Λεπτομέρειες που δεν θα διαβάσετε πουθενά αλλού
Διανύουμε το 2020 και παρά το ότι αρκετοί πιστεύουν στις φιλειρηνικές διευθετήσεις μεταξύ των λαών, τις διπλωματικές πρωτοβουλίες και τηΝ συνεννόηση, τα ίδια τα γεγονότα έρχονται αν τους διαψεύσουν. Η επίλυση καίριων διαφορών μεταξύ λαών και κρατών θα συνεχίσει να γίνεται με τα όπλα.
Οι Αρμένιοι υπέγραψαν μία ταπεινωτική συνθήκη η οποία επιβλήθηκε σε αυτούς όχι από τους κακούς Ρώσους αλλά από τα αποτελέσματα που παρήγαγε η στρατιωτική ισχύς των Αζέρων στο πεδίο. Οι Αζέροι σε 44 μέρες κατάφεραν να επιβάλουν στο πεδίο την θέλησή τους προκαλώντας πολύ μεγάλες απώλειες στο υλικό των Αρμενίων και το προσωπικό τους.
Η επιτυχία των Αζέρων στο νότιο μέτωπο και η αμέσως μετά επέλαση από νότια προς βόρεια εναντίων των αντιπάλων τους είχε ως αποτέλεσμα την παράκαμψη των πρόσθιων γραμμών άμυνας, απείλησε την αποκοπή του δρόμου μεταξύ Λατσίν και Στεπανακέρτ , ο οποίος τελικά και αποκόπηκε με την κατάληψη της πόλης Σούσι 4 χλμ. από το Στεπανακέρτ.
Παρά τις προσπάθειες των Αρμενίων να ανακτήσουν την πόλη και να αντεπιτεθούν, οι δυνατότητές τους είχαν εξαντληθεί σε υλικά και μέσα ενώ οι απώλειες στις μάχες γύρω από την πόλη ήταν μεγάλες. Στις 7 και 8 Νοεμβρίου έγινε φανερό ότι οι Αρμένιοι είχαν ωθηθεί εκτός της πόλης και πλέον το Ναγκόρνο Καραμπάχ δε μπορούσε να κρατηθεί.
Έχοντας αυτό κατά νου, οι Αρμένιοι προσέφυγαν σε διάλογο για υπογραφή συνθηκολόγησης των δυνάμεών τους στο Αρτσάχ με Ρωσική διαμεσολάβηση. Οι Ρώσοι πέτυχαν να εγκαταστήσουν μία ειρηνευτική δύναμη σχεδόν 2.000 ανδρών εντός των εναπομεινάντων εδαφών του Αρτσάχ. Οι υπόλοιπες περιοχές θα παραδοθούν στους Αζέρους και ο πληθυσμός του Αρτσάχ θα προστατεύεται από τους Ρώσους κυανόκρανους για τα επόμενα 5 χρόνια χωρίς τουρκική στρατιωτική παρουσία, όπως θα επιθυμούσε ο Ερντογάν.
Οι Αρμένιοι δεν πολέμησαν άσχημα, αλλά πολέμησαν με παρωχημένο τρόπο, με βάση όσα ίσχυαν την δεκαετία του 1990. Άρματα μάχης, οχυρωμένες θέσεις και πυροβολικό τα κύρια μέσα τους. Οι Αζέροι πλήρωσαν βαρύ φορτίο αίματος για να επιτύχουν την νίκη αλλά τα κατάφεραν με την αεροπορική υπεροχή τους. Οι Αρμένιοι δεν ενέπλεξαν την αεροπορία τους και όταν προσπάθησαν, τουρκικά F-16 κατέρριψαν το αρμένικο Su-25. Αυτό ήταν και το κλειδί για την χωρίς εμπόδια επιχειρησιακή δράση των αζέρικων UAVs σε όλο το μήκος και πλάτος του μετώπου.
Τα αρμένικα αντιαεροπορικά κατέρριψαν πολλά UAV των Αζέρων αλλά με Α/Α μόνο, δε γίνεται να κυριαρχήσεις στους αιθέρες. Χρειαζόταν υποστήριξη από μαχητικά αεροσκάφη, προσβολή των κέντρων χειρισμού των UAV και CAS στο πεδίο. Οι Τούρκοι φρόντισαν να μη συμβεί κάτι τέτοιο και οι Αρμένιοι δεν ήταν ικανοί να επιβάλλουν τη θέλησή τους στον αέρα.
Οι Αρμένιοι υπέπεσαν σε λάθος εκτίμηση, καθώς ίσως νόμισαν ότι οι Τούρκοι δεν θα τους επέβαλλαν απαγόρευση πτήσεων πάνω από το Αρτσάχ για την Αεροπορία τους και φυσικά έκαναν λάθος με το να νομίζουν ότι μόνο με Α/Α μπορούσαν να προστατευτούν από τα UAVs των Αζέρων. Οι Αζέροι κέρδισαν γιατί είχαν ένα καλό συνδυασμό:
1. Οι Τούρκοι εμπόδισαν τους Αρμένιους να εμπλέξουν την αεροπορία τους
2. Τα αζέρικα UAVs νίκησαν την αεράμυνα των Αρμενίων με την αριθμητική υπεροχή τους
3. Τα πλήγματα από τα UAVs συνδυάστηκαν με ορθολογισμό στο έδαφος από τα πεζοπόρα τμήματα.
Η αεροπορική κυριαρχία έδωσε στους Αζέρους τη δυνατότητα να προκαλούν συνεχή φθορά στους Αρμένιους μέχρι που επήλθε η κατάρρευση των αρμενικών δυνάμεων μετά από 44 μέρες μαχών. Είχαμε αναφέρει σε ένα σχετικά πρόσφατο άρθρο περί αρμάτων μάχης το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ: https://www.el.gr/war/army/den-irthe-to-telos-toys-i-alitheia-gia-ta/ το παράδειγμα της Νορμανδίας το 1944 όπου οι Γερμανοί κατέρρευσαν μετά το διαρκές σφυροκόπημα της Συμμαχικής Αεροπορίας. Το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση των Αρμενίων σε μικρότερη κλίμακα.
Αν οι Αρμένιοι ήθελαν να αντιμετωπίσουν τους Αζέρους, θα έπρεπε να είχαν μία πολύ καλύτερη Αεροπορία αλλά και τη θέληση να τα βάλουν με τα τουρκικά αεροσκάφη που θα βρίσκονταν στο Αζερμπαϊτζάν, μία αποστολή αρκετά δύσκολη από πολλές απόψεις.
Δυστυχώς για τους Αρμενίους, στο πεδίο της μάχης γράφτηκε η αρχή και το τέλος του πολέμου αυτού και η στρατιωτική ισχύς των αντιπάλων επέβαλε ταπεινωτική ήττα για αυτούς και νίκη για τους Αζέρους. Για το λόγο αυτό καλό είναι οι πολιτικοί ταγοί να μη θεωρούν ότι οι πόλεμοι κρατούν λίγο και δεν προάγουν αποτελέσματα. Ό,τι χάνεται με πόλεμο, μόνο με πόλεμο ξανακερδίζεται , κανείς δε θα χαρίσει τίποτα. Το έχουμε ακούσει το “ποίημα” στην Κύπρο, θα έπρεπε να έχουμε μάθει από το παρελθόν.
Διανύουμε το 2020 και παρά το ότι αρκετοί πιστεύουν στις φιλειρηνικές διευθετήσεις μεταξύ των λαών, τις διπλωματικές πρωτοβουλίες και τηΝ συνεννόηση, τα ίδια τα γεγονότα έρχονται αν τους διαψεύσουν. Η επίλυση καίριων διαφορών μεταξύ λαών και κρατών θα συνεχίσει να γίνεται με τα όπλα.
Οι Αρμένιοι υπέγραψαν μία ταπεινωτική συνθήκη η οποία επιβλήθηκε σε αυτούς όχι από τους κακούς Ρώσους αλλά από τα αποτελέσματα που παρήγαγε η στρατιωτική ισχύς των Αζέρων στο πεδίο. Οι Αζέροι σε 44 μέρες κατάφεραν να επιβάλουν στο πεδίο την θέλησή τους προκαλώντας πολύ μεγάλες απώλειες στο υλικό των Αρμενίων και το προσωπικό τους.
Η επιτυχία των Αζέρων στο νότιο μέτωπο και η αμέσως μετά επέλαση από νότια προς βόρεια εναντίων των αντιπάλων τους είχε ως αποτέλεσμα την παράκαμψη των πρόσθιων γραμμών άμυνας, απείλησε την αποκοπή του δρόμου μεταξύ Λατσίν και Στεπανακέρτ , ο οποίος τελικά και αποκόπηκε με την κατάληψη της πόλης Σούσι 4 χλμ. από το Στεπανακέρτ.
Παρά τις προσπάθειες των Αρμενίων να ανακτήσουν την πόλη και να αντεπιτεθούν, οι δυνατότητές τους είχαν εξαντληθεί σε υλικά και μέσα ενώ οι απώλειες στις μάχες γύρω από την πόλη ήταν μεγάλες. Στις 7 και 8 Νοεμβρίου έγινε φανερό ότι οι Αρμένιοι είχαν ωθηθεί εκτός της πόλης και πλέον το Ναγκόρνο Καραμπάχ δε μπορούσε να κρατηθεί.
Έχοντας αυτό κατά νου, οι Αρμένιοι προσέφυγαν σε διάλογο για υπογραφή συνθηκολόγησης των δυνάμεών τους στο Αρτσάχ με Ρωσική διαμεσολάβηση. Οι Ρώσοι πέτυχαν να εγκαταστήσουν μία ειρηνευτική δύναμη σχεδόν 2.000 ανδρών εντός των εναπομεινάντων εδαφών του Αρτσάχ. Οι υπόλοιπες περιοχές θα παραδοθούν στους Αζέρους και ο πληθυσμός του Αρτσάχ θα προστατεύεται από τους Ρώσους κυανόκρανους για τα επόμενα 5 χρόνια χωρίς τουρκική στρατιωτική παρουσία, όπως θα επιθυμούσε ο Ερντογάν.
Οι Αρμένιοι δεν πολέμησαν άσχημα, αλλά πολέμησαν με παρωχημένο τρόπο, με βάση όσα ίσχυαν την δεκαετία του 1990. Άρματα μάχης, οχυρωμένες θέσεις και πυροβολικό τα κύρια μέσα τους. Οι Αζέροι πλήρωσαν βαρύ φορτίο αίματος για να επιτύχουν την νίκη αλλά τα κατάφεραν με την αεροπορική υπεροχή τους. Οι Αρμένιοι δεν ενέπλεξαν την αεροπορία τους και όταν προσπάθησαν, τουρκικά F-16 κατέρριψαν το αρμένικο Su-25. Αυτό ήταν και το κλειδί για την χωρίς εμπόδια επιχειρησιακή δράση των αζέρικων UAVs σε όλο το μήκος και πλάτος του μετώπου.
Τα αρμένικα αντιαεροπορικά κατέρριψαν πολλά UAV των Αζέρων αλλά με Α/Α μόνο, δε γίνεται να κυριαρχήσεις στους αιθέρες. Χρειαζόταν υποστήριξη από μαχητικά αεροσκάφη, προσβολή των κέντρων χειρισμού των UAV και CAS στο πεδίο. Οι Τούρκοι φρόντισαν να μη συμβεί κάτι τέτοιο και οι Αρμένιοι δεν ήταν ικανοί να επιβάλλουν τη θέλησή τους στον αέρα.
Οι Αρμένιοι υπέπεσαν σε λάθος εκτίμηση, καθώς ίσως νόμισαν ότι οι Τούρκοι δεν θα τους επέβαλλαν απαγόρευση πτήσεων πάνω από το Αρτσάχ για την Αεροπορία τους και φυσικά έκαναν λάθος με το να νομίζουν ότι μόνο με Α/Α μπορούσαν να προστατευτούν από τα UAVs των Αζέρων. Οι Αζέροι κέρδισαν γιατί είχαν ένα καλό συνδυασμό:
1. Οι Τούρκοι εμπόδισαν τους Αρμένιους να εμπλέξουν την αεροπορία τους
2. Τα αζέρικα UAVs νίκησαν την αεράμυνα των Αρμενίων με την αριθμητική υπεροχή τους
3. Τα πλήγματα από τα UAVs συνδυάστηκαν με ορθολογισμό στο έδαφος από τα πεζοπόρα τμήματα.
Η αεροπορική κυριαρχία έδωσε στους Αζέρους τη δυνατότητα να προκαλούν συνεχή φθορά στους Αρμένιους μέχρι που επήλθε η κατάρρευση των αρμενικών δυνάμεων μετά από 44 μέρες μαχών. Είχαμε αναφέρει σε ένα σχετικά πρόσφατο άρθρο περί αρμάτων μάχης το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ: https://www.el.gr/war/army/den-irthe-to-telos-toys-i-alitheia-gia-ta/ το παράδειγμα της Νορμανδίας το 1944 όπου οι Γερμανοί κατέρρευσαν μετά το διαρκές σφυροκόπημα της Συμμαχικής Αεροπορίας. Το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση των Αρμενίων σε μικρότερη κλίμακα.
Αν οι Αρμένιοι ήθελαν να αντιμετωπίσουν τους Αζέρους, θα έπρεπε να είχαν μία πολύ καλύτερη Αεροπορία αλλά και τη θέληση να τα βάλουν με τα τουρκικά αεροσκάφη που θα βρίσκονταν στο Αζερμπαϊτζάν, μία αποστολή αρκετά δύσκολη από πολλές απόψεις.
Δυστυχώς για τους Αρμενίους, στο πεδίο της μάχης γράφτηκε η αρχή και το τέλος του πολέμου αυτού και η στρατιωτική ισχύς των αντιπάλων επέβαλε ταπεινωτική ήττα για αυτούς και νίκη για τους Αζέρους. Για το λόγο αυτό καλό είναι οι πολιτικοί ταγοί να μη θεωρούν ότι οι πόλεμοι κρατούν λίγο και δεν προάγουν αποτελέσματα. Ό,τι χάνεται με πόλεμο, μόνο με πόλεμο ξανακερδίζεται , κανείς δε θα χαρίσει τίποτα. Το έχουμε ακούσει το “ποίημα” στην Κύπρο, θα έπρεπε να έχουμε μάθει από το παρελθόν.
Πηγή: https://www.el.gr
