Ο πιο έξυπνος άνθρωπος στον κόσμο ομολογεί ότι “Ο Ιησούς είναι η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή”

Ο άνθρωπος με το υψηλότερο αναφερόμενο IQ στον κόσμο έχει τραβήξει την προσοχή παγκοσμίως αφότου διακήρυξε δημόσια την χριστιανική του πίστη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Στις 17 Ιουνίου, ο Νοτιοκορεάτης επιστήμονας YoungHoon Kim, ο οποίος ισχυρίζεται ότι έχει IQ 276, το υψηλότερο IQ που έχει καταγραφεί ποτέ, δημοσίευσε στο X: «Ως κάτοχος του υψηλότερου ρεκόρ IQ στον κόσμο, πιστεύω ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός, η οδός και η αλήθεια και η ζωή».

Η ανάρτησή του έχει λάβει 14 εκατομμύρια προβολές και ένα τέταρτο του εκατομμυρίου likes μέχρι την Πέμπτη 19 Ιουνίου.

Ο ισχυρισμός του Kim ότι είναι ο κάτοχος του υψηλότερου ρεκόρ IQ στον κόσμο έχει επαληθευτεί από οργανισμούς όπως η Giga Society , η Mensa, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μνήμης, το Παγκόσμιο Συμβούλιο Αθλητισμού Μνήμης (σε συνεργασία με τα Παγκόσμια Ρεκόρ Guinness) και το Επίσημο Παγκόσμιο Ρεκόρ.

«Ο Χριστός είναι η λογική μου», είπε ο 36χρονος Κιμ σε μια άλλη απάντηση σε έναν σχολιαστή στο X.

Ο Κιμ δήλωσε τον Φεβρουάριο στο X: «Ο Θεός υπάρχει. 100%» και πρόσφατα πρότεινε: «Η συνείδησή μας δεν είναι απλώς εγκεφαλική δραστηριότητα. Μπορεί να είναι κβαντική πληροφορία – κάτι που συνεχίζεται και μετά θάνατον».

Σε ένα βίντεο που μοιράστηκε στον λογαριασμό του X, ο Κιμ εξέφρασε την πεποίθηση ότι η ανθρώπινη συνείδηση ​​συνεχίζεται και μετά τον φυσικό θάνατο.

«Η συνείδησή μας δεν είναι απλώς εγκεφαλική δραστηριότητα, αλλά κάτι βαθύτερο», είπε. «Η επιστήμη λέει ότι όταν ο εγκέφαλος σταματά, τότε η συνείδησή μας εξαφανίζεται. Λοιπόν, η κβαντική φυσική λέει ότι η πληροφορία δεν εξαφανίζεται ποτέ. Ποτέ. Αλλάζει μόνο σε μορφή».

Συγκρίνοντας τη συνείδηση ​​με δεδομένα που είναι αποθηκευμένα στο cloud, ο Kim πρότεινε ότι μπορεί να μην περιορίζεται στον εγκέφαλο και θα μπορούσε να επιμένει σε άλλες διαστάσεις.

«Η κβαντική διεμπλοκή υποδηλώνει ότι η συνείδησή μας είναι μέρος ενός μεγαλύτερου συστήματος πέρα ​​από τον φυσικό κόσμο», εξήγησε, προσθέτοντας: «Μερικοί επιστήμονες και φιλόσοφοι πιστεύουν ότι ο κόσμος μας μπορεί να είναι μια προσομοίωση που δημιουργήθηκε από ένα ον υψηλότερης διάστασης, κάτι που πιστεύω κι εγώ».

Βασιζόμενος σε αναφορές για εμπειρίες κοντά στον θάνατο, ο Κιμ σημείωσε πόσοι άνθρωποι περιγράφουν αισθήματα γαλήνης και ζεστασιάς ή παρατηρούν το σώμα τους από ψηλά. Αυτές οι στιγμές, είπε, «μοιάζουν σαν να μετακινούνται από το ένα σύστημα στο άλλο».

«Έτσι, αν η πραγματικότητα είναι μέρος κάτι μεγαλύτερου, τότε ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά είναι μια μετάβαση, μια μετατόπιση σε μια άλλη πραγματικότητα», κατέληξε. «Η επιστήμη αναπτύσσεται τώρα και μαθαίνουμε περισσότερα για τη συνείδηση ​​και την πραγματικότητα. Ο θάνατός μας δεν είναι καταστροφή αλλά αλλαγή και μετατόπιση. Η ανθρωπότητα θα συνεχίσει να αναζητά την αλήθεια για το τι έρχεται μετά τη ζωή».

Ο Kim είναι ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της NeuroStory, ενός οργανισμού αφιερωμένου στην εύρεση «λύσεων για την υγεία του εγκεφάλου με την υποστήριξη της τεχνητής νοημοσύνης» και υποστηριζόμενου από την κυβέρνηση της Νότιας Κορέας.

Ίδρυσε επίσης τον Σύνδεσμο United Sigma Intelligence και είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Lifeboat Foundation, το οποίο προωθεί τις επιστημονικές εξελίξεις, ενώ παράλληλα μετριάζει τους ανθρώπινους κινδύνους από τεχνολογίες όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη.

 

Δείτε το βίντεο εδώ 

 

 Πηγή: https://www.el.gr

Read more »

Πώς οι ΗΠΑ διέσχισαν τον μισό πλανήτη για να χτυπήσουν το Ιράν

 

Γράφει ο ΚΑΤΣΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Η 22α Ιουνίου 2025 θα καταγραφεί ως ιστορική ημέρα στην παγκόσμια γεωπολιτική σκηνή, καθώς, τις πρώτες πρωινές ώρες, οι ΗΠΑ προχώρησαν σε συντονισμένη στρατιωτική επίθεση κατά τριών πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν σε Φορντό, Νατάνζ και Ισφαχάν, προκαλώντας παγκόσμια ανησυχία και αναδιατάσσοντας το σκηνικό στη Μέση Ανατολή.

Η επιχείρηση ξεκίνησε στις 2:30 π.μ. τοπική ώρα Ιράν και εκτελέστηκε με την δέουσα μυστικότητα και ακρίβεια. Η εγκατάσταση του Φορντό, το υπόγειο πυρηνικό συγκρότημα που βρίσκεται σε βάθος έως και 90 μέτρων, χτυπήθηκε από έξι βομβαρδιστικά B-2 τα οποία έριξαν συνολικά 12 βόμβες τύπου GBU-57, γνωστές και ως Massive Ordnance Penetrator, ειδικά σχεδιασμένες για να διαπερνούν οχυρωμένους υπόγειους στόχους. Ταυτόχρονα, αμερικανικά υποβρύχια εκτόξευσαν 30 πυραύλους τύπου Tomahawk εναντίον των εγκαταστάσεων της Νατάνζ και του Ισφαχάν, ενώ επιπλέον δύο βόμβες τύπου GBU-57 αφέθηκαν στο Natanz από ένα ακόμη B-2.

Από τη βάση της Guam στον Ειρηνικό, απογειώθηκαν τα αμερικανικά B‑2 Spirit, εφοδιασμένα με τις εξειδικευμένες διατρητικές βόμβες GBU‑57 MOP, με το Guam να επιλέγεται, διότι προσφέρει επιχειρησιακή αυτονομία στις ΗΠΑ, σε αντίθεση με τη βάση Diego Garcia στον Ινδικό Ωκεανό, η οποία ανήκει στο Ηνωμένο Βασίλειο και απαιτεί επίσημη έγκριση για κάθε στρατιωτική χρήση. Η απόσταση μεταξύ Guam και Ιράν υπερβαίνει τα 9.300 χιλιόμετρα και αντιστοιχεί σε περίπου 12 ώρες πτήσης χωρίς στάση. Για να καλύψουν αυτή τη διαδρομή, τα B‑2 συνοδεύτηκαν από αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού KC‑46 Pegasus / KC‑135 Stratotanker, τα οποία παρείχαν καύσιμα σε τουλάχιστον δύο σημεία πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Το γεγονός ότι τα B‑2 εκτέλεσαν αποστολή στρατηγικού πλήγματος μεγάλης ακτίνας χωρίς ενδιάμεση προσγείωση, απογειούμενα από τη βάση του Guam, πλήττοντας στόχους εντός του Ιράν και επιστρέφοντας απευθείας στη βάση τους, κατατάσσει την επιχείρηση τεχνικά στις πλέον απαιτητικές, που έχουν εκτελεστεί σε πραγματικές συνθήκες. Ο συνδυασμός συνεχούς ανεφοδιασμού, μεγάλης απόστασης και αποφυγής εντοπισμού από εχθρικά ραντάρ καθιστά την αποστολή μοναδική σε πολυπλοκότητα και ρίσκο.

Πώς οι ΗΠΑ “έβλεπαν” μέσα στο Ιράν

Οι πιλότοι των B‑2 Spirit που συμμετείχαν βρέθηκαν αντιμέτωποι με ακραία σωματική και πνευματική καταπόνηση. Η συνολική διάρκεια της πτήσης εκτιμάται στις 30 ώρες συνεχόμενα, χωρίς ενδιάμεση ανάπαυση ή δυνατότητα πραγματικής ξεκούρασης. Το πλήρωμα αποτελείτο από δύο πιλότους και ένα τρίτο εφεδρικό, ώστε να εξασφαλίζεται εναλλαγή στα καθήκοντα. Για να αντέξουν την καταπόνηση, οι χειριστές έλαβαν με ιατρική έγκριση τα λεγόμενα go-pills, δηλαδή φαρμακευτική δεξτρό-αμφεταμίνη, η οποία χρησιμοποιείται συστηματικά σε αποστολές μεγάλης διάρκειας για τη διατήρηση της εγρήγορσης. Η χρήση της είναι διαδεδομένη σε τέτοιες επιχειρήσεις και θεωρείται κρίσιμο επιχειρησιακό εργαλείο.

Χωρίς τον συνδυασμό ανεφοδιασμού στον αέρα, κυκλικής εναλλαγής ελέγχου πτήσης και νευροχημικής ενίσχυσης του οργανισμού, μια τέτοια αποστολή δεν θα μπορούσε να εκτελεστεί με ασφάλεια και ακρίβεια. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα B‑2 είχαν απογειωθεί από τις ΗΠΑ προς το Guam, λίγες μόνο ώρες πριν την έναρξη της αποστολής, καλύπτοντας απόσταση άνω των 10.000 χιλιομέτρων σε πτήση διάρκειας 13-15 ωρών. Στη συνέχεια, απογειώθηκαν εκ νέου για να πραγματοποιήσουν την κύρια αποστολή προς το Ιράν και πίσω, σε πτήση που εκτιμάται ότι διήρκησε 30 ώρες συνεχόμενα, χωρίς προσγείωση.

Πριν, κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά την επιχείρηση, οι ΗΠΑ αξιοποίησαν ένα ευρύ φάσμα συστημάτων στρατηγικής επιτήρησης με κέντρο την υποκλοπή και ανάλυση ηλεκτρονικών εκπομπών και επικοινωνιών από το εσωτερικό του Ιράν. Η λειτουργία αυτή, γνωστή ως SIGINT (Signals Intelligence), αποτελεί βασικό εργαλείο των αμερικανικών και συμμαχικών μυστικών υπηρεσιών, ιδιαίτερα σε επιχειρήσεις που απαιτούν ακρίβεια και πραγματικό έλεγχο της κατάστασης στο πεδίο. Η παρακολούθηση περιλάμβανε δίκτυα εδάφους, θαλάσσιες πλατφόρμες και εξειδικευμένα αεροσκάφη SIGINT, τα οποία επιχειρούσαν στον Περσικό Κόλπο και γύρω από το ιρανικό FIR.

Πλοία εξοπλισμένα με κεραίες συλλογής σημάτων, αεροσκάφη επιτήρησης και επίγειες βάσεις συνέθεσαν ένα πλέγμα συλλογής πληροφοριών, που εντόπιζε στρατιωτικές μεταδόσεις, σήματα συναγερμού, ακόμα και ενδοδιοικητική επικοινωνία. Παράλληλα, η NSA διασταύρωνε τα δεδομένα σε συνεργασία με το δίκτυο “Sweet Tea” που εδρεύει στη βάση Fort Gordon, το οποίο ειδικεύεται στην αποκωδικοποίηση ραδιοηλεκτρικών εκπομπών από τη Μέση Ανατολή.

Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ενός ψηφιακού πλέγματος γύρω από τις εγκαταστάσεις-στόχους, προσφέροντας κρίσιμη εικόνα κατά την προετοιμασία της αποστολής, αλλά και στην συνέχεια. Το SIGINT αποτέλεσε θεμέλιο λίθο για την επιχειρησιακή ενημέρωση των πληρωμάτων, την επιβεβαίωση της απουσίας αντιαεροπορικής δραστηριότητας την στιγμή της επίθεσης και για την υποστήριξη της ευρύτερης διαδικασίας επαλήθευσης των πληγμάτων.

Στον Λευκό Οίκο

Καθ’ όλη τη διάρκεια της αποστολής, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ παρακολουθούσε την επιχείρηση από το υπόγειο Situation Room του Λευκού Οίκου, σε απευθείας σύνδεση με την Στρατηγική (STRATCOM) και την Κεντρική Διοίκηση (CENTCOM). Η επιχειρησιακή εικόνα, που είχε μπροστά του περιλάμβανε real-time παρακολούθηση της πορείας των B‑2, ενημέρωση για τους κύκλους εναέριου ανεφοδιασμού, τηλεμετρικά δεδομένα από τους στόχους, καθώς και θερμικές εικόνες από δορυφόρους και UAVs που επιτηρούσαν το Ιράν.

Στις κύριες οθόνες εμφανίζονταν οι διαδρομές των βομβαρδιστικών, σημεία συνάντησης με τα τάνκερ, χρονισμοί πτήσεων και επιβεβαιώσεις χτυπημάτων. Μετά την απελευθέρωση των βομβών, καταγράφηκαν σεισμικές ενδείξεις και θερμικά ίχνη από τους αισθητήρες MASINT, τα οποία μεταδόθηκαν στο προεδρικό δίκτυο επιχειρησιακής πληροφόρησης. Το σύστημα παρουσίαζε την εξέλιξη της επιχείρησης με ακρίβεια δευτερολέπτου. Ο Πρόεδρος είχε πλήρη εικόνα της αποστολής από την απογείωση έως την απεμπλοκή, εξασφαλίζοντας μία επιχείρηση σε απόλυτο πολιτικό συντονισμό και ελεγχόμενη ροή πληροφορίας σε όλα τα επίπεδα.

Από πλευράς Ιράν, επισημάνθηκε ότι οι εγκαταστάσεις είχαν εκκενωθεί εγκαίρως. Η υπόγεια φύση της εγκατάστασης εγείρει ωστόσο ερωτήματα για το αν οι βόμβες MOP πέτυχαν ολοκληρωτική καταστροφή, καθώς ακόμα και οι πιο ισχυρές διατρητικές βόμβες, δεν προσφέρουν ορατά σημάδια καταστροφής, όπως συμβαίνει σε επιφανειακούς στόχους. Επομένως, η αξιολόγηση της επιτυχίας μιας τέτοιας επίθεσης δεν βασίζεται απλώς σε φωτογραφίες ή μαρτυρίες, αλλά απαιτεί ειδικές διαδικασίες επαλήθευσης από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών.

Συγκεκριμένα, χρησιμοποιούνται δορυφορικές εικόνες υψηλής ανάλυσης για να ανιχνευτούν εξωτερικές ενδείξεις ζημιάς, όπως αλλαγές στο έδαφος, κατάρρευση εισόδων ή νέα σημεία έκλυσης θερμότητας. Αυτές οι εικόνες συλλέγονται από κατασκοπευτικούς δορυφόρους που διαχειρίζεται το Εθνικό Γραφείο Αναγνώρισης (NRO) και στη συνέχεια επεξεργάζονται από την Εθνική Υπηρεσία Γεωχωρικών Πληροφοριών (NGA). Επιπλέον, οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν ειδικούς αισθητήρες (MASINT), που εντοπίζουν ακόμα και τη μικρότερη σεισμική δόνηση ή θερμική ανωμαλία κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, υποδεικνύοντας πιθανές εκρήξεις σε βάθος. Αυτές οι πληροφορίες διασταυρώνονται και με ανθρώπινες πηγές (HUMINT) στο πεδίο, εφόσον υπάρχουν.

Αμερικανική παρουσία στη Μέση Ανατολή

Παράλληλα με την επιχείρηση βομβαρδισμού στο Ιράν, η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή παραμένει εκτεταμένη και στρατηγικά οργανωμένη, αποτελώντας μια από τις πιο πυκνές συγκεντρώσεις δυνάμεων εκτός ΗΠΑ. Το αμερικανικό αποτύπωμα εκτείνεται σε κρίσιμες γεωγραφικές θέσεις όπως το Μπαχρέιν, το Κατάρ, το Κουβέιτ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η συγκρότηση αυτού του πολυεπίπεδου πλέγματος δεν αφορά μόνο την αποτροπή, αλλά και την επιχειρησιακή ετοιμότητα για κάθε πιθανό σενάριο.

Στο Ιράκ βρίσκονται περίπου 2500 στρατιώτες, κυρίως στη βάση Al Asad, που λειτουργεί ως εναέριο και χερσαίο κέντρο επιχειρήσεων και περιλαμβάνει συστήματα Patriot για αντιαεροπορική προστασία. Στο Μπαχρέιν υπηρετούν περίπου 9000 Αμερικανοί στρατιώτες στο στρατηγείο του 5ου Ναυτικού Στόλου (NSA Bahrain). Η Ναυτική Δύναμη περιλαμβάνει littoral combat ship (σχεδιασμένη για επιχειρήσεις κοντά στις ακτές), πλοία εξουδετέρωσης ναρκών (MCM), συνοδεία φρεγατών και τουλάχιστον δύο καταδρομικά.

Στο Κουβέιτ έχουν αναπτυχθεί 13 500 Αμερικανοί στρατιώτες σε πέντε βάσεις, όπως το Camp Arifjan, που στεγάζει αρματαγωγά, υποδομή logistics και εναέρια μονάδα KC‑135, και η Ali al-Salem με το 386th Air Expeditionary Wing, όπου επιχειρούν F‑15E, Reaper UAV και KC‑135. Στο Κατάρ, η βάση Al Udeid φιλοξενεί 10 000 Αμερικανούς στρατιώτες και αποτελεί το κεντρικό επιτελείο του CENTCOM / USAF Central Command, με πάνω από 100 αεροσκάφη (B‑52, F‑15, F‑16, RC‑135, tanker) en.wikipedia.org. Πριν λίγες μέρες, αποχώρησε μεγάλος αριθμός αεροσκαφών αναφοράς-κάλυψης, πιθανώς ως μέτρο προστασίας

Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα βρίσκονται 3500 στρατιώτες στη βάση Al Dhafra, με σταθμευμένα μαχητικά F‑22, συστήματα αναγνώρισης και πτητικά μέσα εναέριου ανεφοδιασμού. Τέλος, στο Μίνα Σάλμαν του Μπαχρέιν, βασικός σταθμός υποστήριξης του 5ου Στόλου, εδρεύουν υποβρύχια, LCS, και καταδρομικά. Σημειώνεται ότι οι αριθμοί και τα οπλικά μέσα που αναφέρονται βασίζονται σε εκτιμήσεις και αναφορές από ανοιχτές πηγές, με την ακριβή κατανομή στο πεδίο να είναι δύσκολο να προσδιοριστεί, λόγω των συνεχών μετακινήσεων και αναπροσαρμογών εν μέσω της κλιμακούμενης κρίσης.

Με όχημα τα B‑2 Spirit, και θεμέλιο τις πληροφοριακές δομές SIGINT, οι ΗΠΑ έδειξαν ότι μπορούν να πλήξουν οποιοδήποτε στόχο σε παγκόσμια ακτίνα, με ακρίβεια, αυτονομία και χωρίς πολιτικό μεσολαβητή. Παράλληλα, το ΝΑΤΟ μέσα από ασκήσεις, όπως η εν εξελίξει Atlantic Trident 25 στα βόρειο άκρο του ΝΑΤΟ στην Φινλανδία, εδραιώνει ένα επιχειρησιακό δόγμα που δεν βασίζεται πλέον στην αριθμητική υπεροχή, αλλά στην απόλυτη συνέργεια τεχνολογίας, πληρώματος και ροής δεδομένων.

 

Πηγή: https://koukfamily.blogspot.com 

Read more »

Παγκόσμιος συναγερμός: Εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο – Χτύπησαν το Ιράν!

Ο πλανήτης κρατά την ανάσα του. Με μια απόφαση που μπορεί να αλλάξει το ρου της σύγχρονης ιστορίας, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, διέταξε ευρείας κλίμακας βομβαρδισμούς τριών ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων.

Οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν με bunker-buster βόμβες, όπλα σχεδιασμένα να διαπερνούν βαθιά θωρακισμένους στόχους. Το Ιράν μιλά ήδη για «κήρυξη πολέμου». Η ανθρωπότητα για άλλη μια φορά κοιτά κατάματα την κόλαση.

Οι αεροπορικές επιδρομές στόχευσαν τα τρία πιο κρίσιμα σημεία της ιρανικής πυρηνικής υποδομής:

Νατάνζ – Η «καρδιά» του εμπλουτισμού ουρανίου: Βρίσκεται 250 χιλιόμετρα νότια της Τεχεράνης. Είναι το μεγαλύτερο εργοστάσιο εμπλουτισμού ουρανίου του Ιράν, με δυνατότητα φιλοξενίας έως και 50.000 φυγόκεντρων σωλήνων. Στο υπέργειο συγκρότημα Pilot Fuel Enrichment Plant, το Ιράν είχε φτάσει σε 60% καθαρότητα ουρανίου – λίγα μόλις βήματα από τη δημιουργία υλικού στρατιωτικής χρήσης.

Φορντό – Το υπόγειο φρούριο: Η πλέον αδιαπέραστη εγκατάσταση, θαμμένη σε βράχο 90 μέτρων βάθους κοντά στην ιερή πόλη Κομ. Ο μοναδικός τρόπος προσβολής: διατρητικές βόμβες αμερικανικής τεχνολογίας. Εκεί φυλάσσονται 2.700 ενεργοί φυγόκεντροι σωλήνες – ένα εργαστήριο βαθιάς στρατηγικής σημασίας.

Ισφαχάν – Το ερευνητικό οπλοστάσιο γνώσης: Ο εγκέφαλος του πυρηνικού προγράμματος. Το συγκρότημα στο κέντρο της χώρας απασχολεί περίπου 3.000 επιστήμονες και περιλαμβάνει ερευνητικούς αντιδραστήρες, μονάδες μετατροπής ουρανίου, επεξεργασία ζιρκονίου και πολλά άλλα εργαστήρια υψηλής τεχνολογίας. Σύμφωνα με διεθνείς εκθέσεις, το Ισφαχάν είναι το κέντρο σχεδιασμού και ανάπτυξης πυρηνικής τεχνογνωσίας.

Το Ιράν βράζει – «Χτυπήστε τον αμερικανικό στόλο»

Μόλις λίγες ώρες μετά τους βομβαρδισμούς, το καθεστώς της Τεχεράνης σήκωσε τη ρητορική στα άκρα. Ο Χοσεΐν Σαριάτμανταρί, στενός συνεργάτης και ιδεολογικός συνοδοιπόρος του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, κάλεσε σε πυραυλική επίθεση κατά του αμερικανικού στόλου στο Μπαχρέιν και σε άμεσο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ για τη Δύση.

«Χωρίς καθυστέρηση ή δισταγμό, πρέπει να πλήξουμε τους στόλους των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας», δήλωσε. Το μήνυμα του έκλεινε με εδάφιο από το Κοράνι: «Σκοτώστε τους όπου κι αν τους βρείτε».

Το Ιράν έχει δικαίωμα να αμυνθεί μετά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς σε πυρηνικές εγκαταστάσεις του, δήλωσε σήμερα ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας Αμπάς Αραγτσί, καταγγέλλοντας τα πλήγματα ως «εξωφρενικά» και υπογραμμίζοντας πως θα έχουν «συνέπειες χωρίς τέλος».

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ, ο ιρανός υπουργός Εξωτερικών αναφέρει πως «οι ΗΠΑ, μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, διέπραξαν σοβαρή παραβίαση του Χάρτη του ΟΗΕ, του διεθνούς δικαίου και της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση Πυρηνικών Όπλων», εξαπολύοντας επίθεση εναντίον πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν που εξυπηρετούν αποκλειστικά ειρηνικούς σκοπούς.

Όσα συνέβησαν τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής, αναφέρει ο ΥΠΕΞ του Ιράν, είναι «εξωφρενικά» και θα έχουν «συνέπειες χωρίς τέλος». «Κάθε μέλος του ΟΗΕ πρέπει να θορυβηθεί από αυτήν την εξαιρετικά επικίνδυνη, παράνομη και εγκληματική συμπεριφορά», τονίζει.

Επικαλούμενος τον καταστατικό χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τις διατάξεις που επιτρέπουν μια θεμιτή αντίδραση σε νόμιμη άμυνα, ο Αραγτσί υπογραμμίζει σύμφωνα με το ΑΠΕ, πως «το Ιράν επιφυλάσσεται όλων των επιλογών του για την υπεράσπιση της εθνικής του κυριαρχίας, των συμφερόντων και του λαού του».

Το διάγγελμα Τραμπ

Σε διάγγελμά του ο Ντόναλντ Τραμπ έκανε λόγο για «θεαματική στρατιωτική επιτυχία» «Απόψε, μπορώ να αναφέρω στον κόσμο ότι τα πλήγματα ήταν μια θεαματική στρατιωτική επιτυχία. Οι βασικές εγκαταστάσεις πυρηνικού εμπλουτισμού του Ιράν έχουν εξαλειφθεί πλήρως και ολοκληρωτικά» δήλωσε ο Τραμπ στις πρώτες δημόσιες δηλώσεις του μετά την πραγματοποίηση των χτυπημάτων.

Ο Τραμπ προειδοποίησε την Τεχεράνη ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να επιτεθούν σε πρόσθετους στόχους εάν το Ιράν δεν προχωρήσει άμεσα σε ειρήνη: «Το Ιράν, ο νταής της Μέσης Ανατολής, πρέπει τώρα να κάνει ειρήνη. Αν δεν το κάνει, οι μελλοντικές επιθέσεις θα είναι πολύ μεγαλύτερες και πολύ πιο εύκολες. Για 40 χρόνια λένε θάνατος στο Ισραήλ και θάνατος στις ΗΠΑ. Χάσαμε χιλιάδες ανθρώπους στη Μέση Ανατολή λόγω επιθέσεων μίσους. Αποφάσισα πριν καιρό πως αυτό δεν θα συνεχιστεί.  

Ευχαριστώ τον Μπίμπι Νετανιάχου, δουλέψαμε σαν ομάδα. Ευχαριστω τον στρατό το Ισραήλ».

Και συνέχισε: «Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Είτε θα υπάρξει ειρήνη είτε θα υπάρξει τραγωδία για το Ιράν, πολύ μεγαλύτερη από αυτή που είδαμε τις τελευταίες οκτώ ημέρες. Να θυμάστε, υπάρχουν πολλοί στόχοι που έχουν απομείνει».

Ο Τραμπ προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν «να κυνηγήσουν αυτούς τους άλλους στόχους με ακρίβεια, ταχύτητα και ικανότητα», κάτι που, όπως είπε, θα μπορούσε να γίνει «μέσα σε λίγα λεπτά».
 

Νετανιάχου: «Τολμηρή απόφαση του Τραμπ θα αλλάξει την ιστορία»

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου στην πρώτη του αντίδραση έκανε λόγο για απόφαση του Τραμπ που θα αλλάξει την ιστορία «Ο Πρόεδρος Τραμπ και εγώ λέμε συχνά: «Ειρήνη μέσω της δύναμης». Πρώτα έρχεται η δύναμη και μετά η ειρήνη. Και απόψε, ο Τραμπ και οι Ηνωμένες Πολιτείες ενήργησαν με πολλή δύναμη. Ήταν μια τολμηρή απόφαση του Τραμπ θα αλλάξει την ιστορία» ανέφερε στο Χ ο Ισραηλινός πρόεδρος.

Το Ισραήλ έκλεισε τον εναέριο χώρο του μετά την αμερικανική επίθεση εναντίον του Ιράν

Ο ισραηλινός εθνικός εναέριος χώρος έκλεισε μέχρι νεωτέρας «εξαιτίας των τελευταίων εξελίξεων», ανακοίνωσε σήμερα το πρωί η ισραηλινή αερολιμενική αρχή, μετά τους αμερικανικούς νυκτερινούς βομβαρδισμούς στο Ιράν.

«Ο εναέριος χώρος του κράτους του Ισραήλ έκλεισε εξαιτίας των τελευταίων εξελίξεων», αναφέρεται σε ανακοίνωση της αρχής, στην οποία διευκρινίζεται ότι «τα χερσαία σημεία διέλευσης [με την Αίγυπτο] και την Ιορδανία λειτουργούν κανονικά».

Το Ισραήλ είχε κλείσει τον εναέριο χώρο του στις 13 Ιουνίου, μετά την επίθεσή του εναντίον του Ιράν με την οποία ξέσπασε ο πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη ανάμεσα στο εβραϊκό κράτος και την Ισλαμική Δημοκρατία. Άνοιξε και πάλι την Παρασκευή για πτήσεις επαναπατρισμού Ισραηλινών που είχαν αποκλεισθεί στο εξωτερικό.

ΟΗΕ: «Επικίνδυνη κλιμάκωση»

Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες χαρακτήρισε τα αμερικανικά πλήγματα σε πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν «επικίνδυνη κλιμάκωση σε μια περιοχή που βρίσκεται ήδη στην κόψη του ξυραφιού – και άμεση απειλή για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια».

«Υπάρχει αυξανόμενος κίνδυνος αυτή η σύγκρουση να ξεφύγει γρήγορα εκτός ελέγχου – με καταστροφικές συνέπειες για τους πολίτες, την περιοχή και (ολόκληρο) τον κόσμο», δήλωσε ο Γκουτέρες.

«Αυτήν την επικίνδυνη ώρα, είναι κρίσιμο να αποφευχθεί ένας φαύλος κύκλος χάους. Στρατιωτική λύση δεν υπάρχει. Η μόνη διέξοδος είναι η διπλωματία. Η μόνη ελπίδα είναι η ειρήνη», υπογραμμίζει ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ.

Βαλλιστικοί πύραυλοι χτύπησαν την Χάιφα

Ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι χτύπησαν την Χάιφα, σύμφωνα με βίντεο που επικαλείται το ειδησεογραφικό πρακτορείο Tasnim.

 

Πηγή: https://www.newsbreak.gr 

Read more »

Η στάση των Παπικών κατά το 1821

Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος – Θεολόγος

Κατά τή διάρκεια τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821 οἱ διάφορες χριστιανικές ὁμολογίες, πού βρίσκονταν στήν Ἑλ­­λάδα, ἔπαιξαν πολυποίκιλο ρόλο. Σύμ­­φω­να μέ ὅλους τούς ἀπομνημονευ­μα­­­το­γρά­φους καί τούς ἱστορικούς τοῦ Ἀ­γώνα «οἱ λατινόδοξοι ἰδίᾳ τῶν νήσων τοῦ Αἰ­γαίου Πελάγους, ὄχι μόνον δέν ἐβοήθησαν τόν ἀγώνα, ἀλλά ἀντεῖ­πον (=πρό­βαλαν ἀντιρρήσεις) καί ἀντέπραξαν κατ’ αὐτοῦ».

Ὁ ἐπισημότερος ἱστορικός τοῦ Ἀ­γώνα, Σπ. Τρικούπης, γράφει γιά τό ξέσπασμα τῆς Ἐπανάστασης: «Μόναι αἱ καρδίαι τῶν τοῦ δυτικοῦ δόγματος Ἑλ­λήνων ἐκώφευσαν. Ἐφάνη κατά τήν περίπτωσιν ταύτην ὑπό τήν μορφήν τοῦ δόγματος τούτου ὅλη ἡ ἀσχημοσύνη τοῦ φανατισμοῦ προτιμήσαντος τήν ἡ­μισέ­ληνον τοῦ σταυροῦ καί τήν δουλεί­αν τῆς ἐλευθερίας».

Τήν τριετία 1822-1825 ἔγιναν ἔντονες προσπάθειες, προκειμένου οἱ πολιτικοί ἡγέτες τῆς Ἑλλάδας νά προσεγ­γί­σουν τόν παπικό θρόνο, γιά νά βοη­θή­σει στήν ἀναγνώριση τῆς Ἐπανάστασης ἀ­πό τή Δύση. Μέ αὐτή τήν προ­ο­πτική ἔ­φθασαν ἀντιπρόσωποί μας μέ μυστική ἀποστολή στό Συνέδριο τῆς Βερόνας, τό ὁποῖο τελικά δέν τούς ἀ­ποδέχθηκε. Γιά τόν ἴδιο σκοπό ἔστειλαν πολλά κείμενα στόν πάπα, τοῦ ὁποίου ὁ ἀντιπρόσωπος συμμετεῖχε στό Συνέδριο τῆς Βερόνας, ἀλλά ὁ πάπας δέν ἀνταποκρίθηκε στίς ἐκκλήσεις.

Τό σημαντικότερο ὅμως εἶναι ὅτι μέ­λη τῆς Κυβέρνησης, ὅπως ὁ Μαυροκορδάτος καί ὁ Νέγρης, προχώρησαν σέ πολ­λές μυστικές ἐνέργειες γιά τή σύναψη διπλωματικῶν σχέσεων μέ τόν παπικό θρόνο καί πρόβαλαν τό ἐπιχεί­ρη­μα τῆς ἕνωσης «τῶν δυό Ἐκκλησι­ῶν». Σέ κείμενα ὁ πάπας Πίος Ζ´ χα­ρακτηρίζεται «κεφαλή τῆς Χριστιανοσύνης». Ὁ ἐκ­πρό­σωπος μάλιστα τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης ἀποστέλλεται, γιά νά ὑποβά- λει ταπεινά «τόν σεβασμό, τή λατρεία καί τήν ἐκτίμηση ὁλοκλήρου τοῦ ἑλληνικοῦ ἔ­θνους».

Ἐπιπλέον, ὁ Μαυροκορδάτος ἔ­στει­λε ἀπό τήν Κόρινθο ἐμπιστευτική ἐπιστολή στίς 14 Ἀπριλίου 1822 στόν ρω­μαι­οκαθολικό ἀρχιεπίσκοπο Νάξου, μέ τήν ὁποία τόν καλοῦσε στήν Κόριν­θο, γιά νά συζητήσουν. Παρόμοια ἐ­πι­στολή ἔ­στειλε τήν ἴδια ἡμέρα στόν ἀρχιεπίσκοπο Νάξου καί ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Θ. Νέγρης. Βέβαια πολύ πιθανόν οἱ ἐπιστολές αὐτές νά ἀπο­τελοῦσαν ἑ­λιγμό πού ἀποσκο­ποῦ­σε στήν ἐνημέρω­ση τῶν Μεγάλων Δυνάμεων μέσῳ τοῦ πάπα, τόν ὁποῖο οἱ Ἱεράρχες θά ἐνημέρωναν.

Ἐπίσης, ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός, ὡς ἀπεσταλμένος τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης πρός τόν πάπα, τοῦ μετέφερε μυστικά μήνυμα. Ἀπό τήν παπική πλευρά διατυπωνόταν ἡ ἄποψη ὅτι «ὁ Γερμανός, μέσῳ μυστικῆς ὁδοῦ, εἶχε ὑποβάλει προφορικά σ’ αὐτόν τήν πρόταση γιά ἔναρξη ἐπισήμων συζητήσεων σχετικά μέ τήν ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν». Μάλιστα οἱ λατίνοι «κληρικοί» διαβίβασαν στόν Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανό «τό ἐνδιαφέρον πού πάντα ἔδειχνε ὁ παπικός θρόνος γιά τήν ἐπιστρο­φή τῶν ὀρθοδόξων στή δικαιοδοσία τοῦ ὑπέρτατου ποντίφηκα».

Τελικά, ὅμως, δέν ἐπιτεύχθηκε κάτι τέ­τοιο ἐρήμην τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ γιά πολλούς λόγους. Ὁ πάπας στήν ἀρχή δέν ἔδειχνε ἐνδιαφέρον γιά τήν ὑπόθεση αὐτή, ἴσως διότι οἱ πολιτικοί ἡγέτες τῆς Δύσης κρατοῦσαν ἀρνητική στάση ἀπέναντι στούς Ἕλληνες. Ἐπίσης χειρίστη­κε τό θέμα πολύ προσεκτικά ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός, ὁ ὁποῖος ἔμμεσα, ὡς γνήσιος ἱεράρχης, ὑπονόμευσε τήν ἐπι­θυ­μία τῶν πολιτι­κῶν ἡγετῶν τῆς Ἐ­πανάστασης νά ὑ­πο­ταχθοῦν στόν πάπα. Πάν­­τως, αὐτό ἀπέβη σωτήριο γιά τήν ὀρθόδοξη Ἐκ­κλησία τῆς Ἑλλάδας.

Γενικότερα φαίνεται ὅτι ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο οἱ παπικοί ἀντιμετώπισαν τίς κινήσεις Μαυροκορδάτου-Νέγρη εὐεργέτησε τελικά τήν Ἑλλάδα, διότι βοήθησε νά διακρίνουν οἱ πρόγονοί μας τά ἐ­θνικά ἀπό τά θρησκευτικά ζητήμα­τα τῆς ἀγωνιζόμενης πατρίδας.

Ἕνα ἄλλο μεγάλο θέμα, κατά τόν καθηγητή Κων. Μανίκα, εἶναι ἡ ἀδιαφορία τήν ὁποία ἐπέδειξαν οἱ λατίνοι γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Ἑλλάδας ἀπό τόν τουρκικό ζυγό. Στήν ἀρχή ἀποστασιοποιήθηκαν ἀπό τίς πρῶτες ἐπαναστατικές ἐνέργειες καί δέν συμμετεῖχαν στήν ἐπανάσταση τῶν Ἑλλήνων. Στή Σύρο σέ σύ­σκεψη πού ἔγινε «ἀποφασίστηκε ἡ μή συμμετοχή τους στήν ἐπανάσταση».

Ὁ Ἰω. Φιλήμων σημειώνει: «Ἀλλ’ ἐν ὥρᾳ, καθ’ ἥν ἐπί ξυροῦ ἀκμῆς ἡ τύχη τῆς Ἑλλάδος ἁπάσης ἵστατο, ἐν ὥρᾳ, καθ’ ἥν τό ἑλληνικόν ἔθνος ἐδρεπανίζετο (=θεριζόταν)…, οἱ τοῦ δυτικοῦ δόγματος νησιῶται ἀνανεύουσιν ἀρ­νούμενοι πᾶν αἴσθημα ἐθνικόν, κακο­λο­γοῦσι μάλιστα, φρυάσσονται, ἀπειλοῦσιν οὔτε ἄνθρωποι οὔτε Χριστιανοί δεικνύμενοι, ἀλλά τήν δουλείαν ἑαυτῶν προτιμῶντες καί τούς διώκτας τῆς χριστιανικῆς θρησκείας ἀ­σπα­ζόμενοι… Οἱ δίμορφοι οὗ­τοι Λατινοέλληνες περιωρίζοντο ἐν τέ­ταρσι μόναις νήσοις, τῆς Σύρου, Νάξου, Τήνου καί Θή­ρας».

Δέν στάθηκαν ὅμως μόνον στήν ἀρ­χή τῆς οὐδετερότητας· προχώρησαν καί σέ ἄλλες ἀντιεπαναστατικές ἐνέργειες. Μέ πολλούς τρόπους καί μέ πολλές ἐνέργειες ἐπιδείκνυαν τά φιλοτουρ­κικά τους αἰσθήματα. Ἔτσι, οἱ Λατίνοι τῶν νησιῶν τοῦ Αἰγαίου κατά τή διάρκεια τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης, ὅταν οἱ Ὀρ­θόδοξοι ὕψω­ναν τά λάβαρα τῆς ἐλευθερίας, ἐκεῖ­νοι ὕψωναν στούς ναούς τους τίς γαλλικές σημαῖες, πρά­γμα τό ὁποῖο προκα­- λοῦ­σε καί τόν λαό καί τήν ἑλληνική Κυβέρνηση.

Σέ ἐπιστολή, πού ἀπέστειλε ὁ λατίνος ἐπίσκοπος Τήνου στίς 8 Μαΐου 1822, σημειώνει: «Μόλις ἄρχισε ἡ ἐπανάσταση αὐτοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔ­θνους, ἐπεδίω­ξα μέ κάθε ἐπιμέλεια νά τηρήσω μία τέλεια οὐδετερότητα τόσο ἐγώ, ὅσο καί πάντες οἱ καθολικοί, καί μέχρι τοῦ πα­ρόν­τος κανένας καθολικός δέν ἔχει πιάσει ὅπλα ἐναντίον τοῦ κυρι­άρχου (δηλα­δή τοῦ Σουλτάνου)».

Οἱ Συριανοί, κατά τή μαρτυρία τοῦ Σπηλιάδη, ἔφθασαν σέ ἔνοπλη σύγκρου­ση μέ τούς ὀρθόδοξους πρόσφυγες πού κατέφυγαν στό νησί τους. Τό πιό ἐπιβαρυντικό ὅμως εἶναι πώς ἔ­στειλαν τροφές στούς ἀποκλεισμένους Τούρκους τοῦ Ναυ­πλίου καί τῆς Καρύστου «μέ τούς ὁποίους συνεννοοῦντο διά σημείων συντεθειμένων ἀναμεταξύ των καί τούς ἐ­πλη­­ρο­φόρουν περί τοῦ στόλου καί περί ἄλλων ἀντικειμένων ἀφορώντων τά τοῦ πολέμου».

Στή Νάξο πολλοί λατινίζοντες καί μάλιστα οἱ πλουσιότεροι ἦταν ἄσπονδοι ἐχθροί τῆς Ἐπανάστασης. Αὐτοί ὄ­χι μό­νον δέν συνεισέφεραν χρήματα, ἀλ­λά μέ κάθε μέσο προσπαθοῦσαν νά πείσουν καί τούς ὑπόλοιπους νά ἀρνη­θοῦν. Ἐ­πι­πλέον, οἱ Λατίνοι τῶν περι­ο­χῶν αὐ­τῶν ἀρνήθηκαν νά «ἀντα­πο­­­κριθοῦν θετικά στίς ἔκτακτες εἰσφορές, πού ζη­τοῦσε καί ἀπό αὐτούς, ὡς ἕλληνες πολίτες, ἡ ἐπαναστατική κυβέρνη­ση γιά τήν οἰκονομική ἐνίσχυση τοῦ ἀ­γώνα, καθώς ἐπίσης καί νά ἐκ­πλη­ρώ­σουν τίς νόμιμες φορολογικές τους ὑποχρεώσεις», ὅταν ἡ κεντρική κυβέρ­νηση μετά τήν ἑδραίωση τῆς Ἐ­πα­νά­στασης «προσπάθησε νά ἐπιβάλει ἕνα ἑνιαῖο διοικητικό καί φορολογικό σύστημα στίς ἀ­πελευθερωμένες περιοχές».

Συμπερασματικά, ὅσον ἀφορᾶ στούς παπικούς ἡ ἑλληνική κυβέρνηση τό 1826 προχώρησε στήν ἐπίσημη καταδίκη «τῆς ἀντιεπαναστατικῆς καί ἀν­θελληνικῆς στάσεώς τους» καταγ­γέλ­λοντας ὅτι «τό ἔργον τῆς προδοσί­ας ἐξ­ηκολούθησαν οἱ δυτικοί εἰς τούς ἐ­σχά­τους χρόνους μέ πλειότερον ζῆ­λον καί μάλιστα ὅταν ἤρχισεν ὁ Ἑλληνικός ἀ­γών, ἔγιναν ἐξ ἐπαγγέλματος προδόται καί σύμβουλοι τῶν Τούρκων ἐναντίον τῶν ἀνατολικῶν, ἕως ὅτου ἐ­χόρ­τασαν τήν ἐπιθυμίαν των, βλέποντες ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν των ἐ­ξαν­δραπο­δι­ζομένους τούς ἀθώους συ­μπο­λίτας των!» («Γενική Ἐφημερίς τῆς Ἑλλάδος»). Ὁμολογουμένως, «ἡ Ἐπανάστα­ση ρίζωσε στίς περιοχές ὅπου κυριαρχοῦσε ὁ ὀρθόδοξος πληθυσμός», ὑπογραμμίζει ὁ Καργάκος. Ὁ ἐπαναστατικός Ἑλ­ληνισμός ἔβγαινε πάντα μέσα ἀπό τούς κόλπους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκ­κλησίας. 

 

Πηγή: http://aktines.blogspot.com 

Read more »

Διδακτική διήγηση από το Γεροντικό!

Τρείς αδελφοί, συνεφώνησαν να θερίσουν εξήντα στρέμματα χωράφι. Την πρώτη ημέρα, όμως, που έπιασαν δουλειά αρρώστησε ο ένας από τους τρείς και αναγκάσθηκε να γυρίση πίσω εις την Σκήτη.

Οι άλλοι δύο που έμειναν, είπαν μεταξύ τους:

«Δεν κάνομε μιά μικρή προσπάθεια να θερίσωμε και εκείνο που αναλογεί εις τον αδελφό μας; Με την ευχή του θα το κατορθώσωμε».

Το είπαν και το έκαναν!

Όταν ετέλειωσε ο θερισμός, εκάλεσαν τον αδελφό να πάρη τον μισθό του.

«Ποιό μισθό; Αφού δεν κατάφερα να θερίσω το κομμάτι μου…», έλεγε εκείνος.

«Με την ευχή σου αδελφέ, έγινε όπως πρέπει η εργασία! Έλα λοιπόν να πληρωθής», του απαντούσαν οι αδελφοί.

Επειδή εκείνος δεν εδέχετο, να πάρη μισθό και οι άλλοι επέμεναν να του τον δώσουν, διά να μη φιλονικούν, επήγαν σ’ ένα γείτονά τους Γέροντα να τους λύση την διαφορά.

«Αββά», άρχισε πρώτος ο αδελφός που είχε αρρωστήσει, «επήγαμε οι τρείς μας να θερίσωμε, εγώ όμως, προτού πιάσω το δρεπάνι στο χέρι, αρρώστησα και έφυγα. Οι αδελφοί εδώ με αναγκάζουν τώρα να πάρω μισθό, που δεν εργάσθηκα... Το ευρίσκεις δίκαιο αυτό;».

«Αββά», επενέβησαν οι άλλοι, «και οι τρεις μαζί αναλάβαμε εξήντα στρέμματα χωράφι. Αν θερίζαμε όλοι, ήταν απίθανο να ετελειώναμε στην ωρισμένη προθεσμία. Όμως, με την ευχή του αδελφού μας, οι δυό μας τα εφέραμε εις πέρας πολύ πιό γρήγορα! Δεν είναι λοιπόν δίκαιο να πάρη τον μισθό του;;;»!!!

Ο Γέροντας εθαύμασε την αγάπη των αδελφών εκείνων!

Επήρε ευθύς το σήμαντρο και έκρουσε, διά να μαζευθούν όλοι οι Μοναχοί της Σκήτεως σε σύναξι.

«Ελάτε πατέρες και αδελφοί, να κάνωμε σήμερα μιά δίκη», τους είπε, όταν συγκεντρώθηκαν όλοι, και διηγήθηκε την υπόθεσι.

Το αποτέλεσμα ήτο να αναγκάσουν τον αδελφό να πάρη τον μισθό του!

Εκείνος όμως, τον επήρε κλαίγοντας και λέγοντας διαρκώς, πώς την ημέρα εκείνη, οι αδελφοί του, τον είχαν αδικήσει!!!!!!

Γεροντικόν



Πηγή: https://www.dromokirix.gr

Read more »

Διδαχή για την σωτηρία της ψυχής

Στο Γεροντικό του Αγίου Όρους διαβάζουμε:«Από το χωριό «Αγία Παρασκευή» της Χαλκιδικής, πριν από πολλά χρόνια (το 1860) στην ιερά Μονή Δοχειαρίου, μόναζε, ένας περίφημος και πολύ καλλίφωνος ψάλτης με το όνομα Συνέσιος.

Ο μοναχός αυτός ιδιαίτερη ευλάβεια είχε στην Αγία Παρασκευή και πάντοτε μετά από τον καθορισμένο κανόνα της προσευχής του — μετάνοιες και κομβοσχοίνια — που ήταν υποχρεωμένος να κάνει, απαραίτητα έκανε και ιδιαίτερη προσευχή στην Αγία Παρασκευή. Στην προσευχή του αυτή παρακαλούσε την Αγία να τον βοηθήση, για να σώση την ψυχή του, κι αν σαν άνθρωπος έχη επάνω του κάτι που είναι εμπόδιο για την ψυχική του σωτηρία, να του το αφαιρέση με όποιο τρόπο γνωρίζει εκείνη.

Πολλά χρόνια συνέχιζε να λέη αυτή την προσευχή και ένα πρωί, μετά την πανηγυρική ιερή Ακολουθία και τη θεία Λειτουργία, στην μνήμη του μαρτυρίου της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου) αισθάνθηκε λίγο μία μικρή ενόχληση στο λαρύγγι του, κι από την ενόχληση αυτή λίγο λίγο άρχισε η φωνή του να γίνεται βραχνή.
Από τότε έκανε πολλές προσπάθειες, για να καθαρίση τη φωνή του, αλλά βελτίωση και θεραπεία δεν υπήρχε, απεναντίας όσο πήγαινε και χειροτέρευε η βραχνάδα στη φωνή του.
Επειδή ήταν καλός μουσικός και περίφημος ψάλτης λυπήθηκε ο ίδιος κι όλοι οι αδελφοί της Μονής αυτής, αλλά και όλοι οι πατέρες που τον γνώριζαν σ’ ολόκληρο το Άγιον Όρος.

Έκαναν όλοι θερμή προσευχή στο Θεό, για την θεραπεία του αδελφού αυτού Συνεσίου, οπόταν μετά από ικανό διάστημα, φανερώθηκε στον ύπνο του ηγουμένου της Μονής η αγία Παρασκευή και του είπε:
«Γιατί, πάτερ, ενοχλείτε τον Κύριο, με τις καθημερινές προσευχές σας, για τον αδελφό Συνέσιο; Και γιατί παραπονείστε, εφ’ όσον ο ίδιος με παρακαλούσε τώρα και πολλά χρόνια να του αφαιρέσω εκείνο που είναι εμπόδιο στην ψυχική του σωτηρία;».

Ο ηγούμενος κάλεσε τον αδελφό Συνέσιο και τον ρώτησε, για ποιό πράγμα παρακαλούσε την Αγία Παρασκευή; Ο π. Συνέσιος είπε πως παρακαλούσε την Αγία να του αφαιρέση ό,τι πράγμα εμποδίζει την σωτηρία της ψυχής του και πρόσθεσε στον ηγούμενο πως, όταν έψαλε, αισθάνονταν μία ιδιαίτερη ευχαρίστηση και γλυκαίνονταν επάνω στην μελωδική φωνή του τόσο, που ξεχνιόταν ο νους του και ξέφευγε από την έννοια των θείων λόγων και αντί να δοξολογή, με τους θείους ύμνους αυτούς τον Ύψιστον, όπως ο Ψαλμός του Δαυίδ λέγει: «Ηδυνθείη αυτώ η διαλογή μου, εγώ δε ευφρανθήσομαι επί τω Κυρίω» (Ψαλμ. ΡΓ’ 103) αυτός γλυκαινόταν για την φωνή του που ήταν γλυκιά και μελωδική, κι έμπαινε μέσα στην ψυχή του, στο λογισμό του ένα είδος κρυφής υπερηφάνειας και με τον τρόπο αυτόν, κατάφερνε ο δαίμων της υπερηφάνειας, να χάνη αυτός την επαφή των ψαλλομένων και την ένωση του νου του με το Θεό, σαν ψάλτης, και έτσι μετατρεπόταν η προσευχή του σε αμαρτία, όπως και πάλι λέγει το Πνεύμα το Άγιον «και η προσευχή αυτού γενέσθω εις αμαρτίαν…»

 

Πηγή: https://www.hristospanagia.gr 

Read more »

Τί είναι προσευχή;

Τί είναι προσευχή;


Μη νομίζεις ότι προσευχή είναι τα λόγια.
Προσευχή είναι ο πόθος προς τον Θεό, αγάπη ανέκφραστος, που δεν επιτελείται από τους ανθρώπους, αλλά από την ενέργεια της θείας χάριτος, σχετικά με την οποία και ο Απόστολος λέει:
«Πράγματι ἡμεῖς δὲν γνωρίζομεν πῶς πρέπει νὰ προσευχηθῶμεν ἀλλ᾽ αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον μεσιτεύει θερμῶς ὑπὲρ ἡμῶν, καὶ ἐμπνέει εἰς τὰς καρδίας μας στεναγμούς ἱερᾶς κατανύξεως, ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκφρασθοῦν μὲ λόγια» (Ρωμ. 6, 26).

Ἄγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

 

 

Πηγή:  https://anthologioxr.blogspot.com/

Read more »

Στην Σκήτη της Αγιάννας, θαύμα της Θείας Πρόνοιας!

 

Γεροντικόν του Αγίου Όρους

Από την Καλύβα «Κοίμησις της Θεοτόκου» στην Σκήτη της Αγιάννας, ο Πάτερ Θεόκτιστος Μοναχός είχε βαρειά άρρωστο τον Γέροντα του Μακάριο Μοναχό.

Ο Γέρο – Μακάριος κατάγονταν από την Θεσσαλονίκη και από την υπερβολική άσκηση έπαθε τρομερή εξάντληση καθότι δεν ήταν προικισμένος με φυσική αντοχή.

Ήταν ημέρα Κυριακή της Απόκρεω, κατά το σωτήριον έτος 1750 και ο Γερο – Μακάριος από την εξάντληση βρίσκονταν στα πρόθυρα του θανάτου, αλλά ήταν και Δίκαιος της Σκήτης.

Ο υποτακτικός του Θεόκτιστος Μοναχός, που ήταν και παραδικαίος και είχε και την φροντίδα του Κυριακού της Σκήτης, μετά από την θεία Λειτουργία, είχε μεγάλη στενοχώρια και αγωνία, τι φαγητό να δώσει στον Γέροντά του, για να μπορέσει κάπως να τονωθεί και να αναλάβει από την εξάντληση πού είχε.

Με τη σκέψη αυτή, κατέβηκε στην παραλία μήπως βρει κανένα ψάρι, αλλά η θάλασσα ήταν τόσο ταραγμένη και φουρτουνιασμένη και καμία ψαρόβαρκα δεν φαινόταν να ξεμυτίσει κατακεί, μα ούτε και στο πέλαγο δεν περνούσε καμία.

Τότε βαθιά συγκινημένος, με πίστη θερμή, γονάτισε και έκαμε προσευχή στο Θεό και παρακαλούσε και την Θεοπρομήτορα του Χριστού και μητέρα της Παναγίας μας Αγία Άννα.

Δεν πρόλαβε να τελειώσει την προσευχή του αυτή ο Πάτερ Θεόκτιστος και βλέπει πάνω στα αφρισμένα κύματα της θάλασσας να παιχνιδίζει ένα αρκετά μεγάλο ψάρι.

Αμέσως με Θεού φώτιση έκαμε το σημείο του Σταυρού προς την κατεύθυνση, που βρισκόταν το ψάρι και το κύμα, ω των θαυμάσιων σου Χριστέ Βασιλεύ! πέταξε έξω στην άμμο της παραλίας το ψάρι εκείνο.

Γεμάτος χαρά ο Πάτερ Θεόκτιστος, πήρε το ψάρι, το πήγε στο Κυριακό, που ήταν κατάκοιτος ο Γέροντας του, έφτιαξε φαγητό, από το οποίο έδωσε στον Γέροντά του, ο οποίος μια φορά έφαγε από το ψάρι εκείνο και πήρε τόση δύναμη που έγινε τελείως καλά και θεραπεύθηκε από την ασθένειά του.

Με το υπόλοιπο ψάρι, ο Πάτερ Θεόκτιστος, φιλοξένησε όσους βρέθηκαν στο Κυριακό την ημέρα εκείνη Μοναχοί και κοσμικοί και όλοι μαζί δόξασαν τον Πανάγαθο Κύριο και Θεόν «Τον θαυμαστόν εν τοις έργοις και τοις Αγίοις Αυτού».

 

Πηγή: https://www.pigizois.net 

Read more »

Παλεύοντας με το δαιμόνιο της έπαρσης.

 

ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΔΙΗΓΗΣΗ-
Παλεύοντας με το δαιμόνιο της έπαρσης.

Διηγήθηκε Γέρων:
«Κάποτε ήρθαν και με προσκύνησαν τα δαιμόνια, ενώ έψελνα το Χερουβικό και είχα φθάσει στο «και τη ζωοποιώ Τριάδι».
Έρχονται λοιπόν πέντε δαίμονες, ένας μεγάλος αξιωματικός με πηλίκιο και κάτι σήματα δαιμονικά, γαλόνια και κέρατα που έβγαιναν δίπλα απ’ το πηλίκιο, και τέσσερις μικροί μαλλιαροί, και πέφτουν στα γόνατα μπροστά μου.

Ο μεσαίος, ο αξιωματικός, είχε το ένα πόδι γονατιστό και το άλλο μισολυγισμένο όπως οι καθολικοί και μου λέει:
«Είσαι σπουδαίος ψάλτης! Είσαι θαυμάσιος! Είσαι άφθαστος!».
Είχε το κεφάλι ψηλά, ενώ οι άλλοι τέσσερις είχαν το κεφάλι κάτω.
Εγώ μονολόγησα:
«Τα δαιμόνια θα μου πάρουν το μυαλό. Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με. Κύριον τον Θεόν μας προσκυνήσωμεν και Αυτώ μόνω λατρεύσωμεν».
Αμέσως έγιναν άφαντοι. Αυτά εν ριπή οφθαλμού. Εγώ αγρίεψα μέσα μου. Σκέφτηκα:
«Αυτός που δεν δέχεται να προσκυνήσει τον Θεό και να πει ελέησον με ο Θεός, ήρθε να προσκυνήσει εμένα να με κάνει συμμέτοχο στην υπερηφάνειά του;» Αγρίεψα και άρχισα να λέω το «Τριάδι» του Παπανικολάου.
Μόλις τελείωσα, μου λένε οι πατέρες: «Τι Τριάδι ήταν αυτό! Πανηγύρι μας έφερες».
«Ε, λέω, καμμιά φορά μας πιάνουν και τα μεράκια».

Μετά την τράπεζα συναντώ στην αυλή ένα μοναχό αγιορείτη, όχι του Μοναστηριού, που ήταν παρών στην Λειτουργία. Τον χαιρέτισα και μου λέει:

- Βρε, τι ήταν αυτό σήμερα! Τι ωραία ψαλμωδία! Μας ανέβασες στον ουρανό. Νιώσαμε κατάνυξη.

- Όχι εγώ, ο πατήρ τάδε, του είπα.

- Ποιος πατήρ τάδε. Εσύ, η δική σου φωνή, και μου είπε και διάφορα επαινετικά λόγια.

Τον βάζω μετάνοια και πάω να φύγω. Έρχεται ο σατανάς δίπλα μου· τον έβλεπα και μου λέει:
«Όταν σου λέω εγώ να ακούς. Είσαι άφθαστος, εσύ έπρεπε να πάρεις δίπλωμα έξω και να είσαι δάσκαλος».

«Πίσω μου δαίμονα», λέω. Τι ήθελα να ‘ρθω από δω να συναντήσω τον μοναχό να ακούσω όλα αυτά.

Βγήκα έξω και κίνησα για τον κήπο. Ο διάβολος από κοντά μου. Ενώ έβλεπα, βάδιζα, δεν ξέρω πώς, πήρε το πνεύμα μου ο σατανάς και με ανέβασε ψηλά, πολύ ψηλά και έβλεπα τον κόσμο σαν μυρμήγκια κάτω.

- Εσύ δεν είσαι τυχαίος, μου έλεγε ο σατανάς, εσύ δεν ξέρεις τι κουβαλάς.

- Τι κουβαλάω, βρε σατανά, ό,τι κουβαλάς και συ κουβαλώ κι εγώ. Φύγε από κοντά μου. «Θεέ μου, βοήθησέ με». Τι είναι αυτό σήμερα. Θα μου πάρει τα μυαλά ο σατανάς. «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

»Άρχισα να φουσκώνω από υπερηφάνεια, αλλά είχα και λίγο επίγνωση και είπα: «Θεέ μου, δεν θέλω τέτοιες επάρσεις».

Μπαίνω στον κήπο, αυτός από κοντά. Αυτός τα δικά του, εγώ τα δικά μου. Δεν υπάρχει χειρότερο δαιμόνιο από το δαιμόνιο της υπερηφανείας. Προχώρησα πιο μέσα στον κήπο, μήπως και φύγει. Τίποτα. «Πάει», είπα, «θα δαιμονισθώ».

Τότε έπεσα στα γόνατα με το ράσο που φορούσα στην Εκκλησία, και έκλαιγα. Δεν έδινα σημασία τι μου έλεγε ο σατανάς, εγώ τα δικά μου. «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», δύο - δυόμισι ώρες είχα μέσα στον ήλιο.
«Δεν θέλω», έλεγα, «τέτοιες επάρσεις, τέτοιους λογισμούς. Εγώ θέλω, Χριστέ μου, να σε προσκυνώ πάνω στον Σταυρό. Εγώ είμαι ένας αμαρτωλός και τίποτα παραπάνω».
Αυτός έλεγε τα δικά του. Μούσκεψε το χώμα από τα δάκρυα, σαν να είχε τρέξει βρύση. Κάποια στιγμή έφυγε εκείνο το νέφος και ο σατανάς μαζί. Κατάλαβα ότι προσγειώθηκα. Ένιωσα την ανάγκη να προσκυνήσω τα πόδια του Εσταυρωμένου. Σηκώθηκα, ευχαρίστησα τον Κύριό μας και την Παναγία, έβαλα λίγες μετάνοιες και έφυγα κλαίγοντας.

Έπειτα σκέφθηκα ότι, για να έρθουν να με πειράξουν τα δαιμόνια τόσες φορές, κάτι βρήκαν μέσα μου. Φαίνεται ότι «λάγκευα» προς τον ΕΓΩΙΣΜΟ.


Γι’ αυτό χρειάζεται ΠΡΟΣΟΧΗ και ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ.

 

Πηγή: https://anthologioxr.blogspot.com 

Read more »

Γιατί τα ουκρανικά κοντέινερ με drones άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου…

Γράφει ο ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Η ουκρανική επίθεση με drones που μεταφέρθηκαν με κοντέινερ κοντά στις ρωσικές αεροπορικές βάσεις σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως για την επίδρασή της στον πόλεμο που μαίνεται στην Ουκρανία. Σ’ αυτό το επίπεδο οι επιχειρησιακές επιπτώσεις σε ό,τι αφορά τη μαχητική ικανότητα της Ρωσίας είναι περιορισμένες, αν και πρέπει να περιμένουμε για να δούμε τις επιπτώσεις στη μαχητικής ικανότητα των Ουκρανών όταν θα εκδηλωθεί η αναπόφευκτη ρωσική απάντηση.

Το μείζον, ωστόσο, δεν είναι οι επιπτώσεις στον εν εξελίξει πόλεμο στην Ουκρανία. Είναι οι επιπτώσεις ευρύτερα στον τρόπο όχι μόνο διεξαγωγής των πολέμων, αλλά και των τρομοκρατικών επιθέσεων. Οι Ουκρανοί καινοτόμησαν επιχειρησιακά και η επιτυχία τους αναπόφευκτα θα βρει μιμητές και σε κράτη και σε τρομοκρατικές οργανώσεις. Τα πάμφθηνα και ευκόλως κατασκευάσιμα drones αυτοκτονίας προσφέρουν τη δυνατότητα για πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές κι όχι μόνο. Είναι κοινός τόπος ότι ακόμα και το πιο ισχυρό κράτος αδυνατεί να προστατεύσει αποτελεσματικά το σύνολο των κρίσιμων υποδομών του. Ειδικά όταν η απειλή προέρχεται από κοντέινερ, τα οποία κρύβουν drones αυτοκτονίας καθοδηγούμενα μέσω ραδιοκυμάτων ή πολύ περισσότερο μέσω τεχνητής νοημοσύνης.

Παλαιότερα, οι Αμερικανοί ένοιωθαν ασφαλείς, θεωρώντας ότι τους προστατεύσουν οι δύο ωκεανοί που τους χωρίζουν από τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτή η ασφάλειά τους ακυρώθηκε με την ανάπτυξη των διηπειρωτικών πυραύλων, αλλά η χρήση τέτοιων όπλων παραπέμπει σε Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ως εκ τούτου είναι εσχατολογική, χωρίς ωστόσο να είναι απίθανη. Η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 ήταν άλλου τύπου ακύρωση της ασφάλειας που προσφέρουν οι δύο ωκεανοί. Τέτοιου είδους επιθέσεις, ωστόσο, γίνονται μία φορά, με την έννοια ότι οδήγησαν στη λήψη μέτρων που τις αποτρέπουν.

Αντιθέτως, επιθέσεις με drones κρυμμένα σε κοντέινερ είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποτραπούν με τη λήψη αντίστοιχων μέτρων. Το κοντέινερ είναι ο βασικός τρόπος μεταφοράς των εμπορευμάτων και ως εκ τούτου μετακινούνται πολλά-πολλά εκατομμύρια καθημερινά σε όλο τον κόσμο με πλοία, νταλίκες και τρένα. Είναι, λοιπόν, πρακτικά αδύνατον να ελεγχθούν. Αυτό με τη σειρά σημαίνει πως ακόμα και οι πιο ισχυρές χώρες είναι ευάλωτες σε αυτό το νέο είδος ασύμμετρων επιθέσεων.

Καταλύονται πάγιες αντιλήψεις

Εάν, λοιπόν, καμία χώρα δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής από μία τέτοια δράση τρομοκρατών, πολύ περισσότερο δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής εάν η επίθεση έχει οργανωθεί και πραγματοποιηθεί από τις κρατικές μυστικές υπηρεσίες, οι οποίες εκ των πραγμάτων διαθέτουν πολύ περισσότερα μέσα και επιχειρησιακές δυνατότητες. Στην πραγματικότητα, η μέθοδος αυτή καταλύει βασικές αντιλήψεις και για τη διεξαγωγή του πολέμου, αλλά και για δίκαιο που τον διέπει.

Εάν η Ρωσία χαρακτηρίζεται πρωτίστως από κάτι είναι το αχανές της επιφάνειάς της, το οποίο της προσέφερε πολύτιμο στρατηγικό βάθος. Μέχρι τώρα, μεταφέροντας αεροσκάφη και άλλα οπλικά συστήματα μακριά από την πρώτη γραμμή εξασφάλιζε ότι ήταν απρόσβλητα. Αυτό πλέον δεν ισχύει για τέτοιου είδους επιθέσεις. Η προβολή ισχύος από τους Ουκρανούς σε τόσο μεγάλο βάθος στη ρωσική επικράτεια είναι καινοφανής, αν και έχουν προηγηθεί επιθέσεις με drones μεγάλου βεληνεκούς εναντίον βάσεων, διυλιστηρίων και άλλων υποδομών. Σ’ εκείνες τις περιπτώσεις, το ζήτημα ήταν εάν η αεράμυνα ήταν ικανή να εντοπίσει εγκαίρως και να καταρρίψει τα εχθρικά drones. Στην τωρινή περίπτωση, δεν υπήρχε χρόνος για αποτελεσματική ενεργοποίηση της αεράμυνας.

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις (κυρίως από τα βίντεο) τα ουκρανικά drones έπληξαν 10-12 ρωσικά στρατηγικά βομβαρδιστικά κι όχι 41, όπως ισχυρίζεται το Κίεβο και ακρίτως αναπαράγουν τα δυτικά Μίντια. Αυτό, όμως, είναι το “δένδρο”, ενώ σημασία έχει το “δάσος”. Και το “δάσος” είναι η δυνατότητα για απολύτως ακριβές πλήγμα πολύ μακριά από το μέτωπο. Πέρα από το φαντεζί της επίθεσης που μαγεύει το επικοινωνιακό σκέλος του πολέμου, αυτή μετέτρεψε σε πράξη ιδέες για τη χρήση των κοντέινερ που κυκλοφορούσαν στη θεωρία.

Ο πόλεμος με χρήση όχι μόνο drones, αλλά και πυραύλων που μεταφέρονται σε κοντέινερ ήταν σενάρια που συζητούνταν τα τελευταία χρόνια. Οι Ουκρανοί διέβησαν τον Ρουβίκωνα και είναι δεδομένο πως θα βρουν μιμητές. Πέρα από το επίπεδο της τρομοκρατίας, στο επίπεδο του πολέμου αυτό σημαίνει ότι ο πόλεμος δεν υφίσταται πλέον τους περιορισμούς της γεωγραφίας, ή τουλάχιστον στο μέτρο που συνέβαινε. Ακόμα και τα αεροσκάφη έχουν μία περιορισμένη εμβέλεια. Το ίδιο και τα τακτικά πυραυλικά συστήματα. Όπως προαναφέραμε, στρατηγικά πυραυλικά συστήματα διαθέτουν ελάχιστες χώρες.

Κοντόθωρες οι δυτικές επιδοκιμασίες

Το δεύτερο που κατέλυσε η ουκρανική επίθεση είναι η διάκριση των πολεμικών από τους εμπορικούς στόχους. Ο διαχωρισμός αυτός έχει κατά καιρούς παραβιαστεί, αλλά η διάκριση έχει σε γενικές γραμμές επιβιώσει. Εφεξής, τα απανταχού κοντέινερ θα είναι ύποπτα ότι δυνάμει μπορούν να λειτουργήσουν ως οπλικά συστήματα. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να γίνουν στόχοι, ειδικά εάν δεν υπάρχει δυνατότητα άμεσου ελέγχου.

Αυτό προκαλεί ανασφάλεια και επικίνδυνη ασάφεια, η οποία με τη σειρά της μπορεί να οδηγήσει σε κλιμάκωση όχι μόνο των μέτρων ασφαλείας, αλλά και επιθετικών μέτρων. Περιττό να σημειώσω πως αυτό οδηγεί σε φαύλο κύκλο. Ειδικά η απόκτηση drones αυτοκτονίας είναι πολύ εύκολη οπουδήποτε είτε με μετατροπή drones που πωλούνται στο εμπόριο σε drones αυτοκτονίας, είτε με την συναρμολόγηση τέτοιων drones με υλικά που έχουν εισαχθεί στη χώρα-στόχο σαν αθώα εξαρτήματα.

Το τρίτο που κατέλυσε η ουκρανική επίθεση είναι το δίκαιο του πολέμου. Αυτό αφορά όχι μόνο την de facto κατάργηση της διάκρισης του πολεμικού από το πολιτικό-εμπορικό, αλλά και το ζήτημα της ευθύνης. Τα drones δεν είναι αεροσκάφη με εθνική σημαία και δεν εκτοξεύονται υποχρεωτικά από το έδαφος της χώρας που οργάνωσε την επίθεση. Αυτό σημαίνει ότι μία τέτοια επίθεση μπορεί να μην έχει ταυτότητα. Εάν κάποια εταιρεία φόρτωσε κοντέινερ με drones σε κάποιο μακρινό λιμάνι κι όταν το πλοίο πιάνει το λιμάνι-προορισμό που είναι κοντά στους στόχους, τα drones εκτοξεύονται και καθοδηγούμενα από τεχνητή νοημοσύνη ή από πράκτορες που βρίσκονται εκεί, ποιος έχει την ευθύνη; Μπορώ να συνεχίσω με διάφορά σενάρια, αλλά το κρίσιμο ζήτημα έχει τεθεί.

Το τέταρτο είναι ο τρόπος που επηρεάζεται η ίδια η έννοια της αποτροπής. Αποτροπή είναι η απειλή ότι εάν κράτος δεχθεί επίθεση θα αντιδράσει κατά τρόπο που θα κοστίσει στον επιτιθέμενο περισσότερα από τα όποια κέρδη της επίθεσης. Πώς μπορεί, όμως, να λειτουργήσει η αποτροπή εάν π.χ. μία επίθεση δεν έχει εθνική ταυτότητα; Εάν υποπτεύεσαι, αλλά δεν είσαι σίγουρος για τον δράστη δεν μπορείς να προβείς σε αντίποινα, ή τουλάχιστον όχι με την αμεσότητα που επιβάλλεται με βάση τα επιτελικά σχέδια.

Πειρασμός για προληπτική δράση

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ο πειρασμός για προληπτική δράση μεγαλώνει ειδικά σε συνθήκες χρόνιας διένεξης, όπως η ελληνοτουρκική. Και η προληπτική δράση πιθανότατα οδηγεί σε πραγματικά ολοκληρωτικό πόλεμο, αφού στο στόχαστρο θα μπουν τα πάντα, όχι μόνο οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις, αλλά και οι πολιτικές υποδομές και η οικονομία. Όταν η επίθεση είναι χωρίς ταυτότητα, διαβρώνεται κάθε κανόνας που περιορίζει την πολεμική δράση.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, τα κοντέινερ είναι ένα όπλο που επιτρέπει στα μικρότερα κράτη να εξισορροπήσουν το πλεονέκτημα ισχυρότερου αντιπάλου. Κι αυτό, επειδή τα drones είναι φθηνά και με ανορθόδοξες τακτικές είναι ικανά να πλήξουν σε βάθος και με ακρίβεια. Αυτό κατ’ επέκταση σημαίνει ότι το διεθνές σύστημα γίνεται όχι απλώς πολυπολικό, αλλά και μερικώς χαοτικό, αφού οι μεγάλες δυνάμεις δεν είναι πάντα σε θέση να ελέγξουν ακόμα και τις μικρότερες χώρες, στις οποίες ασκούν επιρροή.

Να λοιπόν γιατί είναι κοντόθωρες οι δυτικές επιδοκιμασίες, αν όχι ζητωκραυγές για την καινοτόμα ουκρανική επίθεση εναντίον των ρωσικών αεροπορικών βάσεων. Όταν κάποιος ανοίγει τον ασκό του Αιόλου δεν πρέπει να απορούμε για τους ανέμους που ως εξ αυτού θα φυσήξουν…

 

Πηγή:  

Read more »

Η Αγία Αικατερίνη ως στρατηγικός «Δούρειος Ίππος» του Σίσι στο Σινά

 

Γράφει ο Γαβριήλ Χαρίτος, Huffington Post

Το αιγυπτιακό κράτος άρχισε να εκδηλώνει ενεργό ενδιαφέρον για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης και της ακίνητης περιουσίας της στην Χερσόνησο του Σινά όταν το 2012 ανέλαβε την εξουσία η Μουσουλμανική Αδελφότητα με την εκλογή του τότε Προέδρου, Μοχάμαντ Μόρσι. Το πολιτικό κλίμα που επικρατούσε τότε στη χώρα τόνιζε την ανάγκη ενδυνάμωσης του θρησκευτικού, μουσουλμανικού χαρακτήρα των κοινωνικών ηθών και της φυσιογνωμίας του κράτους. Ο.τιδήποτε αλλόθρησκο αντιμετωπιζόταν με καχυποψία και ο,τιδήποτε θύμιζε την παρουσία άλλων πολιτισμών και λαών στη χώρα όφειλε με κάποιον τρόπο είτε να ‘αιγυπτιοποιηθεί’ είτε να ανευρεθεί η κατάλληλη οδός ώστε να τεθεί υπό έλεγχο ή να περιθωριοποιηθεί. 

2012: Η απαρχή της δικαστικής «Αιγυπτιοποίησης» της Αγίας Αικατερίνης

Αφορμή για την ”αιγυπτιοποίηση” της εμβληματικής ιστορικά, θρησκευτικά και πολιτισμικά Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης στάθηκε η ελληνική σημαία που κυμάτιζε στη μέση της ερήμου του Σινά, στην ”εσχατιά της αιγυπτιακής κρατικής επικράτειας”. Με αυτήν την απλή αφορμή, ενορχηστρώθηκε μία σειρά αστικών αγωγών. Αιγύπτιοι πολίτες δήλωναν ότι διεκδικούν την κυριότητα ακατοίκητων εκτάσεων γύρω από μετόχια της Μονής σε διάσπαρτα σημεία της χερσονήσου – τα οποία, για αιώνες, οι ντόπιοι Βεδουίνοι αναγνώριζαν εθιμικά ως μοναστική ιδιοκτησία.

Η συνέχεια ήταν εύκολη: Εκάστοτε δικαστής ζητούσε από τους ενάγοντες και από την εναγόμενη Ιερά Μονή να προσκομίσουν τους τίτλους ιδιοκτησίας τους. Στη συνέχεια, όπως ήταν επόμενο, τόσο οι ενάγοντες όσο και η εναγόμενη Μονή αδυνατούσαν να προσκομίσουν τίτλους ιδιοκτησίας (άλλωστε, ο Ιουστινιανός δεν θα μπορούσε ποτέ να προβλέψει ποιες θα έπρεπε να είναι οι νόμιμες διατυπώσεις που θα απαιτούσε ο μέσος Αιγύπτιος πρωτοδίκης το 2025 μ.Χ.). Έτσι, τα δικαστήρια προσεπικαλούσαν το Αιγυπτιακό Δημόσιο, στο οποίο εν τέλει περιέρχονταν στην κυριότητά του τα εκάστοτε επίδικα. Εκκλησίες, μετόχια, ακατοίκητες εκτάσεις, φαράγγια και ό,τι μπορεί κανείς να δει με γυμνό μάτι στην έρημο του Σινά βαφτίζονταν «δημόσιες γαίες» με την βούλα της αιγυπτιακής δικαιοσύνης. Η ”δικαστική αιγυπτιοποίηση” που εμπνεύστηκε η Μουσουλμανική Αδελφότητα επί προεδρίας Μόρσι είχε μόλις αρχίσει με την έκδοση πλήθους πρωτόδικων δικαστικών αποφάσεων.

Ευτυχώς, η περίοδος της ισλαμιστικής διακυβέρνησης της Αιγύπτου δεν κράτησε πολύ και η χώρα ανέκτησε σταδιακά την διεθνή και περιφερειακή της αξιοπιστία με την ανάληψη της εξουσίας από τον Πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι στις 8 Ιουνίου 2014, ο οποίος κατάφερε σταδιακά να πείσει ότι οι δεσμοί της χώρας του με την Δύση αποκαθίστανται. Όπως φάνηκε πολύ γρήγορα, ο Πρόεδρος Σίσι στόχευσε στον διαχωρισμό της κρατικής μηχανής από το μουσουλμανικό ιερατείο. Ωστόσο, ο απόηχος των ιδεολογικών επιλογών της εποχής Μόρσι παρέμενε και στην περίπτωση των υποθέσεων που εκκρεμούσαν στην αιγυπτιακή δικαιοσύνη σχετικά με την μοίρα της περιουσίας της Ι. Μ. της Αγίας Αικατερίνης οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια στην δήμευσή της. 

Η άνοδος Σίσι στην εξουσία και οι άτυπες δεσμεύσεις που δεν τηρήθηκαν

Σύμφωνα με τις πολλές συνεντεύξεις που παραχώρησε τις τελευταίες μέρες στα ελληνικά ειδησεογραφικά μέσα ο εκπρόσωπος Τύπου της Μονής, π. Πορφύριος, με την ιδεολογική μεταβολή της νέας διακυβέρνησης Σίσι, άρχισε να προωθείται η επιλογή της εξωδικαστικής επίλυσης της διαφοράς μεταξύ της Ι. Μ. της Αγίας Αικατερίνης και του Αιγυπτιακού Δημοσίου, με την παρασκηνιακή βοήθεια, που η ελληνική διπλωματία ήταν πρόθυμη να προσφέρει.

Με βάση όσα έχουν προκύψει από τις συνεντεύξεις του π. Πορφυρίου, και που εμμέσως επιβεβαιώνονται από την σχετική επίσημη ανακοίνωση που εξέδωσε στις 30 Μαΐου 2025 το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, ήταν πλέον ζήτημα χρόνου να συμφωνηθεί εξωδικαστικά ποια μορφή θα λάβει το νομικό καθεστώς που θα διέπει τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα της Μονής, κατόπιν συνεννόησης των κυβερνήσεων Αθήνας και Καΐρου.

Παρ’ όλα αυτά, και ενώ φερόταν να αναμένεται να επιτευχθεί αυτή η μορφή συμβιβασμού, το Εφετείο της Ισμαηλίας εξέδωσε στις 28 Μαΐου 2025 την πιο διάσημη ίσως αιγυπτιακή δικαστική απόφαση, στο διατακτικό της οποίας ορίστηκε ότι ένας λεπτομερής κατάλογος μοναστηριακών εκκλησιών, μετοχίων και οικοπέδων περιερχόταν κατά πλήρη κυριότητα στο Αιγυπτιακό Δημόσιο. 

Όχι, δεν «φταίει» η ημερομηνία..

Η είδηση έγινε γνωστή στην Ελλάδα την επομένη μέρα, 29 Μαΐου, πρώτα από την ιστοσελίδα θρησκευτικής θεματολογίας Orthodoxia.info και στη συνέχεια με εκτενές ρεπορτάζ της ιστοσελίδας της εφημερίδας ”Πρώτο Θέμα”, προκαλώντας έκδηλη αμηχανία στην ελληνική κυβέρνηση και ποικίλες αναλύσεις και σχόλια που βασίζοντας την σοβαρότητα της κατάστασης κυρίως στην φερόμενη ως «συμβολική επιλογή της Αιγύπτου να προβεί στην δήμευση της μοναστηριακής περιουσίας, ανήμερα της επετείου της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς».

Κατά την εκτίμηση του γράφοντος, μία τέτοια αναγωγή είναι τουλάχιστον υπερβολική, μιας και φαίνεται σχεδόν απίθανο ο Αιγύπτιος Εφέτης της μακρινής Ισμαηλίας να γνώριζε τόσο καλά τον ευαίσθητο ψυχισμό του μέσου Έλληνα πολίτη. Παρ’ όλα αυτά, η χρονική αυτή σύμπτωση, εκ του αποτελέσματος έδρασε ευεργετικά, επειδή ακριβώς ο ψυχισμός της ελληνικής κοινής γνώμης ενεργοποιήθηκε, ως επίσης και η – εν πολλοίς – ήρεμη ιδιοσυγκρασία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμου, που προέβη σε μία μακρά, και δικαίως συναισθηματικά φορτισμένη μακροσκελή καταδίκη της επιλογής της Αιγύπτου να μην φανεί συνεπής στα όσα είχαν συμφωνηθεί παρασκηνιακά.

Η ελληνική κυβέρνηση κινητοποιήθηκε, το Γραφείο Τύπου του Αιγυπτίου Προέδρου διαβεβαίωσε ότι ο ελληνορθόδοξος χαρακτήρας της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης θα διατηρηθεί, πλην όμως η δήμευση της περιουσίας της είχε πάρει τη σφραγίδα της αιγυπτιακής δικαιοσύνης δημιουργώντας νομικά τετελεσμένα. Μέσα σε αυτό το φορτισμένο κλίμα, ελληνική αντιπροσωπεία βρίσκεται ήδη στο Κάιρο, ενώ αναμένεται να φτάσει αύριο στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα και ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών, με σκοπό να διευθετηθεί το ζήτημα – προφανώς εξωδικαστικά, ή άλλως πώς. 

 

Το κρίσιμο ερώτημα

Μετά από αυτήν την αναλυτική εξιστόρηση των γεγονότων που προηγήθηκαν, και εν αναμονή του αποτελέσματος των διαβουλεύσεων στο Κάιρο μεταξύ των κυβερνήσεων Αιγύπτου και Ελλάδας, το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής:

Άραγε, τι ώθησε την – εκκοσμικευμένη πλέον – διακυβέρνηση του Προέδρου Σίσι να μην δώσει ένα τέλος στην δικαστική μεθόδευση, που εμπνεύσθηκε και εφαρμόσθηκε από τον ισλαμιστή προκάτοχό του, με στόχο τον αφελληνισμό της αρχαιότερης ορθόδοξης Μονής, η οποία μάλιστα έχει αναγνωριστεί από την UNESCO ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς;

Μήπως η δήμευση των περιουσιακών στοιχείων της Ι. Μ. της Αγίας Αικατερίνης θα σώσει την ταλαιπωρημένη αιγυπτιακή οικονομία, η οποία, λόγω του συνεχιζόμενου πολέμου στην Μέση Ανατολή, έχει υποστεί κατακόρυφη πτώση του τουρισμού, αλλά και του αριθμού των πλοίων που διέρχονται από την Διώρυγα του Σουέζ εξ αιτίας του πολεμικού σκηνικού που στήθηκε από τους αντάρτες Χούθι στα νότια στενά της Ερυθράς Θάλασσας; Θα ήταν εξαιρετικά επιφανειακή μία τέτοια θεώρηση, τη στιγμή μάλιστα που η Αίγυπτος, από την έναρξη της διακυβέρνησης Σίσι έχει αναχθεί ποικιλοτρόπως σε εξαιρετικά σημαντικό στρατηγικό εταίρο τόσο της Ελλάδας, όσο και της Κυπριακής Δημοκρατίας κατ’ επέκταση.

Η απάντηση στο κρίσιμο αυτό ερώτημα κρύβεται στο μακρινό 1978.

Το ειδικό καθεστώς ασφαλείας της Χερσονήσου του Σινά και η Συνθήκη Ειρήνης Αιγύπτου-Ισραήλ του 1978 

 

Ο πρόεδρος της Αιγύπτου Ανουάρ Σαντάτ, αριστερά, αγκαλιάζει τον πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ μετά την άφιξή του στο Καμπ Ντέιβιντ του Μέριλαντ στις 5 Σεπτεμβρίου 1978 για τις ειρηνευτικές συνομιλίες στη Μέση Ανατολή με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μεναχέμ Μπέγκιν. (Φωτογραφία AP)

Όταν το 2014 ο τότε στρατηγός, και νυν Πρόεδρος, Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι ανέλαβε την εξουσία, παρέλαβε μία Αίγυπτο που είχε στο μεταξύ χάσει την διεθνή αξιοπιστία της. Η διαβρωτική ισχύς της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, πέρα από την πόλωση που είχε προκαλέσει στην τοπική κοινωνία, στην Χερσόνησο του Σινά είχαν ενδυναμωθεί ένοπλοι πυρήνες του Ισλαμικού Κράτους, με αποτέλεσμα ο αιγυπτιακός στρατός επί σειρά ετών να προσπαθεί να ανακτήσει τον έλεγχο σε τοπικό επίπεδο. Η έκρυθμη κατάσταση στο Σινά δεν είχε δημιουργηθεί από μόνη της.

Συγκεκριμένα, η συνθήκη ειρήνης που είχε συναφθεί μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ το 1978 στο Καμπ Ντέιβιντ όριζε ότι η Χερσόνησος του Σινά θα αποτελέσει ουσιαστικά μία ιδιότυπη «ουδέτερη ζώνη», διαιρούμενη σε τέσσερεις διακριτές ζώνες, ανάλογα με την επιτρεπόμενη (μειωμένη) παρουσία των αιγυπτιακών ενόπλων δυνάμεων.

Στην Ζώνη Α, που καλύπτει τις περιοχές που βρίσκονται κατά μήκος της Διώρυγας του Σουέζ και σε όλα τα δυτικά παράλια της Χερσονήσου, επιτρεπόταν η παρουσία μόνο μίας ταξιαρχίας πεζικού.

Στην Ζώνη Β, που καλύπτει το κεντρικό τμήμα της Χερσονήσου (όπου βρίσκεται και η Ι. Μ. της Αγίας Αικατερίνης), η Αίγυπτος είχε δικαίωμα να διατηρεί έως τέσσερα σώματα Συνοριοφυλάκων, που θα αποτελούνται από αστυνομικούς με ειδική στρατιωτική εκπαίδευση.

Στην Ζώνη C, που καλύπτει τα ανατολικά παράλια και κατά μήκος των χερσαίων συνόρων με το Ισραήλ, η Αίγυπτος έχει δικαίωμα να διατηρεί μόνο ελαφρά οπλισμένες αστυνομικές δυνάμεις.

Και τέλος, στην Ζώνη D, οριζόταν ως περιοχή πλήρως αποστρατιωτικοποιημένη, τόσο για την Αίγυπτο, όσο και για το Ισραήλ.

Λέζαντα : Οι Ζώνες Α, Β, C και D της Χερσονήσου του Σινά

Mε βάση τη Συνθήκη Ειρήνης Αιγύπτου-Ισραήλ (1978)

Το ειδικό αυτό καθεστώς μειωμένης αιγυπτιακής στρατιωτικής παρουσίας, που είχε συμφωνηθεί το 1978 προκειμένου να αποτρέψει έναν νέο μελλοντικό πόλεμο ανάμεσα στην Αίγυπτο και το Ισραήλ, συνδυασμό με την πόλωση που η Μουσουλμανική Αδελφότητα υποδαύλισε στο εσωτερικό των αιγυπτιακών ενόπλων δυνάμεων κατά την καταστροφική διετή διακυβέρνηση Μόρσι (2012-2014), επέτρεψε σε πυρήνες του ISIS να ενισχύσουν την παρουσία τους στην ευαίσθητη από κάθε άποψη παραμεθόρια Χερσόνησο του Σινά. Το 2014 ο νέος Πρόεδρος Σίσι κλήθηκε ουσιαστικά να ανακτήσει τον έλεγχο με στρατιωτικά μέσα. Επρόκειτο για έναν αγώνα διαρκή, που στοίχισε τις ζωές στρατιωτών και πολιτών, όχι μόνο στην αχανή έρημο της Χερσονήσου, αλλά και σε αστυνομικά τμήματα των αιγυπτιακών αστικών κέντρων, με έμφαση την πόλη Ελ-Αρίς, στα μεσογειακά παράλια του Σινά.

Το ενδιαφέρον δεδομένο είναι ότι, κατά τις αιγυπτιακές εκκαθαριστικές στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των τοπικών ισλαμιστικών πυρήνων, ανέλαβε ενεργό ρόλο ο ισραηλινός στρατός και οι μυστικές του υπηρεσίες, κατόπιν σχετικού αιγυπτιακού αιτήματος. Αυτή η εξέλιξη είχε ως αποτέλεσμα, τόσο η Αίγυπτος όσο και το Ισραήλ να καταστρατηγήσουν οικειοθελώς το καθεστώς διακριτής αποστρατικοποίησης που είχαν συμφωνήσει αμφότερα τα κράτη, υπογράφοντα τη συνθήκη ειρήνης του 1978. Όταν πλέον διαπιστώθηκε ότι ο κίνδυνος του ISIS έπαψε να υπάρχει, αποκαταστάθηκε το ειδικό καθεστώς που διέπει την αιγυπτιακή στρατιωτική παρουσία στο Σινά.

 

7 Οκτωβρίου 2023: Η μέρα που άλλαξε τα δεδομένα

Τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023 άλλαξαν τα δεδομένα και μετά την έναρξη των ισραηλινών χερσαίων επιχειρήσεων στην Λωρίδα της Γάζας, οι ΗΠΑ άρχισαν να ασκούν πιέσεις, κυρίως στην Αίγυπτο και δευτερευόντως στην Ιορδανία, να δεχθούν στα εδάφη τους δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιους πρόσφυγες.

Ο Πρόεδρος Σίσι αντιτάχθηκε αμέσως, σηματοδοτώντας την απαρχή μίας περιόδου ψυχρότητας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και με το Ισραήλ. Η απόφαση του Προέδρου της Αιγύπτου να συγκαλέσει παγκόσμια συνδιάσκεψη στο Κάιρο για την αντιμετώπιση της έκρυθμης κατάστασης στη Γάζα, έθεσε προ των ευθυνών τους τον Αραβικό Σύνδεσμο και την διεθνή κοινότητα, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα την θέση της χώρας του ότι είναι διατεθειμένη να προσφέρει τις καλές της υπηρεσίες ως διαμεσολαβητής στην διαδικασία επίτευξης κατάπαυσης του πυρός και απελευθέρωσης των ισραηλινών ομήρων από την Χαμάς – χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι θα αποδεχθεί να καταστεί η Χερσόνησος του Σινά μια «δεύτερη Γάζα».

Την στάση αυτή συνεχίζει να τηρεί η διακυβέρνηση Σίσι και μετά την εκλογή του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, με αποτέλεσμα η ψυχρότητα μεταξύ Καΐρου και Ουάσιγκτον να διατηρείται μέχρι σήμερα. Τα τηλεοπτικά πλάνα που απεικόνιζαν αιγυπτιακά τεθωρακισμένα να κινούνται στις άλλοτε αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνες C και D, έκαναν τον γύρο του κόσμου, που σχολιάζονταν με προβληματισμό στα ισραηλινά κρατικά ΜΜΕ κατά τους πρώτους μήνες του πολέμου.

 

ΑΙΓΥΠΤΟΣ – 01 ΜΑΪΟΥ: Πιλότοι της κινεζικής πολεμικής αεροπορίας PLA και των αιγυπτιακών ενόπλων δυνάμεων λαμβάνουν μέρος στην κοινή εκπαίδευση της πολεμικής αεροπορίας Κίνας-Αιγύπτου με την κωδική ονομασία “Αετοί του Πολιτισμού 2025” την 1η Μαΐου 2025 στην Αίγυπτο. Η κοινή αιγυπτιακή-κινεζική αεροπορική άσκηση πραγματοποιήθηκε από τα μέσα Απριλίου έως τις αρχές Μαΐου 2025, με τη συμμετοχή μιας σειράς μαχητικών αεροσκαφών πολλαπλών ρόλων από διάφορα μοντέλα. (Φωτογραφία: Yu Hongchun/VCG via Getty Images)

Έκτοτε η Αίγυπτος του Σίσι έπαψε πλέον να είναι υπάκουη στις συστάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, αποδεικνύοντας μάλιστα έμπρακτα και μπροστά στις κάμερες των διεθνών πρακτορείων ότι το αποστρατιωτικοποιημένο Σινά αποτελεί μια ανάμνηση παλιά και ο χάρτης που συνόδευε το κείμενο της Συνθήκης Ειρήνης του 1978 με το Ισραήλ είχε πλέον …κιτρινιάσει σε κάποιο συρτάρι.

Τέλος, το επιστέγασμα της αιγυπτιακής τάσης να αναζητήσει εναλλακτικές στρατηγικές συνεργασίες, λόγω «έλλειψης κατανόησης» από τους παραδοσιακούς δυτικούς εταίρους, αποτελεί η πρώτη κοινή στρατιωτική άσκηση με την Κίνα με την ονομασία «Αετοί του Πολιτισμού 2025» («Eagles of Civilization 2025») από τις 19 Απριλίου έως τις 4 Μαΐου 2025, προφανώς «κλείνοντας το μάτι με νόημα» σε ΗΠΑ και Ισραήλ.

Αγία Αικατερίνη: Ο στρατηγικός «Δούρειος Ίππος» του Προέδρου Σίσι 

Λαμβάνοντας υπόψιν τα νέα δεδομένα που διαμόρφωσαν – και συνεχίζουν να διαμορφώνουν – την αιγυπτιακή θεώρηση της πραγματικότητας, όπως αυτή έχει αλλάξει από την επομένη της 7ης Οκτωβρίου 2023 μέχρι σήμερα, είναι πια ξεκάθαρο ότι η δικαστική απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας δεν στοχεύει απλώς στην δήμευση της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης και των Μετοχίων της στα διάσπαρτα σημεία της Χερσονήσου του Σινά, όπως αυτά απαριθμούνται στο διατακτικό της.

Για την διακυβέρνηση του Προέδρου Σίσι, η πιο σημαντική φράση της εφετειακής απόφασης είναι εκείνη που ορίζει ότι

«όποιες ακατοίκητες περιοχές στην Χερσόνησο του Σινά δεν αποδεικνύεται ότι ανήκουν στην ιδιοκτησία είτε της Μονής είτε άλλου ιδιώτη, περιέρχονται στην κυριότητα του Αιγυπτιακού Δημοσίου».

Όσο περίεργο κι αν ακούγεται, το Αιγυπτιακό Δημόσιο είχε ανάγκη να αποκτήσει τίτλο ιδιοκτησίας για να κατοχυρώσει νομικά την παρουσία του στην πιο νευραλγική μεθοριακή περιοχή της αιγυπτιακής κρατικής επικράτειας.

Κατ’ αρχήν, η ανάγκη «δημιουργίας τίτλου ιδιοκτησίας» έγκειται στο ότι, προφανώς, η διακυβέρνηση Σίσι επιδιώκει να προσελκύσει ξένους επενδυτές για να αναπτύξει τον τουρισμό στο Σινά, με έμφαση στην ανατολική ακτή της χερσονήσου που διαθέτει προσιτές παραλίες για τον επισκέπτη.

Παράλληλα όμως, και σύμφωνα με ποικίλες ενδείξεις, διαμορφώνοντας εκ του μηδενός ένα «Κτηματολόγιο Δημοσίων Γαιών» με έμφαση την ίδια περιοχή (Ζώνη C), κατά μήκος των συνόρων του Σινά με το Ισραήλ, η κυβέρνηση του Καΐρου θεωρεί ότι εξασφαλίζει περισσότερη ελευθερία κινήσεων για τις αιγυπτιακές ένοπλες δυνάμεις, σε περιοχές που άλλοτε δεν ήταν αξιοποιήσιμες για αμυντικούς σκοπούς.

Έτσι, η δικαστική απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας, χρησιμοποιεί τις άλλοτε τεχνητές δικαστικές διεκδικήσεις επί της ακίνητης περιουσίας της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης ως πρόσχημα για να μεταβάλει νομιμοφανώς το ειδικό καθεστώς που καθορίστηκε το 1978 με τη Συνθήκη Ειρήνης Αιγύπτου-Ισραήλ.

Η Αγία Αικατερίνη – και κατ’ επέκταση, ο ελληνικός περιφερειακός παράγοντας – έχει εκληφθεί από την διακυβέρνηση Σίσι ως «αδύναμος κρίκος», αν όχι ως «Δούρειος Ίππος», με στόχο την διαμόρφωση νέων τετελεσμένων. Νέα τετελεσμένα που είναι πιθανόν να περιπλέξουν ακόμα περισσότερο τις ήδη εξαιρετικά διαταραγμένες περιφερειακές ισορροπίες. 

Τι πρέπει να προσέξει η Ελλάδα

Υπ’ αυτές τις ιδιόμορφες συνθήκες, και με δεδομένες τις νέες αιγυπτιακές προτεραιότητες, η ελληνική πλευρά οφείλει να προστατεύσει την απρόσκοπτη λειτουργία της ιστορικής ελληνορθόδοξης Μονής, τηρώντας σαφείς αποστάσεις από τις (παρακινδυνευμένες ίσως) νέες αιγυπτιακές στρατηγικές επιδιώξεις, που δεν αποκλείεται να θέσουν σε κίνδυνο ένα από τα σημαντικότερα μετερίζια του Ελληνισμού. Ένα μετερίζι που, παρά την γεωγραφική απόσταση από τα στενά όρια του νεοελληνικού κράτους, ουδέποτε διέκοψε την πνευματική του διασύνδεση με την ψυχή του μέσου Έλληνα, όπου κι αν βρίσκεται. 

 

Πηγή: https://geopolitico.gr 

Read more »

Τελικά η τεχνολογία ήρθε να γεμίσει τη ζωή μας για να την κάνει πιο άδεια;

 

 Σε μια εξέταση γλώσσας πριν μερικά χρόνια, μου ζητήθηκε να αναπτύξω ένα ενδιαφέρον θέμα: «Η τεχνολογία ήρθε να γεμίσει τη ζωή μας για να την κάνει πιο άδεια».

Υπήρχαν αμέτρητα εγχειρήματα που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, τόσο υπέρ όσο και κατά αυτού του ισχυρισμού. Γιατί η πραγματικότητα είναι πως η τεχνολογία μας βοηθάει, αλλά ταυτόχρονα μας απομακρύνει από όλα τα μικρά που έχουν σημασία και συχνά τα προσπερνάμε…

Αλήθεια πόσο διαφορετικό θα ήταν το κείμενο αυτό αν το ξανάγραφα σήμερα;

Σίγουρα η τεχνολογία έχει αναρίθμητα προτερήματα. Και σίγουρα κάνει τη ζωή μας πιο εύκολη και πιο αποτελεσματική. Όμως, ας αναλογιστούμε για λίγο πόσο πολύ βασιζόμαστε πάνω της, πόσο εξαρτημένοι έχουμε γίνει από αυτήν: όχι μόνο για τα σύνθετα θέματα της καθημερινότητας και της εργασίας μας, αλλά ακόμα και για τις σχέσεις μας, σε κάθε επίπεδο.

Αναζητούμε στο διαδίκτυο λύσεις για τα πάντα: Από το πώς να ράψουμε ένα κουμπί, να επισκευάσουμε το πλυντήριο, να ψωνίσουμε αντικείμενα, να αγοράσουμε ρούχα/παπούτσια/ηλεκτρονικά, μέχρι και να βρούμε το έτερον μας ήμισυ. Την τελευταία δεκαετία ειδικά, η τεχνολογία έχει επεκταθεί σε κάθε πτυχή της ζωής μας.

Αρχίζουμε πια και πιστεύουμε ακράδαντα πως οι απαντήσεις σε οτιδήποτε επιζητούμε βρίσκονται ‘εκεί’ – πίσω από μια οθόνη, μέσα σε ένα σύστημα που δεν βλέπουμε αλλά όλως παραδόξως αυτό γνωρίζει τα πάντα για εμάς, συχνά ακόμα καλύτερα από ό,τι γνωρίζουμε εμείς οι ίδιοι!

Σήμερα η τεχνολογία εξελίσσεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Τόσο γρήγορους που συχνά νιώθουμε πως μας ξεπερνούν. Υπάρχουν προγράμματα και συστήματα που μπορούν σήμερα να κάνουν πράγματα που μέχρι πριν μερικά χρόνια φάνταζαν αδύνατα. Τώρα το ΑΙ – η τεχνητή νοημοσύνη – έχει κατακλύσει κάθε σπιθαμή της σύγχρονης ζωής, σε σημείο που φαντάζει αδύνατο μια ύπαρξη δίχως αυτή. Κάτι που χθες φαινόταν φαντασία, σήμερα είναι καθημερινότητα.

Αδυνατούμε πλέον να κάνουμε οτιδήποτε μόνοι, χωρίς την χρήση τεχνολογίας. Μα και να μπορούσαμε, έχουμε εθιστεί στην ευκολία που μας προσφέρει το ΑΙ, τόσο που μας είναι απλά πιο εύκολο να ζητήσουμε από το ΑΙ να το κάνει για εμάς. Από τα πιο σύνθετα – μεταφράσεις, συγγραφή κείμενων, λύση μαθηματικών εξισώσεων, ιστορική έρευνα – μέχρι τα πιο απλά – να ανάψει το φως, να μας θυμίσει να πιούμε νερό, να μας ξυπνήσει το πρωί ή να μας βοηθήσει να βρούμε τον δρόμο σε μια πόλη.

Είναι λες και χωρίς το ΑΙ δεν ξέρουμε πως να επιβιώνουμε. Κι όταν ξαφνικά κοπεί το ρεύμα ή πέσει το διαδίκτυο για λίγα λεπτά, νιώθουμε ακρωτηριασμένοι, σάμπως και δεν ξέρουμε πως να αναπνεύσουμε μόνοι μας.

Είναι γεγονός ότι το ΑΙ βοηθάει και μας διευκολύνει σε πολλά, μα θα έπρεπε να είναι συμπληρωματικό σε ό,τι κάνουμε κι όχι αντικαταστάτης. Γιατί εκεί ελλοχεύει ο κίνδυνος: Όταν θεωρούμε – και αποδεδειγμένα συχνά βλέπουμε – πως κάνει πράγματα καλύτερα από εμάς. Ας θυμηθούμε απλά, πως και το ΑΙ, ένας άνθρωπος το προγραμμάτισε. Και όσα καλά και να έχει, του λείπει ένα βασικό χαρακτηριστικό: το συναίσθημα, και δη η ενσυναίσθηση. (Ναι, θα πείτε και σε πολλούς ανθρώπους απουσιάζει αυτό, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα προς συζήτηση).

Προς το παρόν, αυτό που κάνει τον άνθρωπο ισχυρό είναι η δυνατότητα που έχει να αισθάνεται, να συναισθάνεται, να σκέφτεται και να βιώνει κάθε εμπειρία της ζωής. Τα αισθήματα είναι το πιο δυνατό μας όπλο – αρκεί να γνωρίζουμε πώς να τα διαχειριζόμαστε, πώς να αντλούμε ενέργεια από αυτά και να τα κάνουμε δύναμη για εμάς και για τους γύρω μας. Και όσο για την τεχνητή νοημοσύνη; Ας αρκεστούμε στο να είναι απλώς ένα εργαλείο στα χέρια μας, και όχι ο καθοδηγητής μας στην πραγματική ζωή.

Μαρία – Χριστίνα Δουλάμη

 

Πηγή: https://enallaktikidrasi.com 

Read more »

Για αυτό ο Πούτιν δεν μοιάζει με κανέναν άλλο πολιτικό στον πλανήτη

«Ξέρει τα πάντα για σένα».

Η υπερδιεθνίστρια μαριονέτα που προωθεί την πλήρη νομισματική ψηφιοποίηση, Κριστίν Λαγκάρντ, παραδέχθηκε πως τα… βρήκε σκούρα όταν ήρθε αντιμέτωπη με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Μιλώντας στη γερμανική τηλεόραση, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας μίλησε με τα… καλύτερα λόγια για τον «Τσαρ Βλαντ», αποδεικνύοντας πως δεν μοιάζει με καμία άλλη μαριονέτα που έχει κάποιου είδους «αξίωμα» πάνω στον πλανήτη.

Μάλιστα όταν ρωτήθηκε εάν όλα όσα είπε ισχύουν και για τον Ντόναλντ Τραμπ γέλασε ειρωνικά:

«Νομίζω ότι αυτό που παραμένει αληθινό είναι ότι είναι απίστευτα εμπεριστατωμένος, λεπτομερής, καλά μορφωμένος και καλά ενημερωμένος.

Όταν μιλάει σε κάποιον, δεν έχει ποτέ σημειώσεις ή οποιδήποτε υλικό μπροστά του. Όχι, τα ξέρει όλα από πάνω.

Εγώ έπρεπε να ήξερα απ’ έξω τον φάκελό μου. Και νομίζω πως αυτό έχει να κάνει με την εκπαίδευση που έχει λάβει.

Και νομίζω ότι εάν θες πραγματικά να τον αντιμετωπίσεις πρέπει να είσαι καλά προετοιμασμένος, γιατί αυτός ξέρει τα πάντα για το άτομο με το οποίο μιλάει».

 

Πηγή: https://www.el.gr 

Read more »

Οι κορυφαίες απειλές του γάμου και πώς τις ξεπέρασαν πολλά ζευγάρια και απέτρεψαν το διαζύγιο

 

 

Από τους Christian Heim και Caroline Heim 

για το Institute for Family Studies

Η συζυγική απιστία, οι ψυχικές ασθένειες και οι οικονομικές δυσκολίες οδηγούν στο τέλος πολλούς γάμους. Ωστόσο πολλά ζευγάρια καταφέρνουν να ξεπεράσουν αυτές τις δυσκολίες και κρατούν το γάμο τους. Πώς αυτοί οι σύζυγοι στέκονται ενωμένοι, ενώ άλλοι καταρρέουν; Η μελέτη μας ρίχνει φως σε αυτά τα ερωτήματα και υπογραμμίζει μια σημαντική αρχή που διατηρεί τις σχέσεις μας δυνατές και ανθεκτικές.

Οι κύριοι λόγοι διαζυγίου

Οι κύριοι λόγοι διαζυγίου περιλαμβάνουν την έλλειψη αφοσίωσης και φροντίδας, μια εξωσυζυγική σχέση, υπερβολικές συγκρούσεις, οικονομική πίεση, κατάχρηση ουσιών και βία κατά ενός συντρόφου. Ωστόσο, παρά το ότι είναι πολλά τα ζευγάρια που αντιμετωπίζουν περισσότερα ή λιγότερα από αυτά τα ζητήματα στη διάρκεια του γάμου τους, αρκετά καταφέρνουν να τα αντιμετωπίσουν. Ως ψυχίατρος, έχω δει (ο Christian) ζευγάρια να βρίσκουν ξανά σημεία επαφής, αφού την στερήθηκαν προσωρινά, να γίνονται πιο δυνατά μετά από μια εξωσυζυγική σχέση ή μια συζυγική σύγκρουση και να ανακάμπτουν μετά από μια οικονομική καταστροφή. Πώς όμως; Η απάντηση μπορεί να αναζητηθεί στη νέα μας μελέτη.

Τί δήλωσαν τα ζευγάρια;

Ρωτήσαμε 180 ζευγάρια με ανθεκτικό γάμο, που χρονολογούνταν πάνω από 40 έτη, από 42 χώρες, σχετικά με τους κυρίους στρεσογόνους παράγοντες που απείλησαν να καταστρέψουν το γάμο τους. Ρωτήσαμε επίσης πώς ξεπέρασαν αυτούς τους στρεσογόνους παράγοντες και κατάφεραν να μείνουν μαζί. Διαπιστώσαμε πως ο αγώνας τους έκρυβε μία ισχυρή μέθοδο, έναν συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο αυτά τα ζευγάρια αντιμετώπιζαν τις δυσκολίες.

Οι μεγαλύτερες απειλές για τους γάμους τους ήταν: θάνατος ή ασθένεια ενός παιδιού, συζυγική απιστία και ψυχική ασθένεια του ενός συζύγου.

Οι 9 Στρεσογόνοι παράγοντες που απείλησαν (αλλά δεν διέλυσαν) τους γάμους

 

(Μετάφραση: Θάνατος ή σοβαρή ασθένεια παιδιού, Απιστία, Χρόνια ψυχική νόσος συζύγου, Προβλήματα με πεθερικά, Παρατεταμένη απουσία, Εργασιακά προβλήματα, Προβλήματα γονεϊκότητας, Σοβαρά προβλήματα υγείας ή ατύχημα ενός συζύγου, Οικονομικά προβλήματα )

Πολλά από αυτά τα προβλήματα αναφέρονται ως οι βασικοί παράγοντες που συμβάλλουν σε ένα διαζύγιο. Το σημαντικό ερώτημα είναι πώς τους αντιμετώπισαν τα ανθεκτικά ζευγάρια της μελέτης μας. Η απάντηση απεικονίζεται στο παρακάτω σχήμα.

Μηχανισμοί αντιμετώπισης των δυσκολιών εκ μέρους των ζευγαριών
Σε ποσοστά επί του συνόλου

Καλή επικοινωνία, Προσέγγιση του άλλου, Διατήρηση της ενότητας, Προτεραιότητα στη σχέση, Θυσία ατομικών επιθυμιών, Δέσμευση εκ νέου, Αναζήτηση θεραπείας, Θρησκευτική πίστη, Σεβασμός στη δυσκολία, Βίαιες αντιδράσεις -με αντικείμενα, πόρτες που χτύπησαν-, Τα είπαν «έξω από τα δόντια», Συγχώρεση, Συμφωνία για προσωρινή απομάκρυνση, Προτεραιότητα στις ανάγκες των παιδιών, Χορός, Υποβάθμιση του προβλήματος, Υπομονή)

 

Στρατηγική

Πώς αντιμετώπισαν τις δυσκολίες τα σταθερά ζευγάρια;

Οι πέντε κορυφαίοι μηχανισμοί αντιμετώπισης ήταν: Η επιδίωξη καλύτερης επικοινωνίας, να πλησιάσουν πιο κοντά ως ζευγάρι, να επιμείνουν να είναι μαζί, να δώσουν προτεραιότητα στη σχέση τους και να θυσιάζουν τις ατομικές επιθυμίες – όλοι μηχανισμοί που συνέκλιναν στην “μαζί”, την από κοινού αντιμετώπιση. Όταν εκδηλώνονταν τα προβλήματα, αυτοί οι σύζυγοι έγερναν προς τα μέσα, προς τη σχέση τους, αντί να επιδιώκουν ατομικές προσεγγίσεις στα προβλήματα. «Μαζί» εφάρμοσαν το 70% όλων των μηχανισμών αντιμετώπισης που αναφέρθηκαν, και συνολικά το 83% «έγειραν προς τα μέσα» ως τον πρωταρχικό μηχανισμό της από κοινού αντιμετώπισης. Ένα άλλο 11,6% θα μπορούσε να θεωρηθεί πως χρησιμοποίησε και «μαζί» και μεμονωμένους μηχανισμούς και μόνο το 5,4% (3 από τους 17) παρουσίασαν συμπεριφορές όπως το να χτυπούν τις πόρτες, να συμφωνούν σε ένα προσωρινό χωρισμό ή να είναι απλά υπομονετικοί—που σίγουρα δεν ήταν «μαζί», μηχανισμοί αντιμετώπισης.

Η μελέτη επίσης εξέτασε τον τρόπο που η χημική ουσία του εγκεφάλου ωκυτοκίνη, η οποία απελευθερώνεται στα συναισθήματα αγάπης και συντροφικότητας, ξεκινά έναν βιολογικό καταρράκτη στον εγκέφαλο και μας κάνει σωματικά και ψυχικά πιο ανθεκτικούς.

Ποια είναι λοιπόν η κύρια οδηγία για τα προβληματικά ζευγάρια;

Το κύριο μήνυμα είναι ότι τα ζευγάρια που αναπτύσσουν προσεγγίσεις «μαζί», από κοινού, αντί για «ατομικές» προσεγγίσεις, τα πάνε πολύ καλύτερα όταν βρεθούν αντιμέτωπα με το άγχος. Η κλίση προς τα μέσα, προς τη σχέση τους, φαίνεται να ενισχύει την υποκείμενη συνοχή του ζευγαριού – την προσκόλλησή του – απελευθερώνοντας περισσότερη ωκυτοκίνη η οποία κάνει το κάθε άτομο πιο ανθεκτικό στη δυσκολία. Οι μεμονωμένες προσεγγίσεις, από όσο δείχνουν τα πράγματα, δεν ενισχύουν την επιζητούμενη ενότητα.

Όλες οι μακροχρόνιες σχέσεις βιώνουν άγχος. Η μελέτη μας υποστηρίζει την θέση ότι «το άγχος που σε μία σχέση μπορεί να αντιμετωπίζεται σωστά, μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο μια άλλη» και ότι οι στρεσογόνοι παράγοντες, όσο ανεπιθύμητοι κι αν είναι, «μπορούν να φέρουν τα ζευγάρια πιο κοντά» εάν αντιμετωπιστούν με το σωστό τρόπο. Τι κάνει τη διαφορά; Η κοινή προσέγγιση που περιλαμβάνει την κλίση των συζύγων προς τα μέσα, προς τη σχέση.

Το να αντιμετωπίζουν οι σύζυγοι μαζί το άγχος και να νιώθουν κατόπιν περισσότερο τη συντροφικότητα, γίνεται ένας βρόχος θετικής ανατροφοδότησης: Ξεπερνούν τις αντιξοότητες μαζί, νιώθουν ότι ανήκουν περισσότερο στο «μαζί», αυξάνεται η δική τους ανθεκτικότητα, ξεπερνούν περισσότερες αντιξοότητες μαζί, νιώθουν ότι ανήκουν ακόμη περισσότερο στο γάμο τους και ούτω καθεξής. Μαζί, δυναμώνει ο ένας τον άλλον. Και αυτό οδηγεί σε μακροχρόνιες σχέσεις.(1)

Προϋπόθεση η αυτοθυσία

Η ανάπτυξη μιας κοινής προσέγγισης, ωστόσο, συνεπάγεται αυτοθυσία, έναν όρο που έχει λίγη πέραση σήμερα. Η αυτοθυσία σημαίνει να καλλιεργείς τη σχέση πάνω από τον εαυτό και να δίνεις προτεραιότητα στην παραμονή μαζί με τον άλλο. Αυτή η αυτοθυσία, κατά την γνώμη μας, είναι που βοήθησε αυτά τα ζευγάρια να επιλέξουν τους κοινούς, «μαζί», και όχι τους μεμονωμένους μηχανισμούς αντιμετώπισης. Η αυτοθυσία ενεργοποιεί τις προσωπικές ικανότητες φροντίδας και μας κάνει ικανούς να εκπληρώσουμε τις ανάγκες ενός/μίας συζύγου, να τον/την προστατέψουμε και να βοηθήσουμε στην πρόοδό του, καθώς και στη δική μας. Μετά από λίγο, όταν η αυτοθυσία μας γίνεται ευχαρίστως, το αίσθημα της θυσίας μειώνεται.

Συμπέρασμα:

Η μελέτη μας δείχνει τί πρέπει να γίνει σωστά σε μια σχέση για να επιτύχει και όχι τί πρέπει να αποφευχθεί. Υποδηλώνει ότι η προσωπική θυσία σε μια σχέση ανταμείβει τελικά αυτόν που την κάνει, καθώς οδηγεί σε μια μακροβιότερη, ισχυρότερη, σχέση προσφέρει ατομική ολοκλήρωση, προσωπική ανάπτυξη και αντοχές στο γάμο. Υποδηλώνει τέλος ότι η διδασκαλία της χριστιανικής μας πίστης περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο μια πανανθρώπινη αλήθεια: «Μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν». (2)

Ο Christian Heim είναι κλινικός ψυχίατρος και λέκτορας στο University of Queensland. Η Caroline Heim είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Queensland University of Technology στην Australia. 

 

Πηγή: https://mumdadandkids.gr 

Read more »