.%20%E1%BC%A9%20%C2%AB%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AF%CE%B1%C2%BB%20%CF%84%E1%BF%86%CF%82%20%CE%BD%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%AF%CE%B1%CF%82%E2%80%A6.png)
Περί δερματοστιξίας ( σ.σ. τατουάζ ).
Ἡ «πανδημία» τῆς νεολαίας…
Δέν πρόκειται νὰ ἀναφερθοῦμε στοὺς ἰατρικοὺς κινδύνους ποὺ προκαλεῖ ἡ δερματοστιξία (σ.σ.τατουάζ) τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, ὅπως μετάδοση ἰῶν π.χ. HIV (ἰὸς τοῦ AIDS), ἡπατίτιδας B, C, ἠπατοκυτταρικὸς καρκίνος κ.λ.π. Ἄλλωστε ὑπάρχουν τεκμηριωμένες ἐπιστημονικὲς μελέτες διεθνοῦς ἐπιπέδου γιὰ τὸ θέμα αὐτό.
Σκοπός μας εἶναι ἡ ἐπισήμανση τῶν κινδύνων ποὺ ἐλλοχεύουν ἀπὸ πνευματικῆς πλευρᾶς ὡς πρόδρομος – προετοιμασία τῆς ἀποδοχῆς τοῦ σφραγίσματος, σύμφωνα πάντα μὲ τὴν Ὀρθόδοξη θεώρηση τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, ὅπου τὸ θέμα εἶναι ἀνέκαθεν (ἀπὸ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη ) ἀποσαφηνισμένο. Προτείνεται θεαρέστως στὸν ἄνθρωπο νὰ ἐπιμελεῖται τὸ σῶμα του γιατί εἶναι ἱερὸς ναὸς τοῦ Θεοῦ: «εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός» (Α΄ Κορ. κεφ.Γ΄, στιχ. 17). Τὸ σῶμα, λοιπὸν, εἶναι σκεῦος ἱερό, ἀξιοσέβαστο καὶ τίμιο. Ὁ Λόγος ἔγινε σῶμα! «Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο» (Ἴωαν. κεφ.Α΄, στίχ. 14). Ἔτσι τὸ ἀνθρώπινο σῶμα τιμήθηκε ἐξαιρέτως μὲ τὴν ἐνσάρκωση τοῦ Θεανθρώπου Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ. Ἀπώτερος στόχος ὁ ἁγιασμὸς τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος.
Ἡ Ἁγία Γραφὴ καταδικάζει τὸ φαινόμενο τῆς δερματοστιξίας καὶ ἐν γένει τοῦ στιγματισμοῦ τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, κατάλοιπο εἰδωλολατρικῶν-παγανιστικῶν πρακτικῶν. Τὸ πιὸ ἄμεσο ἐδάφιο γιὰ τὴν ἀπαγόρευση τῆς δερματοστιξίας περιλαμβάνεται στὸ Λευϊτικὸ (Παλαιὰ Διαθήκη ), κεφ.19, στίχος 28, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο: «… καὶ ἐντομίδας οὐ ποιήσετε ἐπὶ ψυχῇ ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ γράμματα στικτὰ οὐ ποιήσετε ἐν ὑμῖν· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν». Ὁ Ἅγιος Θεοδώρητος, Ἱερομάρτυρας Ἀντιοχείας σχολιάζοντας τὸ χωρίο γράφει : «Τινά τοῦ σώματος μόρια βελόναις ἐκέντουν καὶ μέλαν ἐπέβαλλον εἰς θεραπείαν δαιμόνων. Ταῦτα οὗν ὁ θεῖος νόμος ἀπαγορεύει» δηλαδὴ ἐπισημαίνει ὅτι ἡ πρακτικὴ αὐτὴ ἦταν συνηθισμένη στοὺς εἰδωλολάτρες, θεωρῶντας τὰ σημάδια στὸ σῶμα ὡς μιὰ μορφὴ δήλωσης ἀφοσίωσης σὲ ψεύτικους θεούς (σ.σ. δαιμόνια ).
Ἐπίσης, στὴν Καινὴ Διαθήκη βάσει τῆς ἀρχῆς περὶ σεβασμοῦ τοῦ σώματος ὡς ἱερὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, στὴν Α’ ἐπιστολὴ πρὸς Κορινθίους, κεφ.6, στίχ.19-20, ἀναφέρεται : «… ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν; ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς· δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ».
Ἄξιον ἀναφορᾶς τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ οἱ Ἀρχαῖοι Ἕλληνες δὲν ἔκαναν δερματοστιξία πάνω στὸ σῶμα τους. Ἔκαναν, ὅμως, σὲ ὅποιον ἤθελαν νὰ ἐξευτελίσουν (π.χ. προδότες) ἢ ἦταν ἀποδεικτικὸ στοιχεῖο ὅτι ἀνῆκαν σὲ κάποιον (σκλάβος, δουλεία ), ὅπως γίνεται σήμερα μὲ τὸ σημάδεμα-σφράγισμα τῶν ζώων.
Ὁ ἄνθρωπος ἐπλάσθηκε ἀπὸ τὸν Τρισυπόστατον Θεό μας κατ' εἰκόνα και καθ' ὁμοίωση... Μὲ τὶς δερματοστιξίες (σ.σ. τατουάζ ) διαχειρίζονται τὸ σῶμα ὤς ἄ-λογο ζῶον...
Σκοπός μας εἶναι ἡ ἐπισήμανση τῶν κινδύνων ποὺ ἐλλοχεύουν ἀπὸ πνευματικῆς πλευρᾶς ὡς πρόδρομος – προετοιμασία τῆς ἀποδοχῆς τοῦ σφραγίσματος, σύμφωνα πάντα μὲ τὴν Ὀρθόδοξη θεώρηση τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, ὅπου τὸ θέμα εἶναι ἀνέκαθεν (ἀπὸ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη ) ἀποσαφηνισμένο. Προτείνεται θεαρέστως στὸν ἄνθρωπο νὰ ἐπιμελεῖται τὸ σῶμα του γιατί εἶναι ἱερὸς ναὸς τοῦ Θεοῦ: «εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός» (Α΄ Κορ. κεφ.Γ΄, στιχ. 17). Τὸ σῶμα, λοιπὸν, εἶναι σκεῦος ἱερό, ἀξιοσέβαστο καὶ τίμιο. Ὁ Λόγος ἔγινε σῶμα! «Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο» (Ἴωαν. κεφ.Α΄, στίχ. 14). Ἔτσι τὸ ἀνθρώπινο σῶμα τιμήθηκε ἐξαιρέτως μὲ τὴν ἐνσάρκωση τοῦ Θεανθρώπου Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ. Ἀπώτερος στόχος ὁ ἁγιασμὸς τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος.
Ἡ Ἁγία Γραφὴ καταδικάζει τὸ φαινόμενο τῆς δερματοστιξίας καὶ ἐν γένει τοῦ στιγματισμοῦ τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, κατάλοιπο εἰδωλολατρικῶν-παγανιστικῶν πρακτικῶν. Τὸ πιὸ ἄμεσο ἐδάφιο γιὰ τὴν ἀπαγόρευση τῆς δερματοστιξίας περιλαμβάνεται στὸ Λευϊτικὸ (Παλαιὰ Διαθήκη ), κεφ.19, στίχος 28, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο: «… καὶ ἐντομίδας οὐ ποιήσετε ἐπὶ ψυχῇ ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ γράμματα στικτὰ οὐ ποιήσετε ἐν ὑμῖν· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν». Ὁ Ἅγιος Θεοδώρητος, Ἱερομάρτυρας Ἀντιοχείας σχολιάζοντας τὸ χωρίο γράφει : «Τινά τοῦ σώματος μόρια βελόναις ἐκέντουν καὶ μέλαν ἐπέβαλλον εἰς θεραπείαν δαιμόνων. Ταῦτα οὗν ὁ θεῖος νόμος ἀπαγορεύει» δηλαδὴ ἐπισημαίνει ὅτι ἡ πρακτικὴ αὐτὴ ἦταν συνηθισμένη στοὺς εἰδωλολάτρες, θεωρῶντας τὰ σημάδια στὸ σῶμα ὡς μιὰ μορφὴ δήλωσης ἀφοσίωσης σὲ ψεύτικους θεούς (σ.σ. δαιμόνια ).
Ἐπίσης, στὴν Καινὴ Διαθήκη βάσει τῆς ἀρχῆς περὶ σεβασμοῦ τοῦ σώματος ὡς ἱερὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, στὴν Α’ ἐπιστολὴ πρὸς Κορινθίους, κεφ.6, στίχ.19-20, ἀναφέρεται : «… ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν; ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς· δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ».
Ἄξιον ἀναφορᾶς τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ οἱ Ἀρχαῖοι Ἕλληνες δὲν ἔκαναν δερματοστιξία πάνω στὸ σῶμα τους. Ἔκαναν, ὅμως, σὲ ὅποιον ἤθελαν νὰ ἐξευτελίσουν (π.χ. προδότες) ἢ ἦταν ἀποδεικτικὸ στοιχεῖο ὅτι ἀνῆκαν σὲ κάποιον (σκλάβος, δουλεία ), ὅπως γίνεται σήμερα μὲ τὸ σημάδεμα-σφράγισμα τῶν ζώων.
Ὁ ἄνθρωπος ἐπλάσθηκε ἀπὸ τὸν Τρισυπόστατον Θεό μας κατ' εἰκόνα και καθ' ὁμοίωση... Μὲ τὶς δερματοστιξίες (σ.σ. τατουάζ ) διαχειρίζονται τὸ σῶμα ὤς ἄ-λογο ζῶον...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.