυτούς, αν τα καταφέρουν, εγκαταλείπουν την χώρα). Όχι βέβαια. Η οικονομία της Νότιας Αφρικής έχει καταρρεύσει, το κράτος δικαίου έχει διαλυθεί τόσο ώστε το Γιοχάνεσμπουργκ να καταγράφει ποσοστά δολοφονιών αρκετές φορές πάνω από το ποσοστό της Πόλης του Μεξικού, και οι νέοι Μαύροι επαγγελματίες φεύγουν από τη χώρα μαζικά, ομολογώντας ότι δεν υπάρχει μέλλον γι’ αυτούς στη Νότια Αφρική.

Μπορεί να ρωτήσει κάποιος: για αυτά τα προβλήματα φταίει ο Μαντέλα ή οι ανάξιοι διάδοχοί του; Η απάντησή είναι ότι ένας άνθρωπος που πέρασε τη ζωή του στη Νότια Αφρική θα έπρεπε να ξέρει τι να περιμένει.

Εάν λοιπόν, φύγει όλο αυτό το πνεύμα της «δοξολογίας» από τα media, θα φανεί ότι ο Μαντέλα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια λατρεία μιας απάτης που έφερε την καταστροφή στη Νότια Αφρική.

 

Πηγή: http://redskywarning.blogspot.gr

Read more »

Όταν οι Μπολσεβίκοι άλλαξαν το Hμερολόγιο

Όταν οι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν τη Ρωσία κατά τη διάρκεια της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917, ο στόχος τους ήταν να επιφέρουν δραστικές αλλαγές στις δομές της κοινωνίας. Ένας τρόπος με τον οποίο προσπάθησαν να το κάνουν αυτό ήταν με την αλλαγή του ημερολογίου. Το 1929, δημιούργησαν το «Σοβιετικό Αιώνιο Ημερολόγιο», το οποίο άλλαξε την δομή της εβδομάδας, του μήνα και του έτους. Ο μήνας διαιρέθηκε σε 6 πεντάδες και το έτος σε 72. Αργίες δεν προβλέπονταν, παρά μόνο ευκαιριακά. Εννοείται ότι η αργία της Κυριακής καταργήθηκε.

Πολλές φορές όταν ισχυρές πολιτικές ιδεολογίες, κατάφερναν ανατροπές στην πολιτική κατάσταση της εποχής τους, ήθελαν να αποτυπώσουν την ιδεολογία τους (και κατ’ αυτό τον τρόπο να «διαιωνίσουν» την παρουσία τους στη ροή του χρόνου) - εκτός των άλλων νεωτερισμών - και με διαφορετικά από τα ισχύοντα ημερολόγια. Ο κύριος στόχος τους ήταν να τονίσουν στον αποδέκτη λαό ότι η «νέα κατάσταση» έρχεται σε αντίθεση με την παλιά και συνεπώς με τα κηρύγματά τους εγκαινιάζουν κάτι καινούργιο που θα αποτελέσει «σταθμό» μέσα στο χρόνο.

Η πιο ανατρεπτική αλλαγή του ισχύοντος ημερολογίου, δηλαδή του χριστιανικού, έγινε στη Γαλλία το 1793. Οι Γάλλοι επαναστάτες, επιθυμούντες να υπογραμμίσουν την κατάργηση του παλαιού καθεστώτος και την εγκαθίδρυση του νέου, της δημοκρατίας, καθιέρωσαν το «δημοκρατικό ημερολόγιο» (calendrier républicain) υπολογίζοντας αναδρομικά το 1792 ως «έτος 1». Το «δημοκρατικό ημερολόγιο» διεπόταν από έντονο ορθολογιστικό και αντιχριστιανικό πνεύμα.

Η σοβιετική μεταρρύθμιση του Γρηγοριανού ημερολογίου ήταν πολύ διαφορετική από το «δημοκρατικό ημερολόγιο» που έγινε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Αν και δεν αναιρέθηκε το Γρηγοριανό ημερολόγιο, η νέα μεταρρύθμιση αναδιάρθρωσε πλήρως τις εβδομάδες. Ο επίσημος λόγος ήταν η «μεγαλύτερη παραγωγικότητα από τους εργαζόμενους και τα εργοστάσια», αλλά όπως και στη γαλλική μεταρρύθμιση πριν από αυτό, η σοβιετική ημερολογιακή μεταρρύθμιση ήταν σε μεγάλο βαθμό μια αντίδραση ενάντια στην (χριστιανική) θρησκεία.

[Στις 10 Δεκεμβρίου 1918 θεσπίστηκαν έξι Μπολσεβίκικες γιορτές κατά τη διάρκεια των οποίων οι εργασίες απαγορεύονταν. Η 1η Ιανουαρίου – εορτή Πρωτοχρονιάς, η 22η Ιανουαρίου η εορτή της «Ματωμένης Κυριακής του 1905», η 12η Μαρτίου - εορτή της «Ημέρας της Ανατροπής της απολυταρχίας», η 18η Μαρτίου – εορτή της «Ημέρας της Παρισινής Κομμούνας», η 1η Μαΐου – εορτή της «Παγκόσμιας Ημέρας των Εργαζομένων», η 7η Νοεμβρίου – εορτή της «Ημέρας της Προλεταριακής Επανάστασης». Τον Ιανουάριο του 1925 η επέτειος του θανάτου του Λένιν το 1924 προστέθηκε στην 21η Ιανουαρίου.]

 Τον Μάιο του 1929, ο Εβραίος μπολσεβίκος Yuri M. Larin (κανονικό όνομα: Mikhail Aleksandrovich Luria, γιος του σιωνιστή Shneur Zalman Luria), πρότεινε μια συνεχή εβδομάδα παραγωγής. Ενώ αρχικά η πρότασή του ελαφρώς απορρίφθηκε, τον επόμενο μήνα κέρδισε την υποστήριξη του Ιωσήφ Στάλιν, ηγέτη (Γενικού Γραμματέα) της Σοβιετικής Ένωσης. Κάθε αντίθεση στην προτεινόμενη μεταρρύθμιση γρήγορα συνθλίφτηκε ως «αντεπαναστατικό γραφειοκρατικό σαμποτάζ». Δύο μήνες αργότερα, στις 26 Αυγούστου 1929, το Συμβούλιο των Επιτρόπων του Λαού (CPC) αποφάσισε ότι όλες οι παραγωγικές επιχειρήσεις θα μεταφέρονταν από την παραδοσιακή εβδομάδα εργασίας που διακόπτεται από το Σαββατοκύριακο, σε μια εβδομάδα συνεχούς παραγωγής. Περαιτέρω, η CPC δήλωσε ότι ήταν «απαραίτητο η συστηματική προετοιμασμένη μετάβαση των επιχειρήσεων και θεσμών στην συνεχή παραγωγή να αρχίσει κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους 1929-1930». Η ιδέα φάνηκε απλή: διαιρέστε το σύνολο των εργαζομένων σε βάρδιες. Αυτό ίσχυε όχι μόνο για τους εργαζόμενους στα εργοστάσια, αλλά και για το προσωπικό των καταστημάτων και τους κυβερνητικούς υπαλλήλους. Με τα εργοστάσια και τα καταστήματα να λειτουργούν και να παράγουν 24 ώρες την ημέρα, κάθε μέρα της εβδομάδας, η παραγωγικότητα θα αυξηθεί. Αυτό ονομάστηκε ‘nepreryvka’ ή εβδομάδα «χωρίς διακοπή». 

 

 

Η μεταρρύθμιση στο ημερολόγιο ήταν απλά μόνο αυτό που φαινόταν. Η επίδραση στην κοινωνική ζωή ήταν καταστροφική. Οι εβδομάδες ήταν πέντε ημέρες. Κάθε μέρα ήταν κωδικοποιημένη είτε με ένα λατινικό αριθμό, I έως V, είτε με ένα χρώμα. Αυτά τα χρώματα σύντομα ήρθαν να ταυτιστούν με ορισμένες ημέρες της εβδομάδας. Οι εργαζόμενοι σημείωναν έναν αριθμό ή ένα χρώμα για να δείξουν τις μέρες που είχαν ρεπό.

Με ένα τόσο μεγάλο τμήμα του πληθυσμού της χώρας να εργάζεται οποιαδήποτε δεδομένη ημέρα, το αποτέλεσμα ήταν να απομονώνεται από τους φίλους, τα μέλη της εκκλησίας και της οικογένειάς του. Εάν ο σύζυγος αναπαύονταν κάθε Κόκκινη ημέρα, η σύζυγος ξεκουραζόταν κάθε Μπλε ημέρα και τα παιδιά δεν είχαν σχολείο κάθε Πράσινη ημέρα, υπήρχαν πολύ λίγες ευκαιρίες για κοινωνικοποίηση ακόμη και εντός της οικογένειας, μετά από μια κουραστική μέρα δουλειάς.

Οι εργαζόμενοι μπορεί να αναπαύονταν πιο συχνά από ό, τι πριν (μία φορά κάθε πέντε, αντί για επτά, ημέρες), αλλά σίγουρα δεν ξεκουράζονταν μαζί, ως μία κοινωνία, δεδομένου ότι το 80 τοις εκατό του συνόλου του ενεργού πληθυσμού θα ήταν στην εργασία οποιαδήποτε δεδομένη ημέρα.

Είτε Χριστιανός, είτε μουσουλμάνος, είτε Εβραίος, είτε άθεος, η ζωή ενός ατόμου περιστρέφονταν γύρω από τις ημέρες που δεν είχε εργασία. Το σοβιετικό ημερολογιακό πείραμα ήταν πολύ πιο ριζοσπαστικό από εκείνο των Γάλλων. Αντί απλά να αλλάξουν τον αριθμό των ημερών σε μια εβδομάδα, οι Σοβιετικοί ουσιαστικά χώρισαν την κοινωνία σε πέμπτα : το ένα πέμπτο της κοινωνίας που ζούσε από το ένα ημερολόγιο, το δεύτερο ένα πέμπτο ζούσε από ένα άλλο, το τρίτο από ακόμα ένα άλλο και ούτω καθεξής. Αυτή ήταν μια κατακερματισμένη κοινωνία. Εκκλησίες, οικογένειες, ολόκληρη η κοινωνία δεν ήταν πλέον ένα αρμονικό σύνολο, αλλά, στην ουσία, πέντε ξεχωριστές κοινωνίες, που ζούσαν παράλληλα, αντί να ζουν από κοινού.

Ως κοινωνικό πείραμα, οδήγησε σε μια πλήρη κατάρρευση της οικογενειακής μονάδας.

Το ότι κάποιος θα επέλεγε τους φίλους του μεταξύ εκείνων που είχαν τις ίδιες ημέρες ρεπό, είναι απολύτως κατανοητό, δεδομένου ότι, κατά τις ημέρες που οι εργαζόμενοι είχαν ρεπό, μόνο ένα περίπου 20 τοις εκατό των ανθρώπων γνώριζε ότι θα είναι διαθέσιμο για κοινωνικές σχέσεις, το άλλο 80 τοις εκατό για εργασία.

Ωστόσο, όπως φαίνεται από την ακόλουθη καταγγελία, η οποία δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα ‘Πράβντα’ την ίδια την μέρα που η ‘nepreryvka’ τέθηκε σε ισχύ, τέτοια προβλήματα επισκιάστηκαν από την πραγματική διακοπή της οικογενειακής ζωής που επέφερε η μεταρρύθμιση : «Τι μένει σε εμάς να κάνουμε στο σπίτι, αν οι γυναίκες μας είναι στο εργοστάσιο, τα παιδιά μας στο σχολείο και κανείς δεν μπορεί να μας επισκεφθεί... ; Αυτό δεν είναι αργία, αν πρέπει να είσαι μόνος σου».

Λαμβάνοντας υπόψη την παραδοσιακή μαρξιστική αποστροφή προς την οικογένεια, είναι αρκετά πιθανό ότι η ενδεχόμενη καταστροφή της οικογένειας μπορεί να ήταν η πραγματική ατζέντα των αρχιτεκτόνων της Σοβιετικής ημερολογιακής μεταρρύθμισης.

 

Η δυσαρέσκεια του πληθυσμού οδήγησε σύντομα σε μια τροποποίηση της ημερολογιακής μεταρρύθμισης. Στις 16 Μαρτίου του 1930, η «κυβέρνηση της Επιτροπής του Συμβουλίου Εργασίας και Άμυνας για τη Μετάβαση των Επιχειρήσεων και Γραφείων σε μια Εβδομάδα Συνεχούς Παραγωγής» αναγνώρισε την ανάγκη να υπάρχουν ίδια ρεπό και ότι θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα εν λόγω αιτήματα για προγράμματα ανάθεσης εργασιών. Το CPC εξέδωσε διάταγμα στις 23 Νοεμβρίου 1931, το οποία τερμάτιζε ένα πείραμα τόσο καταστροφικό για τις οικογένειες. Ωστόσο, δεν αποκαταστάθηκε η παραδοσιακή εβδομάδα των επτά ημερών. Από τότε και μέχρι τον Ιούνιο του 1940, το Σοβιετικό Γρηγοριανό ημερολόγιο χωρίστηκε σε μήνες που περιείχαν πέντε εβδομάδες έξι ημερών ή αλλιώς ‘chestidnevki’. Η έκτη ημέρα ήταν κοινό ρεπό για όλους.

Είναι γνωστό ότι κατά τον Μαρξ η θρησκεία ήταν απλώς μια "απόδραση από την πραγματικότητα". Έπρεπε λοιπόν, οπωσδήποτε η θρησκεία να φύγει από την μέση. Το σύνθημα του καθεστώτος των μπολσεβίκων ήταν : «Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού». Ως τέτοια, η θρησκεία θεωρήθηκε "δεισιδαιμονία για τα αδύναμα μυαλά" η οποία έπρεπε να "συντριβεί". Όπως και στη Γαλλία 140 χρόνια νωρίτερα, ο κύριος σκοπός της κατάργησης της εβδομάδας των επτά ημερών στη Σοβιετική Ένωση ήταν να καταστραφεί η θρησκεία.

 

Όχι μόνο ήταν δύσκολο να παρακολουθήσει κάποιος μια Κυριακάτικη λειτουργία, αλλά μόνο μία φορά κάθε τριάντα πέντε ημέρες ο εργαζόμενος, θα μπορούσε να πάει στην εκκλησία. Όταν ο Κομισάριος Εργασίας εξέφρασε την ανησυχία του για το μέλλον της Κυριακής ως βιώσιμης ημέρας στο ημερολόγιο, κατηγορηματικά δήλωσε ότι ο σκοπός της μεταρρύθμισης ήταν, στην ουσία, «η καταπολέμηση του θρησκευτικού πνεύματος».

Ο εκκλησιασμός και ο γάμος, δύο θεοίδρυτοι θεσμοί, δέχτηκαν την επίθεση από την διαβολική ημερολογιακή μεταρρύθμιση. Η ανατροπή αυτής της μεταρρύθμισης ξεκίνησε από πιστούς αγρότες.

Όπως και στη Γαλλία 140 χρόνια νωρίτερα , ήταν ο κατ’ ουσίαν πιστός στις παραδόσεις αγροτικός πληθυσμός ο οποίος ηγήθηκε του κινήματος για τη διατήρηση της εβδομάδας των επτά ημερών. Όταν οι αρχές επέμειναν να ξεκουράζονται σύμφωνα στο νέο κοσμικό εβδομαδιαίο ρυθμό, πολλοί αγρότες ακολούθησαν το παράδειγμα των προκατόχων τους, των Γάλλων και σαμποτάρισαν τις προσπάθειές τους με το να παίρνουν και τις επίσημες σοβιετικές κρατικές αργίες και τις ημέρες εκκλησιασμού της παραδοσιακής εβδομάδας, τις οποίες προκλητικά σημείωναν στα επίσημα χρονοδιαγράμματα που εκδίδονταν από το τυπογραφείο της κυβέρνησης.

Η ημερολογιακή μεταρρύθμιση δεν είχε τα παραγωγικά και οικονομικά οφέλη που οραματίστηκαν οι μπολσεβίκοι. Όχι μόνο οι μηχανές κατέρρεαν περισσότερο καθώς δεν υπήρχε χρόνος να γίνει η συντήρηση ρουτίνας, αλλά και με τους εργαζόμενους στο ίδιο εργοστάσιο να φεύγουν από την εργασία ή να επιστρέφουν στη δουλειά κάθε μέρα, η έλλειψη συνέχειας στο εργατικό δυναμικό συνέβαλε στη μείωση της παραγωγής αλλά και στην αύξηση της ανευθυνότητας η οποία, με τη σειρά της, έφερε ακόμη περισσότερη μειωμένη παραγωγή. Ο επίσημος λόγος που δόθηκε για την εγκατάλειψη του μεταρρυθμισμένου ημερολογίου ήταν η αποκατάσταση της παραγωγικότητας. Ωστόσο, ένας μεγάλος παράγοντας που συνέβαλλε, αν και δεν αναγνωρίστηκε επίσημα, ήταν η άρνηση των χωρικών να συμμορφωθούν πλήρως.

Για να εκτιμηθεί ο ρόλος που διαδραμάτισαν τα θρησκευτικά συναισθήματα στην πτώση της ‘chestidnevki’, ας σημειωθεί ότι, μαζί με την αποκατάσταση του εβδομαδιαίου κύκλου των επτά ημερών, οι σοβιετικές αρχές αποκατέστησαν και την Κυριακή ως την επίσημη ημέρα της εβδομαδιαίας ανάπαυσης. Αν δεν υπήρχαν οι ισχυρές θρησκευτικές πιέσεις προφανώς, η κυβέρνηση θα μπορούσε να επιλέξει εύκολα οποιαδήποτε άλλη ημέρα της εβδομάδας, ιδίως με δεδομένο το γεγονός ότι η Κυριακή ήταν επισήμως «νεκρή» σχεδόν έντεκα χρόνια.

Στις 26 Ιουνίου 1940 το Προεδρείο του Ανώτατου Σοβιέτ αποκατέστησε την εβδομάδα των επτά ημερών.

 

 

Πηγή: http://redskywarning.blogspot.gr

Read more »

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΜΑΧΗΤΗΣ

Ο Ντάνκαν Ο' Φίνιαν ήταν ο Απόλυτος Μαχητής. Έχοντας υποστεί πλύση του εγκεφάλου, με τη κατάλληλη προετοιμασία και ελεγχόμενος ως μέρος ενός προγράμματος υψηλής μυστικότητας του MK-Ultra, που είχε την ονομασία: ΣΧΕΔΙΟ ΤΑΛΕΝΤΟ.

Ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους νέους εκπαιδευμένους σαν παιδιά μαχητές το 1966, είναι τώρα απ' ότι πιστεύει ένας από τους 20 που απέμειναν που να μπορούν να διηγηθούν αυτή την ιστορία.

Είκοσι χρόνια αργότερα, ο Ντάνκαν - που η καταγωγή του είναι ένα μείγμα από Τσερόκι και Ιρλανδού - βγαίνει να αποκαλύψει την αλήθεια πίσω από το πρόγραμμα, Απόλυτος Μαχητής: πως έγινε η επιλογή του, η προετοιμασία του, τα βασανιστήρια που έχει υποστεί ώστε να μετατραπεί σε μια τέλεια πολεμική μηχανή, συνδυάζοντας υπεροχή σωματικής δύναμης με τις εκπληκτικές νοητικές δυνατότητες ενός μέντιουμ-κατασκόπου(psychic spy).

Ατρόμητος, με ηθικές αρχές και αποφασισμένος να αποκτήσει πάλι πίσω τον έλεγχο της ζωής του, ο Ντάνκαν Ο΄Φίνιαν αφηγείται την ιστορία του με λεπτομέρειες.....

Η παραπάνω συνέντευξη είναι ένα μέρος της υπέροχης δουλειάς που είχε κάνει για ένα μεγάλο διάστημα το Πρότζεκτ Κάμελοτ

Πηγή: http://attikanea.blogspot.gr

Read more »

Εντυπωσιακή εικόνα: Η Πρωτοχρονιά στην Ευρώπη από ψηλά!

Η εντυπωσιακή αεροφωτογραφία τραβήχτηκε τα μεσάνυχτα της 31ης Ιανουαρίου του 2013.


Δείτε την Ευρώπη «λουσμένη» στο φως από τα χιλιάδες πυροτεχνήματα:

 

 

Πηγή: http://www.pygmi.gr

Read more »

Ερευνητές χαρτογραφούν το «θερμόμετρο των συναισθημάτων» στο ανθρώπινο σώμα

Θυμός, φόβος, αηδία, ευτυχία, θλίψη, έκπληξη, ουδέτερη κατάσταση, άγχος, αγάπη, κατάθλιψη, περιφρόνηση, υπερηφάνεια, ντροπή, φθόνος: με κίτρινο απεικονίζονται τα σημεία με την περισσότερο αυξημένη δραστηριότητα και με μπλε εκείνα με την περισσότερο μειωμένη.

Λέμε συχνά ότι όταν είμαστε ερωτευμένοι νιώθουμε μια ζεστασιά σε όλο μας το σώμα ή ότι όταν θυμώνουμε «ανάβει» το κεφάλι μας. Όπως αποδεικνύεται, αυτά δεν είναι απλά… λόγια.

Ερευνητές από τη Φινλανδία έδειξαν για πρώτη φορά ότι τα συναισθήματα συνδέονται με μια σειρά από φυσιολογικές μεταβολές στο σώμα μας, οι οποίες μάλιστα είναι οι ίδιες σε όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τη φυλή ή τον πολιτισμό από τον οποίο προέρχονται.

Ευτυχία, έρωτας, θλίψη και θυμός

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academies of Sciences», παρουσιάζει τα ευρήματά της σχηματικά σε διαγράμματα. Σε αυτά θα διαπιστώσετε ότι η ευτυχία κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν μια ζεστασιά να απλώνεται σε όλο το σώμα τους, «από την κορυφή ως τα νύχια» όπως είθισται να λέμε.

Μια ανάλογη ζεστασιά νιώθουν και οι ερωτευμένοι, μόνο που αυτή αφήνει ανεπηρέαστα τα πόδια, περίπου από τα γόνατα και κάτω – κάτι το οποίο, σύμφωνα με τους επιστήμονες ίσως εξηγεί γιατί λέμε ότι νιώθουμε να «τρέμουν τα γόνατά μας» στη θέα του αγαπημένου μας προσώπου.

Αντιθέτως όσοι βιώνουν μια ερωτική απογοήτευση – ή, όπως λέμε, έχει ραγίσει η καρδιά τους – νιώθουν πραγματικά έναν πόνο ή βάρος στον θώρακα. Γενικώς η θλίψη προκαλεί μια αίσθηση αδυναμίας στα άκρα και εντονότερης δραστηριότητας στην καρδιά (κατ’ επέκταση στον θώρακα), ενώ η κατάθλιψη κυριολεκτικά «παγώνει» το σώμα και «κόβει» χέρια και πόδια.

Συναισθήματα όπως ο θυμός και η οργή γίνονται κυρίως αισθητά στο επάνω μέρος του θώρακα – κάτι το οποίο ίσως σημαίνει ότι υποσυνείδητα ετοιμαζόμαστε για καυγά, όπως σημειώνουν οι συγγραφείς. Η αηδία από την πλευρά της «ερεθίζει» τον λαιμό και το πεπτικό μας σύστημα.

Ίδια σε όλους τους πολιτισμούς

Οι ερευνητές από διάφορα φινλανδικά πανεπιστήμια με επικεφαλής τους Λάουρι Νουμενμάα και Ενρίκο Γκλέρεαν έδειξαν σε 700 άνδρες και γυναίκες εθελοντές διαφόρων φυλών και πολιτισμών ταινίες ή τους διάβασαν ιστορίες οι οποίες είχαν σχεδιαστεί έτσι ώστε να προκαλούν συγκεκριμένα συναισθήματα. Μετά το κάθε τεστ οι επιστήμονες έδιναν στους εθελοντές το περίγραμμα ενός ανθρώπινου σώματος και τους ζητούσαν να χρωματίσουν με διαφορετικά χρώματα τα σημεία στα οποία ένιωθαν περισσότερη ή λιγότερη δραστηριότητα.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το ίδιο συναίσθημα προκαλούσε την ίδια ακριβώς «σωματική ανταπόκριση» στους εξεταζόμενους, ανεξάρτητα από το φύλο, τη φυλή και τον πολιτισμό από τον οποίο προέρχονταν.

Αυτό, σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, υποδηλώνει ότι φυσιολογικές διεργασίες οι οποίες προκαλούν σωματικά αισθήματα σχετίζονται άμεσα με τον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τα συναισθήματά μας. «Η αποκρυπτογράφηση των υποκειμενικών σωματικών αισθημάτων που συνδέονται με τα ανθρώπινα συναισθήματα μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα διαταραχές της διάθεσης όπως η κατάθλιψη και το άγχος» σημειώνουν.

Από την πλευρά του ωστόσο ο Πολ Ζακ, πρόεδρος του Κέντρου Νευροοικονομικών Μελετών του Πανεπιστημίου Κλερμόντ στην Καλιφόρνια, σχολιάζοντας τα ευρήματα στον δικτυακό τόπο MedixalXpress επεσήμανε ότι η μελέτη δεν ρίχνει περισσότερο φως στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα συναισθήματα, Κάτι τέτοιο, όπως τόνισε ο νευροεπιστήμονας, θα ήταν ίσως εφικτό με ταυτόχρονες μετρήσεις διαφόρων παραμέτρων δραστηριότητας στο σώμα, όπως ο ιδρώτας ή η θερμοκρασία.

 

 

Πηγή: http://www.apocalypsejohn.com

Read more »

''Μάχη'' για το ρεύμα: Πόσο καίνε οι ηλεκτρικές μας συσκευές;

Την στιγμή που τα τιμολόγια της ΔΕΗ παίρνουν κάθε χρόνο την…
ανιούσα, δεν είναι λίγες οι φορές που καταλήγουμε να υπολογίζουμε ακόμα και το παραμικρό κόστος κατανάλωσης για τις οικιακές ηλεκτρικές συσκευές. Θέλοντας λοιπόν να μάθουμε πόσο «κοστίζουν» οι συσκευές που χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση στο σπίτι, τα βάλαμε κάτω και με βάση το τρέχον τιμολόγιο της ΔΕΗ (θα το βρείτε στα Σχετικά Documents) και την ενδεικτική τους ισχύ, καταλήξαμε στο τελικό τους κόστος ανά ώρα λειτουργίας.

Αν θέλετε να υπολογίσετε το πόσο θα σας… κάψουν στον εκκαθαριστικό λογαριασμό της ΔΕΗ δεν έχετε παρά να πολλαπλασιάσετε το κόστος που σας δίνουμε με τον χρόνο που χρησιμοποιείτε την κάθε συσκευή, μετά με την ημέρα και στο τέλος με τους μήνες (4) σύμφωνα με το in2life.

Έτσι για παράδειγμα ένα ενδεικτικό κόστος για δύο ώρες χρήσης πλυντηρίου ρούχων εβδομαδιαίως για τέσσερεις μήνες είναι: 2x4 = 8 ώρες τον μήνα x 4μήνες = 32 ώρες x 0,31€/ώρα = 10€.


Δείτε τον αναλυτικό πίνακα:

 

 

 

Πηγή: http://axioperierga.blogspot.gr

Read more »